Zaterdag 19 september 09.

Een kat is een edel dier, dat liever sterft, dan dat het aan een touw ligt.
Een mens is een minderwaardige kat, die liever aan een touw ligt dan  te sterven.

Jacob Israël de Haan (1881-1924)
Nederlands dichter.

Greta onze schoonzus houdt zich al enkele jaartjes bezig met het schilderen van aquarellen. Ze heeft er ondertussen reeds vele gemaakt, waarvan er ééntje hier bij ons aan de muur hangt. Ik heb ooit er een foto van op m’n blog gezet, ze is terug te vinden in het archief ( bovenaan rechts op datum 26/05 tot 31/05/ 2009 ). Gisteren kreeg ik op m’n mailadres twee foto’s toegestuurd, want ze heeft ondertussen reeds een leerlinge aangenomen die ze nu aan het opleiden is.

Ik vermoed dat ze nog wel enkele jaartjes nodig zal hebben, om haar de knepen van het vak aan te leren. Maar alle begin is moeilijk, we hebben met z’n allen toch ook veel tijd nodig gehad om tot iets te komen.

In een verbitterde wereld
is een druppel liefde
als een oceaan
in de woestijn.

Zie zo onze opendeuren dag bij radio Minerva zit er alweer op. Gisterenmiddag van veertien tot achttien uur gooide de seniorenradio alle deuren open om zijn luisteraars te ontvangen en ze de gelegenheid te geven het binnenste van het heiligdom te bekijken. Vanaf het begin tot het officiële einde was het aanschuiven om de studio en aanverwante delen te bekijken, met uitleg door een medewerker van de radio.

Telkens in groepjes van tien man mocht men binnen, want grotere groepen kon niet want de ruimte is daar niet op voorzien. De meeste bezoekers konden er niet aanvolgen dat de studio echt zo klein was. Er waren mensen bij die de studio’s van de officiële zender reeds bezocht hadden en nu tot het besluit kwamen, dat ondanks onze minieme oppervlakte toch zulke goede uitzendingen brachten.

Het doet toch wel deugd dat wij als vrijwilligers, zulke goede kritieken en felicitaties kregen en dat brengt met zich mee dat we er nog meer zullen invliegen om de luisteraars ter willen te zijn. Bedankt aan alle aanwezigen die gisteren de wil opbrachten om naar het Sint Anneke te komen.

Om acht uur was het dan aan mij om het boeketje in de huiskamer te brengen. Het moet zijn dat de apparatuur vermoeid was door de vele bezoekers, want ik startte met problemen. Maar uiteindelijk geraakte die toch opgelost en verliep het programma toch naar wens.

Zo we zijn weeral aan de laatste werkdag gekomen, voor hen die nog moeten werken en wat heel voornaam is zij die nog in het bezit zijn van een werkgelegenheid. Want als je de krant van heden heb gelezen, is het al niet meer zo simpel om je baan te behouden. Graag werken of niet daar wordt niet meer naar gekeken. Hier in Antwerpen bij het assemblage fabriek van General Motors, daar kunnen ze er zeker en vast over meespreken.

Ik ben blij dat mijn actieve loopbaan reeds enkele jaren voorbij is, want het is niet simpel meer als je nu jong bent en pas een gezin gesticht hebt. Maar nu over gezelliger dingen schrijven, alhoewel deze voormiddag gaan winkelen dat kun je nu ook niet betitelen als een aangename bezigheid. Maar de voorraadkast moet gevuld blijven en Anita staat op haar strepen op dit gebied

Alles verliep vlot en er was niet overdreven veel volk bij de Aldi en aan de kassa vlotte het zeer goed. Rond het middaguur waren we terug thuis en na het nuttigen van enkele boterhammen, was de vraag wat doen we heden namiddag. Blijven we thuis of gaan we iets ondernemen en door het feit dat de zon regelmatig scheen beslisten we om naar het gemeentepark te wandelen en op het terras van de taveerne” De Riddershoeve “ van een trappist te genieten.

Eerlijk gezegd het was er zalig in de zon en de trappist smaakte me over heerlijk. Niet zoveel volk als op een zomerse dag, maar heel rustig en toen ik wat rondom mij zag bemerkte ik de spits van de kasteeltoren boven het groen van de treurwilgen die rond de vijver staan en die zijn gelegen achter en naast het kasteel. Zie foto hieronder afgebeeld en toen werd het stilaan tijd om huiswaarts te gaan, want Anita moest het avondmaal nog bereiden. Hopelijk komen er nog namiddagen om dit te herhalen.

Kusttoerisme brengt Vlaamse zeehondjes in de problemen.

Gelezen in het Laatste Nieuws van vandaag 11 september.

Het Sea Life Center in Blankekberge heeft vorige maand tien jonge zeehondjes voor verzorging binnen gekregen.  Dat is merkelijk meer dan de vorige jaren, toen kwamen er maar ongeveer het zelfde hoeveelheid binnen, maar dan in een langere periode.

Sea Life vermoedt dat de jonge zeehondjes tijdens de warme zomer zijn verstoort door de vele kusttoeristen en zo van hun moeder gescheiden zijn. Dat zou verklaren waarom de zeehondjes zo fel vermagerd en verzwakt zijn. Geen enkele van de pups die aanspoelde, woog meer dan 15 kilo en kon zelfstandig eten.

Het centrum verwacht dat ook de volgende dagen zeehondjes zullen aanspoelen. Het roept dan ook op om de honden aan de leiband te houden en zeehondjes die op het strand komen zogen of rusten niet te benaderen.

Gisteren was het 09-09-09 en dat inspireerde me om na de middag een bezoekje aan m’n huisarts te brengen om m’n twee maandelijkse bloeddruk controle te laten uitvoeren. Maar alles was prima in de hand en met de nodige pillen kan ik weeral twee maanden voort. Te gelijkertijd heeft hij me een anti griep vaccin voorgeschreven, met de nadruk om ze zo vlug mogelijk te laten zetten.

Om ze zo vlug mogelijk te kunnen laten inspuiten is het natuurlijk noodzakelijk om ze even vlug mogelijk in huis te hebben, want bij ons in de apotheek sta ik op de wachtlijst en er zijn er nog 100 wachtende voor me. Geduld hebben is een schone deugd, maar je komt er niet ver mee. Een geluk heb ik wel, als ze toch binnen is bij de apotheker, heb ik maar een telefoontje te plegen naar m’n dochter en die zal ze dan wel inenten. Moet daarom niet terug naar m’n dokter.

Vandaag was het bewolkt met toch mooie opklaringen en daar hebben we van geprofiteerd om met de wagen naar Brasschaat te rijden en een bezoek te brengen aan de kinderboerderij De Mick. Anita had wel zin om eens buiten te komen, maar geen zin om een grote wandeling te maken. Even een kijkje gaan nemen bij de hoeve dieren en dan in de taveerne daaraan palend iets gaan drinken. Ik stelde voor om er ieder een pannenkoek bij te bestellen, maar dat werd afgeketst wegens geen honger van Anita.

Ze ruikten wel heel lekker maar om er alleen één te zitten eten die gedachte stond me niet aan, dan maar liever een palm van 33cl gedronken en dat smaakte me ook lekker. Zo was onze namiddag ook vlug voorbij en rond half vijf waren we terug thuis.

De eerste mens.

Meester:  Nu zal ik jullie eens vertellen hoe de eerste mens geschapen werd.
Leerling:  Ik denk dat u ons beter eens zou vertellen hoe de derde geschapen werd.

--------------------------------
Doorzichtig.

Zij (snikkend):  Snif, snif,... Zie je mij nog graag?
Hij:  Maar ja, mijn schatje...Eh, heb je soms iets laren aanbranden, of is er tekeking aangekomen voor één of ander duur kleedje?