Woensdag 30 juli 08.


Rond half acht kon ik niet meer blijven liggen in m’n bedje, de zon scheen al zo lekker door de gordijnen en het zou misdadig zijn geweest om langer te blijven liggen. Ik dacht vlug de terras deuren open zetten en ook de schuifvenster openen aan de voorkant. Maar toen ik in de hall kwam bleek alles al tegeneen open te staan.
Dat was het werk van Anita die omstreeks zes uur eventjes naar de kleinste kamer moest en omdat het toch al licht was, gelijk alles had opengezet om de kamers zolang mogelijk fris te houden. Vlug de zonnetent aflaten want de zon stond al op de vensters en het beste is natuurlijk om de zon van het glas te houden.
Na het ontbijt samen even de huishoudelijke klussen doen en voor de middag was alles in kannen en kruiken en konden we tot het middagmaal nog op het terras plaats nemen. Een frisdrankje en daarbij de krant het leven van een gepensioneerde is niet stuk te krijgen.
Eigenlijk moest ik ter consultatie naar de huisarts, maar dat heb ik maar uitgesteld tot morgenvroeg. Het steekt niet op een dag want het is maar voor mijn bloeddruk te controleren, want dat is mijn zwakste kant van mijn gezondheid en daar leer je wel meeleven. Een beetje letten op je voeding wat niet altijd gemakkelijk is.
Ik moet gaan stoppen want m’n hersenen zijn leeg, moet van de warmte zijn of anders heb ik er te weinig meegekregen van mijn ouders. Dat zal het wel zijn. Ik ben van juist voor de oorlog en die generatie waren gedriegde in plaats van gestikte. Enfin dat vertelde mijn moeder zaliger toch altijd.
De foto links boven die aanklikbaar is, stelt een wandtapijt voor met onderaan een riddershelm. De foto is gisteren genomen in de riddershoeve.


























