Je probleem was dus: "Ik ben hoogbegaafd en voel me eenzaam in mijn kerk, omdat ik met niemand nu eens écht kan praten. Heeft iemand een suggestie?".
Wel Zonnetje; je hebt dus een hoog intelligentiequotient, maar dat is niet de enig bepalende factor: er is ook nog zoiets als een 'e.q.', een emotionaliteitsquotient, het vermogen om de buitenwereld te contacten.
Noch jij noch ik zijn psychologen; die lachen mogelijk, wanneer zij dit topic lezen.
Zouden wij ons maar niet vasthouden aan de leus: "Schoenmaker, blijf bij je leest".
Nu weet ik niet precies, wat jouw 'leest' is. Ik weet wel, dat je aardige topics het licht doet zien en dat je wel gevoel hebben voor wat de jeugd beroert. Je weet nu ondertussen wel Zonnetje, dat ik 'een vreemde eend ben in de bijt', gezien mijn leeftijd. Maar wat míjn 'leest' is, weet je nog niet.
Wel; ik bestudeer al jaren met eerbied en liefde de bijbel en ik vind daar uitspraken, die jou van dienst kunnen zijn, wanneer jij enige radar op dat gebied hebt. En die radar heb je, gezien je opmerking, dat je in de kerk zo weinig zinnige gesprekken kunt hebben. Je komt dus in een kerk en hebt er behoefte aan, je actief in die kring te bewegen en daar niet eenzaam te zijn, maar vrienden te hebben.
Wel; in de bijbel lees ik: "Laat al uw noden door gebed en smeking onder dankzegging bekend worden bij God", (Filipp 4 v 6).
Wel Zonnetje; ga nu eens naar God. Vertel Hem , wat je kwelt: - je eenzaamheid - het onbegrip, dat je ontmoet - je begeerte om er helemaal bij te horen - je telkens weer 'je neus stoten'. - de gedachten, die je soms bestormen. Heb het nu maar niet over je hoogbegaafdheid...of nou ja, zeg maar, dat je denkt, dat dit er iets mee te maken heeft.
En vooral Zonnetje: - zeg dat nu niet 'zo'n beetje voor je weg'. - ga nu eens in je binnenkamer, je meisjeskamer zogezegd; kniel neer een probeer nu eens echt te bídden. - Laat het zelfs dáar niet bij; laat het echt smeken worden: "O God....doe er wat aan..." - ...en Zonnetje; laat het zelfs dáar niet bij. Wanneer je gereed bent met je gebedsworsteling... de eerste misschien in je leven ...probeer dan eens te zeggen- desnoods met tranen in je innerlijk- dat je de Heer God bedankt voor de oplossing, die Hij gaat geven.
En o ja Zon....by the way...je hebt nog een ander topic lopen...over sadomasochisme...kind...wat jij toch allemaal overhoop haalt!...zou je daar nu eens niet zélf een punt aan willen draaien. De discussie begint daar in een kringetje te lopen.
Daar is dan je eerste vraag: Wat is 'de derde hemel'. ..... Dat is me even iets gewéest voor Paulus!2 Corinthe 12 v 2). Uit alles merk je, dat hij dit kostelijk gebeuren nu voor het eerst vermeldt. Er klinkt een ietsjes terughouding in datgene, wat hij vertelt. Hij zegt niet eens zijn eigen naam, maar spreekt, alsof hij het over een ander heeft.
Wacht; ik herhaal even de teksten: "Ik weet van een mens in Christus.... ....veertien jaar is het geleden... - of het in het lichaam was, weet ik niet - of dat het buiten het lichaam was, weet ik niet -....God weet het... dat die persoon opgetrokken werd tot...DE DERDE HEMEL!! ... En ik weet van die persoon - of het in het lichaam of buiten het lichaam was, weet ik niet - ...God weet het... dat hij opgetrokken werd in het paradijs en onuitsprekelijke woorden gehoord heeft, die het een mens niet geoorloofd is uit te spreken..."
Nu verder met de toelichting: Dat Paulus de preciese tijd zo noemt, heeft hij van Ezechiël. Die noemt ook zo nauwkeurig de tijden, om een waarmerk van echtheid te geven.
O; dat plotseling weggerukt worden, veplaatst worden en dan opeens te zijn in de 'woonplaats der gezaligden'. O....wat een heerlijke plaats, dat paradijs. de plaats, waar de moordenaar aan het kruis nog op de vrijdagavond van Jezus' sterven aankwam, (Lucas 23 v 43), de plaats , waar het geboomte van het leven staat, (Openb 2 v 7). En dan hoor je daar woorden, die onuitzegbaar zijn, heerlijke klanken, waarvoor geen menselijke woorden zijn.
Gast....dat maakte de apostel Paulus allemaal een keer mee. Maar Gast, dit is nu niet een mededeling voor jou, die jij als kennisgeving kunt aannemen.
Jij...Gast!...jij kunt, als je de hand van de Heer Jezus vasthoudt, ná jouw overlijden in aardse zin, nog heerlijker dingen gaan zien. Ach...wie weet, misschien al wel eerder, maar dat laat ik nu verder maar.
Eens zul je, aan de hand van onze Heer en Heiland blijvende, God, de Vader der lichten, van aangezicht tot aangezicht mogen zien. Ja...je zult God mogen kennen, zoals Hij ís.
Je bent op het spoor gezet van zón kostelijke schat.
Welke verrukkelijke vragen kwamen er toch naar voren in dit goed geslaagde topic:
- weet God de hele geschiedenis - Hoe zit het met de vrije wil - ...en nog veel meer dingen, die ik al op allerlei manieren in 'Vraag het Ger' beantwoord heb, maar die ik nog gaarne wel honderd keer nogmaals zal beantwoorden. Daarbij is het goed om voor ogen te houden, dat ik niet de wijsheid in pacht heb, maar goed: in het Wilde Westen hing indertijd in de saloons een aanplakbord: "Schiet niet op de pianist...hij doet zijn best". Zo doe ik dat ook, nu al bijna twee jaar in 'Vraag het Ger'.
Voorlopig houd ik mij alleen bij deze vraag: "Is er een bijbeltekst, waarin staat, dat God alwetend is". In het Oude Testament vind ik 1 Samuel 2 v 3: "De HERE immers is een alwetend God". En in het Nieuwe testament komt ik het woord 'alwetend' niet tegen.
Spreuken 5 v 21 zegt wel niet direct, dat God alwetend is, maar het komt toch wel op 'alwetendheid' neer: "Voor de ogen des HEREN liggen ieders wegen open".
En Spreuken 15 v 3 zegt: "De ogen des HEREN zijn aan alle plaatsen".
Jesaja 59 v 15 geeft ook een aanwijzing: "De HERE zag het en het was kwaad in zijn ogen".
En Jeremia 5 v 3. "HERE...zien uw ogen niet naar oprechtheid"
En wat denk jullie van van 2 Kronieken 16 v 9: "De ogen des HEREN gaan over de hele aarde...".
Hebr 4 v 13: "Alle dingen liggen open en ontbloot voor Hem..."
Ik dacht, dat ik zo wel enkele teksten gegeven had, die van dienst kunnen zijn. En het komt mij voor, dat medewerkers aan dit topic ook wel op gedachten worden gebracht, zo van: "Wacht eens...ik weet ook wel bijbelteksten, die 'bewijzen', dat God alwetend is".
Moet het menselijk lichaam op vele manier 'verkocht' worden en moet seksuele lust overal worden opgeroepen? De seksuele verloedering in de samenleving moet stoppen. Seks is iets moois, maar het is geen product!
Als je je kunt vinden in deze uitspraak, teken dan de petitie
Zojuist heb ik de petitie getekend.
Ik vind, dat deze voldoet aan een bijbels principe, uitgedrukt in Efeze 5 v 11:
"Neemt geen deel aan de onvruchtbare werken der duisternis, maar ontmaskert ze veeleer...."
En ik heb in mijn leven nog nooit een weldenkend mens ontmoet, die niet porno schaarde onder 'de onvruchtbare werken der duisternis', ook al werd dit verschijnsel soms anders omschreven.
Bij deze actie zal men soms tegenstand ondervinden, maar dan moge het woord van Paulus een richtlijn zijn:
"Wij zijn voor de tegenstanders geen ogenblik gedwee uit de weg gegaan...."( Galaten 2 v 5)
De tegenstand zal soms hard en grievend zijn. Maar dan is het goed om aan deze bijbeltekst te denken:
"Wij zijn voor God een geur van Christus onder hen, die gered worden en onder hen, die verloren gaan; voor dezen een doodsgeur ten dode, voor genen een levensgeur ten leven",(2 Cor 2 v 15-16)
Ik teken hierbij aan, dat ik met deze opmerking niemand in dit topic in de rij der verlorenen wil scharen, maar de haren rezen me wel ten berge bij sommige uitingen.
Voor de opstellers van de motie heb ik echter nog wel éen opmerking:
In 2 Petrus 2 v 8 lees ik het volgende over Lot: "Want deze rechtvaardige, heeft, onder hen wonende, dag aan dag zijn rechtvaardige ziel gekweld door het zien en horen van hun tegen alle wet ingaande werken...".
Lot was verontrust....maar uiteindelijk leverde het niets op.
En wij gelovigen, met onze relatie met God en geen religie, hebben zo onnoemelijk veel om vóor te zijn, dat wij eigenlijk geen tijd hebben om ergens tégen te zijn. Door Gods genade kunnen wij streven naar bekering, wedergeboorte , doop met de Heilige Geest, Geestesgaven, Geestesvrucht enz enz. Laten wij het niet laten met uit verontrusting voortkomende daden, maar met de nieuwe wapenen van Gods Geest in de hemelse gewesten werkzaam zijn. Daar wacht de werkelijke tegenstander, satan, tegen wie wij geestelijke wapens hebben.
Kind, wat is het nodig, dat er voor jou in de bres wordt gestaan. - uiterlijk lijk jij nog heel wat. Maar innerlijk ben je helemaal uitgedroogd - je denkt, dat je zulke ernstige zonden hebt gedaan, dat daar niets meer aan helpt. - je bent bang voor God en hebt allemaal het idee, dat je naar de hel gaat. - met verdriet denk je terug aan vroeger, toen je een kind was en toen je bij die samenkomst met duizenden kinderen met al die andere lieverdjes 'naar voren ging' en toen je hartje aan de Heer gaf. Is dat nu allemaal vooorbij?! - en je kunt helemaal niet bidden en snakt ernaar, dat een ander het voor je doet.
Niem....wij van H.Q. staan gereed om je te helpen in de naam van Jezus. Nu ik voor je bidden ga, staan er zóveel achter, die meebidden.
Allereerst Niem: Die zonden van jou...weet je, wat Jesaja daarover zegt: (1 v 18): "Komt toch en laat ons tezamen richten, zegt de HERE; al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw; al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol".
En Niem...jij zit zelfs nog op de jéugdclub; ik kan mij niet vóorstellen, dat zij zo hevig zouden zijn, dat zij vergeleken konden worden met scharlaken en karmozijn, want dat is wel héel erg rood. En wanneer de Heer God en de Heer Jezus en God de Heilige Geest raad weten met heel zware zonden, dan toch zeker met de zonden van een jeugdige, die nog aan de ingang van het leven staat.
En wat die droogte van binnen betreft; in Psalm 32 v 4 zegt David: "Zolang ik zweeg over mijn ongerechtigheid....verdroogde mijn merg als in zomerse hitte". Maar dan belijdt hij zijn zonde aan de HERE ( v 5) en is God boos? Welnee...God vergaf de schuld van Davids zonde, (v 5).
Je hoeft niet bang te zijn voor God: - jíj bent wel veranderd, vergeleken bij dat vrolijke kind, dat toen naar voren huppelde - maar Gód verandert nóoit. Hij wil je altijd helpen. Weet je nog, hoe je op de kinderclub zo overgegeven kon zingen: "Jezus is een machtige Heiland Hij helpt overal door". Dat is nog altijd waar.
Gaan we nu samen bidden:
"Lieve Heer God,
U weet al die dingen van Niem. Hoe ze van binnen dor is als een dorstig land, dat zij hongerig is naar U, ( 107 v 5). Heer; wilt U waterbronnen geven in die ziel ( v 35), zodat haar ziel, die naar U smacht als dorstig land, weer verzadigd wordt wanneer U haar troost.
En Heer; wilt U geven, dat haar innerlijk zich weer aanpast aan haar uiterlijk, zodat zij op de jeugd niet meer hoeft te denken: 'Wat zég ik nu toch...wat bewéer ik nu toch', maar dat haar ziel zich weer kan plaatsen achter haar woorden.
Heer....en die zonden van haar...die verslaving...lieve Heer Jezus; wilt U het zo maken, dat zij heerst over de omstandigheden en niet meer de omstandigheden over haar....door úw kracht.
Heer Jezus, wilt U de vreugde uit de kinderjaren, verrijkt en verdiept, teruggeven.
Dank U Heer....ze kan nu zélf weer bidden. Mogen wij meebidders nu terugtreden, dat zij even alleen met U kan zijn.
Daar was je dan met je eerste vraag over Matth 6 v 5 -15: "En wanneer gij bidt, zult gij niet zijn als de huichelaars, want zij staan gaarne in de synagogen en op de hoeken der pleinen te bidden, om zich aan de mensen te vertonen. Voorwaar...Ik zeg u: zij hebben hun loon reeds. Maar gij, wanneer gij bidt, ga in uw binnenkamer, sluit uw deur en bid tot uw Vader in het verborgene..."
Muse; hiermee wordt bedoeld, dat wij in ons leven met de Heer op geen enkele manier ons eigen ikje mogen dienen, maar alles zó doen, dat Hij, God, onze Vader, in het stralende middelpunt staat, door wat wij ook doen.
Muse....je zult wel op een tienerclub zitten. Daar begint de waakzaamheid al. Je kunt daar, als je goedgebekt bent en verder nog wat dingen meehebt, best wel de blitz maken. Maar zelfs daar al, met je jeugdig temperament, met je begeerte om jezelf te profileren... ....ik zeg niet, dat je dat hebt hoor, maar ik spreek ook tegen meelezenden ...kan het voorkomen, dat je na afloop met enige gehinderdheid denkt: "Wie heb ik nu eigenlijk voor het voetlicht gebracht. Heeft God in de schijnwerpers gestaan ...of was ík in the floodlight".
Nu moet je dat ook weer niet te krampachtig zien hoor Muse. Wees blij met de omstandigheid, dat je zo feestelijk met de Heer Jezus kennis hebt gemaakt. Vraag Hem of Hij jou alle dingen wil leren, die maar te leren zijn en wees nu ook weer niet al te behoedzaam.
Maar liefde, blijdschap en vrede van God , kostelijke geschenken van zijn Geest, zullen je leren om niet zo dwaas te doen als die 'huichelaars' uit vroeger tijd, die zeiden: "Aha...een hoek van een plein. Hier barst het van de mensen. Hier ga ik staan bidden en al de mensen, die eerbiedig voor mij uitwijken, zien hoe vroom ik ben". Doe maar bescheiden met de Heer, van Wie uiteindelijk alles is, ook de gaven, die jíj hebt. Later krijg je toch een belóning, waarvan je misschien zult zeggen: "Heer....zó royaal?!"
Maak van je gebed geen vertoning. Je meisjeskamer is goed genoeg. En niet teveel woorden. Zeg maar gerust, dat je alleen maar een blije tiener bent en helemaal niets meer en dat je de gewone tienerdingen nodig hebt en dat je de andere tieners wil dienen met je vriendschap.
In onze reacties altijd de liefde laten meeklinken.
Dag Lieskip,
De liefde, waarover jij spreekt, is een deel van de vrucht van de Geest. Immers, wij lezen in Galaten 5 v 22: "Maar de vrucht van de Geest is: - liefde, blijdschap, vrede, - lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid - trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing".
Het is zo goed om gedoopt te zijn in de Heilige Geest en daarna vervuld te zijn mét die Geest.
Pas dan kom je zo geheel en al in de sfeer van God, dat de Goddelijke liefde zich gaandeweg baan breekt in je leven.
Terwijl ik zo de reacties doorneem, zie ik tot mijn verrassing een eigen uitsprak van mij verschijnen.
In 'Vraag het Ger', serie 7 , pagina 2, vierde posting, richt ik mij hier tot een van mijn lezers. Wanneer je deze posting naleest, dan zul je zien, dat aan het eind van een lange uitleg deze liefdevolle wens verschijnt.
Kijk....zo mogen wij met elkaar omgaan. Hoewel het wat anders geduid werd dan ik had gehoopt en-eigenlijk ook- verwacht, sprak hier toch de liefde, die zich in hulpvaardigheid en vriendelijkheid uitstrekt naar de ander.
Maar - dit nu even terzijde gesteld zijnde- raad ik jou en alle meelezenden aan, om de vervulling met Gods Geest te begeren. Maar ook is het nodig om die kostelijke gave met zijn negen deelgaven in zich, bij de voortduur te onderhouden, opdat de Geest niet bedroefd wordt en uiteindelijk teleurgesteld van ons wegwiekt.
Wanneer alle forumgebruikers zich naar die regel van God richten, krijgen wij een gedachtenbloemlezing, die iedereen zal verrukken, die de Heer van harte wil dienen.
De moordenaar aan het kruis zei de goede woorden op het goede moment
Dag Hijo,
Fijn, dat je er weer bent met een ditmaal duidelijke opmerking. Anders ben je soms wat moeilijk, maar nu bleek het misverstand levensgroot en volkomen duidelijk en ogenblikkelijk.
Jij had het over Lazarus en ik had het over 'de moordenaar aan het kruis'.
Maar Lazarus kwam in zijn sterven op een andere plaats dan die moordenaar, die rover. Lazarus kwam 'in de schoot van Abraham' en de anonieme slechte man kwam in het paradijs. En het paradijs, de derde hemel is heel iets anders.
Hijo...ik ga een aangelegenheid aanroeren, die nog niet veel door mij aangeroerd is, omdat jullie er tot nog toe niet naar gevraagd hebben of aanleiding gegeven tot een uiteenzetting.
Hijo; het moet jou opgevallen zijn, dat al in Danií«l gesproken wordt van "En die er velen tot gerechtigheid hebben gebracht , zullen stralen als de sterren', 12 v 3). Toen al Hijo, moet je je afgevraagd hebben: "Maar dit kan toch niet voor alle Christenen gelden. Ik heb altijd gedacht: 'gelijke monniken, gelijke kappen'. Maar dit lijkt wel te wijzen op een zekere rangorde, ook onder de gezaligden".
En Hijo; toen jij las in 2 Thessalonicenzen 1 v 10: " Hij komt om op die dag verheerlijkt te worden in zijn heiligen en met verbazing aanschouwd te worden in allen die tot geloof zijn gekomen", heb jij je toen niet afgevraagd: "Er zijn toch genoeg Christenen , die er maar 'met een koopje afkomen'; nooit zo erg veel eraan gedaan en dan toch klaarblijkelijk zoveel verdienste gehad in het oog van de Heer, dat de omstanders verbaasd staan over hun verheerlijking".
En zo zijn er veel teksten, die ons op het spoor willen zetten van een nog veelszins onbekende waarheid: Er is een rangorde.
Denk eens aan: Openbaring 14 v 4: "Dezen zijn het, die het Lam volgen, waar Hij ook heen gaat. Dezen zijn gekocht uit de mensen als eerstelingen voor God en het Lam". Ook hier weer een idee: "Er lijkt wel een voorhoede onder de gelovigen te zijn".
En wat denk je van Openb 2 v 11: " Wie overwint, zal van de tweede dood geen schade lijden". Zijn alle Christenen nu zulke overwinnaars?
En tenslotte Openb 22 v 2: "Midden op haar straat en aan weerszijden van de rivier staat het geboomte des levens, dat twaalf maal vrucht draagt, iedere maand zijn vrucht gevende, en de bladeren van het geboomte zijn tot genezing der volken". Er zijn dus mensen, die beschadigd in Gods heerlijkheid ingaan. Kennelijk zijn er voorlopers, die bij de ingang van het paradijs gereed staan met genezing om de 'beschadigden door de tweede dood' te genezen.
Hijo; neem van mij aan, dat er vele van deze heenwijzende teksten zijn.
En nu een samenvatting: in deze laatste tijden geeft God geweldige mogelijkheden door bekering, gevolgd door wedergeboorte en doop íÂn en vervulling mét de Heilige Geest. Die mogelijkheden zijn er altijd geweest, maar het zijn deze laatste dagen, die ons van heerlijke ontdekking naar nog féestelijker verstaan leiden.
Kan je nu je voorstellen Hijo, dat er mensen zijn, die deze weg steeds verder bewandelen en steeds meer in de sfeer van God komen, evenals in oeroude tijden Henoch steeds meer in de sfeer van God kwam, tot God hem op een keer helemaal mee nam naar zijn huis.
En zouden die mensen niet de eerstelingen kunnen zijn, degenen, die niet in het oordeel komen, maar aan wie het oordeel gegeven wordt, (Openb 20 v 4) ; bij wie het oordeel over de wereld berust, (1 Cor 6 v 2), die zelfs over engelen zullen oordelen, (v 3).
Zouden die eerstelingen dan degenen zijn, die aangeduid worden als de 144000, als 'de schare, die niemand tellen kan'?
En zouden de vele, vele Christen, die er zijn, maar die niet zozeer in de sfeer van God zijn gekomen, dan wellicht degenen zijn, waarvan wordt gezegd: ( Openb 20 v 5); "De overige doden werden niet levend voór de duizend jaar vervuld zijn".
Nogmaals samenvattend Hijo: streef naar de gaven en de vrucht van de Heilige Geest; dan behoor je tot de groep, die werkelijk tracht, door de genade van God en uit liefde tot Hem, binnen te komen in zijn sfeer. Die 'diep geïnteresseerden' vormen de voorselectie van de eerstelingen. En al behoor je dan niet tot de uiterste selectie...dan nog: het leven wordt zoveel meer waard, wanneer je die heerlijke zaken tracht te kennen in eerbied en ootmoed.
Lazarus ontwaakte aan de bovenzijde, de lichtzijde van het dodenrijk, met altijd nog een uitzicht op de donkere kant, waar de vlammen loeien.
Maar de gezaligden, van wie ik zoí«ven in enkele van honderden desbetreffende teksten sprak, zij zijn in het paradijs, Zij hebben hun intrek genomen bij de Heer, ( 2 Cor 5 v 8). Dat hebben zij eigenlijk al bij hun aardse leven gedaan.
Nog even over 'de moordenaar aan het kruis'.
Jij zou kunnen zeggen: "'t Is mooi hoor...eerst samen met de andere rover de Heer Jezus beschimpen, ((Matth 27 v 44)....en dan een paar goede woordjes zeggen....die kwam dan toch wel helemaal 'op een koopje' in die heerlijke plaats".
Hijo; even een gelijkenis: bij de landing in Normandií« op die onvergetelijke zesde juni 1944, konden de Amerikanen op hun sector maar niet doorbreken en liepen gevaar van de opkomende vloed. En toen was er een soldaat, die op die cruciale ogenblikken een Duitse stelling opblies, waardoor er ruimte kwam. En die soldaat werd ter plekke bevorderd tot luitenant. Wat hij deed, was gewoon zijn baan; hij was van de 'genie'. Maar hij deed het op zo'n allesbepalend moment. Wij zouden zeggen: "Nou nou....van soldaat tot luitenant...voor iets, dat zijn vak was. Tikje overdreven". Maar het is goed om op de goede ogenblikken de goede dingen te doen. En vandaar die bevordering. Enkele minuten later sneuvelde hij; maar goed, dat is nu niet van belang voor ons voorbeeld.
Die rover hè¨....op dat moment was de Heer Jezus volop bezig om de vreselijke beker te drinken. Iedereen was weg....hij was helemaal alleen. ...God was weg...alle vrienden waren weg...alleen de duivel was er met zijn hele legermacht; de lucht was door hen verduisterd. En dan die vreselijke pijnen... En toen, op dat meest cruciale ogenblik...was er die stem; die door ondraaglijk lijden verstikte stem; (Lucas 23 v 42): "Jezus....gedenk mijner ...wanneer gij in uw koninkrijk komt".
En Onze Heer, de koninklijk royale, antwoordde: "Voorwaar, Ik zeg u....heden zult gij met Mij in het paradijs zijn".(v 43).
Een geweldige bevordering, maar het was ook wel een grootse bemoediging op een moment, dat ernaar gesnakt werd.
Reactie op een oproep om wijze uitspraken te noemen.
Dag allemaal,
Weet je, wat ik een wijze uitspraak vind; natuurlijk: de bijbel heeft duizenden wijze uitspraken. maar deze komt me nu telkens voor de geest:
Exodus 23 v 2: "Gij zult de meerdeerheid in het kwade niet volgen..."
Weet je, waarom ik dat zo'n goede uitspraak vind: het is zo moeilijk om tegen de stroom in te roeien.
Wanneer je -als Christen- denkt, dat de hele wereld verzot is op porno, dan kun je zeggen: "O....ik wil als Christen niet opvallen....gauw net zo doen als de anderen". En dan praat je porno goed, terwijl je later tot je schrik moet merken, dat de ongelovige mensen juist van jou een flinke, dappere uitspraak hadden verwacht.
Of je denkt: "Heel de wereld is tegen Israel...o, dan moet ik als Christen ook tegen Israel zijn. Vooral niet opvallen".
Maar een dappere Christen durft gerust tegen de stroom in te roeien....en dikwijls merkt hij dan, dat de mensheid op zijn duidelijke, frisse mening zit te wachten.
O, zo zijn er nog zoveel voorbeelden te noemen. Maar in iedere geval: durf als Christen zo te zijn als de apostel Paulus die zo vreugdevol uitroept: "Maar gij geheel anders!....gij hebt Christus leren kennen!!!!"( Ef 4 v 20)
In Amos , hoofdstuk 4, schetst de Heer, dat Hij herhaalde malen gewaarschwd heeft, dat het de hoogste tijd was om zich te bekeren. Bekeren is namelijk niet iets dat je wel of niet kunt doen. Je kunt er ook de gek niet mee steken door een plakstrook op je voordeur te doen: "Dank u...wij hebben alles....en bekeerd zijn we ook al". Nee: bekering is levensnoodzaak.
En op welke situatie doelt Amos nu?: " Op eengegeven ogenblik merkte je,dat er niets meer te eten was in huis. Maar hoewel dat een duidelijk teken was, dat bekering tot Mij nodig was...je volstond met op te merken: "Wat zit alles tegen hë¨" en ging gewoon met je leven verder, zonder je naar Mij om te keren".
Hoe vertalen wij dat nu eens naar de moderne tijd. Jullie en ik; wij ademen altijd in dit welstandsklimaat. Het is voor jullie en voor mij ondenkbaar, dat de provisiekast niet gevuld zou zijn. Maar...probeer dit nu eens geestelijk 'in te kleuren'. Geestelijk kan het zo zijn, dat er niets meer te eten is. Ik bevond mij eens in een gezelschap, waar opeens een vrouw uitriep, midden in een gedachtenwisseling over 'van alles': "O, wat verlang ik ernaar, dat er nu eens iemand hier was, in deze treincoupé, die eindelijk met iets kwam, dat werkelijk voedde"
Nu kan je zeggen: "Nou Ger; dat was dan toch wel 'de kat op het spek binden'.Je bent zeker losgebrand".
Nee lui; ik was nog maar 25 en had nog geen enkele geestelijke inhoud van betekenis. De dame ging zelfs zo ver, dat zij op mijn lectuur wees en uitriep: "O....de klassikale kerkbode voor Warffum. Wat een heerlijk brave leesstof" Maar ik bleef verlegen zwijgen. Tot de huidige dag zit dat mij wel een beetje dwars. Maar dan zend ik maar een gebed op om die gemiste kans voor open doel achteraf nog bij de Heer te brengen.
Maar snappen jullie, wat ik bedoel. Het kan in een mensenleven zo worden, dat je merkt: "Het lijkt wel, of alle meningen op de hele wereld zijn vergiftigd. Altijd brand ik mijn mond maar weer aan harde, zure opinies". Onbewust neem je dan waar,dat woord uit Openbaring 8 v 10 en 11: "En de derde engel blies de bazuin, en er viel een grote ster, brandend als een fakkel, uit de hemel en zij viel op het derdedeel der rivieren en op de bronnen der wateren. En de naam der ster wasgenoemd Alsem. En het derde deel der wateren werd alsem en velen van de mensen stierven van het water, omdat het bitter geworden was".
Even kijken, of wij niet te ver zijn weggeraakt. Het kan nog, maar nu ijlings terug. Wanneer je merkt, dat sommigen zullen afvallen van het geloof, doordat zij dwaalgeesten en leringen van boze geesten volgen, door de huichelarij van leugensprekers, (1 Timotheüs 4 v 1), wend je dan door bekering van dat besmette 'derde deel van de wereldopinie' af en keer je naar die andere ster, die geen 'Alsem', (bitterheid) heet, maar waarvan 2 Petrus 1 v 19 spreekt: "En wij achten het profetisch woord daarom des te vaster en gij doet wel, er acht op te geven als op een lamp (fakkel) , die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten".
Bekering is pure noodzaak. Jullie staan allemaal in de tijden, dat de ster Alsem valt en meningen vergiftigt. Let erop, dat in je naaste omgeving de vriendelijkheid geen plaats maakt voor respectloosheid en grofheid; ook dat kenmerkt de ster Alsem.
Ik weet, dat er vrij veel lezenden zijn. Daaronderzijn er , die zich nog niet bekeerd hebben of die geen ernst maken met de dagelijkse bekering. Merk je iets van bitterheid of onwellevendheid of iets anders, dat vreugde rooft, zoek je toevlucht totdat 'tweederde deel der wateren' dat volgens de zojuist genoemde tekst heilzaam is.
Dat is altijd een van de fijnste dingen voor mij om te horen, dat mensen zich na een gebed opgeknapt voelen.
Wat is het ook goed om met God, zij het ook met gepaste eerbied te mogen spreken als met een Vader, die tevens Vriend wil zijn: "Pa...neemt u de behandeling over!?"
Maar de meest bijzondere vrucht van alle is toch wel, wanneer er een persoonlijke band ontstaat tussen God en mens, een relatie.
Daarvan wil ik je uit recente ervaring even een voorbeeld laten zien: vannacht kreeg mijn vrouw een hevige verkoudheidsaanval. Nu zijn wij allebei 80 plus, dus zo'n verstoring treft je wat delicater wordende persoonlijkheid toch wel erg.
In halfslaap probeerde ik wanhopig tot de Heer te bidden, aan Hem te smeken en Hem te danken, zoals dat zo mooi staat in Filipp 4 v 6.
We gingen zelfs nog een poosje het bed uit, wat midden in de nacht zo'n koude, rillerige ervaring is. Maar ook toen zochten wij onder een kopje thee het aangezicht van God in aanbidding.
De verkoudheid bedaarde op de duur. We pikten nog een paar uurtjes slaap en vanmorgen konden we onze taken volkomen normaal aan.
Nu zou je kunnen zeggen, Lilith: "Wat had dat nu allemaal om het lijf?!' Maar zo'n stille, door slaappogingen onderbroken gebedsstrijd in het holst van de nacht, versterkt toch op een niet-goed-uit-te-leggen manier je band met God, je persoonlijke relatie.
Dat valt 'naar buiten toe' niet goed uit te leggen. Maar ik denk, dat jij, Lilith, mij zult begrijpen, wanneer ik zeg: "Het Christenleven bestaat uit een voortdurend contact zoeken, met positieve instelling uiteraard, met Gods aangezicht. Dat gaat in 99% van de gevallen niet via grote gebeurtenissen, maar via stille ervaringen, die tot de vertrouwelijke omgang met God ,(Job 29 v 4) behoren .
Ik denk, dat je op de duur best iets met deze gedachten kunt, Lilith,
Zijn wij wel goed voorbereid op de komende 'grote onderdrukking'.
Dag allemaal,
Wat een interessante discussie. Zo veel tegengestelde meningen.
Maar de kwestie, waar het toch wel om gaat, is deze: "Zijn wij voldoende voorbereid op de grote verdrukking, die komen gaat?"
Daar worden dan allerlei verschillende dingen over gezegd. Maar ik mis toch nog iets!
De duivel is altijd de grote verdrukker geweest. Hij verdrukt hier en nu mensen in Nederland. Hij doet dat met volkomen onopvallende middelen: hij geeft ons zoveel afleidende ideeí«n, dat wij afgeleid worden van de pure hoofdzaken: God dienen, zoals Hij zich geopenbaard heeft in onze Heer Jezus Christus.
De Heer geeft ons de volgende manieren om over de duivel te zegevieren: - bekering, ons afkeren van de dingen-van-alle-dag en ons heenkeren naar God - wedergeboorte; door het lezen van de bijbel zo dicht tot God en Jezus naderen, dat Zij je kunnen omarmen en het beginsel van nieuw hemels leven in je hart leggen. ( 1 Petrus 1 v 23) - doop in de Heilige Geest, waardoor je schouders zo sterk worden, dat je die tegen alle werkelijke moeilijheden van de wereld in kunt zetten. - de vervulling met de Heilige Geest bereiken door: - in tongen te gaan bidden en daardoor je geloof te sterken - vrijmoedigheid krijgen om te profeteren en je medegelovigen richtlijnen te geven. - de gave van het 'onderscheiden van geesten' te oefenen en weten, wat de wérkelijke levensbedreigende omstandigheden zijn - kennis en wijsheid beoefenen en versterken en daardoor allerlei achtetgronden beter zien en bekwamer kunnen vertolken - en ga zo maar door met de Geestesgeven - Je roeping en verkiezing vast maken , door de vrucht van de Geest te oefenen: - liefde ....ook jegens die medetopicbezoekers, die in jouw ogen heel verkeerde dingen zeggen - blijdschap....ook wanneer andere topicgebruikers jouw goede bedoelingen verkeerd duiden - vrede....ook wanneer de maatschappelijke ontwikkelingen je 'bij de keel grijpen' - en ga zo maar door met de Geestesvrucht.
Echt lui, dan worden we zo rustig onder al die wereldontwikkelingen, waaraan we toch niets kunnen doen met onze invloeden in de natuurlijke wereld.
Maar in de geestelijke wereld staan we met de 'geestelijke wapenrusting' paraat ten aanzien van de dreigingen , die er nu al zijn. Wij worden allemaal als mensen altijd vervolgd door de duivel. Want hij haat alle mensen. Als Christenen worden wij extra door hem lastiggevallen, want hij kent onze potentie om zulke tegenstanders te zijn, dat hij uiteindelijk uit de goede kant van de onzienlijke wereld geworpen wordt door ons binnengaan in die wereld.
Wij zien andere Christenen nu al lichamelijk en geestelijk lijden;maar wanneer onze aandacht getrokken wordt door brutaal bloot op het strand, zoals een van jullie schreef en er een worsteling komt om ons brein rein te houden, staan wij dan al niet midden in de strijd.
Wij hebben niet de troost, zoals een van jullie hoopte, dat wij opgenomen worden , voor het allemaal heel erg wordt. Nee....het is onze uitdaging, dat wij de niet voor te stellen strijd, die er aan komt, helemaal tot het eind moeten meemaken
In die strijd helpen geen natuurlijke, zielse middelen zoals: schuilkelders, schietverenigingen, stategie-ontwikkeling. We kunnen er ons ook niet op voorbereiden door allemaal 'boekies te lezen'. We kunnen ook niet knutselen met jaartallen. We kunnen ook geen zondenbokken zien te vinden, zoals het neo liberale kapitalisme. We kunnen ook niet gaan zitten knutselen aan de godsdienstvrijheid om andere religies de mond te snoeren. We moeten ook niet proberen om de bouw van moskeeí«n te stoppen. We kunnen ook niet met een beroep op de heel andere situatie in het OudeTestament godsdiensten gaan verbieden Och....en er is nog zoveel meer voorgesteld.
Maar wat wij wel kunnen doen is om tot de tanden toe geestelijk gewapend, de werkelijke vijand tegemoet te treden. Zacharia zei dat zo mooi in 10 v 3-5: "...de HERE der heerscharen bezoekt zijn kudde, het(geestelijke) 'huis van Juda', en maakt hen als zijn prachtig ros in de strijd.Uit hen komt de hoeksteen, uit hen de tentpin, uit hen de strijdboog, uit hen komen alle machthebbers tezamen voort, en zij zijn als HELDEN, die door het slijk der straten treden in de strijd; ja, zij strijden, omdat de HERE met hen is....maar die op paarden rijden, komen beschaamd te staan".
Dat is jullie taak; om met de wapenen van de Geest van God paraat te staan, nu en in de toekomst. Oefen nu, nu er nog een tijd van betrekkelijke rust is. Houd de olie in jullie lampen gereed. Dadelijk klinkt het sein"ten aanval"; de bruidegom , Onze Heer Jezus Christus, komt er aan en voor Hem uit gaat eerst nog de antichrist. Houd jullie oliekruiken gevuld. De strijd ligt heel anders dan goedwillende 'Death requiem'... ik hoor zo weinig GLORIE in die nickname ...denkt. Kom...Death Requiem; wij hebben in feite zoveel om voor te zijn. Wij hebben eigenlijk geen tijd om tegen van alles te zijn.
Zorg, dat je gereed komt op zo kort mogelijke termijn. Geestelijk is er nú al werk aan de winkel. Treur om de treurnis van deze tijd. Maar treur met een actieve treurnis...je zult vertroost worden. Wees zachtmoedig in deze harde tijd, wees ook zachtmoedigten aanzien van elkaar . Wees zuinig op elkaar, strijders van Jezus; de aarde is voor de zachtmoedigen. Honger en dorst naar de vervullingen, die God geestelijk geeft. Je zult worden verzadigd. Wees barmhartig in deze onbarmhartige tijd. Wees ook barmhartig ten aanzien van al die anderen, die in dit topic zo hun best doen. Er komt barmhartigheid aan voor jullie. Steef naar reinheid van hart in deze onreine tijd, die gevaarlijker is dan duizend moskeeí«n. Je zult als loon God zien. Wees een vredestichter. wees dat ook op dit scherm. Kind van God zal jullie eretitel zijn. En als je dan al vervolgd wordt of vervolgd gaat worden op een van de duizenden listige manieren van satan....en het is terwille van Gods gerechtigheid, het in harmonie leven met Hem...het koninkrijk der hemelen opent zich voor jullie.
En lezen jullie dan zelf Matth 5 v 12 en 13 maar eens door.
Niet door kracht en geweld, maar door Gods Geest zullen de grote dingen gebeuren.
Je schreef, dat de toekomst, ook aan gene zijde van het graf, voor ons niet te bevatten was. Maar ik heb daar toch nog wel iets meer over te zeggen dan ik al gedaan heb. Later wil je hier misschien met gerichte vragen op terugkomen.
Een concrete vraag heb je nu al: waar valt te zien, dat de derde hemel identiek is met 'het paradijs'. En waarom is 'het paradijs' heel anders dan 'het paradijs aan de lichtzijde van het dodenrijk'.
Wel Hijo; uit 2 Corinthe 12 v 2 t.m.4 is af te leiden, dat Paulus hier spreekt van een en hetzelfde begrip, dat hij beurtelings aanduidt als 'de derde hemel' en 'het paradijs'.
En dat dit paradijs heel iets anders is dan de na-sterven-situatie van Lazarus, valt uit vele verschillen op te maken.
- bij Lazarus wordt niet gesproken van een 'paradijs'-situatie, maar van een 'zijn in Abrahams schoot' - Bij Lazarus is een wederzijds schouwen van dodenrijk-donker naar dodenrijk-licht en omgekeerd mogelijk. Ik noem nu even 'de donkere zijde van het dodenrijk', wat in de tekst 'hel' heet. - er wordt een discussie gevoerd in woorden, die verstaanbaar zijn, terwijl Paulus in 'de derde hemel' woorden vernam, waarvoor geen aardse uitdrukkingsmogelijkheid is. - Bij Lazarus gaat het over een na-sterven-toestand. Bij Paulus' ervaring om een gebeuren tijdens het leven.
Welk plan zit er achter de geschiedenis van de mensheid
Dag Nyagair,
Wat heb jij allemaal losgemaakt! Een goede, boeiende discussie, waarin velen het beste, dat zij hadden, gaven. Steeds heb ik verlangd, mij ook in deze samenspreking te voegen, maar 'Vraag het Ger' liet me geen tijd. Maar nu moet het er toch echt eens van komen!;
Wat denk je van het volgende; in mijn idee is het: "The biggest story ever told".
Er is Iemand, die voor ons menselijk begrip onpeilbaar is. Hij is....DE SCHEPPER....en omdat tijd en ruimte geschapen realiteiten zijn, is Hij, de hoogste Realiteit:....eeuwig ....en alomtegenwoordig.
Hij, die zonder begin en zonder einde is, Hij heeft als een van zijn eigenschappen : een alles te boven gaande liefde. En....omdat zijn liefde zich aan Iemand wilde hechten, heeft Hij van eeuwigheid Iemand uit zich laten geboren worden....zijn Woord....zijn Eniggeboren Zoon. Tussen God....zo noem ik die Iemand en zijn Woord was er een volmaakte band van blijdschap . Gods Heilige Geest , de Derde Persoon van zijn Wezen, was in dat eeuwige verbond van liefde de Derde.
En toen besloot God in zijn volkomen genoegzaamheid in Zichzelf, in zijn drie uitdrukkingsmogelijkheden toch ....andere wezens te scheppen. Waarom?!....God had niets nodig, maar in zijn eeuwige raad had Hij nu eenmaal dat plan. Het is een verborgenheid, waarin wij niet kunnen inzien.(Deut 29 v 29).
Zelf zegt God ervan in zijn boek, de bijbel, dat wij tot zijn eer en heerlijkheid zijn geschapen en daar houden wij het dan maar op. Hoogstens zou je een voorbeeld kunnen aanhalen uit onze mensengemeenschap; iemand kan zo oeverloos blij zijn met de omstandigheid, dat hij God heeft leren kennen en zich 'wedergeboren' voelt, dat hij die blijdschap wil délen. En die persoon roept dan zoveel mogelijk mensen erbij om te zeggen: "Kom allemaal kijken, hoe ik in de zienlijke wereld door de doop in water getuig, wat mij in de onzienlijke wereld is overkomen!" Maar dat blijft een veronderstelling: God, die zijn vreugde met anderen wilde delen.
En toen liet God ruimte en tijd beginnen.
"In den beginne schiep Hij de hemel". En in die hemel schiep Hij de engelen, die Hij voorbestemd had tot zijn dienaren. Maar Hij wilde dienaren (en later daarnaast ook zonen), die Hem liefde terug konden schenken. En om die liefde te kunnen uitstralen naar Hem toe, zoals Hij zijn liefde uitstraalde naar hen, was het nodig, dat die wezens een vrije wil hadden, zodat zij bewust 'Ja' tegen Hem konden zeggen. Omdat zij als engelen volkomen vrij uitzicht hadden op Hem, zou hun keus 'ja' of 'nee' een eeuwige keus zijn, een onherroepelijke keus.
En toen is het onbegrijpelijke gebeurd. Bij een aantal engelen ontwaakte, voor hun eigen verantwoordelijkheid, de vreselijke idee, dat zij eigenlijk wel 'Nee' wilden zeggen tegen hun Schepper. En een van de voornaamste engelen maakte die begeerte bij hen bewust. Nog was alles bedekt, maar het wachten was op een katalisator.
En die kwam, toen God opnieuw een deel van zijn plan onthulde: Hij ging een nieuw wezen scheppen: geen díenaar zoals de engelen, maar .....een zóon...
Toen werd de opstand in de hemel manifest. God had de zienlijke wereld geschapen, met in die myriadenvloed van hemellichamen de aarde, waarvan alle engelen wisten, dat het dáar zou gaan gebeuren....dat daar het wezen zou worden geschapen , dat als zoon ook over hen, de dienaren zou gaan regeren. En toen liet 'Lichtdrager', de grote aartsengel, zijn allesbepalend en vreselijk 'Nee' horen. En met al zijn nu openbaar wordende volgelingen werd hij uit de hemel verbannen, Ez 28) en stichtte op onpeilbare afstand van het lichtrijk zijn 'rijk van het duister', zijn 'rijk van het kwaad'.
En de aarde....de planeet van het plan....die werd in het kader van die kosmische ramp getroffen door een catastrofe, zodat gezegd kon worden: "De aarde nu was woest en ledig en duisternis lag op de vloed".
Maar Gods plannen gaan áltijd door. Hij herstelde de aarde en schiep daarop uiteindelijk de mens, het wezen, dat Hij voorbestemd had tot zijn zoon.
Satan, zoals de aanvoerder van de gevallen engelen nu heette, verleidde die mens... de geschiedenis is overbekend ...en met een daad van ongehoorzaamheid was de weg van de mens naar God afdoende gebarricadeerd. Nooit zou de mens Gods zoon kunnen worden.
Daarna gebeurden er in de staag uitdijende mensenwereld de meest onvoorstelbare dingen. Er waren: zondvloed en spraakverwarring en een menigte van gebeurtenissen meer. Maar God volvoerde zijn plan in een volgende fase, door tegen zijn eniggeboren Zoon, zijn Woord, te zeggen: "Wil jij naar de aarde gaan om de muur af te breken, om de zee van zonden leeg te drinken". En de Zoon zei, dat Hij daartoe bereid was.
Toen liet God die Zoon van Hem, het vlees geworden Woord, geboren worden door zijn Heilige Geest uit de maagd Maria.
En Onze Heer Jezus Christus, zo kennen wij deze openbaring onder ons van God, streed een dappere strijd, die erin culmineerde, dat zijn hemelse Vader alle zonden van alle mensen van alle tijden, dus ook de zonden van 'de kleinkinderen van onze kleinkinderen' in éen ontzettende beker verzamelde en die beker aan zijn Zoon gaf. En de Heer Jezus Christus dronk die beker leeg en toen Hij riep: "VOLBRACHT!!!", was die beker leeg...voor alle mensen, die daarin: - in beginsel geloofd hadden voordien - en in beginsel geloven zouden vanaf dat ogenblik tot het ogenblik, dat het getal van de mensen ooit compleet zou zijn.
Al die gelukkigen , de 'Jazeggers', zouden ooit juichen: "Het is alleen de genade van God, dat wij ertoe gebracht zijn om "Ja" te zeggen tegen Hem, zoals Hij van eeuwigheid "Ja" zei tegen ons.
Maar de 'Neezeggers' onder de mensen zouden ooit moeten erkennen: "Voor eigen verantwoordelijkheid hebben wij 'Nee' gezegd tegen Gods liefde, die Hij ons in Jezus Christus heeft willen bewijzen".
En wíj leven in grote tijden. Want God ontvouwt steeds meer van zijn plan. Wie bij Hem wil horen, krijgt er oog voor, dat 'bekering' , kijken naar Hem in zijn onzienlijke werkelijkheid....en niet meer naar de voorbijgaande dingen van de zichtbare wereld ...dat die bekering een eerste, verrukkelijke stap is van duister naar licht.
En steeds meerderen ontdekken volgende stappen: - wedergeboorte, doop in de Heilige Geest - Geestesgaven, Geestesvrucht - en zo steeds maar meer en meer.
En eens...aan het eind van nog een lange weg, heet God die zonen welkom in zijn eeuwige rijk en laat hen deel van zijn glorieuze eeuwige gebouw zijn en wordt steeds meer ' alles en in allen'.
Ziehier een zeer globale schets van Gods plan met de mensheid. Natuurlijk blijft 99 procent hier ongenoemd, maar in mijn rubriek 'Vraag het Ger' vul ik nu al jarenlang zo hier en daar een gaatje op. Tallozen ondersteunen mij daarbij door hun vragen. Ik leer van hen. Nyagair....kom je ook eens langs.
Wat deed Jezus Christus tussen Goede vrijdag en Pasen
Hallo Hijo,
Je stelde mij een paar heerlijk concrete vragen, die ik toch nog weer even aan de beantwoording aanpas.
- 1) Hoe moet men Jezus' kruiswoord zien: "Heden zult gij met Mij in het paradijs zijn". Het is immers bekend, dat Jezus nog een heel programma af te werken had in de krochten van de duisternis. (Hierover straks).
Mijn antwoord: Hoe dat precies in zijn werk is gegaan, is een aangelegenheid, die zich aan onze waarneming onttrekt. Het laat zich toch moeilijk voorstelllen, dat Onze Heer Jezus Christus de rover in het paradijs heeft afgeleverd en gezegd: "Ik moet je nu weer even alleen laten. Ik heb nog andere dingen te doen".
De dingen aan gene zijde van het graf behoren veelszins tot de verborgenheden, die voor de HERE onze God zijn. (Deut 29 v 29).
Maar wees er zeker van, dat deze woorden van onze Heere voor de rover heerlijke werkelijkheid zijn geworden. En dat de rover niet in het paradijs kon blijven, toen Jezus uit de dood oppstond, is voor mij geen vraag. Jezus had een heel andere functie dan 'de rover'.
- 2) Hoe kan Jezus nu in het paradijs de dood overwinnen.
Deze vraag plaatst mij voor enkele moeilijheden. Toen Jezus aan het kruis sprak: "Het is volbracht", was op dat ogenblik de dood in beginsel overwonnen. Wij weten echter, dat 'de laatste vijand, die overwonnen wordt, de dood is'. Tussen 'in beginsel': (de weg naar God en het leven lag op dat moment open) ...en totale vervulling ligt nog een lange weg.
- 3) Weet je iets van de theorieën, dat Jezus in 'de onderwereld' evangeliserend zou hebben gewerkt in 'de drie dagen'.
Ik neem je nu even mee, Hijo, naar 1 Petrus 3 v 19: "(In de geest) is Hij heengegaan en heeft gepredikt aan de geesten in de gevangenis, die eertijds ongehoorzaam geweest waren , toen de lankmoedigheid Gods bleef afwachten , in de dagen van Noach, terwijl de ark in gereedheid werd gebracht...."
Interessant is allereerst, dat Onze Heer in de geest de zondaars uit de voortijd , die ongehoorzaam waren gebleven ten tijde van Noachs grote oproep, bezocht ...niet om daar te evangeliseren, maar om als een heraut aan die onboetvaardigen-van-ooit te verkondigen, dat Hij de overwinneng had gebracht.
En nadat Onze Heer aan de verlorenen als een boodschapper had medegedeeld, wat de diepere achtergrond van hun eeuwige duisternis was, is Onze Heer Jezus Christus de onoverbrugbare kloof over gestoken, (Lucas 16 v 26) en heeft de mensen, die aan de lichtzijde van de hades, de onderwereld, het dodenrijk, vertoefden als een 'brenger van goede tijding' bezocht.
En daar, aan de lichtzijde, was de boodschap van Jezus heerlijk om te horen. Goed was het om zijn verschijning te zien. Heerlijk was het om te horen, dat Jezus de overwinning had gebracht van gerechtigheid en waarheid. Als levende overwinnaar had hij ook hun gerechtigheid tot volmaaktheid gebracht. Niet állen aan de lichtzijde van het dodenrijk voldeden aan de strengste eis: het was wél nodig als rechtvaardigen te worden gerekend, die bewust vreemdeling en bijwoners op de aarde waren geweet, zoals Abraham, Izaäk en Jacob en al de profeten, (Lucas 13 v 28). Velen bleven aan de lichtzijde van het dodenrijk achter na Jezus'bezoek, maar ze hadden de goede boodschap gehoord en wisten: "Wordt vervolgd". Maar een keurtroep werd door Onze Heer uitgeleid naar het Paradijs, overgeplaatst naar de stad Gods, het nieuwe Jeruzalem. (Matt 27 v 52).
Ik hoop, je zo bescheiden, in huiverende eerbied , iets te hebben kunnen zeggen, van wat de werkzaaheden van onze Heer zijn geweest in die periode, die wij kennen als 'Stille Zaterdag'.
Wel Hijo; ik schrijf dit met een enorme koorts, die door mijn lichaam woedt. Maar ik wilde jou toch niet laten wachten.
Vandaag zongen wij in de sam weer dat heerlijke lied, Opwekking 555:
"Ik geloof in het bloed van Jezus, Ik geloof in de kracht van zijn naam, Ik geloof, dat Hij stierf voor mijn zonden, Ik geloof: HIJ IS OPGESTAAN!"
Ik ga dat lied nu niet helemaal geven. Maar stel nou eens dat jij een vriendin zou hebben, die jou bevroeg, zoals jij dat uitlegde. Kan jij dan dat eerste couplet van de zes ,die er zijn, niet als aanloopje gebruiken.
Zeg eerst eens: "Meid!....wij hebben in de sam toch een lied...het begint zó..." En dan zing je ze dat eerste couplet voor.
En dan steek je van wal: "Moet je horen.Er is Iemand, die heel veel van ons houdt. Bij Hem horen we. Maar alles tussen ons en Hem is verschrikkelijk fout gegaan. En toen kwam Hijzelf naar de aarde om alles weer goed te maken. En zoals God op aarde was, noemen wij Hem: Heer Jezus.
Nou,....Jezus hè....die heeft alles, wat er tussen God en ons was, weggedaan. Maar dat ging heel moeilijk. Het kostte Hem zijn leven. Maar toen Hij klaar was met zijn werk, konden wij in zijn naam, dus wanneer wij Hem vroegen om ons te helpen, van alle mogelijke nare dingen vrij komen.
Heus; je weet het zelf ook wel; er zijn veel verkeerde dingen bij ons; dat weet ík vanmijzelf en dat weet jij van jezelf. Maar daar kunnen we ook helemaal vrij van komen. Wanneer wij bijvoorbeeld altijd knorrige buien hebben en we vinden het zelf monsterlijk en verkeerd, dat wil Hij ons er vanaf helpen. Die zonden nam Hij van ons, toen Hij doodging, tennminste, als wij dat aannemen.
En nu het moelijkste: de Heer Jezus leeft. Je kunt nú tegen Hem praten en alles aan Hem vertellen. Want Hij is niet dood gebleven. Hij is weer levend geworden".
Zou dat misschien een beginnetje kunnen zijn Sunshine?
Als je zegt: "Ja...hier kan ik wel wat mee",kom dan op het bekende plekje, waar je wel eens meer geweest bent: 'Vraag het Ger' en behandelen we de anderevijf coupletten en het refrein.
Nu je vraag. Je bent door Eliyahu van je stuk geraakt.
Chrissie; ik heb de grote oorlog meegemaakt en nog steeds is mijn denken daardoor beïnvloed. Ik heb veel oorlogsbeelden in mijn postings. Stel: de oorlogssituatie brengt op een gegeven ogenblik met zich mee, dat onervaren recruten vuurcontact krijgen met een doorgewinterde tegenstander, die in de strijd gepokt en gemazeld is. Reken maar, dat het voor die 'groentjes' afzien is gedurende de eerste tijd van de vijandelijkheden. Na verloop van tijd zijn ze wel ingeleerd op de nieuwe situatie, maar soms is het ook nodig, dat ze even uit de strijd genomen worden, omdat het allemaal wat te pittig voor ze is geworden.
Wel; in mijn waarschuwing tegen Eliyahu heb ik de recruten op het oog gehad, die onervaren staan tegenover een echte dreiging.
Ik wil nu iets zeggen over Eliyahu's andere topic, dat nog maar steeds doorgaat. Het is een lust om daarin te lezen. Onze soldaten, die daarin een rol spelen, raken steeds beter ingeschoten. Ik kan de zaak best aan hen overlaten. Ze oefenen hun geloof, precies zoals dat in Richteren 3 staat. ..... Zie je overigens, hoe slim van Eliyahu....een nieuw topic gestart, in feite over hetzelfde onderwerp; nog eens vanuit een ándere positie vuur geven.Nog meer verwarring zaaien. ... Maar nu even over jou, Chrissie; jij bent teruggenomen uit de frontlinie. Je likt je wonden. Je weet nu, dat het geloof in Jezus geen zondagse wandeling is in je mooie pakkie, maar een hard bedrijf, waarbij je best eens wonden kunt oplopen.
Schreef Guido Gezelle al niet:
"Het leven is geen vreed' alhier Geen wapenstilstand vragen Het leven is: de kruisbanier.. Kloekmoedig voorwaarts dragen. .... Men struikelt wel En wonden krijgt Men dikwijls...dicht' en diepe...
En 't is geen weerbaar man, die wijkt... of hem de dood beliepe, (al beliep de dood zélf hem ) ... Het leven is geen vreed' alhier Geen wapenstilstand vragen Het leven is: de kruisbanier Tot in Gods handen dragen".
Chrissie; houd nu toch stand! Het leven met de Heer Jezue en zijn Vader en de Heilige Geest is zó de moeite waard. Goed; je hebt wonden opgelopen...ook al vóor Eliyahu. Je was al niet in de beste conditie, toen je je aan het front waagde. Je deed je best ook nog, probeerde Eliyahu van repliek te dienen. Maar in zekerer zin is tegen hem 'geen kruit gewassen'. In 'brute christelijke leugens' kreeg hij nu zulke sublieme antwoorden. Maar telkens is er weer die reactie van hem, dat God dus zijn eigen vader en zijn eigen zoon is. Hij wil zich niet laten overtuigen. maar zijn totale onbekeerlijkheid maakt, dat de nu ingeschoten 'strijders van het kruis' steeds beter worden. En wie weet; is er zelfs voor Eliyahu licht.
Maar jij; nu teruggetrokken van het front: houd vol met Jezus. Ga toch maar op die belijdeniscatechisatie. Spreek met de dominee. De feitelijke belijdenismorgen is toch pas op Pinksterzondag, zo ik meen. Ik bid, dat je wonden zo hersteld zijn, dat je op die blijde morgen, terwijl je ouders ontroerd-glimlachend toeluisteren en -kijken, een krachtig "Ja" kunt laten horen.
Chrissie...ik reken op je...wij rekenen op je...de Heer Jezus rekent op je.
Je hebt als 'naam' 'Gast', maar ik begrijp nu eindelijk, dat dit jullie manier is om 'Anoniem' te zeggen. Ik kort dat altijd af tot 'Niem'.
Wel Niem; 'de zon staat voor jou al snel op middaghoogte', zo jong al. Ga maar na: - een hulpverlener is bezig , trauma's uit je verleden uit te deuken - je baas zegt, dat je oplossingen aan moet dragen met nota bene dat zieleleven van je, dat nog in behandeling is bij de psycholoog - thuis is er ik weet niet wat allemaal aan de hand - je vrienden zoeken nu juist jóu op om directe hulp bij hún ingewikkelde problemen - ...maar je kunt ze niet zo helpen als je wel zou willen door allerlei remmingen uit verleden en heden.
Ik kan mij voorstellen, dat je wel eens zegt met die 'velen' uit Psalm 4 v 7: "Wie zal ons het goede doen zien".
En dan geeft de dichter in psalm 4 zichzelf antwoord: "Verhef over ons het licht van uw aanschijn , o HERE" En hij gaat verder: "Gij hebt mij meer vreugde in mijn hart gegeven dan toen koren en most overvloedig waren".
En hij sluit: "In vrede kan ik mij ter ruste begeven en aanstonds inslapen, want Gij alleen HERE, doet mij veilig wonen".
Deze woorden kunnen, met een kleine aanpassing, ook jouw hart vertroosten Niem.
Vraag aan de Heer: "Lieve Heer....U kunt mij in deze stressvolle dagen het goede laten zien. U wilt uw licht helder en hoog over mij laten schijnen door de Heer Jezus.
Lieve Heer; ik heb gemakkelijker tijden in mijn leven gekend. Nu loopt alles op een hoop. 'Koren en most' , de rustige , zekere gang van zaken , is zo wég uit mijn leven. Maar ik denk aan die tijd in dat kinderzomerkamp, toen wij zongen: 'Ik heb de vreugde van de Here Jezus diep in mijn hart...'
O Heer....dank U....die vreugde komt terug. En vannacht zo heerlijk geslapen..."
En de psychotherapeut zegt; "Jongen.... Niem...je bent door de bocht" - en je werkgever zegt; "Wel goed gedaan zeg, deze klus". - en je moeder zegt: "Ik dank God voor jouw eiland van rust in al die onrust" - en je vrienden zeggen: Dank Niem....aan jou heb je wat" - en ga zo maar door.
Niem; blijven wij in contact?
Daag Ger
Vlaamse lezers,
Reageer toch eens. Ik heb door Gods genade een schatkamer vol goud. Maar wel per e-mail reageren hoor. 'Voeg toe' bekijk ik nooit.. Ger
Enkele beginopmerkingen over 'Goddelijke genezing'.
Dag Mij,
Je vraagt mij om eens wat te vertellen over 'Goddelijke genezing' of over 'de gave van genezing'.
Wel Mij; dat is zo'n geweldig gebied. Ik denk, dat ik het voor ditmaal bij wat teksten laat.
Laat ons eerst eens kijken naar Spreuken 4 v 20- 22: "Mijn zoon.....sla acht op mijn woorden, neig uw oor tot mijn uitspraken; laat ze niet wijken uit uw ogen, bewaar ze diep in uw hart. Want ze zijn leven voor wie ze vinden, Genezing voor hun ganse lichaam".
Nu heb jij, Mij, de bijbel direct ter beschikking. Daarin staan de woorden van God. Het is goed, wanneer jij je hart gehoorzaam voegt naar zijn uitspraken. Wanneer de Heer bijvoorbeeld zegt: "Mijn ogen gaan over de ganse aarde, om krachtig bij te staan, hen wier hart volkomen naar Mij uitgaat", ( 2Kronieken 16 v 9). niet zeggen: "Ja maar"....en wat je dan maar zou kunnen bedenken aan néerpratende dingen.. maar gehoorzaam en blij zeggen: "Dank U Heer voor die prachtige belofte". En dan de bijbel er elke dag bij betrekken in geregelde lezing. Voortdurend dient hij je voor ogen te komen, om daaruit te lezen, niet met tegenzin, maar met een vreugdevol verwachten: "Wat zou Vader nu weer voor verrassingen voor mij hebben".
En dan ook de tijd nemen om te mediteren, om eens niet naar 'Idols' te kijken, maar om de Levende God te zoeken.
Je vindt er het leven door. En je wordt er niet alleen geestelijk gezond door, maar de genezing van je diepste innerlijk, je geest, werkt door in je ziel, die zich fitter gaat voelen, ja zelfs in je lichaam, dat bij de volgende nassibal begint te zeggen: "Wíl ik dit nog wel....nee....ik wil dit niet!"
En zo zijn er duizend dingen meer te zeggen.
Er zit al zo'n gave van genezing in het woord van God. Later kunnen wij het ook nog wel eens hebben over de gave, die God aan alle gelovigen wil geven om hun handen genezend te leggen op lichamelijk, ziels of geestelijk zieken.
Kan de 'geestelijke strijd' leiden tot 'geestelijke schade'
Dag Hijo,
Je vraagt naar de psycho-somatische gevolgen van geestelijke strijd.
Wanneer die strijd op een goede manier, aan de hand van Onze Heer Jezus Christus, Hem stap voor stap volgende, ons aan Hem vastklampende, ons naukeurig aan zijn raadgevingen houdende, wordt gevoerd, dan kan er niets mis gaan.
Wanneer wij onze gedachten van Hem loskoppelen, dan kunnen er nare situaties ontstaan. Iemand zou de duivel kunnen gaan bestraffen in de naam van Jezus, maar daarbij de naam van onze Heer, min of meer onbewust als een 'mantra' gaan gebruiken.
Iemand zou ook de onzienlijke wereld kunnen betreden voor profetie of tongentaal, terwijl er onbeleden zonden, die deze persoon ook niet af wíl leggen, in zijn hart zijn.
Het bezig zijn in de geestelijke wereld, het voeren van de geestelijke strijd, het gebruik van de Geestesgaven, is een heerlijke aangelegenheid, die echter wel gepraktiseerd dient te worden vanuit een gemoed, dat in ieder geval bereid is om op eerste aanwijzing van de Heer, verborgen zonden, die in het bewustzijn duidelijk worden, af te leggen.
Een schoolvoorbeeld van physieke, en misschien ook wel psychisch-somatische schade wordt wel geleverd door de zonen van Scaeva: Hand 19 v 13-16: "En ook enige van de rondreizende Joodse geestenbezweerders- (de zonen van Scaeva)- waagden het, over hen, die zulke boze geesten hadden, de naam van de Heer Jezus te noemen met de woorden: 'Ik bezweer u bij de Jezus, die Paulus predikt'. ... Maar de boze geest antwoordde en zeide tot hen: 'Jezus ken ik ....en van Paulus weet ik....maar wie zijt gij?' .... En de mens, in wien de boze geest was, sprong op hen af, overweldigde hen tezamen en bleek zoveel sterker, dat zij zonder kleren en gewond uit dat huis moesten vluchten".
Wat kwamen die jongen vervelend te pas. Nee....in dit nodige, in de eindtijd beslist vereiste werk , moeten wij heel nauwkeurig de hand van Jezus vasthouden.