JELLE 04 APRIL 2008

LANDSCHAPSWANDELING GROOTLOON.

REGIONAAL LANDSCHAP HASPENGOUW EN VOEREN.

MARKT BORGLOON.

Officiële opening van de nieuwe landschapswandeling Grootloon.

 Vier prachtige wandelingen door het Hapengouwse Katarakt landschap. Langs een van de belangrijkste wegen in onze streek: de Romeinse Heerbaan. Via heuvels en boomgaarden maar ook een landschap waar veel “strijd” gestreden is, en niet alleen door oorlogen maar ook de harde labeur waarmee bewoners van de vierkantshoeves hun akkers bewerkten en hun boomgaarden verzorgden. Ook “strijd” door de oorlogen die de Graven van Loon voerden vanuit de historische stad Borgloon. De Romeinse troepen die het gebied doorkruisten. De ongelijke “strijd” tussen de omgeving en de krachten van de natuur. Het resulteerde in een golvend landschap met beboste heuveltoppen, akkers en uitgestrekt hoogstamboomgaarden.

Naar “Nyel Sancti Servatii” wandelen we hoe misleiden kan een naam zijn, neem nu Grootloon. Een Romaans kerkje uit de 12de eeuw, omringt door enkele oude hoeves en hun hoogstamboomgaarden. De boerderijen in dit typisch Haspengouws dorpje lijken zo weggeplukt uit een fotoboek over het rijke agrarische verleden. Je krijgt hier echt de indruk dat de tijd heeft stilgestaan. Ruim 9 eeuwen geleden riep de Duit§se keizer het dorpje uit tot een soort enclave binnen het Graafschap Loon. Zodat het net als de tien andere “banken” van het Maastrichtse Sint Servaaskapittel rechtstreeks onder zijn gezag viel.

Vandaar ook de allereerste vermelding van het dorp uit 1139. Grootloon heette toen nog gewoon “Nyel Sancti Servatii” pas in de 16de eeuw duikt voor het eerst de naam “Groet-Loen” op: een uitgestrekte (=groet) beboste heuvel(=lon). Historische kaarten uit de 18de eeuw tonen aan dat er toen al volop hoogstamboomgaarden aangeplant in en rond het dorpje Grootloon.

De landbouwers zagen er terecht de voordelen van in. De fruitbomen boden het vee voldoende schaduw om rustig te grazen. De dieren bedankten daarvoor door het gras te bemesten. Pas in de tweede helft van de 19de eeuw besloot men het fruit te verkopen. De Haspengouwse hoogstamfruitteelt bereikte haar hoogpunt rond 1950. Vanaf dan ging het bergaf met de hoogstamboomgaarden. Ze werden vervangen door de laagstamcultuur. Gelukkig zijn er verschillende bewaard gebleven en sommige zijn opengesteld voor de mensen, je kunt er picknicken onder de bloesem. De opening van deze wandeling van uit het centrum van Borgloon naar het idyllische dorpje Grootloon is werkelijk een schot in de roos, je verkent het prachtige rijk landschap van Haspengouw, Katarakt achterna door het landschap van fruitbomen, natuur en de beboste heuveltoppen, Haspengouw op een zijn best.

30e MARCHE PRINTANIERE DES STCHROUMFS
 
LES HERMALLIS.

HERMALLE-SOUS-HUY.

In het hart van het oude dorp vormen elegante gebouwen uit de 17de en 18de eeuw een opmerkelijke architectonische site met het kasteel met zijn slotgrachten en de monumentale toegankelijke hoeve: de "Ferme castrale" waar het Museum van de Gastronomie en het Postmuseum gevestigd zijn.

KASTEEL HERMALLE-SOUS-HUY

Deze vierkante gesloten hoeve, met een geplaveid en met bloemen beplant binnenplein - waar de kinderen in alle rust kunnen spelen -, dateert hoofdzakelijk uit de 17de en 18de eeuwen. Het hoofdgebouw - ten noorden -, heeft een toren-portaal vroeger door een valbrug beschermd, dat lang de hoofdtoegang tot het kasteel was. Deze toren heeft een gebogen poort en een stufstenen cartouche uit 1642. Een van de mooiste schuren in de provincie Luik (17 m. hoog, 14 m. breed., 32 m. lang) met drie niveau's (= begane grond, 1ste "balkon", 2e "balkon"), en met een door een gelijkzijdige spitsboog begrensde dakgebint, vormt de zuider vleugel.

FOTO MET DANK AAN GLOBALVUE

Onder de twee verdiepingen van de schuur, kan men twee schitterende zalen met kruisbogengewelven op en zware vloerbalken bewonderen. Deze zalen worden ook de "kapittelzalen van de Ferme castrale" genoemd. Het kasteel met twee vierkante en twee ronde torens gelegen in een uitgestrekt domein.

HOEVE DACOSSE





TOUR MALHERBE

In jet centrum bevinden zich prachtige huizen in breuksteen. Hoeve Dacosse uit de 17de eeuw is er eentje van. Dan wandelen we de prachtige natuur in veel afwisseling, nu weer een stukje bos en dan weer eind langs de weilanden. Dan komen we aan “Tour Malherbe” een gebouw van de XVI en XVIIde eeuw, gelegen in het dal prachtig als we wat verder wandelen en omkijken, is het een prachtige gebouw. In het dal weilanden en de beboste hellingen geven een mooi zicht op de streek.

We wandelen door het natuurgebied “Les landes d’Ombret” in het dorpje Ombret. We komen nu aan de Maas in de verte ligt de abdij van Flone. De abdij van Flône werd gesticht aan het einde van de 11de eeuw door drie ridder-monniken, op een domein dat de bisschop van Luik hen had gegeven. Ze ligt aan de monding van de Flône-beek in de Maas. Oorspronkelijk woonden er reguliere kanunniken, tot het klooster werd verheven tot abdij in 1139. Nu zijn de Dames van het Christelijk Onderwijs er gevestigd. We dalen af en komen terug aan in Hermalle-sous-Huy.

ABDIJ FLONE

We bezoeken de prachtige schuur. Een indrukwekkend gebouw. De wandeling is prachtig en aangenaam. Op de terugweg komen we langs “Chateau Jehay” een van de mooiste kastelen van België.

KASTEEL JEHAY

Op het zacht hellende platteland van Haspengouw, iets dichter bij Huy, dan bij Luik, bevindt zich een van de mooiste en misschien wel het vreemdste kasteel van het hele Maasland. Al eeuwenlang weerspiegelt het water van de brede slotgrachten muren met een dambordpatroon, waarin het wit van de natuursteen wordt afgewisseld met bruin van zandsteen. Het oorspronkelijke 12de eeuwse kasteel is in de 15e eeuw herbouwd. Vanaf de 16de eeuw volgen nog meer verbouwingen, die het kasteel zijn huidige uiterlijke hebben gegeven. Gewoon prachtig, de ingang met de kerk ernaast het kasteel in de vijver en de indrukwekkende tuinen.

Wat verder komen we aan de Abdij van Paix-Dieu. De Abdij la Paix-Dieu ligt in een valleitje en is omgeven door bossen, velden en weides. Het is een rustige architecturale locatie in perfecte harmonie met de natuur. De geschiedenis van de abdij vangt aan in 1244 met de komst van de abdis Aelid en de zusters van de Orde van Cîteaux. In 1997 werd ze verkocht als staatseigendom en momenteel is het vervolmakingcentrum voor beroepen in verband met cultuurerfgoed en de Toeristische Dienst Hesbaye en Meuse er gevestigd.

 
ABDIJ PAIX-DIEU

De restauratie is volop bezig en de gebouwen die af zijn ogen prachtig. Een prachtige dag met een wandeling en een bezoek aan Jehay. Een bezoek aan de abdij sluit een mooie dag af.

Naar fotoalbum

hermalle-sous-huy

Een paar mooie oude foto's van de Abdij Paix Dieu.

33 INTERNATIONALE IVV-WANDERUNG.
 
WANDERFRENN “LA SURE”

GILSDORF Lux.

Mittwochwanderung in Gilsdorf, gelegen in de romantische Sûre vallei aan de weg Diekirch-Echternach en aan het begin van het Duits-Luxemburgs Natuurpark.

Omgeven door beboste heuvels met goed onderhouden wandelpaden en uitzichtspunten op de Sûre vallei. We wandelen het dorpje uit de omgeving is gewoon adembenemend. Langs het monument van de oude spoorwegstation het brugje over de Sûre en dan de natuur in. Prachtige vergezichten, veel heuvels wat ons prachtige vergezichten oplevert. We wandelen naar de “Deiwelselter Dolmen” het is een reconstructie uit 1892 van een prehistorische monument.

We wandelen verder en genieten van de prachtige natuur. Klimmen is de boodschap met een prachtig zicht op de rivier en de stad. De Sûre ligt beneden met Diekirch in het zicht mooi, een grote boerderij aan de Sûre, gewoon prachtig. Veel bossen en natuur en langs de Mouschbierg. We wandelen terug naar Gilsdorf. Heel bijzonder zijn de huizen elk een andere kleur. We dalen af naar ons vertrekpunt. Een prachtige wandeling.

We verlaten Gilsdorf en komen terug naar België. Als we in de Ardennen aankomen ligt er nog altijd een dikke laag sneeuw, in Hockai stoppen we om een wandeling in de sneeuw te maken Van Hochai naar Francorschamps en terug. Een prachtige wandeling in de sneeuw. Zo eindigt een prachtige wandeldag.

NAAR FOTOALBUM

GILSDORF/HOCKAI

PAASWANDELING

BERG & BOSWANDELAARS VOEREN.

’S GRAVENVOEREN.

Voor Limburg is de voerstreek letterlijk en figuurlijk een buitenbeentje. Letterlijk omdat de Voerstreek niet eens aan Limburg vast hangt, en figuurlijk omdat de Voerenaar zes eeuwen lang Brabander was, daarna Luikenaar werd en plots, in 1963 tot Limburger werd omgedoopt.

DE VOER



MARIAKAPEL


 
HERBERG "DE SWAEN"

De Voerstreek heeft zijn naam te danken aan het riviertje de Voer. De ongerepte natuur is de belangrijkste troef van deze streek een landschappelijk zeer aantrekkelijk gebied. Het grootste Voerdorp is ’s-Gravenvoeren dat door de Voer doorsneden wordt. Hier vertrekt onze wandeling door deze prachtige streek. Op het driehoekig pleintje van de Kinkenberg staat een Onze Lieve Vrouwekapel uit 1715 vlak daarachter de herberg “De Swaen” uit 1742. We wandelen langs de Swaen en een prachtig vakwerkhuis.

HOEVE SNAUWENBERG



KASTEEL MHEER

We wandelen naar de grens. De wandeling voert door de Nederlands-Belgische grensstreek, nu eens door Zuid-Limburg en dan weer door het Land van Herve. De route kronkelt langs de vele grenspalen in de Voerstreek. Dit is ook het gebied van de taalgrens en de daarmee verbonden taalstrijd. Het is prachtige omgeving waar, in de beekdalen van Voer, Veurs en Noorbeek, bossen, boomgaarden en weilanden elkaar afwissen. In het glooiende landschap komen we langs kastelen, vakwerkhuizen, kapellen en veldkruisen, die zo kenmerkend zijn voor de streek. We wandelen over de Snauwenberg, langs grenspaal 24, en de Snauwenberg hoeve. Links van ons zien we het kasteel van Mheer.

KASTEEL MHEER

Het kasteel van Mheer bestond reeds in de veertiende eeuw. In 1314 werd het al vermeld als 'stenen huis'. Het muurwerk in vuursteen en gelegd in een visgraatverband doet zelfs denken aan de negende eeuw. De adellijke familie De Loë is sinds 1668 eigenaar en bewoner van dit landgoed. De vroegere burcht is vermoedelijk als lichttoren in gebruik geweest langs de Romeinse weg. Boven de poort prijkt een grote steen met het wapen van Imstenraedt-Mheer en het jaartal 1612. In de 17e eeuw werd het kasteel verbouwd en in de 20e eeuw werd het complex uitgebreid met een vleugel en werden de topgevels voorzien van trapgevels. Ook een achthoekig traptorentje werd aangebouwd. Dit prachtige monument kan bewonderd worden je kunt zelf tot op de binnenkoer voor mooie foto’s.

We wandelen verder en genieten van de prachtige vakwerkhuizen die zorgvuldig gerestaureerd zijn. Nu steken we grens terug over om naar het natuurreservaat Altenbroek te wandelen, we worden getrakteerd op een fikse sneeuwbui en al vlug wandelen we in een winterlandschap.

 
KASTEEL ALTENBROEK

Langs het kasteel Altenbroek prachtig in dit sneeuwlandschap, Altembrouck heeft zich ontwikkelt tot een culinaire broedplaats, van waaruit in 1988 de beroemde Japanse Wagyu runderen in Europa werden geïntroduceerd. Wij wandelen verder door het prachtige landschap en komen terug in ’s Gravenvoeren door het centrum. Langs de watermolen.

Welke prachtig onderhouden is en een juweeltje van industrieel erfgoed, langs de kerk en nog even klimmen en we zijn terug op ons vertrekpunt. Een pracht van een wandeling in dit uitzonderlijk stukje Limburg.

Naar het fotoalbum.

s gravenvoeren

MARCHE DU PRINTEMPS

MARCHEURS COUDE A COUDE NEUPRE.

NEUVILLE-EN-CONDROZ.

Het landschap van de Condroz wordt gevormd door valleitjes en heuvels waartussen riviertjes snel stromen.

In deze prachtige natuurlijke omgeving kon het bouwkundig erfgoed op ettelijke plaatsen bijna volmaakt gevrijwaard blijven. Waardevolle getuige van de dorpsarchitectuur van vroeger en prachtige kastelen en grote kasteelhoeven. De charme van de oude gebouwen geeft de wandeling een bekoorlijk accent. Het is wel vandaag de lentewandeling maar de laatste sneeuwplekken verdwijnen. Het is wel mooi de lentebloemen met een laagje sneeuw op.

Langs de wijken wandelen we en komen aan het domein van het Kasteel Neuville. Het is in de XIIIe eeuw dat men de oorsprong van het dorp van Neuville-en-Condroz plaatst. Het kasteel gebouwd in breukstenen van grès, was het een versterkt kasteel met grachten omgeven waarvan een of twee valbruggen de overgang toelieten. De grachten bestaan altijd maar de valbruggen werden door de bruggen vervangen die wij kennen. Donjon zag op toe op het eigendom. De drie torens zouden van XVe eeuw dateren. Het is in 1758 dat de grote boerderij omgegord met grachten en vijvers. Volledig homogeen, in baksteen en kalksteen, in de Luikse stijl, wordt deze nieuwe boerderij in U naar het kasteel beschikt. Men merkt twee symmetrische vleugels van stallen, afhankelijk van de woning.

De schuur die indrukwekkende is als een kathedraal van de landsbouw. Het geheel wordt door Mansarde daken bedekt. Gedurende vele jaren is het kasteel verwaarloosd, maar de restauratie bleef niet uit. Vandaag is een grondige restauratie bezig om het kasteel in zijn oude glorie te herstellen. Wij wandelen uitzonderlijk door het domein.

Li Rodge Mohonne

We vervolgen onze wandelweg en komen zo aan de kasteelhoeve “Li Rodge Mohonne” deze prachtige kasteelhoeve, verder komen we langs de mooie huizen in gressteen. Natuur en landbouw hand in hand met prachtige gebouwen, gewoon prachtig wat verder komen we in Neupre. Kapel en kerk naast elkaar, de oude kapel doet nu dienst als bibliotheek, wat verder door een mooie dreef en dan terug naar ons vertrekpunt. Een prachtige en aangename wandeling in de Condroz.

FOTOALBUM NEUVILLE

neuville

MARCHE DE JOUR
 
CLUB MARCHEURS JALHAY

JALHAY.
 
Lente? Het Paasweekend staat voor de deur en we hebben winterse taferelen.

Wij gaan wandelen in Jalhay, dat kent het grootste hoogteverschil van Belgie. Aan de voet van het bos van Jalhay op een hoogte van 243 meter tot op een hoogte van 672 meter aan de herberg van de Baraque Michel. Daardoor bezit het ook een grote verscheidenheid in het landschap. Van de woelige diep ingesneden vallei van de Hoëgne tot de weidse vlakten van de Hoge Vennen.

Een wandeling door de dorpjes en gehuchten, zoals bijvoorbeeld Charneux laten ons een kijkje nemen in het typisch plattelandsleven van de Ardennen en laten ons een aantal prachtige huizen bekijken van vroeger. Huizen, die aangepast zijn aan het hedendaagse leven, met liefde gerestaureerd en gebouwd met stenen uit de omgeving, met lage plafonds en kleine raampjes, vaak voorzien van balken en houtwerk met traditioneel ijzerbeslag. Gewoon een prachtige streek.

Wij wandelen vandaag door een prachtige streek, vooral door de sneeuw is dit toch wel speciaal. Met een boerderij in het uitgestrekte landschap en de met sneeuw bedekte bomen. De bewoners van deze streek zijn vooruit kijken naar de volgende winter grote voorraden hout liggen te drogen, een prachtige boerderij met nog echte vakwerk, mooi!. We komen nu aan een stukje prachtig natuur we wandelen langs de “La Sawe” donderend komt het riviertje van de helling afgedonderd. We volgen de vallei en moeten verschillende keren over houten brugjes van de ene oever naar de andere.

Wel wat moeilijk om te gaan maar gewoon prachtig, we blijven klimmen en we komen uiteindelijk boven, waar we prachtige beelden over het besneeuwde Ardeens landschap hebben. We genieten van het besneeuwd landschap, en wandelen verder.

Nu en dan vallen er nog wat sneeuwvlokken en op het laatste stuk worden we nog op een hevige sneeuwbui getrakteerd. Lente, maar toch een wandeling in de sneeuw, wij hebben er dit jaar niet veel gehad.

Naar de fotoalbum:

jalhay

VOORJAARSWANDELING

WANDELVERENIGING BERGGALM.

NOORBEEK. NL.
 
Noorbeek wordt terecht het meest traditierijke dorpje van Zuid-Limburg genoemd. Historisch zijn het dorpsplein (d'r Pley), het 13e eeuwse kerkje, devotiekapel van de patrones Heilige Brigida en de stokoude plataan.

Noorbeek is tevens rijk aan wegkruisen. We tellen er zo'n 60. Alle kruisen zijn verschillend qua achtergrond, betekenis, bouw en uitstraling. Verscholen tussen de heuvels in de vallei van de beek de Noor, biedt Noorbeek ons zeer verrassende panorama's.

Zo wandelen we de prachtige Belgische Voerstreek binnen. Voor ons duikt de Schilberg op, we steken de grens over naar België, we wandelen langs de grenspaal. We wandelen verder en komen zo in Slenaken, een prachtig dorpje ,Slenaken ligt ten zuiden van Reijmerstok en grenst aan Belgie.Teuven is de dichtstbijzijnde Belgische plaats.

Slenaken wordt omgeven door verschillende bossen zoals het Grote Bos, het Branderbos en het Roebels Bos. De Gulp slingert langs het dorp, dwars door het voor toeristen aantrekkelijke centrum. Beutenaken, Heijenrath en Schilberg zijn dichtbij gelegen gehuchten. Het typische Heuvellandschap komt hier met zijn prachtige vergezichten goed tot uiting. De mooie parochiekerk, het slingeren van de Gulp en de vele voorzieningen bepalen de aantrekkelijkheid van de kern.

In wat ook wel de Tuin van het Heuvelland wordt genoemd ligt het dorpje Slenaken. Nergens zijn de wegen zo schilderachtig, staan er zoveel kruisen en kapelletjes. Het riviertje de Gulp is bochtig als een draad garen waar de kat mee speelt. Hier vind je de meeste vakwerkhuizen. De gehuchtjes rond Slenaken zijn de vruchten uit de tuin.

De prachtige vakwerkhuizen, kapellekes, kruizen en boerderijen. De dorpspomp staat er ook nog, Wat een prachtige landschap. Zo komen we aan het kerkhof van Slenaken, prachtige gietijzeren kruizen. Wat verder de grote pastorij. Terug het dorp uit we komen langs wit geschilderde boerderijen gewoon prachtig. Nu komen we langs de Broekhof kapel uit 1860.

We wandelen verder naar Bergenhuizen hier ook weer prachtige vakwerkhuizen, nu wandelen we naar het Noordal natuurreservaat . In de voortuinen staan de narissen te bloeien, gewoon prachtig. De wandeling loop op zijn einde en we hebben genoten van de prachtige natuur en gebouwen.

MARCHE DES BOURGEONS

LES ROUTHEUX IZEL.

IZEL-CHINY.

Als getuigen van het ware leven hier maken de Gaumse huizen deel uit van het historisch erfgoed. Terwijl de traditionele woningen de levensstijlen van weleer weerspiegelen, drukt het typische silhouet van de dorpen, waarin de cultuur is verankerd, zijn stempel op de zachte glooiingen van het landschap.

Als je goed kijkt, ziet in de Gaume een kostbare mengeling van natuur en geschiedenis. De wandeling vertrekt in Izel-sur-Semois, maakte vroeger deel uit van het graafschap Chiny, en de graaf had hier zijn tweede huis. Naast enkele prachtige Gaumse woningen uit de 18de eeuw, is het dorp een wasplaats in Franse steen in de stijl van Napoleon III rijk. De kerk uit 1722 werd op de monumentenlijst geplaatst en vanaf het oude kerkhof heeft u een uniek uitzicht over de vallei van de Semois.

We wandelen langs de wasplaats en wandelen het dorp uit, boven ons horen we de kraamvogels die overvliegen. Overal begin de lente zijn intrede te doen, voorjaarsbloemen bloeien. We wandelen verder en komen in Pin. Prachtige omgeving we genieten van onze wandeling door het bos van Chiny.

Boven ons vliegt een buizerd gewoon prachtig. We komen langs het station van Izel en verlaten het bos. We komen nog langs een paar prachtige Gaumse huizen en dan zit de wandeling erop. Wat een prachtige wandeling met veel natuur.

CHATEAU DE FANG

Iets verder langs de weg ligt het Chateau de Fang. We stoppen er even om het kasteel te bekijken, een prachtig kasteel met ronde torens geheel in de stijl van de Gaume met de bepleisterde muren. We kijken wat rond en rijden dan wat verder.

ROSSIGNOL Oree de la Foret

We komen in Rossignol, hier bevinden zich twee Franse oorlogskerkhoven “Rossignol Oree la Foret” waar 2710 Franse militairen van de oorlog 14-18 begraven liggen en wat verder in “Rossignol Le Plateau” waar 874 soldaten begraven liggen.

ROSSIGNOL Plateau

Deze plaatsen midden in het bos zijn zeker de moeite om even te bezoeken met de nodige eerbied. Op onze tochten door ons land komen we altijd wel mooie plekjes tegen.

MARCHE D’APRES-MIDI

MARCHEURS DE LA BASSE-MEUSE
 
VISE.

Vise is de laatste Belgische stad langs de Maas en verdient beslist haar plaats als het gaat om Maaslandse kunst. We vertrekken aan de Maas, hier staan prachtige oude huizen die de rijkdom van de streek uitstralen.

De herenhoeve op de hoek van de straat is een voorbeeld van bouwkunst uit 1733. De brug over de Maas gebouwd uit gewapend beton. Wij wandelen Vise uit, het achterland in, hier krijgen we een voorsmaakje van het landschap van het vlakbij gelegen plateau van het Land van Herve.

We komen in Haccourt. De kerk van Saint-Hubert gebouwd op de fundamenten van een versterkt kasteel uit de XII de eeuw gebouwd door Chevalier Guillaume de Ronchinne. We wandleen door hollewegen en velden en komen zo aan Moulin de Valois, van deze molen werd al melding gemaakt in 1417, de ingang draagt het jaartal 1863 de kapel ernaast is later gebouwd in 1896.

SAINT-HUBERT





MOULIN VALOIS

Dan wandelen we weer door het landschap met dan weer een weide met hoogstambomen, velden en weilanden. Door hollewegen die er prachtig bij liggen, historische wegen zijn het die door het veelvuldige gebruik diepe groeven in het landschap getrokken hebben en nu een waardevol natuurlandschap zijn. We komen ook langs de bunkergordel rond Luik. De natuur heeft stilaan maar zeker deze oorlogsmonumenten overwoekerd. Maar ze blijven een deel van het landschap uitmaken.

We wandelen hier in Oupeye, welke de hoofdgemeente is en Haccourt een deelgemeente, hier komen we langs de infoborden die ons het verhaal vertellen van de “Macrales” de heksen van Haccourt. Wat verder lopen we langs de groeven van de “Cements Liegeois” waar mergel gedolven word om cement van te maken, de groeve heeft diepe wonden gemaakt in het landschap en word nu opgevuld met huisvuil. Spijtig dat een prachtig landschap zo verminkt word.

Wat later klimmen we de Hallebaye op. Zo komen we terug naar ons vertrek. We wandelen verder en komen langs het Oorlogsmuseum in een grote boerderij. Nog even en we zijn terug aan ons vertrek. Een mooie wandeling in Vise de stad die eend als logo heeft.