Archief

Jos gaat elke dag werken en zit daarna tot s' avonds
laat in de snooker en de fitness.
Zijn vrouw vindt dat hij maar eens een avondje ontspanning moet nemen
 en gaat met hem naar de lokale striptent.
De portier van de club groet hen en zegt:"Heij Jos alles kits ?"
Zijn vrouw vraagt verwondert of hij hier nog geweest is.
"Nee, nee" zegt Jos "ik ken hem van de snooker. "
Eens ze neerzitten, vraagt de serveuse of hij een Jupiler drinkt
zoals gewoonlijk.
Zijn vrouw wordt lastig en vraagt hoe zij weet dat hij Jupiler drinkt.
Zij zit bij het vrouwen snookerteam en wij delen onze tafel met hun.
Wat later komt de stripster naar de tafel en legt haar armen rond hem,
kust en knuffelt hem overal en vraagt:
"Mijn speciale stripact op uw tafel zoals gewoonlijk?"
Zijn vrouw is nu woedend en stormt de club uit.
Jos loopt haar achterna en kan nog net mee in de taxi springen die
zijn vrouw geroepen heeft.

Hij probeert uit te leggen dat de stripster hem waarschijnlijk verwart met
iemand anders waarop zijn vrouw begint te roepen en te tieren en hem
uitmaakt voor het vuil van de straat.
Waarop de taxichauffeur antwoord:
" Amai, Jos nu hebt ge toch wel een echte teef opgescharreld hé ? "

Vrijdagavond op uitnodiging naar een feestje geweest. De dochter van 'hotlips' vierde vijf jaar huwelijk, en ik mocht meevieren. Het was reuze gezellig. Er was drank en eten in overvloed, en er was dans en muziek onder de vorm van kareoke.
Ik kan niet zingen en ik kan niet dansen, maar ik doe het beide zo graag.
Na slechts 75cl alcohol laat mijn brein het afweten en neemt mijn body over.
Het begint met wat neuriën en wat geschuifel op de stoel. Het eindigt met een volledige overgave aan de muziek en oeroude indianeninstincten.
Wat getrappel en gehuppel, want meer breng ik er niet van terecht, maar ik doe het wel met ambitie.
We springen en zwieren van rechts naar links, en we draaien van achter naar voor. De nacht is nog lang, en ons kan niets gebeuren.

En dan is er de volgende dag!
Slecht geslapen want mijn bed wil niet stilstaan. Het draait rondjes in de slaapkamer en ik moet wachten tot het voorbij komt voor ik er kan induiken. Eens ik neerlig gaat het in een snelle vaart met mij aan de haal.
Enkele uren later met haarpijn weer op. Waarom drink je toch alcohol als je weet dat je er strontziek van wordt, zo vraag ik aan mezelf. Het antwoord blijft achterwege. Het is een volharden in de boosheid, ooit leer ik het nog wel.

Gelukkig staan feestjes niet wekelijks op mijn kalender, ik zou het niet overleven.
Welke grafrede zou dan op mijn zerk moeten staan, er is er maar één mogelijk voor dit feestbeest:
En dat men lacht en dat men drinkt als ik neerlig in mijn kuil,
Dat men lacht en dat men zingt, want ik hou niet van gehuil. (Uit: 'De stervende' van Will Ferdy)

Een bende marginalen is het! Hoe vaak heb je dat al niet horen zeggen door iemand, schelden in feite.
Daarbij bedoelt men dan de onaangepasten.
Meestal zijn het mensen waarvan hun gordijnen niet stralend 'Dash' wit zijn. Wier kinderen geen 'Timberland' schoenen dragen en geen Mexx kledij.
Zij rijden niet in een 'Mercedes' of BMW, ze rijden zelfs geen fiets, want ze hebben er geen.
Als ze al rijden is dat met het openbaar vervoer, gratis, bij de gratie van onze staat, en dan gaan we liefst zover mogelijk van hen vandaan zitten.
Enkelen onder hen hebben zelfs geen dak boven hun hoofd, geen bed om in te slapen.
Men kijkt hen met de nek aan, ze zijn opgegeven door deze rijke maatschappij. Marginalen zijn die waar de straathoekwerker of vrijwilliger uit piëteit, en de maatschappelijk werker van het O.C.M.W. uit plicht, af en toe eens langs gaan.
Van sommigen onder hen is het leven volledig kapot. Ze zijn geïsoleerd, eenzaam en voelen zich verscheurd. Sociaal zijn ze overbodig.
Marginaal volgens 'De dikke Van Daele: "Tegen de bestaansgrens aan, onbeduidend."
Ik noem ze liever: "Doodarme mensen."

Er is echter een nieuwe groep marginalen op komst.
De nieuwe armen zijn de ongeschoolden!
"Eens was er de universele mens. Die wist een beetje van alles. Nu heb je de gespecialiseerde mens. Die weet heel veel van een beetje. Straks heb je de geprogrammeerde mens, die alles van niets zal weten" Dit is een citaat van Freek de Jonge
Kennis is emancipatie. En onwetendheid is de basis van onverdraagzaamheid.
De nieuwe kennismaatschappij zou een basis kunnen zijn voor een verdraagzame wereld, en waar iedereen gelijke kansen krijgt.
Helaas ontstaat een nieuwe kloof! Wie geen geschoolde ouders of achterban heeft, zal automatisch achterstand oplopen. Gevolg: sociale en menthale uitsluiting.
De nieuwe marginalen zijn de ongeschoolden of degenen die onvoldoende kans op onderwijs hadden, in één enkel geval de kans niet namen.
Dit zijn marginalen die geen enkele toegevoegde waarde hebben voor onze maatschappij.
Dus ook arm. Arm van geest.

Langs de andere kant kan je je afvragen, wat ben je met kennis op een onbewoond eiland?
Waar je enkel jezelf hoort praten. Waar enkel jouw waarheid wet is.
Wie is er dan rijk, en wie is er de marginaal......? !      
©

Ik zou kunnen vertellen over mijn kat Snoes, hoe blij hij is met elke aandacht die ik hem geef en dat toont door een zacht prrr geluid te geven. Hij spreekt me nooit tegen.
Of over mijn hondje Fieke, hoe zij, net als ik, een dumpertje is, en hoe gelukkig ze nu is ten huize van ondergetekende. Je kunt over zoveel dieren schrijven, ik heb zelfs ooit een gedichtje gemaakt voor een overleden kikker.
Maar wanneer je dat doet, dan wordt je in een hokje geplaatst, dan ben je een seut volgens sommigen.
Dan maar over mezelf schrijven..... Hoe mijn jeugd en leven verlopen is, hoe het me nu vergaat, een "ik blog" dus. Maar dan ben je volgens sommigen algauw een zielig persoontje dat luid schreeuwt om aandacht.
Je kunt ook nog vertellen over je bloemen in je tuin, je balkon of kamerplanten, maar dan ben je weer één van dertien in een dozijn, want zo zijn er al vele, dus weer niet goed.
Sex dan maar......Goh, nu dans je echt wel op een slap koord. Ben je te expliciet, dan ben je een gore oude schuur, kleed je het mooi en/of braaf in, dan ben je een tante nonneke.
Weet je wat? Ik ga op Internet, ik leer HTML en ik ga mooie teksten kopiëren en in mooie kadertjes zetten! Maar o wee, nu pleeg ik weer plagiaat!
Eens of anders, wat je ook doet, plaatst men je in een hokje, want daar zijn sommigen goed in, zo lijkt, met mensen in hokjes plaatsen.

Ik ben een blogger met een mening, staat aan de rechterkant van mijn blogje te blinken, en dat mag je letterlijk nemen, ik heb over alles een mening. U toch ook mag ik hopen, of gaat u door het leven als een paard met oogkleppen op! Oeps! Weer een foutje, een verwijzing naar een spreuk of gezegde. Benieuwd wie daar weer gaat over struikelen.

Er zijn hier bloggers die hun pen meesterlijk kunnen hanteren om een mening te geven op alles en over iedereen. Over wat ze zien en over wat ze horen, wat zij er van denken, en ik smaak die blogs wel. En ik geef hen graag wat communicatie over en weer, ik geef hen mijn mening, maar.....nu zit je wel hélemaal goed fout meisje!
Want hoog van op hun kansel kijken ze nu op jou neer. Hoe durf je hen tegenspreken! Hoe durf je hun mening in twijfel trekken. Waar haal jij "Klein Pierke" het lef vandaan! Arm dom schaap!
En op slag zit je weer in een hokje, nu wordt je onderverdeeld in een kudde redeloze dieren
Wat ze niet schijnen te beseffen is dat ook zij zich daarbij in een hokje zetten, het hokje van "Kruidje roer mij niet"

Toen ik hier op seniorennet een blogje begon kon ik lezen , en ik citeer: "U heeft de touwtjes in handen, u bent de persoon die er op zet wat u zelf wilt volgens uw eigen smaak en ideeën.
Het kan een uitlaatklep zijn, een medium waarbij u uzelf kan uiten, uw frustraties kwijt kan raken. Het is een plaats waar u uw eigen mening kan uiten en die anderen kunnen lezen. U kan er uw eigen ervaringen delen met anderen. Het is eindelijk een plaats op het W.W.W. waar je aan heel de wereld kan vertellen wat je altijd al wilde doen, wat dit ook moge zijn!" einde citaat.
En verdorie, dat was ik van plan, dat was wat ik wilde doen, en dat is de reden dat ik hier een blogje begonnen ben.
Ik deel mijn ervaringen en ik geef mijn mening. Echter met dit onderscheid, ik ben niet te beroerd om ook de mening van anderen te aanhoren, dit in tegenstelling tot enkele anderen. Ze aan te nemen of te weerleggen, maar steeds op een beleefde wijze.
Ik ben niet in mijn gat gebeten wanneer u mijn mening niet deelt, integendeel, ik kan van uw mening veel leren.
Ik zal niet beginnen schelden, of beginnen dreigen. Maar ik zal ook niet wijken en mijn blog hier opdoeken om andere oorden te gaan opzoeken om aldaar opnieuw te beginnen, in de hoop dat men mij daar niet gaat tegenspreken.
Wanneer u het niet met mij eens bent, just shoot me, maar verwacht niet van mij dat ik uw cowboy en indianen spelletje ga meespelen, en dood ga neervallen.
Ik laat mij door niemand in een hokje plaatsen.
Of het moest het hokje "Redelijke mensen" zijn, want daar vertoef ik graag in.