Een hobby die een obsessie werd !!
Niet alle afgebeelde kant is door mij gemaakt,
dat zou trouwens onmogelijk zijn.
Ik wil alleen
ALLE
facetten van
KANT
belichten !!
Lace Eggs 2
Alan W. Rabon is geboren in Charleston, US.
Op 13-jarige leeftijd verkocht hij zijn eerste schilderij. Hij is blijven schilderen en heeft bovendien verschillende takken van de kunst beoefend.
Hij is een nationaal erkende kunstenaar :
Master Decorative Artist.
Lace Eggs 1
Na kantporselein en metaalkant van Cal Lane heb ik op internet weer iets speciaals gevonden namelijk :
LACE EGGS = KANT EIEREN(eieren met kantmotief)
Ik heb de Amerikaanse kunstenaar Alan Rabon een email gestuurd met de vraag of ik de eieren mocht downloaden voor op mijn blog en ik kreeg onmiddellijk antwoord :
Gisela,
Thank you for your kind compliments. It would be an honor to have you put some of my eggs on your website. Feel free to download any of the pics from my website.
Alan W. Rabon, Master Eggshell Sculptor/Carver
GREAT EGGSpectations Studio
www.greateggspectations.net
Expositie van draadkunst
Nog een paar werken van Judith Pieters.
Stelling
Katoen viscose rubber messing
Expositie van draadkunst
Judith Pieters
"Fluvius"
Viscose en messing
Met de woorden van Judith Pieters
Kijken en kant horen bij elkaar, maar door doen en doorgaan ontstaat pas het kant en klare object :
een nieuw kantwerk
Judith Pieters
"Lineair"
Katoen, viscose, nylon, rubber en messing
Expositie van draadkant
Judith Pieters
In de wind
Katoen viscose hout
Ria de Ruiter
Viscose metaal
Expositie van draadkunst
Judith Pieters
4 bij elkaar horende kistjes.
Ieder ontwerp is een compositie van katoen, viscose en bindbandjes.
Dat is juist het "kunstige" aan deze ontwerpen...bindbandjes, je moet er maar op komen !!!
Expositie van draadkunst
Judith Pieters en Ria de Ruiter
exposeerden eerder individueel en in groepsverband in binnen- en buitenland, zoals in Het Slot Zeist, het Gemeentecentrum in Den Haag, Kunsthuis KEK en Het Huis der Gemeente in Epe maar ook in Brussel, Dortmund en Sansepolcro (Italië).
Ria de Ruiter
Srpingkracht VI
Kunststof en metaal
Judith Pieters
Vierkant in delen
Katoen, viscose, nylon, rubber en messing
Alle composities waren te koop en voor wie interesse heeft kan zich altijd wenden tot ’s Landshuis in Hulst.
Expositie van draadkunst
Judith Pieters
Nevel I
Katoen Viscose Papier
Ria de Ruiter
Droomjacht
Kunststof Viscose Rubber
Expositie van draden
Ria de Ruiter
Glasrijk III
Viscose Katoen
Draden hebben Ria de Ruiter uit het Nederlandse Heiloo altijd geïnspireerd. Ze gaf les in textiele werkvormen aan enkele scholen in Den Haag.
Na de Kantopleiding volgde ze nog aanvullende cursussen in Brugge en Kortenberg. Daarna legde ze zich toe op ruimtelijke objecten. Ze maakt gebruik van uiteenlopende materialen zoals paardenhaar, metalen draden en kunststof. Ze wil de kunstliefhebbers de schoonheid van draden laten zien en hun fantasie prikkelen.
De eindeloze mogelijkheid van het werken met draden zijn haar passie die in de loop der jaren alleen maar is gegroeid.
Bron : Flyer tento Hulst
Ria de Ruiter
Cadans
Metaal Viscose Kunststof
Expositie van draadkunst
De kantwerken worden grondig bekeken en bestudeerd !!!
Expositie van draadkunst
De in Zeeuws-Vlaanderen geboren Judith Pieters leefde zich na een vierjarige kantopleiding uit in de creatieve aspecten van kant en het maken van eigentijdse ontwerpen. De klassieke technieken moet je goed in de vingers hebben om ermee te kunnen spelen.
De ontwerpen ontstaan vanuit het materiaal, waarnaar met veel inventiviteit wordt gezocht. Het resultaat is des te verrassender als ook de kleuren een bijdrage aan het geheel kunnen geven.
Zij volgt ook workshops bij kunstenaars van andere disciplines en ze heeft al diverse prijzen in de wacht gesleept.
Bron: tentoonstelling in Hulst
Judith Pieters
STROMING
Viscose staal
Judith Pieters
STRALING
Katoen gouddraad bindbandjes
Judith exposeerde verschillende werken waarin bindbandjes verwerkt waren en het had steeds een mooi en speciaal effect.
Expositie van draadkunst
De twee kunstenaressen, Judith Pieters en Ria de Ruiter, hebben met hun “Draadkunst” een ontwikkeling op gang gebracht die bewondering oogst door de moderne werkwijze, het gebruik van eigentijdse, verrassende materialen en de transparantie van de objecten.
(bron : info op de tento)
Compositie I
Ria de Ruiter
Kunststof - metaal
Expositie draadkunst
Expositie draadkunst
Begin maart liep er een tentoonstelling in ’s Landshuis in het Nederlandse Hulst Het was mij ontgaan maar gelukkig is er toch altijd één of andere kantliefhebster die mij er aan herinnert.
En het was echt de moeite waard !!!
Deze expositie van Judith Pieters en Ria de Ruiter kreeg als titel
DRAADKUNST
Deze kunstvorm is nog vrij onbekend maar trekt een steeds breder publiek dank zij verschillende tentoonstellingen.
De locatie was uitstekend maar het was heel moeilijk om foto’s te nemen omdat, de werken waren heel subtiel, de achtergrond en lichtinval stoorden.
Alle composities waren te koop en voor wie interesse heeft kan zich altijd wenden tot ’s Landshuis in Hulst.
RITME 2000
Judith Pieters
Viscose, zilverdraad en wikkelgaren
Kopiëren van een kantpatroon
Het patroontekenen en het kopiëren van kantpatronen heeft de laatste decennia een ware revolutie doorgemaakt!!
Vele kantklossters ontwerpen patronen met de computer, zie Knipling, en de kopieermachine voorziet ons in enkele ogenblikken van het nodige aantal.
Eigen ontwerp met het computerprogramma Knipling
Kopiëren van een kantpatroon
Contactdrukken
Rond dezelfde periode (1842) ontwikkelde de Engelsman William Fox Talbot de negatief - positief methode en werd hiermee de grondlegger van de fotografie.
Ik ga hier niet te ver over uitweiden.
Het contactdrukken bestaat er in dat het negatief in contact gebracht wordt met lichtgevoelig papier (met zilverzouten) dat vervolgens belicht wordt.
Op deze manier konden scherpere afdrukken van kant verkregen worden in vergelijking met de “bleus”.
William Fox Talbot
Bron : Filum naar de thesis van mevr. Ria Demeyere
Kopiëren van kantpatronen
Een blauwdruk
Een andere manier van kopiëren was het gebruik van een “blauwdrukbak”.
Dit is eigenlijk een houten kistje, met op de bodem een houten plankje overtrokken met vilt. Bovenaan is er een raam met een glasplaat in.
Op de bodem van de kist legde men een lichtgevoelig papier met daarop de afgewerkte kant.
Glasraam, lichtgevoelig papier met de kant erop werden met spanveren stevig tegen de bodem gedrukt.
Het kistje werd dan een 15-tal minuten, afhankelijk van de lichtsterkte, in de zon gezet. Hierdoor kleurden de onbedekte delen van het papier blauw en bleven de delen onder de kant wit. Men noemde het ook “een bleu”.
Vervolgens dompelde men het papier in water om “de foto” te fixeren zodat de kopie aan het licht blootgesteld kon worden.
Deze techniek, in 1842 uitgevonden door de Engelsman John Herschel, werd vooral gebruikt in de drukkerswereld, speciaal voor bouwplannen.
De kantwereld maakte gretig gebruik van deze techniek.
Bron en foto : Filum naar de thesis van mevr. Ria Demeyere
Kopiëren van een kantpatroon
Bithume de Judeé
Een andere methode bestond erin om het geprikte patroon in te wrijven met asfalt in poedervorm “ Bithume de Judeé”.
Het poeder kwam door de geprikte gaatjes op een onderliggend papier terecht. Dat werd verward met een strijkbout. Door te verwarmen smolt de asfaltpoeder en zo werd de tekening gefixeerd.
Info en foto : Filum
Kopiëren van een kantpatroon
Doortekenen
Deze methode hebben wij als kind ook wel eens gedaan.
Ofwel tekende men het patroon gewoon over door er kalkpapier op te leggen en over te tekenen. Of met een zacht, zwart potlood de achterkant van het patroon zwart maken, er een ander papier onder leggen en de bovenzijde over tekenen.
De prikmachine
De prikmachine is een meer gemechaniseerd systeem om kopieën te maken. De machine werkte zoals een naaimachine, met een trapper, en was uitgerust met een lange beweeglijke arm om de motieflijnen te kunnen volgen.
De tekening werd op zijdepapier gemaakt en vervolgens prikte men met de “pikeermachine” gaatjes langs de patroonlijnen.
Zo’n prikmachine werd ook gebruikt voor naaldkant patronen. (zie archief)
Foto van de Zeelse naaldkantwerksters met op de achtergrond de prikmachines.
Nadat de tekening geprikt was, legde men ze met de averechte kant naar boven, op kloskarton.
Met een tampon en een mengsel van poeder, benzine of alcohol wreef men het geprikte patroon in en er verscheen een nieuw patroon.
Dit blauwe of zwarte poeder was te koop bij de drogist.
Bron : Filum , mijn thesis over de Zeelse naaldkant en de thesis van mevr. Ria Demeyere
Eigen foto's
Kopiëren van patronen
Om de kant aan de man of beter gezegd “de vrouw” te brengen maakte de kanthandelaar gebruik van een staalboek of “een kopie” van de gewerkte kant.
Deze kopieën waren handig voor de klant maar ook voor de kantwerkster die zo”n kopie kregen om te laten zien hoe het motief uitgeklost moest worden.
Soms gebruikte men de kopie als patroon.
Maar kopieermachines bestonden nog niet!
Hoe ging men dan te werk ?
Er waren verschillende manieren om te kopiëren.
De Frotté
Een frotté wordt gemaakt door een dun blad papier op een afgewerkte kant te leggen en er met een zwarte, wasachtige klomp over te wrijven.
Op deze manier krijgt men een afdruk van de kant.
Deze werkwijze werd ook gebruikt om afdrukken van prikkingen te maken die op hun beurt dienden om nieuwe prikkingen te maken.
Bron: Filum
Eigen foto's van de kanttento in Turnhout.
Van ontwerp tot prikking
Om deze misbruiken te vermijden kreeg de kantwerkster van tijd tot tijd, op onverwachte momenten, controle.
Voor kanten met afgeknoopte draden, zoals bloemwerk, kreeg de kantwerkster maar een deel van het patroon. Ze zag zelden of nooit het volledige patroon.
De verschillende delen werden dan door een specialist aan elkaar gezet.
Foto's : Asociacion Encajeras de Bolillos