Vrijdag 4 september 09.

Zo ons avondeten hebben we alweer binnen dat kunnen ze niet meer afpakken. Gebakken Panga met gebakken aardappeltjes en een slaatje er bij, kan nooit slecht zijn. Deze vis is ( enfin wij noemen hem zo maar z’n echte naam is langer maar kan hem niet uitspreken, laat staan schrijven) heel lekker en tamelijk vast van structuur. Men kan hem gemakkelijk omkeren tijdens het bakken en dat is handig meegenomen. Bij kabeljauw is dat soms een probleem en dan vind ik dat niet meer zo smakelijk.

Genoeg over eten geluld, we gaan eens even terug in de tijd en zetten de klok terug op dinsdag één september. Toen waren we uitgenodigd op een seizoenbegin van de shownamiddag van zanger -conferencier Roy Minner. Deze namiddag gaat steeds door de eerste en de derde dinsdag van elke maand, telkens van half drie tot half zes in de zaal Ritz te Deurne.

Hij had het al zo dikwijls gevraagd en nu wilde Anita hem toch eens te plezieren. Het is geen al te grote zaal en de zaal zat goed vol plusminus 80 man. Er waren twee plaatsen voor ons voorzien, dus geen zitprobleem voor ons. De artiesten deden hun best om het publiek te vermaken en dat is toch maar wat telt. De nadruk van de show ligt op het gedeelte van de sketches en de moppen en dat is nu niet echt mijn stijl. Maar de meeste aanwezigen konden dit wel waarderen en de lachpartijen waren niet uit de lucht.

Wij kunnen natuurlijk niet alle weken overal aanwezig zijn, waar er Vlaamse artiesten optreden, want nu vrijdag hebben we kaarten voor de koningin Elisabeth zaal, voor een concert van de Engelse tenor Paul Potts. Dat is de man die twee jaar geleden, kan drie jaar geleden zijn ook, het “Britain’s got talent” gewonnen heeft. Dit kan men vergelijken met een ontdek de stershow bij ons en de artiest die daar uit voort komt die zijn carrière zit op rozen.

Dus zoals reeds gezegd gaan we vrijdagavond om twintig uur naar een optreden van deze man kijken en luisteren. Ondertussen heeft hij reeds meer dan drie en een half miljoen cd verkocht en dat kan tellen voor een gewezen GSM verkoper want was zijn vorige werk. Zal jullie zeker en vast melden hoe het optreden ons bevallen is, daar kun je op rekenen.

_  Er zijn meer vrouwelijke dan mannelijke honderdjarige, zegt de staticus, maar het is vreemd dat  het bij vrouwen zoveel langer duurt voor zij honderd worden.

------------------------------

Zij:  Zeg, pa zei gisterenavond dat je waarschijnlijk meer geld hebt dan verstand.
Hij:  Wel, dan heeft je pa het mis. Ik bezit geen cent.
Zij  Ja, maar dat had pa 's middags toevallig ook al gehoord. 

Wat is een Indian summer?

In het begin van de herfst kan het weer nog vaak zomers warm zijn, zelfs tot half november. In het oosten van de Verenigde Staten en Canada spreken ze dan van een Indian summer, meestal een periode na de eerste vrieskou. Warme subtropische lucht stuurt de koude poollucht tijdelijk terug naar het noorden. De nachtvorst verdwijnt voor een poos van de weerkaarten en overdag kun je genieten van temperaturen boven de twintig graden. De eerste nachtvorst heeft inmiddels aan de bomen het startsein gegeven om hun bladeren te laten verkleuren, wat het plaatje helemaal compleet maakt voor een romantische wandeling onder heerlijk herfstzonnetje. In de lage landen spreken we wel eens van een ‘oudewijvenzomer’ wanneer het aangenaam zonnig is in het najaar. Vroeger zaten dan de dametjes buiten gezellig te breien of draden te spinnen. Een heropleving van de zomer rond 29 september wordt ook wel een Sint-Michielszomertje genoemd.

Mensen lief wat gaat alles toch snel, hiermede bedoel ik niet alleen het verstrijken van de tijd, maar ook de omschakeling van zomerweer naar het begin van de herfst. Gisteren stond rond deze tijd de twee terrasdeuren nog open en nu zijn die al gesloten van een uur of vijf en zo kun je blijven door gaan. Zo ook met het spel licht donker, dat hangt dan ook nog nauw samen met wolken of niet.

Ik heb juist buiten gekeken en je kan stellen dat het nu tien over acht het reeds zo goed als donker is. Maar ook dat verschijnsel heeft zo z’n charme, zeker als je vrouw een gevoel van genietbare gezelligheid heeft en daar heeft Anita meer dan genoeg gevoel voor. Momenteel branden er vier schemerlampen en één staande lamp, plus nog hier en daar enkele theelichtjes.

Regelmatig veranderen postuurtjes van plaats of ze worden gewoon vervangen door anderen. Als Anita gaan winkelen is komt ze regelmatig thuis met nieuwe snuisterijen en dat zijn dan geen dure spullen. Als ze thuis komt dan is ze zo gelukkig als ze iets nieuw meegebracht heeft en ik moet het dan uitgebreid bewonderen. Maar zolang ik het stof er niet van moet afstoffen, gun ik haar gewoon haar pleziertjes. Zij zegt er ook niets van dat ik regelmatig nieuwe cd’s bijkoop en zo is het leven mooi. Ik zou niet kunnen leven als men voortdurend elkaar in de haren vliegt voor een bagatel, daar is het leven veel tekort voor.

Oude legerjeeps, camouflage tent en oude wapens.

Hier enkele jeeps die op de plage van het Sint Anneke tentoon gesteld waren, ter gelegenheid van de 65^ste verjaardag van de bevrijding van Antwerpen linkeroever. Deze tentoonstelling ging door vorige zaterdag en zondag op de wandeldijk.

Zaterdag was de belangstelling iets minder, maar er waaide toen een gure wind die het minder gezellig maakte. Maar zondag was het wat anders toen kom men over de koppen lopen en al de horecabedrijven deden gouden zaken. Maar ja dat mag dan wel, want het weer was in tegenstelling van zaterdag, fantastisch mooi.

Op de voorlaatste foto staat een camouflage tent afgebeeld, maar of die echt origineel uit de tweede wereldoorlog stamt daar heb ik m’n twijfels over. Maar ik wil niet moeilijk doen. De laatste foto toont enkele wapens, al of niet origineel.

Jeanke een jongetje van om en bij de twaalf jaar, een beetje simpel van geest is met zijn ouders aan zee in Blankenberge.

Zijn ouders hebben enkele stoelen gehuurd voor een ganse dag en Jeanke speelt op het strand. Hij gaat met een plastiek emmertje naar de waterkant en vraagt aan de redder die daar staat of hij een emmer water mag nemen.

Natuurlijk zegt de man neem maar zoveel je wilt. Jeanke vult zijn emmer met zeewater en vraagt aan de man hoeveel hij moet betalen.

De redder denkt ik vraag één euro en het simpel baasje gaat weg met z’n emmer water.

In de late namiddag, onder tussen is het ebtij geworden komt Jeanke terug met zijn emmertje. Hij ziet dat het water een heel stuk teruggetrokken is en zegt tegen de man, ik denk dat ge al goed verdiend hebt vandaag.

Zij hadden het over de hoge levenskosten.
_  Ik wil mijn tweeling naar school sturen, maar ik weet echt niet waar ik het geld vandaan zal halen om dat allemaal te betalen.
_  Waarom ga je niet te werk als Smith?
_  Hoe bedoel je?
_  Wel, die heeft ook een tweeling.'s Morgens stuurt hij de ene naar school en 's middags de andere. Zo betaalt hij maar voor één van hen.

Vorige ochtend vroeg opgestaan om het programma van gisterenavond te kunnen samenstellen, want direct na het middageten moesten we alweer de deur uit. De reden daarvoor was Lia Linda die in de feesttent van radio Minerva zou optreden. Zij zou een reeks liedjes zingen van de Engelse zangeres Vera Lynn, en deze zangeres staat hoog aangeschreven bij het luisterpubliek van radio Minerva. Eigenlijk dienen we lady Vera Lynn te schrijven want in Engeland is ze al vele jaren geleden tot de adelstand verheven, net als Cliff Richards en nog wel enkele andere artiesten.

Tijdens de oorlog was zij zeer geliefd bij de bevolking en de soldaten en stak ze de bevolking een riem onder het hart met haar specifieke liedjes. De 70 plussers onder de sennetters zullen haar ook wel kennen, of wel van horen zeggen of haar persoonlijk horen zingen na de bevrijding.

Maar mensenlief toch wat een volk toch gisteren op de terreinen van de Minervacafé, zoals de volksmond zegt “ het zag er zwart van het volk”, wat natuurlijk niet kan, iedereen was fleurig gekleed. De jeep’s stonden er nog allemaal en er waren er nog enkele bijgekomen, morgen zal ik er enkele foto’s van tonen dan heb ik een beetje meer tijd.

M’n programma voor hedenavond is ondertussen ook alweer klaar en binnen een uurtje heeft Anita het eten klaar en dan is het weer vertrekken richting Sint Anneke. Dan zijn we er weeral vanaf dat volgende zondag, maar dan moet het programma zeker tot in de puntjes klaar zijn. Het zondagavond Boeketje is dan jarig en bestaat 15 jaar, want op vier september 1994 is het Boeketje van start gegaan bij radio Minerva. Het loopt nog altijd van twintig tot drieëntwintig uur, iedere zondagavond.

Dat was het alweer voor de eerste dag van de nieuwe week en tevens de laatste dag van de maand augustus. Geniet nog van de zon, want als de voorspelling juist is zou het morgen gedaan zijn en kunnen we veel regen verwachten. Maar hij is er brood nodig.

Vandaag en morgen wordt in heel Antwerpen de bevrijding gevierd, zo ook op het Sint Anneke strand. Dat betekend dat we een bezoek moeten brengen aan het Minerva café, want daar is van alles te doen vandaag en ook morgen zondag. Maar meer hierover, later in dit verslag.

Maar eerst moet ik het nog hebben over de heropening van onze overbuur de bakkerij. Gisterenavond hebben ze nog heel laat bezig geweest om alles op te kuisen, wat natuurlijk normaal na zulke veranderingswerken. Deze morgen was ik al vlug uit de veren en een blik buiten geworpen, vertelde me dat de bakkerij inderdaad open was. Gelukkig want onze voorraad brood was op, de diepvriesschuif was helemaal leeg. Dus tijd om hem aan te vullen en dat ging ik doen na me gewassen te hebben en aangekleed.

Natuurlijk was ik wel een beetje benieuwd hoe het er zou uitzien, daarom dat ik misschien zo vroeg uit m’n bed was. Want niet alleen vrouwen zijn nieuwsgierig, maar ik heb dat ook wel een beetje. Jullie moeten weten dat aan de bakkerij ook een bistro gekoppeld is en daar zouden 20 zitplaatsen meer bij voorzien worden.

Inderdaad bij het binnenkomen viel al dadelijk op dat de zaak een heel stuk groter was geworden, maar wat ik wel vond was dat alles nog tamelijk kaal aantoonde. Maar misschien moet dat nog verholpen worden, we zien nog wel. Het voornaamste is dat de zaak terug open is.

Iedere bezoeker kreeg een geschenkje aangeboden. Twee ronde sandwiches één met chocolade brokjes en één met rozijnen en ze waren nog lekker ook.

Deze namiddag na het middageten hebben we ons klaar gemaakt om naar de Linkeroever te rijden, uiteindelijk werd het toch nog half drie vooraleer we klaar waren. Maar we hadden de tijd voor ons, het maakte de zaak niet om hoe laat we er waren. Zoals ik reeds melde in het eerste deel van m’n verslag was er zo wat van alles et doen en dit in het teken van de 65^ste verjaardag van de bevrijding van Antwerpen.

Voor de terreinen van radio Minerva stonden leger wagens opgesteld, maar dit jaar stonden er alleen maar jeep’s. vorig jaar was er ook een legervrachtwagen en een ambulance. Maar dit jaar was dit niet meer het geval, misschien wordt het onderhoud te duur om die berijdbaar te houden. In de Minerva feesttent speelde de bigband Enter (19 uitvoerders) meestal muziek uit de oorlogsjaren en ze begeleidde de crooner Ignace tijdens z’n optreden. Was zeker de moeite waard om ze aan het werk te horen en te zien.

Het was tamelijk goed weer en de zon was meestal van de partij, maar uit de Schelde waaide een gure wind. Dat was wel spijtig want dat vergalde de pret zo een beetje, maar eigenlijk mochten we niet klagen. Voor het zelfde geld regende het de hele tijd en dit is toch altijd wel erger.

Rond half zes keerden we terug huiswaarts, want moeder de vrouw moest nog eten koken en dat vergt toch een beetje werk, enfin dat is het dan voor vandaag. Morgen komt er een nieuwe dag.

Gisteren donderdag voormiddag hadden we de gewone ochtend beslommeringen, die ieder normaal huishouden zo wat heeft. Ik ga er verder niet over uitweiden, jullie weten wel wat ik bedoel. Het weer was tamelijk goed te noemen en we besloten in de namiddag een wandeling te doen.

Ik had gedacht een bezoek aan het park van Brasschaat te brengen, redelijk goed wat parkeerplaatsen betreft had ik gedacht. Maar de werkelijkheid was wel anders, de grote parking aan het kasteel was volledig bezet. Nadien tijdens het wandelen zou blijken dat er een trouwfeest receptie aan de gang was in het kasteel Ik was verplicht om terug te keren naar de parking aan het gemeenschappelijk zwembad van Brasschaat en Schoten en daar had ik meer geluk.

Anita wilde er geen al te grote wandeling van maken en daarom kozen we voor een wandeling van om en bij het uur en dan passeerde we het botenhuisje. Daar konden we onder de bomen op het terras iets drinken om dan terug naar de auto te wandelen. Ik vind die drankgelegenheid werkelijk iets gezellig en op de roeivijver is er altijd wel beweging als het goed weer is.

Rond vijf uur waren we alweer in Schoten en na het parkeren van de auto in de garagebox zijn we nog even in de Paalstraat boodschappen in het Kruidvat gaan doen en dan terug naar ons appartement. Want ondertussen werd het weer stilaan tijd om voor de inwendige mens te zorgen.

Zoals ik gisteren reeds gemeld heb waren we naar het Shoppings Center in Wijnegem geweest. Daar had ik enkele foto’s gemaakt van twee horeca zaken die ik heel mooi vond. Ik bedoel niet het interieur maar wel het vooraanzicht.

De Carrousel d’ Anvers.

Vandaag had ons Anita goesting om eens naar het Shoppings Center in Wijnegem te gaan. Ik had zelf niets anders te doen en dus waren we weg omstreeks elf uur. Dan is het gewoonlijk nog tamelijk kalm, alhoewel men nooit veel last heeft van overdreven veel bezoekers want de wandelgangen zijn breed genoeg.

Het probleem is er alleen voor de parkeerruimte, indien er veel volk is, is het soms moeilijk om plaats te vinden. Enfin toen we rond half twee terug huiswaarts reden was het er nog altijd heel kalm parkeerplaats genoeg. We gingen alleen maar om eens rond te kijken, want Anita had nu niet direct iets nodig. Maar uiteindelijk zijn we vertrokken met een hemd, een cravatte of das en een mooie pull en dit allemaal voor mij.

Anita had voor haar enkel een bloes gekocht, ditmaal was ik de hoofdvogel en natuurlijk zijn we daarna een snack blijven eten in ons favoriete lokaal “El Plassa” beneden juist naast het Kruitvat. Men kan ook op twee plaatsen mini golfen, dat trok toch wat volk aan.

Voor de rest van de namiddag lekker binnen gebleven en Anita heeft nog een paar stukken wasgoed gestreken en ik heb het me gemakkelijk gemaakt en aan m’n blog gewerkt. Nu houd ik het voor bekeken.

De wilde vlierbesstruik hoort thuis in onze contreien. Het zijn inheemse soorten. Men heeft die wilde struiken met de jaren ook kunnen veredelen zodat ze meer vruchten opleveren om meer vlierbessiroop te maken.

De wilde soorten worden door vogels verspreidt en de bessen zijn kleiner. De gecultiveerde struiken kan men vermeerderen door te stekken, maar dat is werk van de specialisten.

De rijpe vruchten bevatten veel vitaminen, kalium, spoorelementen en organische zuren. Van de rijpe vruchten kan men sap, wijn en hoestsiroop maken. De onrijpe groene vruchten zijn giftig en ook de rijpe vruchten bevatten gif en men moet ze eerst koken alvorens ze te gebruiken

Aan de bloesem van de vlier worden voorspellende krachten toegeschreven. In midden Europa hangen jonge meisjes in de nacht van 21 juni een bloeiende vlierbloesem achter hun bed. Hierdoor zou hun toekomstige echtgenoot zich in hun dromen openbaren.

Laatste paragraaf afkomstig uit Wikipedia

Vervolg van zaterdag 22 augustus, uitstap naar Sint Amands aan de Schelde.

Na het reserveren van ons tafeltje gingen we op stap voor een wandelingetje van een dik uur, langs heen de Scheldedijk en dan langs een smal padje het dorp in. Het weer was voortreffelijk en langs heen de Scheldeboorden is er altijd wel is te bespeuren en te fotograferen. Zoals er op de eerste foto kan men in de verte de kerktoren van Mariekerke ontwaren.

Toen we het dorp van Sint Amands verlaten hadden kreeg men een mooi zicht op de spitse kerktoren, welk op foto twee goed tot zijn recht kwam.

Voor het centrum van Sint Amands maakt de Schelde een bocht naar links in de richting stroomafwaarts.

Na de wandeling van iets meer dan een uur belanden we terug aan het Hemeltje en dat is de naam van het restaurantje waar we gereserveerd hadden. Het is vlak naast de kerk gelegen en juist voor de inkom staat een groot kruis met het beeld van Jezus Christus, wat er op neer komt dat er niets kan gebeuren want men staat er onder de hoede van ons Heer. Het is een gebouw daterend uit het begin van de 17^de eeuw en is geklasseerd, wat er op neerkomt dat er niets meer aan veranderd mag worden.

Volgende foto geeft het beeld weer van het inwendige van het restaurant. Het is er reuze gezellig ingericht en men heeft werkelijk de aanwezige ruimte benut om zoveel mogelijk cliënten een zitplaats te geven, zonder dat men het gevoel heeft van op elkaars schoot te zitten. Wij hadden een plaatsje voor het enige venster dat de zaak rijk was gekregen omdat we vooruit geboekt hadden.

Rond zeven uur verlieten we voldaan de zaak en bij het buiten komen bemerkte ik volgende gevel aan de overzijde. Eigenlijk niets speciaals te zien op het eerste zicht, maar op de voorgevel staan vier gebeeldhouwde hoofden. Eveneens op de zijmuur en bij navraag blijken dat de hoofden te zijn van bekende molenaars uit de buurt door de eeuwen heen. Het huis is het molenaarsmuseum, groot zal het zeker niet zijn dit museum, aan de grote van het huis te zien.

Daarna de auto in en terug huiswaarts en ditmaal ben ik langs Boom naar de heimat teruggekeerd. Ondanks een slechte inzet, uiteindelijk nog een prachtige namiddag gehad.

De temperatuur is al flink naar beneden gegaan, dat is al heel wat aangenamer. Deze morgen heeft het hier een sappig buitje gedaan, maar eigenlijk het vermelden niet waard juist genoeg om het stof te blussen.

Toen ik eventjes buiten keek zag ik dat ze nog altijd met man en macht aan het werken zijn, hierover bij de bakker. Ik denk wel dat het nodig is want zaterdag is de heropening en dan wordt er verondersteld dat alles in kannen en kruiken is.

Maar gewoonlijk loopt alles wel goed af. Eergisteren was er door een windstoot een schemerlamp kapot gevallen op de grond. Anita moest vlees hebben voor de diepvries en waar de Vleesmeester is, is er tevens luster en salonhandel gevestigd. Daar heeft ons Anita een nieuw exemplaar gevonden en is de lege plaats weer opgevuld.

Na de middag zijn we nog iets gaan drinken in zaal den Bart in Merksem, de zaak waar sinds drie maanden het artiestengala plaats vindt. Maar dan wel onder de nieuwe naam “ matinée van 3 tot 6”. Dit was gewoon om de patroon wat beter te leren kennen. Ik heb er een bolletje of twee gedronken en Anita heeft er goed kunnen babbelen en daarna terug met de bus naar Schoten.

Tijdens het afstappen van de bus, was ik er al af en ik steek mijn arm uit om Anita een handje te helpen, gaat die deur toch wel dicht zeker en vertrek die bus met ons Anita er nog op. Gelukkig liggen de halten tamelijk dicht bij elkaar en kon ik haar tegemoet gaan naar de volgende halte.

Anita was razend en morgen wordt er getelefoneerd naar de Lijn voor een klacht. Dat was ons overkomen met het openbaar vervoer vandaag en gelukkig stak mijn arm niet tussen de twee deuren en ben ik gelukkig niet meegesleurd met die bus.

Leef lang en schoon.

Teken behoren tot de familie van de spinnen en die ademen via de huid. Om een teek op een veilige manier te verwijderen neem je best een in olie gedrenkt doekje, dat je een kwartiertje op de teek houdt. Die zal stikken in het vet en de huid waarin zij zich heeft vastgebeten, langzaam loslaten. Je kunt ze dan heel voorzichtig met een pincet verwijderen, zonder dat er iets achterblijft. Het gebruik van ether of een pincet zonder verdoving laat de teek schrikken, waardoor ze snel nog wat vergif in de huid zal spuiten. Om dat te voorkomen past dokter Denis Avonds uit Herentals bovenstaande methode al meer dan veertig jaar met succes toe.