Nogmaals bloemen

Gisterenavond heeft het in de verte aardig gerommeld en een beetje regen gevallen, maar uiteindelijk viel het hier in Schoten best mee.  Want na het ontbijt heb ik de buxusstruiken moeten water bij geven, dus zal het zeker niet veel geregend hebben. 

Na het toilet maken hebben we beide de bus naar Merksem genomen om de bestelling van vorige week af te halen  en aangezien we om veertien uur dertig reeds in het ziekenhuis van Brasschaat moesten zijn, zat een terrasje doen op de Bredabaan er niet in.  Op een andere keer beter.

Thuis gekomen vlug de koffie gezet en een boterhammetje gegeten en dan alweer weg, ditmaal met de auto.  Het onderzoek was vlug geklonken bij Anita en alles was piko bello en volgende week nog eventjes bij de dokter om alles te bevestigen en ze kan er weeral voor een jaar tegen.

In de laten namiddag kregen we telefoon van de schoondochter, die ons mededeelde dat de ballonvaart niet doorging omdat er te veel wind werd verwacht.  Deze ballontocht werd me aangeboden voor mijn verjaardag van 13 juni laatst leden maar toen waren we in verlof.  Nu is het wachten op een nieuwe datum.

Ik had er spijt van want ik was er op verlekkerd, weer een gelegenheid om speciale foto’s te maken, maar ik heb geduld en ik wacht wel af.  Nog een prettige avond en het zal heden nacht beter slapen, het is belangen na niet meer zo warm.  Dus slaap zacht.

Vanaf het ontwaken voelde ik de warmte al op me af komen.  Dat beloofde voor na de middag daarom stelde ik voor om na het ontbijt een wandeling in Vordenstein te doen, om dan na de middag ons rustig te installeren thuis waar het toch een pakje frisser is.

Zo gezegd zo gedaan en kort na tienen waren we met de auto al op weg en op de parking stond nog geen enkele auto, dus kon ik een plaatsje onder een boom uitzoeken om te parkeren. De bedoeling was om toch zeker rond het middag uur terug op ons appartement te zijn.

Toen we uitgestapt waren bemerkten we dat de vier koeien die tot het domein behoorden op de buiten weide graasden en besloten Anita en ik om langs daar te vertrekken.  De vier dieren waren toch zo slim om onder een boom te schuilen voor de hevige zonnestralen.

Het was lang geleden dat we ze nog eens gezien hadden en ik vond dat ze groot en dik waren geworden, maar dat kan natuurlijk gezichtsbedrog wezen..  Een klein stukje van de blauwe wandeling en dan terug om een bezoekje aan de tuin van de oranjerie te brengen.  Want elke jaar staan daar een heel veel dahlia’s in bloei en nu bloeien ze op hun beste.  Werkelijk het was een geweldig kleurenpallet.

Om eventjes te rusten en iets te drinken bezochten we het aanpalende schaduwtuin, daar was het in verhouding nog koel en daarna terug naar huis.  We hadden onze beentjes even kunnen strekken, want met thuis te blijven wordt je toch maar lui en vadsig.

 Even rusten na de maaltijd, dan heb ik me aan de computer gezet en mijn fotoalbum bij gewerkt en het resultaat kunnen jullie zien op volgend adres.  http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke

Hier onderaan een blik over een veld met dahlia's, een close-up foto van een dahlia en als laatste een gladiool en let op de speciale kleur.

Er moest dringend geld worden ingezameld voor herstel van de kerktoren. De pastoor belde persoonlijk naar alle parochianen.

_ Ik kan u echt niets geven, zei een van zijn schapen, ik heb al zo veel schulden.

_ Maar zei de pastoor, u bent de Heer toch veel meer verschuldigd dan de andere?

_ Dat klopt, antwoordde de man, maar Hij zit niet zo achter me aan als de andere schuldeisers.

-------------------------------------

Landbouwerszoon: Pa, netto en bruto, wat is dat precies?

landbouwer: Laat me eens denken...Als ik pas gemolken heb, dan is dat netto.

Als ik de melk aan de mensen verkoop, dan is dat bruto.

Tijdens een feestje begon een dokter tegen een advokaat te klagen over het feit dat heel wat mensen die bij hem op bezoek komen, hun symtonen beginnen op te sommen om te weten te komen of hun eigen huisarts hen wel goed verzorgt.

_ Heb jij ook dat probleem? vroeg hij aan de advokaat en zo ja, wat doe je er aan?

_ Ik los dat heel simpel op, antwoordde de advokaat. De volgende morgen stuur ik hen onmiddelijk een rekening. Raadpleging tijdens het feestje gisterenavond, 50 euro. Dan houdt dat zagen meteen op.

_ Dat is een goed idee, riep de dokter. Ik zal dat in het vervolg ook zo doen.

De volgende morgen vond de dokter een rekening in de brievenbus: raadpleging tijdens het feestje gisterenavond, 50 euro. 

In deze crisistijd
worden we letterlijk overspoeld
met reklame
voor alle soorten van isolatie.
Is de moderne mens
nog niet genoeg geïsoleerd?

Pol Vanhaverbeke.

Sint Kristoffel.
Sint Kristoffel werd reeds in de vijfde eeuw langs pelgrimsroutes vereerd.
In de middeleeuwen werd hij beschouwd als een van de veertien noodhelpers,
Die de mensen ook beschermden tegen een onvoorziene dood, d.w.z. sterven zonder de laatste sactramenten te hebben ontvangen.
Gezien de geringe levensverwachting van de modale middeleeuwer was het niet zo vreemd dat er overal afbeeldingen van de heilige Kristoffel op marktpleinen en kerken te vinden waren.

------------------------------------

Weerspreuk.

Warme Sint Jacobs
geeft een koude kerstmis

Gisteren zaterdag geen tijd gehad, want ik heb ditmaal werk gemaakt van mijn fotoalbum. Ik had enkele foto’s van de Riddershoeve liggen en die heb ik dan van tekst voorzien en op het album gezet.  Willen jullie ze eens bekijken, klik dan op het volgende adres.  http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke

Intussen tijd was het alweer na tienen en ik vond het de moeite niet meer om nog op mijn blog te werken. Uiteindelijk was er niet veel te melden, enkel in de namiddag naar de feestmarkt geweest op de plage van St Anneke, gelegen op de Antwerpse linkeroever.  Het was de eerste maal dat ik weet dat het niet regende. 

Maar schijnbaar hebben ze dan veel geluk gehad, want als ik de beelden tijdens de nieuwsuitzending van gisterenavond heb gezien, hoe het onweer heeft huisgehouden op sommige plaatsen in het land.  Dat was dan kantje boord, enfin je moet maar geluk hebben in het leven.

Een door de weekse marktdag of een feestmarkt, eigenlijk is er niet veel verschil te bespeuren.  Hier of daar een klein% meer, maar voor de rest één pot nat.  Anita wilde er ditmaal eens graag naar toe, omdat radio Minerva er steeds met een stand staat en je ontmoet er wel enkele kennissen en luisteraars.

Iets gaan drinken hoort er natuurlijk ook bij en daar hebben we echt geen feestmarkt voor van doen.  Nog wat televisie gekeken en dan lekker het bed in.

Vandaag is er ook al niet veel te melden buiten de voorbereiding voor mijn zondagavond boeketje.  Het is hier momenteel kermis en aangezien de kleinkinderen allemaal op de kamping zijn, zullen jullie ons er zeker en vast niet aantreffen, het is al genoeg dat we het lawaai een hele namiddag moeten verduren.  Al moet ik eerlijk bekennen dat het een pak stiller is dan anders.

Kleine Patrick.

Kleine Patrick vroeg voor zijn verjaardag een fiets met 10 versnellingen.

Zijn pa zei: lieverd we zouden je graag een fiets geven, maar de lening voor ons huis is

250.000 euro en je ma werd vorige week ontslagen.

Wij kunnen een nieuwe fiets echt niet betalen

De volgende dag zag vader kleine Patrick naar de voordeur lopen met een koffertje in de hand en een rugzak over de schouder.

Dus vroeg zijn pa: He knul waar ga je naar toe?

Kleine Patrick antwoordde: Pa vorige avond kwam ik langs jullie slaapkamer en ik hoorde je tegen mama zeggen dat je eruit ging trekken.

Toen hoorde ik mama vragen om te wachten omdat ze ook kwam!

Peinsde gij serieus dat ik hier heel alleen ga blijven met een lening van 250.000 euro en zonder velo

We hebben zowat een dik uurtje door het park gelopen en enkele foto's genomen zoals de eerste hier onderaan.  Het is een zicht van tussen de overhangende takken van een beukenboom, met op de voorgrond de roeivijver en achteraan het over de vijver gebouwde botenhuis.  Nu ingericht als drankgelegenheid, waarheen we opweg waren want wandelen maakt dorstig en de dorstigen laven is een werk van barmhartigheid.


Toen we op weg waren naar het botenhuisje drinkgelegenheid moesten we over de Laarsebeek. Van de gelegenheid gebruik gemaakt om deze kleine waterloop nog eens digitaal te vereeuwigen.  Deze foto is genomen stroomafwaarts. Dit beekje ontspringt op de Brechtseheide en ze vormt de scheiding tussen Brasschaat en Schoten.

Dit is een mooi beeld van de zijkant van het botenhuis. Men kan bij slecht weer rustig binnen gaan zitten en genieten van de rust en het zicht op de roeivijver. Ik denk niet dat bij regen er veel mensen de moeite getroosten om tot daar te komen, want enkel te voet of met de fiets is de drankgelegenheid te bereiken.

Ook aan de vijver bevindt zich een kinderspeeltuin en terwijl je kinderen ravotten kunnen de ouders rustig iets consumeren. Het is wel zelfbediening en de achterkant die je bemerkd is het huisje van de zelfbediening. Ondaks het mooie weer was er weinig volk in het park.

Het eerste wat men doet als men een horeca zaak betreedt en je aan uw tafeltje zit.  De spijskaart raadplegen en ik moet zeggen meestal is die in de meeste zaken zowat het zelfde van uiterlijk.  Maar hier was ze wel speciaal, kijk maar naar de eerste foto.


Het interieur is wel heel speciaal ingericht, zoals de beschildering van de muren, de verlichting en de donker houten tafels en stoelen. Als je voor de open haard is dit de linkerkant, spijtig de open haard is niet meer in werking om veiligheids redenen.

Dit is een zicht in de grote verbruikerszaal. naast de oude eiken balken hangen zware stoffen overgordijnen en geeft toch een speciaal cachet aan het geheel.

Een prachtige kijk op een wanttapijt en linkser van lansen en een hellebaard en diskrete verlichting en bekijk ook de zware eikenhouten draagbalk. op iedere tafel staat er een kandelaar met kaars. Het is wel iets met een zekere klasse en prijs van een consumatie is er niet duurder dan op een andere plaats.

Het eerste dat men tegenkomt als je bijna aan de kasseiweg bent die leidt naar het dopje is de houten molen.  Hij staat links als je van de autoweg komt.  Zo te zien zou hij wel een verf beurt kunnen gebruiken.   Maar geld vinden om ons erfgoed te onderhouden is moeilijk te vinden.

Als je de kasseiweg oprijdt en het zijn inderdaad kinderkopjes waar men over rijdt richting dorpskom, ben ik dadelijk langs de weg gestopt om dit mooie plaatje te maken.  Het is de verdedigingsgordel die rond het dorpje had gemaakt, want er was tevens een kazerne aanwezig. 

Dit is de gazon met bloem beplanting op het kazerneplein. Rechts staan enkele lage witte huisjes en links de zijkant van de kerk en het straatje naar de marktplein.

Dit beeld is er opgericht ter ere van de gesneuvelden en het staat op het marktplein onder deze boom, met rechts het kerkje. Het word eveneens het boekendorp genoemd en in de zomer zijn er drie boeken koopdagen. Telkens op zondag eens per maand.

Jan en Anne waren opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Op een dag tijdens een wandeling, viel Jan in het zwemdok.
Anne dook hem achterna en bracht hem op het droge.
Toen de directeur dit te horen kreeg, ging hij naar Anne:
_ Anne, zei hij ik heb goed nieuws.
Aangezien jij in staat was om met gevaar voor je eigen leven,
een ander te redden, ben ik er van overtuigd dat je genezen bent.
Je mag naar huis, maar ik heb ook slecht nieuws.
Jan heeft zich in de badkamer opgehangen aan de band van zijn badjas en hij is dood.
_Neenee hij heeft zich niet opgehangen, antwoordde Anne, ik heb hem daar gehangen
om te drogen.

Overbodig.

_ Maar Wardje, hoe zie je eruit?
Luister, als je je nek en armen goed wast, dan mag je morgen mee naar het Donkmeer.
_ Ja en als het morgen regent, dan sta ik daar met mijn gewassen nek en armen.

-----------------------------------------

Troost.

Een beroemd geneesheer zei het volgende op zijn sterfbed:
Troost u, er blijven nog drie dokters over die véél knapper zijn dan ik.
Toen men hem vroeg hoe die heetten, antwoorde hij:
Matigheid, arbeid en beweging.

------------------------------------------

Klein onderhoud tussen twee vakantiegangers op het strand:
_ Wij hebben een formidabel hotel. Ik ben er helemaal thuis.
_ Ocharme, zegt de andere, tja soms heeft een mens pech.