Zondag 27 september 09.

Hello allemaal, hier zijn we weer terug van weggeweest. Inderdaad onze midweek vakantie naar de Kempervennen zit er helaas alweer op. Zoals het hier ook is geweest, hebben we schitterend nazomerweer gehad. Iets dat gezellig is gaat toch altijd zo snel voorbij.

Ik was bang dat ik een diepe duikel in de stand zou doen, maar gelukkig was ik maar twee plaatsen gezakt in de top 20 van de dagboekblogs en in de stand van de recentste toegevoegde blijk ik nog in de top 20 te staan. Dat wil dus zeggen dat jullie er ook niet veel aan dood gedaan hebben in die vier dagen dat ik weggeweest ben.

Het weer was misschien veel te goed om te bloggen, ik ga nu al stoppen want ik heb nog wat anders te doen. Deze avond moet ik naar een optreden gaan van een jong zangeresje en er moet nog het één en ’t ander gedaan worden. Anita is nog volop aan het uitpakken en ik kan ze toch niet alles alleen laten doen. Tot een andere keer dan maar weer.

Ik kom met de rapte nog even goedendag zeggen. Het middagmaal juist verorberd, nadat ik heel de morgen bezig ben geweest met m’n programma. Eigenlijk was ik er tamelijk vlug mee klaar, want deze week had ik reeds vele ideeën in m’n hoofd wat betreft uitvoerders en liedjes en dat scheelt gewoonlijk een slok op de borrel in de tijd.

Straks krijgen we nog bezoek en daarom vlug deze posting klaar maken. Soms denk ik wat moet ik weeral schrijven in m’n dagboek en dan zit ik daar met m’n mond vol tanden. Eerlijk gezegd zijn het er wel valse, maar valse of echte mijn mond is er toch maar mee gevuld en dan zit ik hier maar te dubben en te denken en er komt niets uit m’n brein.

Ineens denk ik aan iets, vinden jullie ook niet dat er dit jaar nog maar weinig paddestoelen zijn. Zou dat misschien zijn omdat het een droge warme zomer is geweest. Een paddestoel heeft het graag vochtig en dat is momenteel het probleem. Alles is gewoon aan het uitdrogen in de bossen en de weilanden.

Gisteren hadden wij toch een wandelingetje gemaakt in het park van Brasschaat en welgeteld één foto heb ik kunnen maken van enkele paddestoelen. Dit was een groepje dat zich genesteld had op wat dood hout en dat was gewoon alles.

Deze ochtend na een grijze start, kwam de zon er weer helemaal door. Anita ging naar de wekelijkse markt en met zulk prachtig weer voelde ik me genoodzaakt om deze keer mee te gaan. Zo gezegd zo gedaan en rond elf uur waren we partie. De hele bedoening was eigenlijk reeds geplant midden deze week, want Anita vond dat ik een nieuwe winterjas van doen had en daarom was het noodzakelijk dat ik meeging vandaag.

Op de markt rondlopen is nu niet bepaald mijn lievelings bezigheid, maar kan moeilijk verlangen dat Anita voor mij een jas zou kiezen. Hoewel dat ze meer schoonheidsgevoel heeft dan ik, wat betreft kleding. In andere takken doe ik m’n zegje wel mee, daar mankeert mijn goede keuze niet aan.

Wij hadden onze keuze snel gevonden en wat de kleur betrof, daarin heb ik wel m’n zegje gedaan, het werd een donkere bruine in plaats van het grijs dat Anita voorop stelde. Toen we terug van de markt gingen, hebben we met de rapte nog een azaleaplantje gekocht van 6 euro om het kankerfonds te steunen. Dat plantje staat nu te schitteren bij de rest van onze planten voor de venster van de woonkamer.

Dat klopt.

Kellner:  Pardon mijnheer, u betaalt een glas te weinig.
Klant:  O, dat komt waarschijnlijk doordat ik een glas te veel heb gedronken.

-----------------------------------------

Uittzondering.

Professor:  Een uitzondering op de wet van de zwaartekracht is wel dat een volle geldbeugel verlichting kan brengen, terwijl een lege beurs erg zwaar kan drukken.

Nooit de moed opgeven.

Anna ( op haar veertigste verjaardag):  Als ik getrouwd was, had ik nu misschien al een dochter van twintig.
En de jacht op een man begon opnieuw...

---------------------------------

Dilemma.

- Foei, Henri, je mag niet praten met je mond vol!
- Maar als ik iets zeg als m'n mond leeg is, zeg je dat ik moet zwijgen en verder moet eten.

Leef lang en schoon.

De dagen worden korter en somberder. Om je voor te bereiden op het najaar en je energie op pijl te houden, is het belangrijk dat je voldoende slaapt. Het is een fabel dat iedereen met zes uur slaap perfect kan functioneren en het is zeker geen schande om een avondje uit wat in te korten, omdat je voelt dat je lichaam rust nodig heeft.

Gisteren las ik in het Laatste Nieuws dat ge bij aankoop van het weekblad Story een cd bij kreeg voor de totale prijs van 8 euro 80. Het was het laatste nieuwe album van Sanne en Erik Van Neygen met als titel “Vertrouwen.” Zulk een koopje kun je natuurlijk niet laten voorbij gaan, want dit koppel wordt graag gehoord op radio Minerva. Het weekblad nemen we er maar op de koop toe bij, normaal halen we zulke bladen niet in huis. Als we willen lezen hebben we nog altijd de boeken uit de bibliotheek.

Dat doet me er aan herinneren dat ik m’n boeken morgen moet inleveren, want vrijdag is de uitleentijd verstreken en anders moet ik nog een boete betalen. Toch eigenaardig men is over een onderwerp bezig en automatisch springt men op een ander onderwerp.

Potverdorie ben op een onchristelijk uur moeten opstaan, voor dag en dauw het bed uit. Wie staat er nu om zes uur ’s morgens op. Natuurlijk hadden wij een geldige reden om op te staan. Anita moest tegen acht uur in de Klina zijn om een baxter met ijzer in haar bloedbaan te brengen. Ze sukkelt al een tijdje met ijzer te kort, want haar rode bloedcellen breken vlugger af dan haar lichaam kan bijmaken.

In elk geval dat deed zeer toen die wekker om zes uur lawaai begon te maken, ik had hem moeten vast pakken en buiten gooien, net zoals de Antwerpse Strangers in hun liedje zingen. Wie de Strangers niet kennen, dat was een Antwerpse groep die in het Antwerps dialect zongen. Momenteel zijn ze al enkele jaartjes op pensioen, maar iedere Antwerpenaar kan nog altijd vele van hun liedjes meezingen.

Om terug te komen op deze morgen, we waren gereed en gespoord om tien over zeven, enkel een tas thee gedronken. Van een boterham eten was geen sprake, maar ik zou mijn schade wel inhalen in de cafétaria, terwijl ze in de dagkliniek met Anita bezig waren. Ik had al bijna drie tassen koffie binnen, vooraleer Anita zich terug bij mij voegde en natuurlijk zei ze geen neen tegen m’n aanbod om voor haar ook een tasje koffie te gaan halen.

Toen we weer thuis waren zijn we eventjes in de zetel gaan zitten om effen rustig te bekomen van onze vroege uitstap. Als ik mocht kiezen, geef mij dan maar een boswandeling, daar kom ik liever vroeg voor uit m’n bed. Maar een mens heeft niet altijd te kiezen in het leven, maar moet z’n lot als een man ondergaan en niet kinderachtig zijn.

Voor de rest van de dag liep het allemaal z’n gangetje en valt er niet veel meer te vertellen. Deze avond gebakken vis met eveneens gebakken patatjes en sla en tomaat gegeten en daarmee kunnen we het er weer tegen tot morgenvroeg op het gewone uur om op te staan.

Het is levensgevaarlijk om een pakje friet of een kartonnetje gebakken vis te eten op straat aan onze kust. Zij die het toch wagen, worden gewoonweg overvallen door meeuwen en je mag je niet verdedigen want de beestjes zijn beschermd.

Alles laten inpakken en het rustig thuis verorberen, doe je dat niet dan riskeer je dat deze aalvlugge beestjes met alles ribedebie zijn.

Als vele spinnewebben samenwerken,
kunnen ze een leeuw vangen.

Spreekwoord (Afrika)

Gisteren las ik in de krant, dat Will Tura een nieuwe dubbel cd had uitgebracht met covers van Amerikaanse evergreens. Op de eerste cd waren ze vertaald in het Nederlands en op cd nummer twee zong de prins van het Vlaamse lied de nummertjes in de oorspronkelijke taal.. Deze ochtend ben ik vliegensvlug deze cd vlug gaan kopen en zo kan ik hem dan morgen als één van de eerste het nieuwe album in m’n programma opnemen. Zoals het in onze termen noemt “ Heet van de naald.”

Toen ik heden morgen op het terras kwam stond deze roos open, normaal bloeit deze rozenstruik maar eenmaal per jaar en dit is in het voorjaar.  Daarom vond ik het eigenaardig dat er opnieuw een rozenknop gevormd werd.

The last rose of summer.