't Is geen literair hoogstandje, gewoon een "rijmelarijtje" dat ik gevonden heb in het tijdschrift "FILUM" van Kant in Vlaanderen.

Vrouwke klein
Vrouwke fijn
Jij lacht zo lief
Jij bent ieders hartendief
Je klosjes vliegen heen en weer
Wel duizendmaal, keer op keer
Het blijft mij steeds boeien
Wat jij kan laten groeien.
Uren kan ik naar je vingers kijken
Ze zijn met niets te vergelijken
Konden ook m’n vingers het maar aan
Om zo razendsnel te gaan.
Jij kloste voor mij een kruiske
Zo mooi en fijn voor m’n huiske
Mag ik jou nu vragen om een gunst
Mag ik van jou leren deze fijne kunst.
Want ik weet met jouw en mijn geduld
Wordt ook m’n wens in kant gehuld.
Poëzie “van’t raam”
1 juni 1999
Bron: Filum 2003

5 reacties op dit bericht
Prachtig zijn ze!!! lieve midweekgroetjes van ons Giséla
Dank voor je bezoekje
Zo wel een mooie zijn om in september naar Alden - Biezen te gaan
Ik breng een groetje en ik ben ermee weg oma heeft dienst
Dag maatje,
t'is nog wat fris om buiten te lopen,maar het zonnetje begint er hier door te komen.
dus kom ik nog maar eens je mooie blogje bewonderen
goede morgen blogmaatje !
Is wel erg mooi met al dat kant, is een echt kunstwerk voor mensen die er niks van kennen (zoals ik
fijne dag Gisele
liefs ...
dat klopt helemaal
groetjes van bo
lieve groetjes