Archief

MARCHE DU 50E ANNIVERSAIRE.

LA GODASSE OUPEYE.

OUPEYE.

Vandaag onze wandeling in Oupeye. De club viert haar 50ste verjaardag. Vele vrienden hebben we in deze club en het is altijd fijn om hier te komen wandelen. We komen langs het kasteel van Oupeye.

De eerste schriftelijke vermelding van een versterkte woning en een feodale heer van Oupeye dateert van 1176, met een vermelding van een Gérard d'Oupeye. In de 13e eeuw was er sprake van een Lambert d'Oupeye, een Luikse ridder die bekend was vanwege zijn dapperheid. In de 17de eeuw werd de familie Curtius, handelaars van Luikse wapens, eigenaar. Jan Curtius zorgde toen voor een verbouwing van het kasteel. In de 18de en 19de eeuw volgden er nog verbouwingen. Het kasteel kwam, na bezit van de familie Curtius te zijn geweest, in handen van de familie de Grady de Horion, die het in 1970 aan de gemeente Oupeye verkocht. Tegenwoordig is het in gebruik als cultureel centrum. Het geheel is bereikbaar over een brug over de slotgracht en bestaat uit twee delen. Er is een middeleeuwse donjon die dateert uit de 12de of 13de eeuw. Het vierkante bouwwerk met muren van 1,7 m dikte is gebouwd met natuurstenen blokken, in de 17de eeuw met baksteen en kalksteen gerestaureerd. De donjon had vroeger 4 verdiepingen waarvan de bovenste verdiepingen na 1970 werden afgebroken toen de toren dreigde in te storten. Aan de andere kant van de binnenkoer staat het kasteel bestaande uit twee haakse vleugels, in neo-klassieke stijl verbouwd in de 18de en 19de eeuw op een veel oudere basis.

Hier is vandaag de tentoonstelling van 50 jaar wandelclub. Het is fijn om eens binnen in de toren te kunnen gaan. Verschillende zaken van de club staan er tentoongesteld. Na het bezoek aan de tentoonstelling wandelen we verder door het park van het kasteel, zo komen we in Vivegnis. De naam Vivegnis is afkomstig van Vigne, dat wijngaard betekent. Vivegnis was vanouds bekend om de kwaliteit van haar wijn. Vivegnis ligt aan het Albertkanaal op een hoogte van ongeveer 100 meter, tegenover het langgerekte schiereiland dat zich tussen dit kanaal en de Maas bevindt. Vroeger bekend om zijn wijngaarden en fruitteelt, is de plaats tegenwoordig vooral industrieel van karakter.In Vivegnis, met name in Abhooz, wat zich onmiddellijk ten zuiden van de kern bevindt, waren tot 1962 de steenkoolmijnen van de Société anonyme des Charbonnages d'Abhooz et Bonne-Foi Hareng actief. Vandaag is het een rustig dorpje met landbouw en veeteelt. Alleen in de verte is nog een terril zichtbaar wat aan de mijnbouw herinnerd. Wat verder komen we aan de controle post. Waar we fijne wandelvrienden tegenkomen, altijd fijn om hen te treffen. Na de rust weer verder een eind door het dorp en langs velden en weilanden komen we terug aan het kasteel van Oupeye en wat verder terug aan onze startplaats. Een fijne wandeling en een dikke proficiat aan LA GODASSE OUPEYE met hun 50ste verjaardag.

DONDERDAGTOCHT 3-6-9.

DE RAKKERS.

HEUSDEN-ZOLDER.

Vertrek van onze wandeling in Bolderberg dat zijn naam ontleent aan de Bolderberg, een getuigenheuvel (60 m boven de zeespiegel) met dezelfde naam. Er zijn wat bezienswaardigheden waar de wandeling ons heenbrengt. De kluis uit 1673 op de Bolderberg. Het domein Bovy, een 34 ha. groot wandelpark, genoemd naar Joseph Bovy, voormalig gouverneur van Limburg De Sint-Jobkerk (Bolderberg), een neogotische kerk uit 1876. Wij kiezen voor de wandeling naar het domein van Bovy. Jelle en Seppe zijn bij ons en ze kunnen daar wat rondlopen en van alles zien. Domein Bovy is een natuurgebied en recreatieterrein van 34 ha groot. Het domein kent bossen, grasvelden en vijvers, terwijl er aan de ingang een horecagelegenheid is. Dit is gevestigd in een hoevecomplex, dat van 1975-1983 werd gerestaureerd. Het betreft een 18e-eeuws woonhuis met stal, een 17e-eeuwse Kempense dwarsschuur en enkele 19e-eeuwse dienstgebouwtjes, alles in vakwerkbouw uitgevoerd. Domein Bovy behoorde van de 12de tot en met de 18de eeuw toe aan de abdij van Averbode. De oorspronkelijke kruidentuin werd hersteld en ook een bijenhal is aanwezig. Voor de kinderen is er een speeltuin en een wandelroute. Het vlonderpad over de moerasvijver leidt naar de visvijver en biedt een prachtig uitzicht op de historische gebouwen. Rondom de moerasvijver bevindt zich een afwisselend natuurgebied. Domein Bovy is gelegen in De Wijers, een uniek gebied in Vlaanderen met meer dan 1000 vijvers, samen goed voor zo'n 700 hectares water en riet. We wandelen door het sprookjesbos met allerlei figuren Jelle en Seppe vinden het koel. Dan wandelen we een heel eind door het bos en langs de vijvers een houten planken pad leidt ons over de grote vijver. Dan komen de oude gebouwen in zicht en we gaan langs het dierenparkje hier is alles vernieuwd en ook de speeltuin is vernieuwd. Jelle en Seppe kunnen een tijdje hier spelen terwijl wij op het terras zitten, dan wandelen we terug naar ons vertrek. Een mooie wandeling met de twee kleinkinderen.

STRUCHT-TOCHT.

STRUCHTER BOYS.

SCHIN OP GEUL.

Schin op Geul ligt in de vallei van de Geul op een hoogte van ongeveer 77 meter. Voor wandelaars is Schin een vertrekpunt voor vele routes. Vanuit Schin op Geul loopt er onderaan de Schaelsberg langs de Geul een wandelpad naar Valkenburg die de Drie Beeldjes en de kastelen Genhoes, Schaloen en Oost passeert. Ook loopt er een wandelpad via Engwegen over de westoever van de Geul langs de Gronselenput naar Stokhem. Aan de zuidzijde van het dorp ligt de Sousberg met daar schuin achter de Keutenberg. Ten noordwesten van het dorp is de mergelwand van de Daolkesberg goed zichtbaar. We vertrekken met onze wandeling en al vlug komen we langs de parochiekerk die is gewijd aan Sint-Mauritius. Het oudste gedeelte van de huidige kerk is gebouwd in romaanse stijl. In 1926 werd de kerk in neoromaanse stijl vergroot volgens plannen van architect Hubert van Groenendael uit Maastricht. Aan het oude zaalkerkje werden een schiptravee, een transept, een nieuw rondgesloten priesterkoor en twee sacristieën toegevoegd. De kerk is sinds 1859 een bedevaartsoord van Sint-Cornelius, vanwege zijn relieken die zich hier bevinden. In het dorp diverse oude boerderijen en vakwerkhuizen, meest 18e-eeuws. Het vakwerkhuis aan Eikenderweg 8 stamt uit 1690. We wandelen een heel eind door het dorp langs mooie oude gebouwen en zo komen we aan in Genhoes liggen bijzondere hellingbossen, waaronder het Schaelsbergerbos. Dit hellingbos ligt op de noordhelling van de Geul. Het loofbos is een hakhoutreservaat. Bomen worden hier perceelsgewijs en periodiek gekapt, op enkele mooie overstaanders na. Natuurmonumenten heeft in het natuurgebied ook verschillende bloemrijke akkertjes ingericht en in beheer, hier worden onder andere wintergranen geteeld. Een klein bijzonder diertje dat voorkomt in het natuurgebied is de eikelmuis, een muis die zowel op de grond als in bomen leeft. De Geul heeft hier zijn naam eer aangedaan. De beek heeft in duizenden jaren een bedding in het kalksteenplateau uitgesleten, waardoor een fraai landschap ontstond. De Geul ontspringt in België en mondt uit bij Voulwames (Itteren). De beek is 58 kilometer lang en heeft een verval van ongeveer 250 meter. We wandelen door dit prachtig stukje natuur en komen zo bij “Daolkesberg”. De Daolkesberg is goed zichtbaar vanuit het Geuldal door de gele verticale kalkstenen bergwand. De bergwand bestaat uit ongeveer acht holtes die gebruikt zijn voor de kalksteenwinning, waarbij een van die holtes aangeduid wordt als de abri. De meest linker (westelijke) groeve wordt aangeduid als de grot. De Daolkesberg is het meest oostelijke deel van de Schaelsberg in het uiterste zuidoosten van het Centraal Plateau. Aan de voet van de helling stroomt de rivier de Geul en ligt het Geuldal. De Daolkesberg heeft een hoogte van ongeveer 123 meter boven NAP en steekt daarmee ongeveer 45 meter uit boven het Geuldal. Hier komen we aan de Kluis. In Limburg vind je op enkele plekken nog kluizen. Dit zijn eenmanskloosters: kleine, eenvoudige woningen met een kapel. Het gebouw dat je hier ziet, is zo'n voormalige kluis. Hij werd in 1688 op de plek van een houten schuilhut gesticht door Gerard Ernest Hoen van Carthyls, heer van Schaloen. Tot 1930 woonden hier verschillende kluizenaars. De beroemdste kluizenaar is ongetwijfeld Arnoldus Haesen uit Wijlre, die de kruiden uit het bos rond de kluis verwerkte in de ‘Anthoniusbroodjes’. Veehouders voerden de broodjes aan hun dieren en de gezondheidsresultaten in de stal waren verbluffend! De kapel werd al snel te klein voor de dankbare veetelers. De kluis werd vergroot en de ‘De Sjaasbergergank’ (bedevaart) was geboren. Ieder jaar op de laatste zondag van juni komen pelgrims naar deze plek waar onder de lindebomen naast de kapel een mis wordt opgedragen. Sjaasberg betekent grens- of scheidingsberg en markeert de grens tussen de eigendommen van Kasteel Genhoes en Kasteel Schaloen.De Kruisweg dat naast de Kluis staat, is in 1843 op initiatief van de pastoor van Schin op Geul gebouwd. De kluis is open en we nemen de tijd om even binnen te gaan. Een mooi gebouw en verschillende voorwerpen te zien. Vooral de kapel is mooi. Buiten hebben we een prachtig zicht op de omgeving. Weer verder met onze tocht en komen zo in Walem. Hier staan verschillende oude hoeven gebouwd met mergelsteen. We wandelen door Walem en komen zo in Klimmen. Ook hier prachtige vakwerkhuizen en boerderijen hier hebben we onze stop. Na een lekker Oud Bruin kunnen we weer op weg om de laatste kilometers af te leggen. Langs een veld met zonnebloemen en huis met een bijzondere raam boven de deur. Dan komen we terug in Schin op Geul waar onze wandeling eindigt.

MARCHE INTERNATIONALE.

MARCHEURS DE LA BASSE-MEUSE VISE.

VISE.

Visé-Wezet- ligt aan weerszijden van de Maas, tussen Luik en Maastricht. De gemeente grenst voor een deel aan de Nederlandse gemeente Eijsden-Margraten, met de Maas als grensrivier ertussen. Daarnaast grenst deze Waalse gemeente bij Ternaaien aan Maastricht (zonder dat de Maas ertussen ligt). Halverwege de 19e eeuw werd het Kanaal Luik-Maastricht aangelegd, en werd de Maas voorzien van stuwen en sluizen, terwijl in 1861 ook de spoorlijn van Maastricht naar Luik gereedkwam, welke in 1899 werd genationaliseerd. De Maasbrug, gebouwd in 1868 door private investeerders, werd in 1909 genationaliseerd. De Berwijn stroomt ten oosten van Wezet in noordelijke richting en buigt dan om naar het westen, om ten noorden van Wezet in de Maas uit te komen. De voorstadswijk Devant-le-Pont ligt op de westoever van de Maas, tussen Maas en Albertkanaal. Wij vertrekken met onze wandeling tegenover De Onze-Lieve-Vrouw van de Karmelkerk (Église Notre-Dame du Mont-Karmel) gelegen aan de Avenue Franklin Roosevelt 42 te Devant-le-Pont (Wezet). Wij wandelen Vise uit steken de Maas over en dan volgen we een eindje de rivier. Tot we in Haccourt komen die deel uit maakt van Oupeye. Hier verschillende mooi oude huizen en boerderijen. Het dorp Haccourt is bekend als "Payïs des macrâles". In de 16de eeuw werden de heksen veroordeeld en levend verbrand op de hoge plaatsen van de streek. De laatste veroordeling van hekserij in Haccourt vond in 1731 plaats. Het bovennatuurlijke en de onheilbrengende bevoegdheid blijven aanwezig in deze legendarische plaats. Er was niet meer nodig opdat een groep inwoners een folkloristisch gezelschap oprichtte dat de aangename naam "Les macrâles di Hacou"draagt. Er staat een standbeeld langs de straat en op sommige huizen hangen heksen. We wandelen verder en komen langs het kerkhof waar verschillende oud-strijders begraven zijn. Wat verder komen we terug in Vise. Aan de overzijde zien we het prachtige stadhuis van Vise. Dan wandelen we terug naar het vertrek een mooie en aangename wandeling zoals steeds met de club van Vise.

LANDSCHAPSWANDELING.

VERBORGEN MOOIS MARIENLOF.

REGIONAAL LANDSCHAP HASPENGOUW EN VOEREN.

KERNIEL- BORGLOON.

In de vallei van de Kleine Herk in Borgloon-Kerniel ligt de abdij Mariënlof die in de volksmond beter gekend is als klooster van Colen. De panoramische uitzichten en erfgoedrijkdom zijn de belangrijkste troeven van dit Verborgen Moois. Niet voor niets dat kunstenaars zich laten inspireren door deze magische plaats. In 2012 bouwde de Schotse kunstenaar Aeneas Wilder een opvallend architecturaal bouwwerk:Untitle#158. Bij ons ook gekend als de rotonde in Colen. De wandeling brengt ons van uit het Stoomstroopfabriek naar het klooster Colen. Dit via het Fruitspoor. Dit fruitspoor werd aangelegd tussen 1870 en 1878 en verbond Tongeren met St Truiden. De aanleg van dit spoor was het begin van de industriële ontsluiting van dit gebied. Het transport van fruit van uit onze regio naar de grote steden en het buiteland verliep hierdoor veel vlotter, maar niet alleen fruit werd vervoerd maar ook andere goederen. Het stationsplein van Borgloon word de draaischijf voor het vervoer van fruit en de verwerking van het fruit. Niet minder dan 3 stroopfabrieken waren er bij het stationsplein actief. Als na WOII stroop niet meer het enige broodbeleg is en word vervangen door confituur en chocopasta luidt dit het einde van de stroopfabrieken in. De stroopfabriek Wijnants-Groendaels sluit als laatste in 1988 de deuren. De laatste trein rolt over de sporen in 1968. Van dan af word het fruitspoor verlaten en de stoomstroopfabriek gaat langzaam maar zeker over tot een vervallen industrie gebouw. Gelukkig is vandaag de tij gekeerd en is het stoomstroopfabriek gerestaureerd en een bijzondere plek in Borgloon. Als je langs het fietspad naar Colen gaat kom je langs de spoorwegbrug en daar kun je dan opgaan naar het klooster en langs het kunstwerk. In Colen kom je langs het stichelke naar Kerniel dit werd vroeger veel gebruikt door de meisjes om naar de school van de nonnen te gaan en ook de kleuters kregen er school boven de ingangspoort van het klooster. De wandeling gaat verder langs de vallei van Colen waar een planken pad aangelegd is en zo door een nieuwe wandelweg naar de beneden en dan terug via een klim door de Kalverenstraat naar de parking, maar eens aan de muur van het klooster gekomen draaien we even rechts in om zo langs de plantages aan de brug over de Kleine Herk terug de spoorwegberm op te gaan. Het is een mooie wandeling in het Land van Loon. Met prachtige erfgoed gebouwen en een rijke geschiedenis. Een wandeling om van te genieten en met de mogelijkheid om het klooster-abdij- en stoomstroopfabriek te bezoeken.

10E MEMORIAL BERNARD DUBOIS.

LES ROTEUS WAIBIENS.

GOZEE.

Een woensdag wandeling in Henegouwen. Een deelgemeente van de gemeente Thuin. We wandelen een eindje door de natuur om naar Montigny-le-Tilleur te gaan. De gemeente maakt deel uit van de streek Thudinië. Deze streek is ten noorden begrensd door de Samber, in het oosten door de Eau d'Heure, in het westen door de Hantes en gaat in het zuiden langzaam over in de Condroz. Thuin is de hoofdplaats van Thudinië waar Thuin een deel van is. Hier veel bos tot we plots staan we voor een groot poorthuis. We wandelen de Abdij van Aulne binnen. De ruïnes van de voormalige Abdij van Aulne liggen aan de bosrijke oever van de Samber, op het grondgebied van Gozée. Cisterciënzerabdij, volgens de legende gesticht door Saint Landelin in 657. In 1147 biedt de Prins Bisschop van Luik, Hendrik II van Leyen, Aulne aan Sint Bernard, abt van Clairvaux, propagator van de Cisterciënzer hervorming. In de zestiende en achttiende eeuw zullen de "Ada" abtenbouwers kennen. In 1794 zal het worden vernietigd door de Franse revolutionairen. We nemen de tijd om even de ruïnes te bezoeken. Het is en blijft een indrukwekkende plek maar sinds ons laatste bezoek enkele jaren geleden vinden we dat alles wat verwaarloost bij ligt. Op vele plekken kun je niet meer komen deze zijn afgezet . na het bezoek weer op pad op de wandeling. Wat verder komen we langs de abdij boerderij. Wat een prachtig gebouw en zo indrukwekkend mooi. Wat verder lanfs de abdij vijvers. Gelegen in de vallei. Weer verder met onze wandeling en komen aan de controlepost in de oude boerderij “ Beaudribus” een grote boerderij met een prachtige ingangspoort. We wandelen verder langs velden en weilanden waar de oogst nu bezig is. Een fijne wandeling is het geworden.

ZOMERTOCHT.

WANDELCLUB HALEWIJN ZOUTLEEUW.

BUDINGEN.

Het dorp ligt in de provincie Vlaams Brabant, aan de samenvloeiing van de Grote en de Kleine Gete op 4,5 km van Zoutleeuw. We wandelen vandaag eens in Vlaams Brabant. We wandelen de gemeente uit komen langs de beek. Mooie zicht over het dal en de omgeving. We wandelen een bospad binnen en dan weer wat verder door de velden en weilanden. Gewoon prachtig langs een paardenweide en dan weer verder. We zien dat de zomer al ver gevorderd is de velden beginnen al te kalen, graangewassen worden al geoogst. Vandaag hebben we geluk hier komen verschillende vlinders voor. We komen nu aan op een plein hier staat de motor van een vliegtuig uit WOII die hier in de buurt neergestort is. Dan weer door het veld en hier ook mooie vlinders en libellen. Zo komen we aan een mooi huis met vijvers voor hier zitten groene kikkers zo mooi weer. Zo komen we in “ Aronst Hoek” is een natuurgebied in de vallei van de Grote Gete.

ARONST HOEK.

Aronst Hoek bestaat uit een breed overstromingsdal langs de samenvloeiing van de Gete en de Melsterbeek met zeer weelderige begroeiing van metershoge rietvelden, zompige zeggeveldjes en kriskras groeiende wilgenbossen die aan een oerwoud doen denken. Aansluitend vind je eeuwenoude overstromingsbeemden met meidoornhagen en knotwilgen errond. De Melsterbeek, de Graasbeek en de Gete zorgen voor water in het gebied. Vroeger bestond de vallei uit vochtige weilanden met bomenrijen errond. Heel wat weilanden zijn omgevormd tot fruitplantages of akkers. Af en toe zie je nog sporen van de oorspronkelijke bomenrijen.

We wandelen langs de beek en daar zitten twee reigers. Weilanden met bomen en struiken zo mooi. Dan komen we in Geetbets. De kerk is open en we nemen even de tijd om ze te bezoeken.

Sint-Pauluskerk

Een rijk uitgevoerde plattelandskerk opgetrokken in baksteen en Gobertange en bestaande uit een ingebouwde westtoren, een brede beuk van vijf traveeën en een smaller koor met halfronde apsis en oostsacristie. Het interieur wordt verfraaid met een vrijwel homogeen uit de tweede helft van de 18de eeuw daterend meubilair: hoofdaltaar, deels beschilderd en gemarmerd hout, 1774, Frans Van Ursel, Antwerpen. Lam van de Apocalyps geflankeerd door hermen met respectievelijk symbolen van Geloof en Hoop. zijaltaar (noord) toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw, deels vergulde eik, 1772. In nissen worden beelden van Onze-Lieve-Vrouw geflankeerd door de Heiligen Barbara en Antonius. Zijaltaar (zuid) toegewijd aan de Heilige Anna, deels verguld hout, 1772. In nissen beelden van de Heilige Anna geflankeerd door de Heiligen Rochus van Montpellier en Paulus Apostel. Koorlambrisering, eik, vierde kwart 18de eeuw. twee biechtstoelen, eik, circa 1777, met in bekroning respectievelijk medaillon met de buste van Paulus en Maria Magdalena. Preekstoel, eik, circa 1777: kuip met medaillon met buste Heilige Paulus; klankbord met tafelen der Wet en Heilige Geest. Orgel, 1863, Jan Arnold Clerinx (Sint-Truiden). Het eerste orgel in de parochiekerk werd in 1752 aangekocht van een klooster te Zepperen. Na de uitbreiding van de kerk, met de bouw van een nieuw doksaal, kon ook een nieuw orgel worden geïnstalleerd. Rond 1860 werd het oude orgel gedemonteerd. Het nieuwe orgel werd in 1863 geplaatst door Jan Arnold Clerinx. Op de linker binnenzijde van de pedaalkast staat vermeld: "Place en 1863 par A. Clerinx, A. Radino son accordeur" en op de rechterbinnenzijde: "Place le 23 juillette 1863 par A. Radino Accordeur St Trond". Alfons Radino was een stemmer in het bedrijf van Clerinx.

Alhoewel het een simpele kerk is bezit het toch een heel rijk interieur. Toch fijn dat we even gestopt zijn en binnen gaan kijken zijn. Langs de kerk de pastorij een prachtig gebouw. Dan weer verder door het dorp. Dan komen we aan de controle en rustpost. Even uitblazen en genieten van een drankje en dan weer verder. Voor we verder gaan nog even van de route afwijken om Landgoed D’or te bekijken. Is onlangs verkocht en de nieuwe eigenaren hebben al veel gerestaureerd. In de volksmond ook wel ‘Goed Storms’ genoemd, het sprookjesachtig domein met kasteel, park en paviljoen uit de negentiende eeuw, maar liefst 2,54 hectare groot en gebouwd in 1820. We zullen toch maar verder gaan met onze wandeling. op een groen perkje staan 2 poppen opgesteld. Met een gedichte bij. Wij verder aan de andere zijde van de weg een bord “Slagveld in een dorp” op 18/08/1914 kwamen de Duitsers voor de 3 keer in twee weken langs. Zij staken 8 woningen en het station in brand. De Duitse soldaten stalen, dekens en kleren en eten uit de huizen. Na de brand van de statie werd een 21 jarige jongen van welgestelde ouders voor d e krijgsraad gebracht en ter dood veroordeelt en door de Duitsers doodgeschoten onder de ogen van de inwoners. Een tragische gebeurtenis. Nu nog een eind door de velden en zo komen we terug in Budingen. Een mooie en aangename wandeling. .

16e MARCHE DES VACANCES.

LES MARCHEURS DE LA MAGNE.

SOUMAGNE.

Soumagne ligt in het Land van Herve, in de vallei van de Magne. Ten zuidwesten van de kom ligt het Domein van Wégimont, met het kasteel. De omgeving wordt gekenmerkt door landbouw en veehouderij. De veehouderij vormde een belangrijk bestaansmiddel, maar ook de steenkoolwinning speelde een rol. Dit leidde in de 19e eeuw tot de activiteit van de Société anonyme des Charbonnages du Hasard, welke in de jaren '70 van de 20e eeuw tot een einde kwam. De aanwezigheid van steenkool leidde ook tot metallurgische activiteiten. Kleine bedrijfjes op het terrein van de spijkersnederij boden in 1840 een bestaan aan vrijwel de helft van de bevolking. In 1914 werd een deel van het dorp in brand gestoken door de Duitse indringers. Dezen vermoordden bovendien 118 personen. Zover een stukje weetjes over Soumagne. We vertrekken met de wandeling en komen vlug aan het kerkhof met de graven en het monument voor de vermoorde burgers door de Duitsers.

Het martelaarschap van het Pays de Herve.

MELEN-LABOUXHE IN 1914

De tegenslagen van het dorp Melen begonnen met de aankomst van soldaten van 165 RI (14e Brigade) die door verdedigers van fort Fléron werden gerouteerd en zich op 6 augustus terugtrokken. Ze maakten de inwoners wakker en doodden minstens elf van hen. Op 8 augustus keerde hetzelfde regiment terug naar Melen, greep tweeënzeventig mensen, waaronder enkele van de omliggende dorpen (Herve, Battice), leidde hen naar een veld en executeerde ze collectief (in deze groep waren 8 vrouwen en 4 kinderen). Het grootste deel van het dorp werd verbrand. Een getuige meldt dat de Duitsers de kinderen hebben laten dansen voor de lijken. Toen de burgemeester van Herve, M. Iserentant, arriveerde om de lichamen te herkennen, werd hij aangehouden en neergeschoten.

Het is een speciale plek en moet met het nodige respect onderhouden worden. We wandelen verder en op het rondpunt staat een miniatuur schachtbok die verwijst naar het mijn verleden. Dan wandelen we verder en lopen door het prachtige Land van Herve. We lopen een eind op de “ Les chemin des échaliers” een wandelpad door het landschap dat de mooiste plekjes aandoet. We wandelen hier een heel eind door de weilanden, langs de koeien en komen zo aan onze rustpost. Weer verder komen we aan het “Museum van het populaire leven van Soumagne” een klein arbeiders huisje werd omgevormd tot een klein museum waar het leven van de mensen verteld word. Er tegenover een prachtige gebouw met toren. Weer verder met onze wandeling wat verder tussen de bomen komt de schachtbok van de mijn “Belle Fleur” tevoorschijn. Wat verder met onze tocht en we komen zo terug aan ons vertrek. Tegenover staat een oude fabriek SGC de ingang is nog altijd zoals bij het begin. Hier was de “Societe Generale de Cultures” gevestigd en het eerste fabriek hier was een stroopfabriek. Verder een schoenfabriek en hemdenfabriek. Vandaag zijn er uitgebreide werken bezig om de site te behouden en een nieuwe invulling te geven. Een mooie wandeling in het Land van Herve.

HASPENGOUWS MOOISTE.

AVIAT. ST TRUIDEN.

GELINDEN.

Gelinden is een Haspengouws landbouwdorp gelegen aan de Herk. Gelinden ligt in Droog-Haspengouw nabij de vallei van de Herk, waar men het natuurgebied Overbroek-Egoven vindt. De hoogte loopt op van ongeveer 50 meter nabij de Herk tot 102 meter in het zuiden. Gelinden kent landbouw, waaronder fruitteelt. Overbroek-Egoven is een natuurgebied wordt beheerd door Natuurpunt. Het gebied is gelegen in de vallei van de Herk, en het is vernoemd naar de twee nabijgelegen gehuchten Overbroek en Egoven. Hier komen de Grondelingenbeek, de Molenbeek, de Fonteinbeek en de Kasteelbeek uit in de Herk. Het gebied bestaat uit kalkgraslanden, vochtige beemden, rietlanden, populierenbossen, en een mergelgroeve. Mergel werd hier in dagbouw gewonnen voor bodemverbetering. De afzetting is 57 miljoen jaar oud en bevat vele fossielen. Er werden 59 fossiele plantensoorten ontdekt, waarvan vele nieuw voor de wetenschap bleken te zijn. Mergelgroeve van Gelinden. Tot de opkomst van kunstmest, na de 2de Wereldoorlog werd er eeuwenlang mergel ontgonnen in de steilrand van Overbroek. Die groeven werden reeds vernoemd in 1612. Eertijds werden er over een lengte van 300 meter drie openluchtgroeven uitgebaat, waarvan de mergel gebruikt werd om verzuring van landbouwgrond tegen te gaan. Einde 19de eeuw werd de groeve van Gelinden wereldvermaard als een site van uitzonderlijke wetenschappelijke door de vondst van grote hoeveelheden goed bewaarde, unieke fossielen van planten (boombladeren, zaden, zeegrassen) uit het vroeg tertiair van West-Europa. De kalkmergel van Gelinden is ongeveer 58 miljoen jaar geleden afgezet in een vermenging van zout zeewater met zoet rivierwater, ideaal voor het fossiliseren van zee- en landplanten. In het nabijgelegen Natuurhuis Haspengouw in Gelinden is er een permanente tentoonstelling over de mergels van Gelinden. We wandelen het dorp uit en komen aan de Steenbornbeek hier heeft de gemeente een picknick plek aangelegd met een wandelparkje bij de bron van de beek. De bron heet de Steenbron. We wandelen door het velden en langs de akkers van Gelinden en zo komen we in Mechelen-Bovelingen. Hier verschillende oude huizen, vakwerk en de Darishoeve vandaag dienstig als woonerf in de zelfde straat een prachtig vakwerkhuis. Dan weer verder tot aan de rustpost. Daarna wandelen we het natuurreservaat binnen . Overbroek-Egoven. We wandelen Gelinden weer binnen en komen langs de mergelwand van Gelinden. Spijtig dat we er maar vanop de weg kunnen kijken. Enkele keren per jaar kun je tot aan de wand wandelen. Dan wandelen we het natuurgebied Overbroek binnen. Na een eindje door het natuurgebied komen we terug aan ons vertrek. Een mooie en aangename maandag wandeling.