Zaterdag 19 juli 08.

Twee weken lang belt de fabrieksdirecteur elke dag naar zijn vrouw
om haar te zeggen dat hij wat later naar huis zal komen, omdat hij nog een belangrijke bespreking moet bijwonen
Als deze gang van zaken zich na drie weken nog altijd blijft herhalen, zegt zijn vrouw:
_ Maar kan ik er echt van op aan dat je deze week ook elke avond moet vergaderen?

_ De toestand van uw schoonmoeder is heel ernstig!
_ Och, dokter behandel haar alsof het uw eigen schoonmoeder was.

------------------------------------

Twee duivenmoeders maken een praatje op het marktplein.
_ Doen jouw jongen nog in het nest? vraagt de ene.
_ alleen de jongste, de anderen gaan al op het standbeeld.

------------------------------------

_ De dokter heeft vorig jaar tegen mij gezegd dat ik moest ophouden met roken.
Want anders zou mijn verstandelijke vermogens er ernstig onder lijden.
_ Had je er dan maar naar geluisterd, hé!

-----------------------------------

We zijn het niet eens geworden, zei een vrouw tegen haar vriendin.
Ik ben voor wittebroodsweken op de Bermuda's,
maar hij wil zelfs niet trouwen.

De woensdag ochtend om zo vlug mogelijk te vergeten, toen ik uit mijn bed kwam en buiten keek was het nog zo donker als in de late avond en regen viel gestadig uit de hemel.  Een mens voelt meer zin om dadelijk terug in zijn lekker bedje te krijpen maar als degelijke huisvader blijf je wakker en zorgt voor een lekker glaasje thee met ontbijt cake.

Het water stond amper op of ik hoorde de slaapkamerdeur opengaan en ons Anitatje te voorschijn kwam, met de nodige slaap nog in haar ogen.   Het gespreksonderwerp van de morgen was het rot weer.

Gelukkig waren we gisteren nog voor een dagje naar Middelburg gereden en dat kan niemand ons meer afnemen.  Het was niet bepaald zonnig maar wel droog, gisteren was ik met het relaas tot het binnenrijden van de stad gebleven.

Ik had vlug een parkeer plaats gevonden in het centrum van Middelburg, parking de Geere onder het gelijknamig winkelcentrum.  Je auto kwijt raken in het midden van de stad is altijd een voordeel, je moet niet zover lopen om bij de bezienswaardigheden te komen.

 Bij het inrijden van de garage om naar een verdieping lager te rijden, reed ik een verkeerde rijrichting op.  Ik nam per ongeluk het rij vak om terug naar boven te komen, gelukkig kwam er toen niemand naar boven gereden eind goed al goed is het spreekwoord.

In elk geval was het een mooie gezellige dag en toen we terug in België waren, zijn we in taverne Ter Rivieren eens goed gaan eten en zodoende hadden we deze morgen geen afwas staan, dat was mooi meegenomen.

Voor de rest van ons bezoek bekijk de foto’s.

Achter het stadhuis troffen we dit huisje met wapenschild boven de deur en de twee eigenaars elk naast de inkom, alsof ze de wacht betrokken.


De huizengeveltjes zijn in ieder stadje in de provincie Zeeland gelijk aan elkaar. De meeste zijn mooi gerestaureerd.

Dit is het standbeeld van regentes Emma, moeder van de latere koningin Wilhemina want toen koning Willem stierf was de rechtmatige troonopvolgster maar 10 jaar en te jong om de troon te besteigen. Dit is wat ik weet over de monarchie van Nederland toen in die tijd.

Toen we juist uit de parking buiten kwamen en de hoek omsloegen was dit onze eerste foto.  Namelijk het vertrekpunt van een 40 minuten durende rondvaart.  Dit hebben we niet gedaan want daarvoor leek ons de temperatuur een beetje te fris.


Een winkelwandelstraat met op de achtergrond de toren van de basiliekkerk. Voor mensen die graag winkelen is dit stadje een paradijs en iedere vrouw is uit nature een shoppings liefhebster. 

Dit is de inkomdeur van een restaurant met een binnenterras. let vooral op de mooi gebeeldhouwde wapenschild boven de inkomdeur. De lunchkaart is buiten leesbaar.

Dit is de indrukwekkende toren van de basiliekkerk. De geheelfoto van de basiliek is niet gelukt, dat zal voor een volgende keer zijn.

Ondanks een gevallen regering gaat het leven op ons blog verder en evenals zondagavond, was onze uitzending van gisteren avond eveneens een groot succes.  Met een nieuw erelid en steunend lid zijn we meer dan gelukkig voor die avond.

Deze morgen was het alweer grijs maar volgens de weerberichten zou het de ganse dag droog blijven en aangezien de voorspellingen tamelijk juist zijn tegenwoordig, hebben we besloten om op die dagen eendaagse trippen te maken.

Vandaag stond een uitstap naar Middelburg op het menu. Na de afwas hebben we ons klaar gemaakt en omstreeks 11 uur waren we reisvaardig.  Nog eventjes tanken in het oprijden en dan de A4 op richting Vlissingen.

Na de spitsuren is dat eigenlijk een kalme autostrade en kun je rustig gezellig rijden.   Zonder problemen zijn we dan aan de afslag Middelburg gekomen en op de autoradio stond radio Minerva nog altijd te spelen, gezelliger kan het niet meer zijn.   Ik wist niet dat onze reikwijdte zover ging, ik moet dat aan het bestuur zeker melden, ze zullen er blij mee zijn.

Ik ga er mee ophouden want het is al na tienen, Nog een drietal foto’s bijvoegen en de rest is voor morgen.

Dit was het eerste dat op de foto ging. Een prachtig gebouw waarvan ik de naam niet heb kunnen achterhalen, maar enfin dat doet er niet toe en de foto lijkt me gelukt te zijn.


De koets voor stadsrondrit met twee paarden.  De rit duurt 20 minuten en kinderen betalen twee euro en een volwassene drie euro. We hebben geen rondrit gedaan want de opstap was tamelijk hoog voor Anita.  Zoals je kan lezen de paarden niet aaien

Dit is het prachtige stadhuis van Middelburg. Ik denk een bouwsel uit de dertiende eeuw. het is prachtig onderhouden en de beeldhouwwerken zijn gewoon pareltjes.  Aan de zijkant zijn die beeldjes bijna allemaal verdwenen.

De dag is piko belo begonnen maar was helaas snel voorbij, ik denk dat het een kwakkel zomer gaat worden.   Als je er niet kan mee leven zul je moeten emigreren naar warmere oorden, maar zal dat een levensverbetering zijn.  Sta me toe daar aan te twijfelen, ik weet het plezierig is anders.

We laten het weer voor wat het is en ik kan jullie verzekeren dat ik gisteren avond een mooi programma heb neergezet, tijdens de uitzending van mijn boeketje.  Als ik de luisteraars mag geloven die me tijdens de uitzending gebeld hebben.

Deze ochtend vlug onze uitzending voor heden avond in elkaar gestoken, ik zeg wel degelijk onze uitzending want vanavond gaat Anita mee om de telefoon te beantwoorden.

Na de middag maaltijd eventjes de zetel opgezocht om een uiltje te knappen, want mijn oogjes vielen zo wat toe en dat kan zo goed doen een middagslaapje.   Daar knap je helemaal van op, neem dat van mij aan als je er zelf geen ervaring mee heeft.

Zoals jullie gemerkt hebben ben ik twee dagen non aktief geweest wegens te veel werk.  Schiet nu niet allemaal in een lach, want een gepensioneerde kan ook tijd gebrek hebben.  De vrijdag hadden we water in de frigo wegens een verstopping van het afvoerbuisje dat het condensiewater moet afvoeren naar een bakje achteraan de frigo.

Van de gelegenheid gebruik gemaakt om de koelkast een kuisbeurt te geven en te gelijkertijd de keuken te schobben. De avond van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn fotoalbum bij te werken op het seniorennet.

De zaterdag moest het appartement een goede beurt hebben en daar hebben we bijna de ganse dag aan opgeofferd.  Daarna ieder van ons een deugddoend bad genomen want ’s avonds kwamen Greta en Leo op bezoek om me een laattijdige verjaardag te wensen, want op mijn verjaardag waren we in verlof naar de Hutteheugte.

De avond was een gezellige boel, lekker wat bij gekeuveld en een spie taart en rijst vla en de uren vlogen zo voorbij. Ondanks het laat geworden was, waren Anita en ik reeds vroeg uit de pijp(bed) op de zondagmorgen.

Bij ons in de gemeente staat alles in teken van het wereldfestival van het volksdansen.   De zondag vanaf 14 uur gaat er een stoet door het dorp met de deelnemende groepen en als het goed weer is ziet het hier zwart van het volk.  Zo ook vandaag was de belangstelling groot.

Onderaan twee foto’s van de optocht, de andere verschijnen binnen enkele dagen op het foto album “Mijn gemeente Schoten” op het adres http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke.

Wil je meer zien van deze foto’s moet je gaan kijken op het hierboven vermelde adres.

Dit is de Sint Sebastiaangilde die de stoet opende.


Dit was een grote vertegenwoordiging uit Zuid Korea, in een prachtige klederdracht.

Bovenaan zicht van de zandsculpturen.  Het eerste beeld dat onderaan te bekijken is, toont het sculptuur van de koekjesgigant.  Dit beeld staat alleen opgestelt op een andere plaats in het centrum.   De andere beelden staan bij elkaar aan de hoofdingang.

Deze zandsculpturen maken deel uit van het 15 jarig bestaan van het Wijnegems Shoppings Center.   Het komt eigenaardig over om zoveel zand, laat het dan bewerkt zijn tegen te komen in een overdekt winkelcentrum.  In elk geval mijn hoed af voor zulk talent dat in staat is om van een berg zand zulke kunstwerken te maken.  Ik weet niet hoe ze dat zand op zijn plaats houden, hoogst waarschijnlijk word daar cement in verwerkt.  Als het niet waar is,  lach me dan niet uit met m’n onwetendheid.  Indien iemand van de kijkers weet hoe de vork in de steel zit, kan hij onderaan het artikel steeds reageren.

.

Hier hebben jullie een eerste reeks van foto's die heden morgen in het shoppings center genomen zijn.  Drie sculptuurs met als onderwerp de produckten van de koekjes gigant Lu.  Ik hoop dat jullie ze mooi vinden, morgen nog een reeks met andere onderwerpen.

Heden morgen toen ik de draperieën open trok, was het donker en grijs en de regen viel maar uit de hemel.   Ik had al veel zin om terug onder de deken te kruipen en de ganse dag in het land van dromen te blijven maar dat gaat natuurlijk niet.

Zoals ik gisteren al vermeld had wilden we heden naar het Wijnegems Shoppings Center gaan, al de winkels zijn onder één dak gebracht en we hoeven niet telkens buiten te komen.  Rond half elf waren we vertrekkens gereed en vanuit Schoten is dat maar brut weg tien minuten rijden.

Zo vroeg zijn er nog geen parkeer problemen en toen we uitstapte was het juist eventjes over met regen en kon de paraplu in de auto blijven.  Bij het binnen komen viel onze mond open van verbazing.   Het plein voor de lift was omgetoverd met zandsculptuur, ik had die in Blankenberge al gezien maar binnenshuis dat nog nooit.. 

Anita had nog een aankoopbon van de kledingszaak Damart en daar richtte we eerst onze schreden naar.   Terwijl onze dame in de winkel rond keek kon ik rustig het sculptuur van de koekjes gigant Lu fotograferen, want gelukkig had ik m’n toestel bij.

Een zekere M.Max, die een hoofd heeft zo glad als een ijsbaan, was bij een familie te eten gevraagd.
Jantje, zegde de moeder, als meneer Max komt, moogt gij niet spreken van zijn haar, hoort ge ik verbied het jou.
Voor het diner komt Jantje in het salon waar de genodigden zijn en blijft voor meneer Max staan en zich naar zijn moeder kerende, roept hij uit:
Waarom mamake heb je mij verboden van het haar van meneer Max te spreken? Hij heeft geen enkel haarken op zijn hoofd
-----------------------------------------------------------

Gehoord in Varsenare
Op de receptie zag het zwart van de witte paters.
----------------------------------------

Sommige mensen kennen zichzelf niet, merkte een schrijver op.
Voor sommige is dat een groot geluk.

Gisteren tijdens ons bezoek aan het centraal station, stonden we eventjes buiten om een foto van de voorgevel van het station te nemen.  Dat ging helaas niet want die zelfde gevel stond in de steigers voor een opkuisbeurt.  Dan mijn toestelletje maar gericht op het gebouw aan de andere kant van het plein.
Het Park Plaza Hotel, met aan de linkerzijde het onderwater paradijs Aquatopia, zeker de moeite waard om te bezoeken als je in Antwerpen vertoeft. 

De tweede foto geeft de ingang weer van nog een echte Antwerpse attraktie namelijk de   koninklijke maatschappij voor dierkunde, in de volksmond de zoologie van Antwarpen.  Dit is de toegangpoort met de loketten, deze poort is een geklasseerd monument.

Omdat de voorkant niet te fotograferen was, dan maar eentje van binnenin.  De toegangsdeur op het eerste verdiep die uitkomt in de grote glazen koepel van waaruit de treinen vertrekken

We komen nog even terug op gisteren, uiteindelijk zijn we niet in de stad gaan eten maar hebben tram 3 terug naar Merksem genomen tot aan de parking waar ik m’n wagen had achtergelaten.

Van daaruit zijn we naar taverne Calesberg gereden om daar te eten, uiteindelijk kennen we de zaak en we weten wat er ons voorgeschoteld wordt en dat is toch ook een reden om eventjes te wachten met eten.

Daarna zijn we huiswaarts getrokken om de avond door te brengen, ik aan de computer en Anita aan de televisie tot het tijd was om ons ter ruste te begeven.

Vandaag kregen we bezoek van onze Danny, want die moest me nog komen helpen met enkele programma’s aan te passen en is dan blijven eten vooraleer hij naar het werk moest.  Hij stond met de nachtshift en die begon om 18 uur en dit tot morgenvroeg 6 uur.  Dit is natuurlijk een lange shift maar in de bewaking zijn dat normale uren schijnbaar.

In de loop van de namiddag kregen we onze schoondochter Carine ook nog over de vloer.  Ze had onze nieuwe slaapkamer nog niet gezien en ze was vandaag in de buurt voor enkele inkopen.  Om kwart over vijf was iedereen verdwenen, terug lekker rustig met ons tweetjes.

Voor de rest niets bijzonder meer te melden en ga ik het hier maar bij houden.  Morgen lekker shoppen in het Wijnegem Shopping Center.De drukke solden periode zal al wel voorbij zijn en terug een pak kalmer en rustiger.