De Ridderhoeve.

Het eerste dat men tegenkomt als je bijna aan de kasseiweg bent die leidt naar het dopje is de houten molen.  Hij staat links als je van de autoweg komt.  Zo te zien zou hij wel een verf beurt kunnen gebruiken.   Maar geld vinden om ons erfgoed te onderhouden is moeilijk te vinden.

Als je de kasseiweg oprijdt en het zijn inderdaad kinderkopjes waar men over rijdt richting dorpskom, ben ik dadelijk langs de weg gestopt om dit mooie plaatje te maken.  Het is de verdedigingsgordel die rond het dorpje had gemaakt, want er was tevens een kazerne aanwezig. 

Dit is de gazon met bloem beplanting op het kazerneplein. Rechts staan enkele lage witte huisjes en links de zijkant van de kerk en het straatje naar de marktplein.

Dit beeld is er opgericht ter ere van de gesneuvelden en het staat op het marktplein onder deze boom, met rechts het kerkje. Het word eveneens het boekendorp genoemd en in de zomer zijn er drie boeken koopdagen. Telkens op zondag eens per maand.

Jan en Anne waren opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Op een dag tijdens een wandeling, viel Jan in het zwemdok.
Anne dook hem achterna en bracht hem op het droge.
Toen de directeur dit te horen kreeg, ging hij naar Anne:
_ Anne, zei hij ik heb goed nieuws.
Aangezien jij in staat was om met gevaar voor je eigen leven,
een ander te redden, ben ik er van overtuigd dat je genezen bent.
Je mag naar huis, maar ik heb ook slecht nieuws.
Jan heeft zich in de badkamer opgehangen aan de band van zijn badjas en hij is dood.
_Neenee hij heeft zich niet opgehangen, antwoordde Anne, ik heb hem daar gehangen
om te drogen.

Overbodig.

_ Maar Wardje, hoe zie je eruit?
Luister, als je je nek en armen goed wast, dan mag je morgen mee naar het Donkmeer.
_ Ja en als het morgen regent, dan sta ik daar met mijn gewassen nek en armen.

-----------------------------------------

Troost.

Een beroemd geneesheer zei het volgende op zijn sterfbed:
Troost u, er blijven nog drie dokters over die véél knapper zijn dan ik.
Toen men hem vroeg hoe die heetten, antwoorde hij:
Matigheid, arbeid en beweging.

------------------------------------------

Klein onderhoud tussen twee vakantiegangers op het strand:
_ Wij hebben een formidabel hotel. Ik ben er helemaal thuis.
_ Ocharme, zegt de andere, tja soms heeft een mens pech.

Warmteonweers.

Her is drukkend warm. De lucht wordt steeds zwarter. Plots komt de regen met bakken uit de hemel gevallen.  Vuurwerk verlicht de hemel en wordt gevolgd door een enorm gekraak.

Een hevig onweer! Gelukkig blijft zo'n onweersbui gewoonlijk niet langer dan een uurtje boven één plaats hangen. Toch kan het langer duren voor een onweer helemààl voorbij is.

Dat komt komt doordat er naast oude buien steeds nieuwe kunnen ontstaan. Na zo'n warmteonweer is het meestal lekker fris buiten.

Ook vandaag ontsnapte we niet aan de regenbuien en er waren er weer enkele fameuze kleppers bij. Als die je overvallen ben je wel door en door nat en zoals ze dat hier zeggen (zo nat als een klodderhond), maar ja zonder regenscherm het huis verlaten is meer dan dom en het is me al enkele malen overkomen.

Eigenlijk alweer weinig te melden, het word hoogtijd dat er verandering opkomst is en we weer regelmatig kunnen uitrijden.   Deze ochtend weer gezorgd dat ik heden avond m’n uitzending kan verzorgen en voor de rest wat tv kijken, naar de ronde van Frankrijk of iets dergelijks, liever niet want daar val ik toch maar van in’t slaap.

Ik denk dat ik maar een uurtje aan m’n fotoalbum ga werken en willen jullie eens een kijkje nemen dan doe je dat op het volgende adres.   http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke   Ik wens je alvast veel kijk genot en je mag een reactie achterlaten.
 

We krijgen nu een kasteel te zien of is burcht misschien een betere naam voor dit bouwsel. Ik heb deze foto's ge maild gekregen van onze gobetrotter Patrick. Dit zou een Engelse burcht zijn.


Eveneens in Engeland nabij Brighton een guesthouse waar Patrick overnacht heeft en hij noemt het een eenvoudig maar oh zo gezellig en netjes overnachtingsadres. 

Nu zijn we in Spanje terecht gekomen en heel bepaalt in de omgeving van Benidorm en de mensen die regelmatig in het Spaanse Antwerpen overwinteren zullen het alvast eens gaan bewonderen zijn.

We blijven in Spanje en komen nu in Valencia waar dit futuristisch bouwwerk te bewonderen staat

Ik vermoed dat dit voorlopig de laatste fotoreeks zal zijn want wegens zijn op handen zijnde verhuis heeft hij zijn vakantiedagen opgenomen. We nemen afscheid met een prachtig zicht vanuit Stockholm in Zweden en volgens Patrick een van de duurste steden in Europa.

Eigenlijk hebben we weinig activiteiten ontplooid deze laatste twee dagen wegens het slechte weer, maar ze beloven beterschap de weermannen en dito vrouwen.   Vrijdag zijn Anita en ik helemaal niet buiten geweest.  Dat is een brutale uitdrukking, ik heb enkel met wat glaswerk en een zak niet meer gebruikte kleren naar de containers geweest en  Anita naar de groentewinkel om de noodzakelijke vitamientjes in huis te halen.

I’m sorry ben bijna vergeten te melden dat we na de middag gezamenlijk nog naar de bibliotheek geweest zijn om de ontleende boeken te wisselen voor andere.   Nu niet bepaald halsbrekende avonturen waar jullie van wakker gaan liggen.

Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan Patrick en Veerle en hun nieuwe huis.   Ze waren beide nog heel hard aan het werk, want einde van de maand moeten ze hun appartement verlaten want  op 1 augustus komen de nieuwe huurders.

Na een half uurtje zijn we dan terug vertrokken, om hen rustig te laten verder werken.   Patrick had me twee dagen geleden nog enkele foto’s gestuurd van reizen die hij regelmatig moet maken in functie van zijn beroep.

Ik ga er nu al een drietal tonen, nog een prettige zaterdagavond en hopelijk morgen zondag beter weer

Dit zou een zicht zijn vanuit Zweden met aan de kade een prachtige cruiseboot en wat stapelwolkjes aan de hemel.

Een uitnodigend beeld van het strand in het mooie Italië.  Hij heeft er geen plaatsnaam bij gedaan, maar dat stoort ons niet.

Hier onder een Lego Blokken indoor speelplein, wat ben ik toch in een te vroeg tijdperk geboren. Ik had hooguit een fiets die al drie generatie's in de familie vertoefde maar ik had een gelukkige jeugd en een moeder die er steeds was voor haar zoon.

Twee weken lang belt de fabrieksdirecteur elke dag naar zijn vrouw
om haar te zeggen dat hij wat later naar huis zal komen, omdat hij nog een belangrijke bespreking moet bijwonen
Als deze gang van zaken zich na drie weken nog altijd blijft herhalen, zegt zijn vrouw:
_ Maar kan ik er echt van op aan dat je deze week ook elke avond moet vergaderen?

_ De toestand van uw schoonmoeder is heel ernstig!
_ Och, dokter behandel haar alsof het uw eigen schoonmoeder was.

------------------------------------

Twee duivenmoeders maken een praatje op het marktplein.
_ Doen jouw jongen nog in het nest? vraagt de ene.
_ alleen de jongste, de anderen gaan al op het standbeeld.

------------------------------------

_ De dokter heeft vorig jaar tegen mij gezegd dat ik moest ophouden met roken.
Want anders zou mijn verstandelijke vermogens er ernstig onder lijden.
_ Had je er dan maar naar geluisterd, hé!

-----------------------------------

We zijn het niet eens geworden, zei een vrouw tegen haar vriendin.
Ik ben voor wittebroodsweken op de Bermuda's,
maar hij wil zelfs niet trouwen.

De woensdag ochtend om zo vlug mogelijk te vergeten, toen ik uit mijn bed kwam en buiten keek was het nog zo donker als in de late avond en regen viel gestadig uit de hemel.  Een mens voelt meer zin om dadelijk terug in zijn lekker bedje te krijpen maar als degelijke huisvader blijf je wakker en zorgt voor een lekker glaasje thee met ontbijt cake.

Het water stond amper op of ik hoorde de slaapkamerdeur opengaan en ons Anitatje te voorschijn kwam, met de nodige slaap nog in haar ogen.   Het gespreksonderwerp van de morgen was het rot weer.

Gelukkig waren we gisteren nog voor een dagje naar Middelburg gereden en dat kan niemand ons meer afnemen.  Het was niet bepaald zonnig maar wel droog, gisteren was ik met het relaas tot het binnenrijden van de stad gebleven.

Ik had vlug een parkeer plaats gevonden in het centrum van Middelburg, parking de Geere onder het gelijknamig winkelcentrum.  Je auto kwijt raken in het midden van de stad is altijd een voordeel, je moet niet zover lopen om bij de bezienswaardigheden te komen.

 Bij het inrijden van de garage om naar een verdieping lager te rijden, reed ik een verkeerde rijrichting op.  Ik nam per ongeluk het rij vak om terug naar boven te komen, gelukkig kwam er toen niemand naar boven gereden eind goed al goed is het spreekwoord.

In elk geval was het een mooie gezellige dag en toen we terug in België waren, zijn we in taverne Ter Rivieren eens goed gaan eten en zodoende hadden we deze morgen geen afwas staan, dat was mooi meegenomen.

Voor de rest van ons bezoek bekijk de foto’s.

Achter het stadhuis troffen we dit huisje met wapenschild boven de deur en de twee eigenaars elk naast de inkom, alsof ze de wacht betrokken.


De huizengeveltjes zijn in ieder stadje in de provincie Zeeland gelijk aan elkaar. De meeste zijn mooi gerestaureerd.

Dit is het standbeeld van regentes Emma, moeder van de latere koningin Wilhemina want toen koning Willem stierf was de rechtmatige troonopvolgster maar 10 jaar en te jong om de troon te besteigen. Dit is wat ik weet over de monarchie van Nederland toen in die tijd.

Toen we juist uit de parking buiten kwamen en de hoek omsloegen was dit onze eerste foto.  Namelijk het vertrekpunt van een 40 minuten durende rondvaart.  Dit hebben we niet gedaan want daarvoor leek ons de temperatuur een beetje te fris.


Een winkelwandelstraat met op de achtergrond de toren van de basiliekkerk. Voor mensen die graag winkelen is dit stadje een paradijs en iedere vrouw is uit nature een shoppings liefhebster. 

Dit is de inkomdeur van een restaurant met een binnenterras. let vooral op de mooi gebeeldhouwde wapenschild boven de inkomdeur. De lunchkaart is buiten leesbaar.

Dit is de indrukwekkende toren van de basiliekkerk. De geheelfoto van de basiliek is niet gelukt, dat zal voor een volgende keer zijn.

Ondanks een gevallen regering gaat het leven op ons blog verder en evenals zondagavond, was onze uitzending van gisteren avond eveneens een groot succes.  Met een nieuw erelid en steunend lid zijn we meer dan gelukkig voor die avond.

Deze morgen was het alweer grijs maar volgens de weerberichten zou het de ganse dag droog blijven en aangezien de voorspellingen tamelijk juist zijn tegenwoordig, hebben we besloten om op die dagen eendaagse trippen te maken.

Vandaag stond een uitstap naar Middelburg op het menu. Na de afwas hebben we ons klaar gemaakt en omstreeks 11 uur waren we reisvaardig.  Nog eventjes tanken in het oprijden en dan de A4 op richting Vlissingen.

Na de spitsuren is dat eigenlijk een kalme autostrade en kun je rustig gezellig rijden.   Zonder problemen zijn we dan aan de afslag Middelburg gekomen en op de autoradio stond radio Minerva nog altijd te spelen, gezelliger kan het niet meer zijn.   Ik wist niet dat onze reikwijdte zover ging, ik moet dat aan het bestuur zeker melden, ze zullen er blij mee zijn.

Ik ga er mee ophouden want het is al na tienen, Nog een drietal foto’s bijvoegen en de rest is voor morgen.

Dit was het eerste dat op de foto ging. Een prachtig gebouw waarvan ik de naam niet heb kunnen achterhalen, maar enfin dat doet er niet toe en de foto lijkt me gelukt te zijn.


De koets voor stadsrondrit met twee paarden.  De rit duurt 20 minuten en kinderen betalen twee euro en een volwassene drie euro. We hebben geen rondrit gedaan want de opstap was tamelijk hoog voor Anita.  Zoals je kan lezen de paarden niet aaien

Dit is het prachtige stadhuis van Middelburg. Ik denk een bouwsel uit de dertiende eeuw. het is prachtig onderhouden en de beeldhouwwerken zijn gewoon pareltjes.  Aan de zijkant zijn die beeldjes bijna allemaal verdwenen.

De dag is piko belo begonnen maar was helaas snel voorbij, ik denk dat het een kwakkel zomer gaat worden.   Als je er niet kan mee leven zul je moeten emigreren naar warmere oorden, maar zal dat een levensverbetering zijn.  Sta me toe daar aan te twijfelen, ik weet het plezierig is anders.

We laten het weer voor wat het is en ik kan jullie verzekeren dat ik gisteren avond een mooi programma heb neergezet, tijdens de uitzending van mijn boeketje.  Als ik de luisteraars mag geloven die me tijdens de uitzending gebeld hebben.

Deze ochtend vlug onze uitzending voor heden avond in elkaar gestoken, ik zeg wel degelijk onze uitzending want vanavond gaat Anita mee om de telefoon te beantwoorden.

Na de middag maaltijd eventjes de zetel opgezocht om een uiltje te knappen, want mijn oogjes vielen zo wat toe en dat kan zo goed doen een middagslaapje.   Daar knap je helemaal van op, neem dat van mij aan als je er zelf geen ervaring mee heeft.

Zoals jullie gemerkt hebben ben ik twee dagen non aktief geweest wegens te veel werk.  Schiet nu niet allemaal in een lach, want een gepensioneerde kan ook tijd gebrek hebben.  De vrijdag hadden we water in de frigo wegens een verstopping van het afvoerbuisje dat het condensiewater moet afvoeren naar een bakje achteraan de frigo.

Van de gelegenheid gebruik gemaakt om de koelkast een kuisbeurt te geven en te gelijkertijd de keuken te schobben. De avond van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn fotoalbum bij te werken op het seniorennet.

De zaterdag moest het appartement een goede beurt hebben en daar hebben we bijna de ganse dag aan opgeofferd.  Daarna ieder van ons een deugddoend bad genomen want ’s avonds kwamen Greta en Leo op bezoek om me een laattijdige verjaardag te wensen, want op mijn verjaardag waren we in verlof naar de Hutteheugte.

De avond was een gezellige boel, lekker wat bij gekeuveld en een spie taart en rijst vla en de uren vlogen zo voorbij. Ondanks het laat geworden was, waren Anita en ik reeds vroeg uit de pijp(bed) op de zondagmorgen.

Bij ons in de gemeente staat alles in teken van het wereldfestival van het volksdansen.   De zondag vanaf 14 uur gaat er een stoet door het dorp met de deelnemende groepen en als het goed weer is ziet het hier zwart van het volk.  Zo ook vandaag was de belangstelling groot.

Onderaan twee foto’s van de optocht, de andere verschijnen binnen enkele dagen op het foto album “Mijn gemeente Schoten” op het adres http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke.

Wil je meer zien van deze foto’s moet je gaan kijken op het hierboven vermelde adres.

Dit is de Sint Sebastiaangilde die de stoet opende.


Dit was een grote vertegenwoordiging uit Zuid Korea, in een prachtige klederdracht.

Bovenaan zicht van de zandsculpturen.  Het eerste beeld dat onderaan te bekijken is, toont het sculptuur van de koekjesgigant.  Dit beeld staat alleen opgestelt op een andere plaats in het centrum.   De andere beelden staan bij elkaar aan de hoofdingang.

Deze zandsculpturen maken deel uit van het 15 jarig bestaan van het Wijnegems Shoppings Center.   Het komt eigenaardig over om zoveel zand, laat het dan bewerkt zijn tegen te komen in een overdekt winkelcentrum.  In elk geval mijn hoed af voor zulk talent dat in staat is om van een berg zand zulke kunstwerken te maken.  Ik weet niet hoe ze dat zand op zijn plaats houden, hoogst waarschijnlijk word daar cement in verwerkt.  Als het niet waar is,  lach me dan niet uit met m’n onwetendheid.  Indien iemand van de kijkers weet hoe de vork in de steel zit, kan hij onderaan het artikel steeds reageren.