Berichten van 1 januari 2010 tot 31 januari 2010

Ik kom nog eens eventjes terug, het is nog vroeg in de avond en momenteel is er op het televisiescherm nog niet veel te beleven. Zoals ik in de eerste posting gemeld heb, zijn we met ons beiden een frissen wandeling gaan maken in domein Vordenstein. Wij waren er praktisch heel alleen, op enkele lopers na en zo hier en daar een wandelaar. Maar druk was het er zeker niet.

Spijtig dat het zonnetje niet van de partij was, dat zou een groot verschil maken. Maar ja wat niet is, is er niet en daar moeten we het dan mee doen. Goed ingeduffeld stapten we uit de wagen op de parking en gingen welgemutst het bos in. Gelijk over de ingangsbrug stoten we al direct op de eerste levende wezens, het waren twee bruine hanen die vrolijk tikkend voort trippelden en juist ver genoeg van ons afbleven, zodat we voor hen geen gevaar vormden.
 
Wat ons ook opviel dat waren de vele molshopen die we passeerden, ze waren mee wroetend door het bos getrokken en overal het bewijs van hun aanwezigheid achtergelaten. Als je dit in je tuin te verwerken krijgt dan ben je niet goed bezig en toch zijn het nuttige diertjes. Er bestaan middeltjes genoeg om ze uit je tuin te weren.

We waren nu niet van plan om een grote wandeling te maken, maar een bezoekje aan de vier koeien dat moest toch gebeuren. Ze staan nu binnen in het domein op de weide waarin ze ook een schuurtje hebben om te schuilen als het regent of sneeuwt. Natuurlijk was hun wintervacht dik genoeg om dit koude weer te trotseren maar Anita had er wel medelijden mee. In plastieken bakken hadden ze drinkwater en krachtvoer voor handen. Ook het hooi was voorradig om de koude te weerstaan.

Dat was het voor vandaag en ik wens jullie nog een gezellige warme avond toe en als je nog buiten moet, wees dan wel voorzichtig. Volgens de weerman Frank zou het kunnen gaan sneeuwen.

Gisteren de eerste dag van het nieuwe jaar hebben we het heel rustig gehouden. Niet buiten geweest en ook geen bezoek gehad, want de nieuwjaars brieven voorlezen van de twee jongste telgen wordt een paar dagen uitgesteld. Wat we dan wel gedaan hebben, ten eerste veel gelezen, een beetje aan de computer de eerste nieuwsberichten opgevolgd en natuurlijk ook wat televisie gekeken.

Anita begint zo een beetje door haar verkoudheid te geraken, want heden namiddag trekken we Vordenstein in om de beentjes te strekken en dat zal ons goeddoen. Dat was onze eerste januaridag 2010, misschien dat die zowat overeen komt met die van de meeste mensen.

Deze morgen kwam ik bij het toilet maken tot ontdekking dat er iets schortte aan de warmwaterketel. Bij het douchen kwam ik tot de ontdekking dat de temperatuur van het water minder heet was. Hoogst waarschijnlijk warmt hij ’s nachts niet meer op. De electrieker opgebeld, maar helaas moeten we wachten tot maandagmiddag tot wanneer de zaak terug open is. Anita kreeg de melding dat de zaak gesloten is tot maandagmiddag. Gelukkig hebben we nog wel verwarming en moeten niet in de koude zitten.

We behelpen ons wel en trekken onze plan wel. Vroeger hadden we het ook niet ter onze beschikking en we zijn er ook doorgekomen zonder te vervuilen. Het is nu eenmaal zo dat alles kan stuk gaan en misschien is het maar een kleinigheid en eenmaal dat de technieker er bij geweest is het leed geleden.

Voor iedereen die m’n blog bezoekt een gelukkig en vredevol 2010.

De overgang van het oude naar het nieuwe jaar is bij ons rustig verlopen. Geen speciale feestelijke gedoe, maar gewoon een gebraden kip die nog voorradig was in de diepvries. De reden waarom dit de oplossing was kunnen jullie lezen op een bericht geschreven gisteren 31dec. Als dessert een mandarijntje en als drank bruiswater.

Voor onze ontspanning hadden we afgestemd op een Duitse zender en een show van Andrè Rieu en dat is altijd goed voor mooie muziek en een beetje lachen geblazen. Want dat doen we tegenwoordig niet voldoende, denk maar aan het geweld dat je voorgeschoteld krijgt als je afstemt op de verschillende nieuwszenders.

Het voornaamste was dat we een fijne rustige avond hebben gehad en tussendoor ieder nog een lekker crèmepje met slagroom een sausje er overheen en zo ging oudejaarsavond ook voor ons gezellig voorbij en toen ze aftelde op het televiescherm, begon overal in de gemeente de traditionele vuurwerkpijlen de lucht in te schieten en dit duurde nog tot na half één. Het moeilijke er is dat je zowat overal tegelijk moet zijn.

Want aan de achterkant waren ze op de kerkplein ook bezig. Er zijn er wel prachtige bij, maar mensen het is toch zulk een gevaarlijke bezigheid. Jaarlijks gebeuren er zware ongevallen mee, met brandwonden in de derde graad als gevolg en dan spreek ik nog niet van afgerukte vingers en dies meer. Dit jaar moesten de mensen een vergunning aanvragen bij het gemeentebestuur, of dit het nu veiliger maakt weet ik nog zo niet.