Sebourg - Frankrijk

Het is zoals het spreekwoord zegt :



"Goesting is koop"
ofwel
"Ieder zijn meug"



Deze werken zijn niet mijn "dada" en ik waande mij een ogenblik "Tussen kunst en kitsch"

En ja, het is mij gelukt om een beeldje van Ginette  Fievet te “bemachtigen” !

Deze keer geen oud, kromgewerkt klosstertje maar de moderne versie waar ik heel blij mee ben.

In Marche was ik te laat, alle beeldjes waren weg maar nu was mijn eerste “werk” een beeldje kopen en pas daarna de rondgang beginnen.

Een mens leert altijd bij !!!

Eigentijdse kant- en keramiek

 van Ginette Fievet

Vorig jaar heb ik in Marche-en-Famenne al kennis gemaakt met Ginette en haar werken.

Zij is zowel kantwerkster als keramieker en haar werken getuigen van een perfecte harmonie tussen deze twee disciplines.

Natuurlijk is dit geen “kant” zoals de meeste mensen “kant” kennen maar ik vind haar werk mooi en origineel.

Last but not least ....

De Eifeltoren

.

.

.

.

.

.

.

.

Rosanna en haar kantdames hebben niet stil gezeten ...

Reis rond de wereld langs 10 kantwerken

Oeuvre collective :

Le monde - De wereld

Verschillende kantklossters uit Frankrijk en België hebben, op vraag van Rosanna, meegewerkt om dit project te verwezenlijken en ik moet toegeven dat ik fier ben op het resultaat !!!

Dit weekend is het
"kant-hoogdag"
 in Sebourg !!!

Honiton kant

1760-1770

Honiton kant, kant met afgeknoopte draden, is “familie” van onze Duchessekant.

Deze kantsoort was het paradepaardje van het Engelse Devonshire.

Deze kraag is een perfect voorbeeld van recyclage. De oorspronkelijke kraag dateert van de 18^de eeuw maar de goede delen werden in de 19^de eeuw hergebruikt om een nieuwe kraag samen te stellen. 

Point de gaze

Brusselse naaldkant- 19^de eeuw

Collectiestukken van het museum van Argantan

Het is uitzonderlijk om een kantwerk in zijn originele verpakking te vinden, zeker omdat de fabrikant het prestigieuze huis Lefébure uit Parijs is.

Zulke kantwerken behoorden meestal tot de uitzet van een bruid. 

Marie-Antoinette (2^de helft van de 18^de eeuw) en haar vriendin La Princesse de Laballe brachten de zwarte Chantilly kant in de mode.

Tot de Franse revolutie produceerden de kantwerksters van de stad Chantilly alle zwarte kant voor de adel.

Met het uitbreken van de revolutie stopte de productie omdat vele kantwerksters werden geëxecuteerd omdat ze “de adel gediend hadden” !!!

Vanaf 1830 werd er in het Normandische Bayeux weer Chantilyy geklost.

De heropleving kwam er onder de regering van Napoleon III.
(Second Empire 1852-1870)

Keizerin Eugénie, van Spaanse origine en  gehuwd met Napoleon III, was gek op zwarte kant en onder haar impuls werd de productie terug gestart in de Belgische steden Enghien en vooral in Geraardsbergen.

De kant was van uitstekende kwaliteit en de ontwerpen prachtig.

Oorlogskant

1914-1918

Wapenschild van België

naaldkant.

Gedurende de oorlog, werden commissies opgericht die opdracht gaven tot het vervaardigen van “oorlogskant”.

Het garen, dat schaars was, werd door de commissieleden aangekocht, de kantwerksters werden betaald voor hun werk en hadden zo toch een beetje inkomen gedurende de oorlog.

De afgewerkte kanten werden per boot, door het Rode Kruis, meegestuurd naar de USA waar ze werden verkocht ten voordele van de oorlogsslachtoffers en getroffen gezinnen.