Week begin .

Dit is één van de vele smalle straatjes die het stadje rijk is.  Vooraan in het straatje is een frituur gevestigd en die heeft enkele tafeltjes buiten staan.  Als er een auto door moet is er maar juist plaats genoeg om door te geraken.  We zijn dit straatje in gewandeld en de eerste straat rechts genomen. De torenspits die je ziet is van het voormalig katholieke hospitaal.

In dat straatje rechts dat we zijn in gegaan bevindt zich het stadhuis van Tholen, het is dat gebouw met trapjes gevel. Het is gebouwd in het jaar 1460 en de bouwmeesters zijn Andries en Anthoni Keldermans.  Ik persoonlijk vind het spijtig dat er langs beide zijde is tegen aangebouwd, ze kunnen nu moeilijk de beide huize gaan afbreken omdat ik dat niet mooi vind.

Deze klokkentoren behoort ook toe aan het stadhuis. Het is de beiaardtoren en om het uur krijg je een prachtig wijsje te horen, wel iets anders dan een koekoeksklok. Hier hangt de oudste beiaardsklok van Nederland en is gegoten in 1458.

We liepen straatje in straatje uit tot we aan jachthaven kwamen.  Het weder begon al slechter en slechter uit te zien en we maakten het kort.  Het werd stilaan tijd dat we ergens een drankgelegenheid ontdekten, want antieke woningen waren er genoeg maar iets om de dorstige mens te laven dat was wat anders en wie zoekt die vind en plots konden we kiezen uit drie exemplaren.  Het appartements gebouw dat jullie hier ziet staan, daarin zou Anita haar draai wel kunnen vinden.  Ze weet wel wat mooi is, maar tegen haar achterste ge kunt beter alleen op een eiland wonen.  

De laatste foto heb ik zo maar getrokken omdat Anita dit zo’n schattig huisje vond en dat voorhofje zo mooi versiert was. Men kan het op de foto niet zo goed zien maar er staat een antiek model van een kanon tussen de bloemen.  Toen waren we bij onze auto en kon de terug weg aangevat worden.  Dat was ons bezoek aan het stadje Tholen in Holland.

Na ons bezoek aan Middelburg op zaterdag 2 augustus hadden we nog tijd over en besliste toen om tijdens de terug weg naar Antwerpen eventjes een ommetje te maken over het stadje Tholen.   We hadden er nog nooit geweest maar al wel horen over spreken als zijnde een lief schattig plaatsje.

Onze auto ergens achter gelaten en wij op weg voor de bezienswaardigheden.  Het eerste waar we langs kwamen was de grote Lieve Vrouwekerk.   Het is een Nederlands Hervormde kerk.  Ze is in uitstekende staat en een prachtig bouwwerk.  Te bezichtigen iedere dinsdag en zaterdag. Dit is de hoofdingang en gelegen in het centrum van het stadje.

De linker zijbeuk van de Grote Onze Lieve Vrouw kerk.  Het was heel moeilijk om een geheel beeld te brengen met mijn toestelletje.

Op de marktplein treffen we dit eigenaardig gebouwtje aan.  Het kan dienen als schuilplaats bij een regenbui, maar eigenlijk dient het om vroeger paarden te beslaan.  Dit had ik nog nergens anders tegen gekomen.

Op die zelfde marktplein stond ook deze kiosk, waar de plaatselijke fanfare haar kunnen toonde aan de bevolking. Die dag was er geen muziek namiddag, ze hadden dit toch wel voor ons kunnen doen.  Wij die speciaal omgereden waren om hen te bezoeken.

Als laatste foto van de eerste reeks nog een zicht op een kerkgebouw. Volgens de aanwijzingen ter plaatsen zou dit de kerk zijn van het vrijzinnig geloof. Afgekort N.P.B

Een typisch boszicht met mooie lichtschakeringen door het spel van licht en donker veroorzaakt door de zons inval. Zoals we die zagen in de eerste reeks foto's in de aanpalende Bremdonckdreef. Schoten en ook de buren gemeente Brasschaat zijn nog goed voorzien van groene zone. 



De volgende foto is een zicht op de landerijen van baron Van Havre. Ze liggen geknelt tussen de autobaan Antwerpen naar Breda en het Peerdsbos. Ongeveer in het midden van de foto zie je het dak van de grote vila van meneer de baron.


De Laarsebeek wordt hier door drie kokers geleidO op zijn weg naar de Bredabaan, waar ze volledig ondergronds verder stroomt. Het is over dit bruggetje dat wij moesten op weg naar de Melkerij voor een rustpauze en verzadiging van de innerlijke mens.

Om verder de gaan troffen we deze mooi versierde wagen in de buurt van de Melkerij. Had heel veel beziens en hij stond op het domein van de stad Antwerpen groendienst.

Achter deze gracht ligt eveneens het domein van baron Van Havre, hij zit om een stukje grond niet verlegen.  Vooraan ligt een omgevallen boom, dat zie je wel meer in de natuur.  De vergankelijkheid van het leven, daar mag men niet bij stilstaan.

Na geparkeerd te hebben wandelden we door deze dreef met naam Bremdonckdreef in Schoten. Op deze foto bemerkt men de licht en donker schakeringen.  Deze dreef is ongeveer een tweetal kilometers lang.

De Laarsebeek vloeiend tussen twee gemetselde muren en dit maar enkele meters ver, waarom dat gedaan is dat weet ik ook niet maar het zal wel zijn redenen hebben gehad.  Bemerk ook hoe snel het water vloeit, lijkt wel een riviertje in de Ardennen.

Toen ik eventjes opzij keek naar buiten zag ik deze poes op een grillig gevormde boom zitten en ze keek heel aandachtig naar mij en liet zich gewillig fotograferen.  Het leverde een mooi kiekje op

Dit is een zicht op de Melkerij, de uitbating is in handen van een concern welke reeds enkele grote zaken in uitbating heeft. Zoals onder andere De Riddershoeve in Schoten. De boom die voor het terras staat is de bewuste grillig gevormde boom van de kat..

Wat ge ook niet meer zo vaak ziet is een echte portier die toezicht houdt en tegen ieder binnenkomende gast een welkomst woord zegt en de buitengaande gasten hartelijk bedankt. Daarvan moest ik natuurlijk een foto van maken.  Het was een heel lieve en vriendelijke man en graag bereidt om een babbel te doen.  Volgens deze man is er nog slechts één andere portier in functie een uitstervend beroep

Dichters kennen beroemde streken zonder daar te zijn geweest.

Feestelijker dan het feest zelf is de dag voordien.

Een glas koud water na de dronkenschap, een heerlijkheid die de geheelonthouder nooit kent.

Heb hier nog drie schattige opnames van de vier koeien  van het domein in Vordenstein. De eerste foto’s krijg je de twee grootste dieren van vooraan getrokken en de twee andere zijn enkel hun konten te zien

De volgende foto heb ik vanuit een andere positie genomen zodat men enkel de twee grootste dieren in beeld hebben. Ze stonden rustig in de schaduw van een boom, want die dag was het snik heet.  Het was vorige week donderdag 31 juli de enige dag dat de temperatuur boven de 30 graden uitkwam.

Voor deze foto moest ik enkele stappen naar rechts zetten en dan kreeg ik dit leuke beeld.  De beide voorste blijven me met hun kop volgen en de twee kleinste komen van achter de konten kijken van de twee andere dieren.

Gisteren ontbrak me de tijd om m’n blog bij te werken en eigenlijk was er niets te melden van enig belang.  Jullie kennen onderhand zo stilaan mijn maandagse bezigheden.  Het zou jullie misschien gaan vervelen en dat wil ik zeker en vast voorkomen.

Wat stond er vandaag zoal te gebeuren, allereerst natuurlijk de huishoudelijke karweien dat zal niet veel van jullie dagelijkse bezigheid verschillen denk ik.  Het is dinsdag en dan wil het wel gebeuren dat we naar de supermarkt rijden met de grote A, om onze inkopen te verrichten.

Wij gaan liefst de dinsdag dan is het lekker stil en zijn we binnen de kortste keren terug buiten.  Een nadeel is wel dat er soms artikelen uitverkocht zijn en die dan later moeten binnenkomen, maar wij zorgen  dat de artikelen die wij nodig hebben bij ons niet volledig op zijn en dan kunnen we nog een week verder of we springen in de loop van de week nog even binnen.

Na de middag waren we afgesproken met de kinderen om eventjes naar de camping te komen, aangezien het een drietal weken geleden was dat we elkaar nog gezien hadden.  Zo’n gesprek is al eens gezellig en daarbij een lekkere drank in de kantine en de namiddag kan niet meer stuk.  Alleen een ding verstoorde de pret, onze dochter Daniëlla moet volgende dinsdag geopereerd worden aan haar rug van een hernia.

De operatie gebeurt in het Jan Palfijn ziekenhuis te Merksem.  De operatie zelf zal wel meevallen maar de herstelperiode dat is wat anders.  Ze is nog jong genoeg en dan recupereer je beter.

Tegen half acht waren we terug thuis en nu zit ik gezellig mijn dagboek aan te vullen en ik ben jullie nog het verslag van ons bezoek aan de gemeente Tholen verschuldigd, maar dat zal voor morgen zijn. 

Na de treinramp werden vele passagiers wakker in het ziekenhuis,

maar vele ook op het kerkhof.

_Als ik oude mensen zie in mijn straat,

help ik ze altijd even het hoekje om.

_ Opa heeft het altijd heel erg druk.

Het gebeurt soms dat hij snel een beetje

prei plant tussen zijn soep en zijn patatten.

Russische Familienamen.

Familienamen verwijzen soms naar de streek waaruit de persoon in kwestie afkomstig is.

Mensen uit het gewezen oostblok met een naam eindigend op-itsj komen uit Oekraïne,

Servië, Kroatië of Wit Rusland.

De naam van een Oekraïner kan ook op_ko eindigen.

Een op en top Russische naam eindigt op _ov of _in

Arianne heeft een nieuwe baan gevonden en haar eerste dag zit erop.

_ hoe is je chef? Vraagt haar man.

Hij heeft toch geen onbehoorlijke dingen voorgesteld?

_ Jawel, antwoordt Arianne.

_ wat heeft hij dan wel gezegd?

_ Ik stel voor dat u een beetje harder werkt, mevrouw.

Opa is overleden en tijdens de begrafenis houdt de pastoor een mooie toespraak over de tekst:

Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren.

Na afloop verzamelt de familie voor een laatste groet op het kerkhof.

Daarna nemen ze samen een maaltijd in een nabij gelegen zaal.

Het is een vrij winderige dag en opeens waait er door het open raam een wolk stof binnen.

Dag opa zegt Louiseke.

Een Nederlander wat die presteert met bloemen dat grenst aan het onwaarschijnlijke.  Geef hem één vierkante meter ruimte en wat bloemen en hij maakt er iets van.  Zoals de eerste foto laat zien, drie garagepoorten en enkele zaadjes zonnebloemen en het oogt al helemaal anders.

Her en der liggen in de Middelburgse waterlopen enkele van zulke boot karkassen in het water en zie hoe mooi onze noorderburen  die weten te versieren.  Zelfs de eenden maken er gretig gebruik van om even te rusten na hun ochtendbad.  Je moet maar op het idee komen.  Ik zie nu ook wel graag bloemen en mijn terras is ook mooi versiert en aan de brandladder hangen opzij enkele hangpotten met bloemen, maar echt origineel mag je het toch niet noemen.

Nog zo’n Hollands fenomeen windmolens, gisteren heb ik er op onze trip naar Domburg die eindigde in Middelburg wel een vijftal zien staan.  Zij die het verhaal nog niet kennen dienen het verslag van gisteren eerst aandachtig te lezen.  Deze molen van Middelburg is wel een hele klepper, als je foto aandachtig bekijkt zul je dit zeker en met mij moeten beamen

Wat ge ook niet vaak ziet is het woonhuisje dat er tegenaan is gebouwd, enfin ik spreek nu uit eigen naam want zoveel weet ik nu ook niet af van molenbouwkunde.  Maar in heel m’n leven heb ik er toch al vele molens mogen aanschouwen en geen enkele met een aanbouw.   Als er bij het sennet experten zijn wat betreft molenbouw, sta ik graag ter hunne beschikking om bij te leren

Jullie zullen misschien uit deze foto geen dahlia kunnen halen maar ze is het wel degelijk.  Ik had natuurlijk weer geen schrijfgerief bij me, om de juiste naam ervan te noteren.  Maar wat nu niet is kan er nog altijd bij geplaatst worden.  Let goed op de vlinder in het hart van de bloem, ze is bezig er de nectar uit te halen.  Ze heeft wel haar vleugels dicht.

Dit is de bloem waaronder wij een dahlia kennen.  Het is werkelijk een prachtig exemplaar, grote bloem in kleur variërend van donkerrood over verschillende tinten  rood naar wit aan het einde.   

Deze prachtige plant met witte bloemen heb ik vereeuwigd in de afdeling kruiden en daar heb ik helemaal geen benaming bij gevonden.  Een ding weet ik ze is zeer geliefd bij de insecten, want onderaan de bloem zie je een bijtje aan het werk en op de bloem rechts bovenaan zie je een vlinder.  Het is werkelijk een komen en gaan  van bijen en vlinders. Wie de naam kent mag altijd reageren hier onderaan.

Als laatste foto alweer een dahlia in close -up  iets kleiner dan voorgaande, maar ook met een weergaloze kleuren pracht. Bevallen ze jullie laat het me weten, ik heb er nog wel enkele in petto voor jullie.

Gisterenavond heeft het in de verte aardig gerommeld en een beetje regen gevallen, maar uiteindelijk viel het hier in Schoten best mee.  Want na het ontbijt heb ik de buxusstruiken moeten water bij geven, dus zal het zeker niet veel geregend hebben. 

Na het toilet maken hebben we beide de bus naar Merksem genomen om de bestelling van vorige week af te halen  en aangezien we om veertien uur dertig reeds in het ziekenhuis van Brasschaat moesten zijn, zat een terrasje doen op de Bredabaan er niet in.  Op een andere keer beter.

Thuis gekomen vlug de koffie gezet en een boterhammetje gegeten en dan alweer weg, ditmaal met de auto.  Het onderzoek was vlug geklonken bij Anita en alles was piko bello en volgende week nog eventjes bij de dokter om alles te bevestigen en ze kan er weeral voor een jaar tegen.

In de laten namiddag kregen we telefoon van de schoondochter, die ons mededeelde dat de ballonvaart niet doorging omdat er te veel wind werd verwacht.  Deze ballontocht werd me aangeboden voor mijn verjaardag van 13 juni laatst leden maar toen waren we in verlof.  Nu is het wachten op een nieuwe datum.

Ik had er spijt van want ik was er op verlekkerd, weer een gelegenheid om speciale foto’s te maken, maar ik heb geduld en ik wacht wel af.  Nog een prettige avond en het zal heden nacht beter slapen, het is belangen na niet meer zo warm.  Dus slaap zacht.

Vanaf het ontwaken voelde ik de warmte al op me af komen.  Dat beloofde voor na de middag daarom stelde ik voor om na het ontbijt een wandeling in Vordenstein te doen, om dan na de middag ons rustig te installeren thuis waar het toch een pakje frisser is.

Zo gezegd zo gedaan en kort na tienen waren we met de auto al op weg en op de parking stond nog geen enkele auto, dus kon ik een plaatsje onder een boom uitzoeken om te parkeren. De bedoeling was om toch zeker rond het middag uur terug op ons appartement te zijn.

Toen we uitgestapt waren bemerkten we dat de vier koeien die tot het domein behoorden op de buiten weide graasden en besloten Anita en ik om langs daar te vertrekken.  De vier dieren waren toch zo slim om onder een boom te schuilen voor de hevige zonnestralen.

Het was lang geleden dat we ze nog eens gezien hadden en ik vond dat ze groot en dik waren geworden, maar dat kan natuurlijk gezichtsbedrog wezen..  Een klein stukje van de blauwe wandeling en dan terug om een bezoekje aan de tuin van de oranjerie te brengen.  Want elke jaar staan daar een heel veel dahlia’s in bloei en nu bloeien ze op hun beste.  Werkelijk het was een geweldig kleurenpallet.

Om eventjes te rusten en iets te drinken bezochten we het aanpalende schaduwtuin, daar was het in verhouding nog koel en daarna terug naar huis.  We hadden onze beentjes even kunnen strekken, want met thuis te blijven wordt je toch maar lui en vadsig.

 Even rusten na de maaltijd, dan heb ik me aan de computer gezet en mijn fotoalbum bij gewerkt en het resultaat kunnen jullie zien op volgend adres.  http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke

Hier onderaan een blik over een veld met dahlia's, een close-up foto van een dahlia en als laatste een gladiool en let op de speciale kleur.