Berichten van 1 februari 2011 tot 28 februari 2011

Het is nu al wel lang genoeg mooi geweest met die rollende stenen, hoog tijd dus voor wat romantiek. En vandaag wil ik het eens hebben over stille liefdes.

Wie is er al eens niet stiekem verliefd geweest?
Je zult misschien denken dat het hebben van een stille liefde alleen voor singles zou zijn. Maar niets is minder waar! 9% van de gebonden partners is in stilte verliefd op iemand anders!

Je wordt meestal verliefd op die goede vriend, of op een collega. En dit omdat je die van heel nabij meemaakt.
En net doordat je iemand zo vaak en zo regelmatig tegenkomt kunnen er bij jouw liefdeshormonen worden aangemaakt. Je gaat dan die persoon aantrekkelijk vinden en je wordt in stilte verliefd.

Heel is heel goed mogelijk dat je verliefd bent geworden op iemand die verboden is. Iemand die een ander toebehoort. Dat is dan een verboden liefde. Die moet kost wat kost geheim blijven wil jij je geen heibel op de hals halen.

Maar sommige stille liefdes blijven geheim omdat jij jezelf te min voelt voor die amdere. Je denkt dat je hem/haar niet waard bent en je houdt je liefde geheim en stelt je tevreden met de vriendschap die er tussen jullie beide is.

En over zulke stille liefde gaat mijn lidje van vandaag.
Het lied werd geschreven door Cindy Walker en Eddy Arnold in 1955 en door Arnold ook wordt opgenomen in datzelfde jaar.
De versie van Jerry Vale in 1956 kent echter meer succes.
Maar de meest verkopende versie is die van Ray Charles in 1962.

Het lied werd sindsdien al vele malen gecoverd door tal van artiesten.
Ik laat jullie vandaag luisteren naar mijn favoriete versie en ik hoop dat jullie zullen genieten van:

YOU DON’T KNOW ME

JANN ARDEN

ALS LIEFDE BLIND IS
HOE GAAT ZE MIJ DAN VINDEN...

”Langharig werkschuw tuig”.
”Het ultieme bewijs dat de duivel onder ons was en de jeugd in de vernieling stortte”.
Hel en verdoemenis!

Dat zeiden de nonnen uit het internaat waar ik mijn jeugd doorbracht over de bands waar wij, jonge meisjes, wild van waren.
En dan hadden ze het in de eerste plaats over The Beatles en The Rolling Stones.

Nou ja, wild?
Zelf konden die twee groepen mij niet echt bekoren. Het zou pas twintig jaar later zijn dat ik hun muziek een beetje kon appreciëren.
Maar wild? Nee, dat ben ik nooit van hen geweest.
Ik hou meer van zeemzoete romantische muziek.
C’est la differance qui fait la vendu, n’est pas?

Daarom zullen jullie wellicht verbaasd zijn over mijn liedje van vandaag.
Je kunt het lied niet echt typerend noemen voor de groep. En het is me ook niet om de melodie te doen want die moet je ver gaan zoeken.
Het is de tekst die me aanspreekt. Want ik had heel graag moeder-overste haar smoeleke gezien als we dit plaatje zouden hebben gedraaid. Het kwam helaas te laat, en daarbij, we zouden niet eens de kans gekregen hebben om het op de platendraaier te leggen.
Luister maar naar:

FARAWAY EYES
(1978)

Ik hoop dat iedereen gekregen heeft wat hij hoopte en/of verlangde van Valentino.
Ik blijf erbij dat het een spijtige zaak is dat deze oorspronkelijke onverwachte, maar o zo verwachtingsvolle liefdesverklaring gereduceerd is tot een platte commercie.
Beeld je als man maar eens in dat je die dag vergeet! Er komt gegarandeerd ruzie in de keet en je wordt voor minstens twee weken verstoken van seks.
Conclusie: Valentijnsdag is een must geworden, wars van alle spontaniteit. En dat is heel jammer.

Maar laat ons ook eens even stil staan bij al diegenen die op Valentijnsdag niets te verwachten hadden. Mezelf incluis. Omdat ze geen lief meer hebben. Door eender welke omstandigheid dan ook.
Hoe voelden zij zich op die dag?
Hoe hebben zij die dag doorgebracht?

Voor mezelf kan ik zeggen dat ik op die dag moest denken aan de voorbije jaren waarin de liefde nog centraal stond.
Waar zou hij zijn? Wat zou hij vandaag doen? Zou hij rozen kopen voor een andere vrouw?
Of zou hij, net als ik, even terug denken aan ons verleden samen?

En bij die gedachten kwam er spontaan een liedje opborrelen.
Het behoort tot de categorie: levensliederen. Of smartlappen in de volksmond.
Het past in elk geval perfect in de categorie: Old Dutch hier op mijn blog, want het is ondertussen toch al meer twintig jaar oud.
Ik ben benieuwd of jullie het nog kennen?
Jank gerust een potje met me mee. Of luister en geniet van:

MOOI WAS DIE TIJD
(1990)

Cornelia Helena Konings werd geboren op 8 september 1951 , te Breda, Nederland.
Reeds op vijftien-jarige leeftijd was zij de zangeres van de groep, De Mooks.
Ze werd ontdekt door Ries Brouwers. Hij stelt haar voor aan Piere Kartner die haar op zijn beurt voorstelt aan be band, De Rekels.

Als Corry en de Rekels hebben zij in 1970 hun eerste grote hit, “Huilen is voor jou te laat”.
Twee jaar later echter kiest Corry voor een solo carrière.
In 2004 kwam Corry Konings nog eenmaal met De Rekels bij elkaar voor een reünie.

Met nummers zoals: Ik krijg een heel apart gevoel van binnen, Jij weet toch wel wat liefde is, Hoe je heette dat ben ik vergeten, Je Moedertje en Adios Amor scoorde ze als solo artieste hit na hit.

Corry laat weten dat zij in 2009 zal stoppen als zangeres.
Ze viert haar jubileum op 19 juli 2009 op het Chasséveld in Breda.
Het is dan 40 jaar geleden dat ze voor het eerst in de hitparade stond.

In 2008 woonde Corry Konings in het Zuid-Spaanse Benalmádena.
In mei 2010 vestigde ze zich wegens praktische redenen weer in Nederland, in het dorp Berkel-Enschot in Noord-Brabant.

Maandag 14 februari is het Valentijn. Of Lievekesdag zoals men het ook wel noemt.
Het is een traditie die is komen overwaaien uit Amerika. Kassa, kassa! Want elke geliefde verdiend op die dag een geschenk. Zo wil althans de traditie vandaag. Want zo was het oorspronkelijk niet bedoeld. Dat heeft de commercie ervan gemaakt en slaat daar gretig munt uit.

Nu ja, die speciale dag om je geliefde eens extra in de watten te leggen mag er zijn voor mij hoor. Maar ik ben wel van mening dat wanneer je van iemand houdt, je dat elke dag kunt tonen. Er zijn tal van kleine attenties die geen cent kosten en waarbij je toch je liefde laat blijken.
En zoals mijn "adoptiezus" (inside joke) ook al opmerkte, wanneer je partner ziek is en je verzorgt hem/haar zonder morren dag en nacht, dan is dat een grotere blijk van liefde dan de duurste diamant.

En wat te denken van een liedje?
Er zijn ontelbare liedjes over liefde. Liedjes waarin de liefde wordt bezongen in al haar facetten. In een lied wordt de liefde keer op keer op een voetstuk geplaatst.

En welk lied zou ik beter kunnen kiezen voor Valentijn, dan deze mooie ode aan de liefde zelf.
Luister en geniet van:

LOVE IS A MANY SPLENDORED THING

ODE AAN DE LIEFDE

We zitten al in februari en dat is de maand dat iedereen zijn vakantie plant en vastlegt. Nu ja, iedereen behalve ik dan, want ik heb die reis microbe totaal niet in mij zitten.
Een dagtrip of hoogstens een lang weekend is voor mij al meer dan voldoende. Ik blijf het liefst dicht bij huis.
Gelukkig is niet iedereen zoals ik want de reisbureaus zouden dan snel failliet zijn.
En toch…

…Wanneer je in België je vakantie doorbrengt ben je volledig overgeleverd aan ons grillig klimaat. En ik ben een zonneklopper.
De zonnewarmte doet goed aan je knoken en werkt bovendien positief op je humeur.
Daarom alleen al zou men vertrekken naar zonniger oorden.

Wie ook droomt van een zonnige vakantie is een zanger die wat in de vergeethoek is geraakt. Hij hoort thuis in de categorie: “One of Us”.

Hoewel ik me altijd erger aan het “te grote broeken gedrag”, zouden wij misschien toch wat meer chauvinistisch moeten zijn! We hebben er alvast reden toe.
We hebben prachtige steden, prachtige cultuur, en de lekkerste bieren.
Maar vooral zijn we steeds vooruitstrevend op muzikaal gebied. We hebben steengoede zangers, muzikanten, tekstschrijvers en componisten.
En om die reden, en ook een beetje om het verlangen naar de zon en zijn warmte, zet ik vandaag dit lied op mijn blog.
Luister en geniet van:

EL SOL
(1970)

JACQUES RAYMOND

Jacques Raymond, werd geboren als Jozef Remon, op13 oktober 1938. te Temse, Belgie.
Hij komt uit een zeer muzikale familie.

Jacques zette zijn eerste stappen als orkestzanger in 1957.
In 1961 kwam zijn eerste single “M’n kleine Piccolina”.
Met het nummer “Waarom” won hij in 1963 Canzonissima.

Hij stond ook bekend onder de naam Raymondo.
Zijn eerste Engelstalige singles “You’re so sympatico”, “Gloria” en “Song of songs”, bracht hij uit onder die naam.
Met die songs stond hij op het podium in Londen naast onder meer, Nana Mouskouri en Udo Jurgens.

Jacques Raymond vertegenwoordigde ook tweemaal ons land op het Eurovisiesongfestival.
Een eerste keer in 1963 met het Nederlandstalige lied “Waarom”.
In 1971 vormde hij een team met Lily Castel. en brachten ze het nummer “Goedemorgen, Morgen”.
Ze vervingen daarmee het duo Nicole & Hugo omdat Nicole Josy ziek viel.

Jacques ontpopte zich als componist en tekstschrijven. Hij vormt zowel privé als professioneel een duo met Ingriani.
Samen stonden ze in 2004 op het podium van Sportpaleis en speelde een gastrol in “Familie”.

Jacques Raymon won in de zomer van 1968 zowel de “Knokke Cup” als de “Gouden Zeemeermin” in Middelkerke.
Tot op heden blijft hij een veel gevraagde artiest.