Berichten van 1 februari 2009 tot 28 februari 2009

Zijn naam is minnaar, de hare minnares.
Ze spelen een gevaarlijk spel in de naam der liefde.
Een spel met de bitterzoete smaak.
Zij spelen “Forbidden Games”.

M  IRIAMM  ACEBA

Makeba brak in de jaren 50 door als jazz-zangeres.
Haar politiek activisme bracht haar in 1963 bij de Verenigde Naties, waar zij pleitte tegen de apartheid.
Ze ging in de Verenigde Staten wonen.

In 1966 won zij een Grammy voor ‘An Evening With Belafonte/Makeba’, een samenwerking met Harry Belafonte.
Een jaar later scoorde ze een wereldwijde hit met het nummer ‘Pata Pata.’

Makeba trad vijf keer in het huwelijk, de eerste keer op 17-jarige leeftijd.
Op 22 december 1950 kreeg zij haar eerste en enige kind, dochter Bongi.
Echter In 1985 stierf die dochter in het kraambed.

In 1987 deed Makeba mee aan de ‘Graceland-tour’ van Paul Simon.
In december 1990 keerde zij op uitnodiging van Nelson Mandela terug naar Zuid-Afrika.

Op 7 november 2008 trad ze nog op in het Amsterdamse Paradiso.
Drie dagen later overleed Miriam Makeba op 76-jarige leeftijd aan een hartaanval, na afloop van een antimaffiaconcert in Castel Volturno ter ondersteuning van de met de dood bedreigde antimaffiaschrijver Roberto Saviano.

Het eerste waarschijnlijk omdat ik het einde van de zomer voel naderen.
Hoewel de herfst een mooi seizoen is met een prachtig kleurenpalet, maakt het mij toch altijd een beetje triest.
Het afsterven van de bladeren aan de bomen maakt dat ik mij ook bewust wordt van het eindige.

Het tweede, het tijdsgebrek dus, komt doordat ik nog steeds ziekenhuis in en ziekenhuis uit loop om de vele onderzoeken te ondergaan wegens mijn knokenpijn.
Mijn huisdokter is een echte lolbroek.
Maar zijn geijkte uitspraak: “Zolang je pijn voelt weet je dat je leeft” is aan mij toch niet echt besteed.
En dus gaan we morgen nog maar eens op weg voor het zoveelste onderzoek.
Ondertussen moeten de huishoudelijke klusjes ook gebeuren natuurlijk.

Daarom vandaag een lied op mijn blog van mijn idool.
Een lied met een tekst die je vertelt dat ooit aan alles een einde komt, hoe mooi het ook geweest is.

”LOVE ON THE ROCKS”

HEB EEN FIJNE WEEK!
LIEFS VAN<
PETRA

Veel vrouwen bekijken hen vaak met een misprijzende blik, mannen eerder met een steelse blik, zeker als hun eega naast hen loopt.
Maar moeten we hen in feite niet dankbaar zijn?
Zouden de straten voor vrouwen niet nog onveiliger worden als er geen prostituees waren?

Edith Piaf, zelf dochter van een straatmadelief, wist in elk geval waarover zij zong in het lied:

”MARIE TROTTOIR”
(1961)

(KORTE INHOUD en, VRIJE VERTALING door, MOI)

Goede avond Marie Trottoir!
Je staat op niemand te wachten
en toch op iedereen.
Op je veel te hoge hakken
en je veel te blonde haren
en met je paraplu,
verkoop je dromen aan diegene
die liefde nodig heeft.
Je hoeft niet te praten,
je Mona Lisa glimlach
zegt meer dan genoeg.
Want in het donker moet er niets.
Maar kijk Marie,
Je hebt een groot hart.
Zo groot als een karrenwiel
Want je geeft liefde
aan de liefdelozen.
Je maakt hun dromen waar.