Lieve Pollet

Gisteren, naar jaarlijkse gewoonte, waren we weer present bij
Bart & Francis in Kortrijk.

Zoals op de flyer vermeld was er een tentoonstelling van moderne kantwerken van Mariet Visser en twee van haar leerlingen.

Spijtig genoeg ben ik weer een teleurstelling rijker want dit jaar was het verboden om foto’s te nemen !!  

Francis zat er ook mee verveeld maar kon er niets aan veranderen.

De echte reden ken ik niet want zelfs na langdurig overleg gaven ze niet toe. Mariet Visser was wel bereid maar de andere dames hadden, volgens mij, last van “sterallures”!!!

Dus, beste kantliefhebsters, jullie zullen het moeten doen met de foto van de supervriendelijke Francis, mijn vriendin Annie en mijzelf.

Toch heb ik nog iets in petto, maar dat is voor morgen.

Zaterdag 30 januari 2010
Zondag 31 januari 2010

Overleiestraat 59, B-8500 Kortrijk, Belgie 

 info@bart-francis.be

Eenmalige jaarlijkse opendeurdagen :

Mariet Visser stelt tentoon

Op veler verzoek stelt Mariet tijdens onze opendeurdagen opnieuw tentoon bij ons.

Deze keer brengt ze nieuw werk van haar leerlingen mee. Mariet Visser en haar leerlingen gebruiken alle textiel technieken, materialen en vormen om tot prachtige textielkunst te komen.

Creativiteit ten top. Kantklossen is haar passie en dat komt overduidelijk in de werken tot uiting.

Mis absoluut deze expositie niet !

Wij bieden U een exclusief aanbod van exotische garensoorten

voor kantklossen, breien, borduren, haken, macramé, weven,

vilten, spinnen, naaien en zoveel andere creatieve toepassingen.

Gamma aan nieuwe Linnens in verlopende kleuren.

Niemand goedkoper dan Bart & Francis

Bron : Flyer Bart&Francis

WWW.bart-francis.be

Na de vasten haak je een rij stokjes en telkens 1 steek overslaan zodat er gaatjes ontstaan. Stoppen met een laatste rij vasten.



Dames die klossen weten natuurlijk al waar ik naar toe wil !

Om een kussen, waar een werk op staat, te verplaatsen moeten de klosjes vast gestoken worden zodanig dat ze niet in de war geraken en de draden niet breken.
Iedere kantklosster heeft daarvoor wel een gehaakt lint, gewoonlijk gemaakt van breiwol. Soms gebeurt het dat de pluizen van de wol in de klosdraad hangen en als men er geen erg in heeft, worden de pluizen meegewerkt. Vooral bij gekleurd lint is dat vervelend.
Wol is ook niet rekbaar en het is soms een probleem als de klossen te dik zijn en niet of moeilijk door de gaatjes kunnen.



Maar dit lint pluist niet en is bovendien rekbaar !!!



Dus zeker een aanrader !!

Als het volledige been van de kous versneden is, maak je een bolletje van het lint. Dan haak je een ketting van de gewenste lengte. Draai en haak een rij vasten of stokjes op de ketting.

Als de teen af geknipt is, begin dan rond te knippen zodanig dat je een lang lint krijgt.

Geloof het of niet, maar ook kantklossters kunnen recycleren !!



Gooi nooit een kapotte panty weg.



Met een gat meer of minder moet je geen rekening houden.



Neem een scherpe schaar en knip de teen er af .....

Nog een paar kunstwerken van Cal Lane.









De "max" zou natuurlijk zijn mocht er iemand deze ontwerpen ook eens in echte kant uitwerken !

Sommige motieven zijn volgens mij ontleend aan het Brugs bloemwerk.
Je moet er maar opkomen !!



Autodeur





Bumper



Olievat

Er bestaat niet alleen Kantporselein maar ook

“Metaalkant”.

Cal Lane

Cal Lane, geboren in 1968, is een Amerikaanse kunstenares, een gediplomeerde lasser.

Tijdens de prestigieuze tentoonstelling “Kantlijnen” in 2008 konden wij werken van haar bewonderen.

Zij is creatief bezig met plasmastraal en oud metaal.

Van industriële gebruiksvoorwerpen zoals autodeuren, olievaten, balken, kruiwagens en spaden maakt zij beeldhouwwerken van kant.

In 2007 heeft The New York Times een hoofdartikel aan deze kunstenares gewijd. Haar werken reizen de wereld rond en kennen overal veel bijval!

Het is er eindelijk van gekomen ...een bezoek aan de kantkamer van Sint Carolus Borromeus kerk in Antwerpen.
Ik had er echt veel moed op en het bezoek is zeker niet tegengevallen. Een mooie collectie klassieke kant voorzien van de nodige uitleg van ondermeer Lieve Vroom, die ook meegewerkt heeft aan het boek Van speldengrond tot Turnhoutse kant.
Het enige minpunt was dat we geen foto's mochten nemen. Waarom ? Misschien is men bang van "industriële spionage"!! (grapje)
Ondanks dat breng ik zeker nog eens een bezoekje want de collectie verandert regelmatig.




Gelukkig heb ik nog foto's van Turnhout.

De grote technische tekeningen zijn kunstwerken op zich.
De prikkingen en afgewerkte kanten staan in het boek.

Mode had weinig invloed op de motieven van de Turnhoutse kant. Door de jaren heen bleef men klassieke motieven zoals dieren, bloemen en jachttaferelen klossen.

Uitzonderingen zijn deze twee kanten uit de Art Deco periode.





Voor de prikking verwijs ik naar het boek
" Van speldengrond tot Turnhoutse kant "

Siergronden of vullingen

De motieven van de Turnhoutse kant worden meestal opgesmukt met diverse siergronden :

Vliegskes, spinnen, kerriën, enz…

Van deze vullingen bestaan er vele varianten die in het boek haarfijn zijn behandeld.




Bloemenranken en dierenmotieven waren karakteristiek voor de Turnhoutse kant. Om deze brde kanten te klossen waren er honderden klossen nodig. In Turnhout werkte men dan ook dikwijls op een kussen met een diameter van 100 cm daar waar 6O cm een meer gangbare afmeting is.

Voor de kantwerkster aan een patroon kan beginnen , is er al heel wat werk aan vooraf gegaan.

Het ontwerp voor een kant werd getekend door de kanthandelaar of door de prikster.

Voor bijzondere stukken werd soms beroep gedaan op een kunstenaar.

Het ontwerp omzetten in een patroon, voor de kantwerkster, was de taak van de prikster. Zij tekende en prikte verscheidene rasters die de basis vormen voor de gronden en siergronden.

Op de doorsteek staan de motieven getekend. De puntjes van de rasters worden tussen de motieven geprikt. Als de doorsteek klaar is wordt hij op het karton voor het patroon gelegd en alle gaatjes worden zorgvuldig doorgeprikt.


Tekening van een albeboord
Sint Catharinakerk Hoogstraten

In Taxandria museum waren dus de klassieke kanten tentoon gesteld en in het stadhuis werd de technische kant van KANT belicht.



Patronen en prachtige technische tekeningen sierden het geheel.

De “stoof” behoorde tot het alaam van de kantwerkster.

 Taxandria heeft een leuke collectie stoven.

Ik heb in één van de vorige berichten al beschreven dat er in de stoof een “grispot” met smeulende kolen, geplaatst wordt. De kantwerkster plaatste haar benen aan weerskanten van de stoof of er bovenop en verwarmde zo haar voeten en benen.

 Ik heb een leuke betekenis van “grispot” gevonden.

Een grispot is een vuurpot of lollepot.

Volgens Kiliaan, in de 16^de :

Lollen

is de dijen koesteren, d.w.z. met gespreide benen het onderlijf warmen onder de rok boven een pot.

Grissen

is zich rustig warmen dicht bij een vuur.

Kantwerken was een sociale bezigheid en als het weer het toeliet werd er buiten, in groep, kant geklost.

Kantwerksters beschikten ook over enkele “volkswijsheden”.

Om kant wit te kunnen werken was snuiven een algemeen gebruik. Tevens bewaarde men ook een aluinsteen in de lade waar de gewerkte kant werd bewaard tot hij bij het kantkantoor werd afgeleverd. Men was er vast van overtuigd dat aluinsteen alle vuil aantrok.

Ook een slecht ruikende adem was slecht voor het kantwerk omdat men tijdens het werken met de mond dicht bij het kantkussen zat.

Maar het toppunt vind ik het volgende:

Al van jongs af kregen kinderen voor ze begonnen met werken, een slok jenever om hun van een slechte adem te bevrijden.

Er is nog een uitdrukking ivm kant die men zeker NIET letterlijk moet nemen maar het is toch een mooie "one-liner".

Iemand van kant maken

Liefst niet in de letterlijke betekenis maar ...

Ik kan wel een poes van kant maken,



een koe van kant maken,



 een leeuw van kant maken,



zelfs een kantwerkster van kant maken.




In Zele heeft men in WOII zelfs koningin Elisabeth van kant gemaakt !!!