Archief

Maar het probleem stelde zich al meteen want wegens mijn low vision kon ik de gebruiksaanwijzing niet ontcijferen.
En al wie al eens te maken heeft gehad met een technisch snufje weet dat het van groot belang is zulks te doen.

Dan maar een hulplijn naar zoonlief.
De lieve schatten staan steeds gelijk voor me klaar, als ze enigszins kunnen natuurlijk, en dat was nu het geval. Maar er kwam wel een vraag bij: “Mams, wil je dan nog eens die superlekkerehomemaked spaghetti van jou klaarmaken?
En natuurlijk wil ik dat!
Voor ons de pikante versie en voor kleindochter de zachte tomatensaus met balletjes.

Het was vele maanden geleden dat ik nog eens spaghetti had gemaakt. Voor mij alleen neem ik die moeite niet en beperk me tot stoomzakgroenten als ik al eens iets warm op mijn bord wil.
De spaghetti smaakte heerlijk en schoof heel gemakkelijk naar binnen. Maar, o wee, mijn maag en darmen zijn zoveel geweld niet meer gewend en protesteerden dan ook geweldig de volgende dag.

De software van de platendraaier is geïnstalleerd. Tegelijk heeft zoonlief nog wat updates uitgevoerd en nu snort ‘mijne Sjeeraar’ weer heel tevreden.
De platendraaier zelf echter kan ik nog niet in gebruik nemen want we kwamen tot de vaststelling dat ik geen stopcontact meer over heb.
Dat is dus voor een van de volgende zondagen (komend weekend nemen ze een korte vakantie in onze Vlaamse Ardennen), maar het zal dit keer moeten gebeuren zonder spaghetti want ik heb er voor even mijn buik van vol/leeg.

En nu zie ik jullie denken dat ik dit keer mezelf in grote problemen heb gebracht omdat ik bij dit alles geen gepast lied ga kunnen vinden. Mis poes! Luister maar eens naar dit leuke:

ON TOP OF SPAGHETTI
(1963)

Zij speelden mee en zongen liedjes in de films, Mary Poppins en The Sound Of Music alsook in verscheidene tekenfilms van, Walt Disney.
Voor hun kerstalbum kregen zij een golden award.

"On Top of Spaghetti" is een kinderen lied geschreven en oorspronkelijk uitgevoerd door folkzanger Tom Glazer.
Het lied wordt gezongen op de melodie van " On Top Of Old Smoky".

Het lied vertelt het verhaal van een gehaktbal, die verloren is gegaan toen "iemand niesde" en bespreekt wat er daarna met de gehaktbal gebeurt.

Zo ook met het lied dat ik vandaag laat horen en dat ik link aan de vader van mijn kinderen. Meer bepaald dan omdat de zanger een van zijn grote favorieten was.
En door te denken aan hem, link ik het ook meteen aan de vergankelijkheid. De zomerzon die plaats maakt voor wind en regen en vallende bladeren. De herfst die zijn intrede doet en mij bewust maakt van mijn eigen sterven.

Maar buiten dit alles vind ik het gewoon ook een heel mooie melodie met een mooie tekst. Hopelijk vinden jullie dat ook en genieten jullie van:

TRY TO REMEMBER
(1960)

LANG ZAL ZE LEVEN IN DE GLORIA…
HIP HIP HIP, HOERA!

Via dit blogje leerde ik Maria  kennen, maar ondertussen behoren zij en haar echtgenoot tot mijn persoonlijke vriendenkringetje.
Maria en haar echtgenoot zijn  fantastische mensen. Hij, eveneens een muziekfanaat, staat altijd klaar met raad en daad wanneer ik een vraag heb over muziek.
Zij, heeft steeds een luisterend oor wanneer ik het effe moeilijk heb.
Beide verwelkomen me altijd van harte in hun huis en verwennen me dan schandalig.

Ik mag mezelf zeer gelukkig prijzen want al mijn persoonlijke vrienden zijn van dat zelfde kaliber. Hier zit dus een glunderende Petra!

Nu zit ik enkel nog met de vraag welk liedje ik voor Maria moet kiezen?
Want terwijl ik muziek prefereer voor getormenteerde zielen… houdt Maria meer van een leuk en vrolijk deuntje.
Maria is fan van Elvis Presley, maar die kwam hier al vaker aan bod en zal dat in de toekomst nog doen.
Na lang beraad heb ik uiteindelijk gekozen voor een leuke Nederlandstalige meezinger waarvan ik weet dat ze dat ook graag hoort. Een feestelijk deuntje voor een feestelijk dagje.
Dus Maria, zet de stoelen aan de kant, sleur je allerliefste vanachter zijn pc en dans vrolijk de kamer rond op de tonen van:

HEB JE EVEN VOOR MIJ
(2003)

En van buiten komen gesproken…het is de periode van de bevrijdingsfeesten in mijn regio. Dat gaat steeds samen met braderijen, reuzen-en of andere-stoeten, en vuurwerk.
Verleden week was het vuurwerk in Deurne, helaas, die avond lag ik ziek in mijn bed, geveld door een bronchitis.
Deze week kon ik wel ten volle genieten van dat feeërieke spektakel want dit keer werd het bijna zo goed als afgestoken  in mijn achtertuin.
Van op mijn terrasje leek het net of ik er middenin stond. Tussen de knallen door kon ik zelfs flarden van de bijgaande muziek opvangen. En daar ging ik nog maar eens…

…Het was panfluitmuziek en de melodie klonk heel bekend in mijn oren, maar ik kon verdorie maar niet op de titel komen!

En zoiets laat mij dan niet los tot ik het gevonden heb.
Ik blijf dan de ganse tijd die melodie neuriën in de hoop dat het me plots toch te binnen schiet.
Ik herinnerde mij ook enkele zinnen van het lied want ik was al zover dat ik wist dat het ook gezongen werd. Maar door wie?!
Denk..denk.. denk..nada, niks, nog te veel snot in mijn kop vrees ik. De titel wou mij niet te binnen schieten.

Ten einde raad zocht ik naar mijn cd met panfluitmuziek, want ik wist zeker, zo bekend als de melodie is, dat die daar tussen zou staan.
En ja hoor, als eerste in de rij stond ie. "Ach ja, natuurlijk" riep ik toen ik de titel van het lied las. Het was bijna belachelijk te noemen dat ik dat niet uit mezelf gevonden had.

Na die hersenkraker te hebben opgelost moet dit lied natuurlijk op mijn blog. Ik vind deze melodie een mooie overgang na dagen van tristesse naar, hopelijk, vrolijker dagen.
Ondertussen weet ik ook dat het lied gezongen wordt door, Simon & Garfunkel.
Maar vandaag kunnen jullie luisteren naar ‘Los Incas’ met het prachtige:

EL CONDOR PASA
(1963).

HEB NOG EEN HEEL FIJN WEEKEND!

Een vol jaar is er overheen gegaan. Een jaar van pijn en verdriet, van ongeloof en verbijstering.
Een jaar waarin mooie toekomstdromen werden vertrapt en weggesmeten als verdorde bloemen.
Een jaar ook van confronterende herinneringen en gemis.

Einde van het verhaal? Ik vrees van niet!
Daarom deze woorden aan mezelf…aan hem….

…"Ik heb je eindelijk ontdekt, je zult het niet maken door de nacht.”
”Neen, ik haat je niet, maar je wordt er ook niet mooier op!”
”Dus schuif op man, want je staat in mijn licht.”

Deze woorden klinken misschien wat bitter, maar zo is het heus niet bedoeld.
Het is een innerlijke schreeuw door de pijn van het verlies.
Het is mijn ultieme woeste mix van gevoelens van een relatie die ten einde kwam.

En weer, of nog steeds, is er de tweestrijd in mij.
Want ook dit gedicht bevat woorden die meer zeggen dan ik kan vertellen hoe ik mij vandaag nog steeds voel:

Mocht je me vergeten zijn
wil ik dat
je één ding weet:

Als ik kijk naar de kristalmaan,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam,
als ik, bij het vuur gezeten,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout,
weet je,
dat alles mij tot jou voert,
alsof alles wat bestaat,
geuren, licht, metalen,
scheepjes zijn die varen
naar jouw eilanden
die me verwachten.

Welnu dan,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden.

Als je me plotseling vergeet,

zoek me niet,
want ik zal je reeds vergeten zijn.

Als je de wind van vlaggen
die door mijn leven waait
waanzinnig en lang vindt,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel,
bedenk
dat op die dag, op dat uur,
ik mijn armen op zal heffen,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere grond te zoeken.

Maar als je dag na dag,
uur na uur, voelt
onverzoenlijk lief
dat je voor mij bestemd bent,
als, dag na dag, een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken,
ach dan, allerliefste,
komt dat vuur weer in mij op,
in mij blust niets
of wordt vergeten,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde:

zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten.
(Pablo Neruda)

Sorry aan eenieder die vandaag mijn blog in mineur verlaat. Het is geenszins mijn bedoeling om jullie dag te verknallen.
Vandaag is dit logje enkel bedoeld voor mezelf, als troost, een uiting van pijnlijke herinneringen.
Maar ook als een blik op de toekomst die hopelijk leidt naar een kunnen vergeten wat eens zo mooi was, en nu niet meer is.

Origineel is dit lied van de engelse rockmuzikant, Dave Mason, (released in 1967). Maar ik geef het jullie vandaag van een zanger die het mijns inziens op een meesterlijke wijze vertolkt.
Luister naar muziek, zang en tekst van:

YOU STANDING IN MY LIGHT.

Meer lezen over deze zanger,,,,klik op onderstaande button

‘Dromen zijn vensters op de ziel’, las ik eens.
Freud beweerd dan weer dat dromen zelfportretten zijn, ‘ze vertellen ons wie we zijn, waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan.’
Ik ga de goede man zeker niet tegenspreken want onze dromen hangen inderdaad af van de situatie waarin we verkeren. Zo zal die arme dakloze bedelaar ongetwijfeld andere dromen hebben dan die rijkaard op zijn tropisch eiland.
Ook de droom van de gelukkige zal verschillend zijn van de verdrietige.

Wat er ook van zij, feit is dat de droom een fascinerend fenomeen is.
Feit is ook dat menige droom een inspiratiebron is voor deze of gene kunstenaar die het vervolgens dan in een of andere vorm giet.
En nog een feit is dat er ontelbare liedjes bestaan over allerlei soorten dromen,gelukkige, hoopvolle, trieste en vervlogen dromen.
Vandaag kunnen jullie luisteren naar zo een liedje over een vervlogen droom:

JUST A DREAM AGO
(1969)

Het lied staat, zoals ik ze noem, op een van mijn ‘koffie cd’s’ en ik heb al eens verklaard wat ik daarmee bedoel.
Maar voor de vergeetachtigen: het zijn cd’s die, toen ik mijn zaak nog runde, kreeg van mijn koffie leverancier bij een aantal aangekochte kilo’s koffiebonen.
Meestal cd’s ofwel met covers van onbekende zangers, ofwel onbekende nummers.
Maar zo nu en dan staat er toch een pareltje tussen, zoals dit ook weer.
Dit gezegd zijnde... over tot de orde van de dag met de zeer karige informatie over de zangeres.

Rita Moss Levy werd geboren... uiteraard... maar waar en wanneer blijft een raadsel voor mij. De enige geboortedatum die ik kan vinden is, 04/07- maar een jaartal ontbreekt.
Vermoedelijk woonde ze te, Los Angeles.

Rita Moss begon haar carrière als een pop en jazz soliste in het midden van de jaren 1950.
Buitengewoon was haar 4-octaven stembereik.
Ook nog uitzonderlijk was dat terwijl ze haar liedjes zong zij met haar ene hand op de piano speelde en tegelijkertijd met haar andere hand op de bongo’s.

Wat ik ook nog kon lezen was dat zij het slaapliedje, 'Sleep save and warm', vertolkte in de film, ‘Rosemary’s Baby’, met Mia Farrow in de hoofdrol.
Enkele andere nummers van haar zijn, Love Me Or Let Me Be, Darlin, Talk To Me Tiger, Reigns At Islandia, The Measure Of A Man, Supurb, Daydream en dus ook, Just A Dream Ago.

Rita Moss maakte diverse albums tot eind 1960, met pop, jazz en experimentele muziek.
Of Rita Moss nog leeft kan ik jullie niet vertellen.
Wie meer wil lezen over deze zangeres heeft dus pech, want ik heb helaas ook geen officiële website van haar gevonden, noch enige info op Wikipedia.

…Ten eerste benader ik toch al heel dicht spoor zes, dus zo jong is dat niet meer…Ten tweede schijn ik er een patent op te hebben om op de verkeerde mannen verliefd te worden.
De vader van mijn kinderen buiten beschouwing gelaten, namen al mijn relaties een desastreuze wending.

Ik denk dat ik veel te zelfstandig ben om mij te onderwerpen aan een man. En hoe ouder ik wordt, hoe moeilijker dit wordt.Komt bij dat al de interessante mannen reeds getrouwd zijn, en diegene die het niet, of niet meer zijn hebben liever en mooi poppetje van twintig.

En zodoende vrees ik dat ik in de liefde nooit die hemel op aarde zal bereiken maar altijd ergens halverwege zal blijven hangen.
En daarom vandaag dit lied:

HALFWAY TO PARADISE
(1961)

Tony Orlando's eerste succes kwam met de hits ‘Bless U’ en ‘Halfway To Paradise in 1961.
Samen met Telma Hopkins en Joyce Vincent Wilson vormde hij een trio en scoorde een reeks nummer 1 hits met, Tie een Yellow Ribbon Round the Ole Oak Tree, Knock Three Times, en He Don't Love You (Like I Do).

Na een geslaagde zangcarrière kreeg Orlando zijn eigen show op televisie bij CBS.
De show liep van 1974 tot 1976. Elke week ontving hij de gtootste namen uit de showbusiness, waaronder zijn jeugd idolen, Jackie Gleason en Jerry Lewis.
Tony Orlando speelde ook mee in het eerste seizoen (1984-85) van de Cosby Show.

De muziek en de tekst van ‘Halfway To Paradise’ werd respectievelijk geschreven door Carole King en Gerry Goffin.
Hoewel het lied oorspronkelijk van Tony Orlando is, had Billt Furry in darzelfde jaar (1961) er een groter succes mee in de UK/ Hij bereikte nummer -3 in de hitparade.

Bobby Vinton nam opnieuw het nummer op in een zachte, minder dynamische versie in 1968.
Onder andere, Paul Anka, Sandy Posey, Tina Charles, Nick Lowe en Jason Donovan hebben het lied op hun repertoire staan.

En toch, naast ergernis gaf een reclameblok me ook inspiratie, omdat het een trend is om die spots op te fleuren met muziek van toen.
En recent verschijnt er een spotje over een lekker (en duur) geurtje dat ondersteund wordt met een lied dat voor mij een herinnering oproept aan mijn verlovingstijd met de toekomstige vader van mijn kinderen.

Die woonde boven een Italiaans restaurant. In dat restaurant hielp ik vaak een handje mee wanneer mijn schat op zee was. Kwestie van de tijd te doden.
Daar liep ook de zoon des huizes rond die vier jaar ouder was dan ik.
Hij was licht geestelijk gehandicapt maar kon zingen als een nachtegaal en was een virtuoos op zijn accordeon.

Zoals het bij Italianen wel vaker de gewoonte is werd er in het restaurant ook gezongen, in dit geval dus door de zoon.
Nu was die zoon een ietsepietsie verliefd op me en krek elke keer wanneer ik daar aanwezig was zong hij voor mij steeds eenzelfde lied. En ik zat dan heel verlegen, en ook een beetje gevleid, te genieten van die mooie stem.

De huurbaas is reeds lang overleden en ook het restaurant is al lang ter ziele gegaan.
Maar ik vraag mij af hoe het de zoon is vergaan? En of hij nog leeft? En vooral of hij dan nog zingt?

Misschien dat jullie aan dit lied ook een mooie herinnering kunnen vastknopen? Laat het me dan vooral weten he!
Droom heerlijk weg op de tonen van:

PARLAMI D’ÁMORE, MARIU

j

Nu vind ik dit blog niet de juiste plaats om daar verder over uit te wijden en heb daar trouwens ook geen zin in.
De meeste lezers van dit blog zijn immers al van de situatie op de hoogte. De anderen kunnen zo ze willen het ganse relaas lezen op, HUISMUSJE.

Het enige dat ik er hier en hierover nog kwijt wil is dat het verdict heel erg hard is aangekomen… en dat het even tijd van me zal vragen om het te verwerken.
Maar kom, ik heb al voor hetere vuren gestaan en muziek heeft me dan steeds weer soelaas kunnen bieden, en dat zal nu plots niet anders worden.
"Ach, als je haren maar goed liggen", zei ons moemoe altijd!

Maar zonder zwansen, wat echt belangrijk is, is dat je jong van geest en jong van hart bent en blijft.
Jong van geest ben je wanneer je nog midden in het leven wil staan en open staat voor de nieuwe dingen die op je weg komen.
Jong van hart ben je als je een brede kijk hebt op mensen en dingen en als je kunt lachen en genieten van de kleinste en gewoonste dingen.

En ik meen te mogen zeggen dat ik beide bezit.
En natuurlijk heb ik daar een liedje voor!
Een lied dat het allemaal veel beter verklaard dan ik het kan zeggen of schrijven.

De meeste onder jullie zullen dit lied beter kennen van Frank Sinatra die het opnam in 1953. Sindsdien is het vertolkt door tal artiesten, waaronder ook deze meneer met zijn specifiek stemgeluid.
Luister en geniet van:

YOUNG AT HEART

Enkele van zijn bekendste nummers zijn: Septembersong (1963), Hello Young Lovers (1964), One of those songs (1966). Songs for Sunday (1967).
Meer lezen over deze man....klik op onderstaande button