John, schrijver van het onderstaande, is de ontwerper van de “Lanaker Engel” en meer andere kunstwerken in brons en andere materialen.
Het irriteerde hem bovenmatig dat hij een kunstwerk van weleer niet, uit een door het water geslagen gat langs het kanaal, kon tillen en verplaatsen. Er was nog geen plaats waar het zou komen in zijn gedachten, maar toch wilde hij het redden voor het nageslacht.
Tot die ene dag, toen hij een krachtige machine en enkele werkmannen zag staan op de trekweg langs het kanaal.
Lees zijn relaas van een moment.
HET VERHAAL VAN DE PAAL
Hij had het wel gezien:er lag een paal in 't kanaal onder de brug in Smeermaas.
Die lag daar al een hele tijd in een uitgeslagen gat, net boven water.
En telkens weer, als hij vanuit z'n atelier naar 't water keek, zag hij die paal daar liggen.
Nee, niet zomaar een houten paal, maar een stenen paal van 300 kiloEen vierkante blok met een afgebroken zuil erop; uit een stuk gehakt ,meneer.
Heel anders als gehakt bij de slager.
Ook die ronde verbindings-ring is er niet opgeplakt,maar met de hand gebeeldhouwd.
Die paal liet hem niet los; helaas te zwaar om hem eruit te tillen en thuis voor 't raam te zetten.
Maar op zekere dag,toen hij alweer vanuit z'n atelier naar 't water en de paal keek;
zag hij werkmannen met een kraan vlakbij die paal,die daar in dat gat lag.
Meteen stoof hij naar de overkant.
“Oh,dat is zo gepiept”, zeiden de werkmannen.
De kraan pakte die paal van 300 kilo alsof het 'n kiezelsteen was,
en mikte hem met 'n simpele zwaai op de dijk.
“Hier wat voor 'n pintje, en danke”.
Daarna hebben ze hem met 4 mannen de dijk opgerold
en zomaar in het perkje aan de brug geplant.
Sindsdien wordt het perk keurig onderhouden en zelfs nieuw beplant.
En de paal staat trots ertussen.
Die paal is een relikwie,het enige overblijfsel van de oude brug.
Een monument als stille getuige uit een verleden,
toen schoonheid nog gewoon was, als onderdeel van de constructie.
J P Croonenberg
www.solart2000.nl
info@solart2000.nl
tel 0477130535

Het perkje en de afgeknotte paal

De paal en op de achtergrond John´s voormalige atelier

Aan de rechterkanaalboord lag de steen als een doorn in zijn oog te pronken
