Archief

Goede avond, ik ga nu trachten die super drukke dinsdag te beschrijven.  Het begon al van bij het opstaan, we werden maar wakker omstreeks negen uur.  Jullie zullen vermoedelijk zeggen dat speelt toch geen rol, inderdaad we hebben de tijd aan ons eigen.  Maar gisteren lag het toch ergens anders, ’s Morgens moesten we nog boodschappen gaan doen, want in de namiddag kwam Daniëlla met de kinderen naar ons toe.  Er zijn nog twee kinderen die hun Nieuwjaar brief moesten komen voorlezen.

 

Daarom vlug ontbijt en afwassen en dan razend vlug met de wagen naar de Aldi om boodschappen te doen.  Gelukkig was het er niet al te druk en waren we er vlug buiten en Anita stelde voor om een belegd broodje te gaan eten in de taverne “ Het rommel potje “want ondertussen was het reeds kwart voor één geworden.  Ik had nog wel geen grote honger maar vooraleer we zouden avond eten, dat zou nog wel wat duren.

 

Thuis gekomen de boodschappen uitgeladen, om dan de tafel te dekken vooraleer de kinderen zouden komen.  Anita was van plan om het eten bij de Chinees te gaan uithalen, want een koffietafel voor acht man, dat is ook een heel werkje en daar had Anita geen zin in en ik ook niet   zij die mij aan het werk trachten te te krijgen, dat zijn mijn vijanden. 

 

Kort na drie uur werd er aangebeld en dat was het teken, dat de kinderen er waren.  Eerst een pot koffie opgeschonken en dan na wat babbelen over koetjes en kalfjes, werd het tijd om de nieuwjaarsbrieven voor te lezen.  Want de twee pagadders werden tamelijk zenuwachtig, zeker onze spring in ’t veld Hilde.  Op een wip waren de brieven tevoorschijn getoverd en kon ieder om beurt zijn brief voorlezen en dan werden de centenjes rondgedeeld.  Bij Hilde zakte de lip al omlaag, omdat ze niet dadelijk naar Bart Smid mocht gaan, van haar mama.

 

Ik kon de situatie een beetje redden, omdat ik beloofde de speelgoedbak uit de kelder te gaan halen en dan konden ze in de achterkamer met tweeën lekker spelen en waren de zure gezichten dadelijk opgehelderd.  Onze schoonzoon is dan de bestelling bij Wan Kay gaan halen en na het eten en nog een gezellige babbel was het weeral tijd om met de kindjes huiswaarts te keren en daalde er een weldoende rust neer in onze woning..

Voor we aan de dinsdag toe zijn, eventjes over de maandag praten. Niet dat hij zo bijzonder was, deze dag staat nu eenmaal op de kalender en we zijn niet de ganse dag in ons bed blijven liggen, dus is er wel iets geweest die dag. Laat het dan gewoontjes zijn, zoals bijna alle maandagen met opstaan, ontbijt en dan samenstelling van het programma Mini-boeketje. Na een drietal uurtjes tijd voor de middagmaaltijd. Klaar maken voor vertrek naar de show van drie tot zes en dat is dan eigenlijk het plezantste van heel de maandag, als de artiesten in vorm zijn en dat was maandag wel het geval.

Enfin nu eerlijk gezegd valt dat altijd wel mee, nog maar zelden voorgehad dat de drie artiesten tegen sloegen. Het kan wel eens gebeuren dat het programma van één van de drie niet is wat je er van verwacht hebt, maar dat is strikt persoonlijk. Voor andere mensen zal die zanger wel in hun smaak vallen, smaken en geuren verschillen van mens tot mens.

Ik wou een korte samenvatting van onze maandag indeling geven en dan direct overschakelen op de dinsdag, maar het is toch langer geworden dat ik gedacht heb. Ik ga eventjes stoppen en straks na het avondeten terug beginnen met de nieuwjaarsbrieven van de kleinkinderen. Oh ja ik vergeet bijna het belangrijkste van de ganse maandag. De presentatie van het Mini-boeketje op radio Minerva, als dat foutloos verloopt, dan kan ik zeggen : de maandag is geslaagd en dat was deze week zeker het geval. Op hier en daar enkele schoonheidsfoutjes na.

Ik heb het gisteren gezegd, als er nog tijd overschiet kom ik dag zeggen.  Alles is klaar voor hedenavond, de eerste uitzending in het jaar 2011, eigenlijk heeft het van morgen iets langer geduurd dan anders vooral eer ik klaar was met m’n programma.  Ik had gebrek aan inspiratie en moest ik meer liederen voor beluisteren dan anders, met wat het te maken heeft  weet ik niet, maar ik maak me er niet druk over, tijd genoeg.

 

Anita heeft deze voormiddag eens een kijkje gaan nemen naar Schoten Schol.  Sinds drie jaar geeft de gemeente Schoten, telkens op de eerste zondag van het nieuwe jaar een happening voor de inwoners van de gemeente en dit telkens van elf tot dertien uur.  Men kan dan gratis drinken ( bier, koffie, warme choco ), eten (frietjes of pannenkoeken ).

 

Natuurlijk komt de burgervader de inwoners vertellen hoe goed de gemeente gewerkt heeft in het voorbije jaar.  Alleen de goede punten worden dan natuurlijk vermeld.  Alles bij elkaar is het een gezellige boel en men komt er soms mensen tegen die men al lang niet meer gezien heeft.  Volgend jaar ga ik trachten om van te voren reeds een gedeelte van m’n programma op zaterdag klaar te hebben.  Dan kan ik ook eens van een gratis drankje genieten, zo kan ik wat van m’n pensioen opzij zetten ( grapje ).

 

Het was van middag weer veldrijden en dit maal in Tervuren.  Weer moesten de renners door ijs, sneeuw en slijk.  De winnaar was Niels Alberts en hij had het dik verdient, Sven Nijs was ditmaal tweede.  Dat is zo wat alles wat er te melden is in huize Francis en misschien tot morgen, maar de kans is klein.

Deze middag hebben we de overschot gegeten van de kaas, want met de oudejaarsavond maaltijd heeft Anita het rustig en gemakkelijk gehouden. In de kaaswinkel enkele stukken Franse kaas gaan kopen en een kaasschotel gehouden. Rap klaar en deze morgen weinig afwas en was dit geen goede afsluiter van het oude jaar en een gemakkelijk begin in 2011. Een kaastafel lust ik wel graag en daarbij een goede fles rode wijn en meer moet dit voor mij niet zijn.

Ik kom terug op vandaag en ik moet wel toegeven dat ik na het eten, een dutje ben gaan doen, wat me heel goed is bekomen. Anita had de televisie reeds opgezet. Het was vandaag de grote prijs “Sven Nijs “ veldrijden, die hij voor de tiende maal zelf heeft gewonnen en Anita is een geweldige fan van deze sport. Maar hij heeft het niet cadeau gekregen, mensenlief wat zagen die mannen er uit, helemaal onder de modder en versteven van de koude. Er lag nog veel sneeuw en met de regen die er vandaag gevallen is de bovenlaag beginnen smelten. Met het gevolg dat het een waar modderbad was. Hoe die reporters nog wisten wie wie was, dat snap ik ook niet goed, die jongens waren gewoonweg onherkenbaar.

Enfin volgens die verslaggever zou Nijs deze veldcross gewonnen hebben voor de Stybarr. Daar moet veel geld mee verdient zijn om je zelve zo te pijnigen, dat is niets menselijkheid meer aan. Nu ga ik maar afsluiten en als ik morgen tijd heb, hoor je meer van mij, want morgen is het zondag en dan is het weer samenstellen van het programma Boeketje op zondagavond. Jullie weten wel, dat programma dat wordt uitgezonden iedere zondagavond van acht tot elf uur op radio Minerva.

Hoera het is 2011, dat gevoel had ik helemaal niet toen ik deze morgen met m’n twee voeten op het matje stond en ik dacht er komt weer een jaartje bij. Enfin dat hoop ik tenminste, ook zo iets waar je niet zeker van bent. Jullie moeten je niet laten vangen, door de eerste regels, geschreven in het nieuwe jaar. Het lijkt er een beetje op of ik zwaar depressief ben wakker geworden, maar dat is helemaal niet waar. Ben gewoon wakker geworden van de grote plas, m’n waterblaas stond gewoon op springen, want anders had ik nog zeker een half uurtje bij ons Anita blijven liggen.

Na het bezoek aan het toilet, dacht ik er nog over om terug naar het bed te keren. Maar het was reeds tien minuten over negen en als ik nu zou terugkeren naar dat lekker warme bed, hoe laat ging het dan worden. Dat kan niemand garanderen om welk uur ik dan terug zou opstaan. Maar ja dat zijn allemaal maar gissingen waar niemand iets aan heeft. Dus stop er mee, zuiver tijd verspilling.

De zon heeft ook al forfait gegeven en plaats gemaakt voor die drollige triestige motregen, maar ergens is dit wel goed om de laatste sneeuw te laten verdwijnen. Daar hebben we al genoeg van gehad, mooi om te zien die sneeuw, maar genoeg is genoeg. Daarom weg er mee, tot de volgende winter, maar eerst zien en daarna geloven dat zong de diep betreurde Joe Harris vele,vele jaren geleden al. Maar hiermede zijn we aan het afdwalen van het onderwerp.

Momenteel zit Anita aan beeldbuis gekluisterd en is al aan aandacht bij het nieuwjaarsconcert. Dit wordt nu uitgezonden, rechtstreeks vanuit de Oostenrijkse hoofdstad Wenen en elk jaar zit ze dan te luisteren. Dan mag ze niet gestoord worden en is het hier muisstil, dat heeft ook wel zijn goede kanten. Ik ga stilaan stoppen, want dat is zeker genoeg om het nieuwe jaar in te luiden