Het doet altijd “deugd” als er een positief vervolg komt op een gestelde vraag.
Ik ben een beetje fier op het feit dat ik deze dame niet alleen heb aangezet om te beginnen met kantklossen maar ook omdat ik daardoor een figuurlijk steentje heb bijgedragen aan het ontstaan van een andere mooie “creatie” !!!!
Hallo Gisela,
Vorig jaar nam ik contact met je op om te vernemen of mijn zware bijziendheid een reden zou zijn om niet te leren klossen. Je moedigde me aan om toch de stap te zetten. Inmiddels zit mijn eerste cursusjaar bij Lieve Lams er al bijna op . En, zoals vele anderen, vind ik veel plezier in het kantklossen. Dat het kantklossen onze creativiteit stimuleert mag blijken uit het gedichtje dat ik hierbij voeg.
Ook een proficiat voor je informatieve blog en de vele mooie werken die jij al realiseerde.
Veel leesplezier !
Klosjes
Klosjes liggen maar heel even in mijn hand.
Ik gooi ze altijd meteen naar de andere kant.
Ze worden voortdurend heen en weer verlegd.
Komen telkens op een andere plek terecht.
Vrolijk dansen ze over het kussen heen.
Altijd samen, nooit is er eentje alleen.
Klosjes hebben verschillende nationaliteiten.
Men kent ze dan ook in veel variëteiten.
Ze verschillen in kleur, maat en gewicht.
Ik ben al vaak voor hun schoonheid gezwicht.
Want het mooi glanzend, gladde hout
heeft voor mij de waarde van goud.
Sommige klossen zijn trots op hun buikje, mooi rond.
Een grammetje meer vinden zij niet ongezond.
Andere pronken dan weer graag met hun slanke lijn.
Terecht ! Hun ranke silhouet mag er zeker zijn.
Mondaine klosjes, niet door bescheidenheid gehinderd,
zijn met kleurrijke motiefjes beschilderd.
Engelse klossen willen steeds weer de loef afsteken.
Met parels en kralen getooid, doen zij de concurrentie verbleken.
Mijn verzameling breidt zich steeds verder uit.
'k Ben altijd op zoek naar een nieuwe buit.
De spaarpot is er niet mee gebaat,
maar een mooie collectie is wel het resultaat.
Ik koester mijn klosjes stuk voor stuk,
en deel graag met anderen dit geluk.
Het zal je dan ook niet verwonderen.
In een pronkkastje zijn ze te bewonderen.
Edith Meurrens, Leuven
5 reacties op dit bericht
Achtergrond bij kantklossers
Zoals je in een vorig bericht hebt opgemerkt, was kantklossen in de negentiende eeuw een werk van arme vrouwen. In diezelfde eeuw kenmerkte de stedelijke bevolking zich door een overschot aan vrouwen. Dit overschot valt te verklaren. Op het platteland moest er harde fysieke arbeid geleverd worden, dus was er geen plaats voor alleenstaande vrouwen, weduwen. Het is daarom opvallend dat zich gewoonlijk vanaf de leeftijd van 30 jaar een oververtegenwoordiging van vrouwen in de steden aftekent. De vrouwen hadden geen werk op het platteland en als ze met een te grote groep aanwezig zouden zijn, zou dat niet leefbaar zijn. Ze trokken naar de stad waar er een openbare onderstand was en daar, als hoofdtaak, van arme vrouwen, werd er een aan kantklossen gedaan. Oude vrouwen hadden geen enkele andere vorm van inkomen, dus waren ze zeker een belangrijke groep.
Dit gezegd zijnde, het moment van de foto's is eind negentiende eeuw. Dit is een moment waarop jongere vrouwen uit de volksklasse al ander werk konden vinden - in fabrieken. Hoe later de tijd, hoe meer en meer het vooral oudere vrouwen waren die dit bleven doen.
Lieve Gisela
Hela!
ik denk het gisela
Blij wezen ..
dat er geen foto van mij bij staat, oude dametjes lusten ook nog wel eens een groen blaadje, foei bomi foei, een beetje humor houdt de zaak recht he! Knuffel en liefs voor jullie, bomi