Polka ?????

Het is zeldzaam…maar je ziet :

Uitzonderingen bevestigen de regel!!

Nog meer kantkussens uit Polen!

Koniaków

 is een dorp in het Silezië, het maakt deel uit van de gemeente Istebna en telt ongeveer 3000 inwoners.

Meer dan 100 jaar wordt er hier “kant” gemaakt. Geen kloskant, geen naaldkant maar fijn haakwerk dat hier Kant wordt genoemd.

Het kantwerk van Koriaków bestond  voornamelijk uit tafelkleden, priesterkledij en altaardoeken. Zelfs de paus bezit een altaarkleed uit Koriaków.

Maar sommige kantwerksters hebben het over een andere boeg gegooid.
In 2003 stichtten

Malgorzata Stanaszek ,een ervaren kantwerkster en Sergiusz Kozubek,

KONI-ART.

Het was hun bedoeling de kant van Koniaków een nieuwe bestemming te geven. Gedaan met tafellopers, theenappen, priesterkledij…neen ze ontwierpen delicate, handgemaakte lingerie!!

Het moet gezegd dat de kerk niet gelukkig was met deze ommezwaai en het ging zelfs zo ver dat de lokale priester schande sprak in de zondagse mis.

Nu is de kanten lingerie en badmode van  Koni-Art  gekend over de hele wereld. De inwoners zijn fier op hun creaties en de kant heeft Koniaków weer op de wereldkaart gezet!!

Poolse adelaar

In de regio rond Bobowska wordt sedert de 16^de eeuw kant geklost.

Kant was erg populair bij de adel en daardoor werd er massaal door de bevolking geklost.

In de 18^de eeuw verloor de kant ook hier aan populariteit om in de 19^de eeuw een heropleving te kennen.

In 1899 werd in Bobowska een kantschool opgericht. De leerlingen namen deel aan verschillende internationale tentoonstellingen.

De interesse verminderde rond de jaren 1980.
Om de kunst van het kantklossen te redden werd er in 1994 een afdeling kantklossen toegevoegd aan de beroepsschool in Bobowska. Volwassenen en kinderen kunnen hier cursussen volgen.

Ieder jaar in oktober is er, onder grote belangstelling, een Kantfestival in Bobowska.

Met een beetje fantasie…net echt!!!

Deze kanten taart kende enorm veel succes!

... en dan de katten smeet met vollen zwier

In een oude kroniek vindt men dit verslag uit 1716:

“Op de elfsten van Maert, wesende Woensdag in de Kattefeeste van het jaer 1716, heeft een zekeren timmerman die wrochte in het stadhuys met naeme Gillis Poppeliere voor den laetsten keere de katten gesmeten van den Halletoren, hetwelk op dese wijze alle jaere pleegde te geschieden, te weten : de man die de katten smeet was gekleed in een rooden baey ofte veste ende stont op een plankiet die uytgestoken was door het vensterken boven den balcon van de haentjes, wat hooger als het carillon, ende hadde aldaer drie a vier jonge katten in eenen sak, dewelke hij een voor een uyttrok, ende tusschen het geklank van het klokke spel met de kat in de hand , aldaer danste en vele kabriolen maekte, en dan de katte smeet met vollen zwier op de markt onder het volk ’t welck alsdan bij duizenden daar vergaedert sijnde, krielde van de menschen, mits het seer kurieus ende aengenaem om sien was. Dit is alsdaen den laetsten keer geweest dat men in de kattefeest de katten gesmeten heeft. Men segt dat men dese fraeye ende seer vermaekelijke saeke heeft agtergelaten omdat de Hollanders daer in Ypre in garnisoen lagen, de Yperlingen schimpwijze altijd noemden de Kattesmijters.”

Waarschijnlijk is de juiste reden van de afschaffing van dit spektakel  te zoeken in het barbaars karakter ervan. Er was protest gerezen van de geestelijke overheid en van de voorlopers van de bond voor dierenbescherming.

Het vervolg van de geschiedenis kun je lezen op de site : Ieper-toerisme

Als men over Ieper spreekt gaat het niet alleen over WO I maar ook over de vermaarde “Kattenstoet”.

Van kattenfeest tot kattenstoet

De geschiedenis van het Ieperse kattenfeest is een mengeling van waarheid en fantasie, historische feiten en legenden. In de verschillende Ieperse kronieken is sprake van het werpen van levende katten, eerst van het kasteel in de Meersch, later van de St.-Maartenskerk en sedert het kattenfeest van 1476 uit de belforttoren. In de Middeleeuwen werden op heel wat plaatsen in Europa katten geofferd: ze werden verbrand, doodgeknuppeld of zoals in Ieper naar beneden gegooid. Wilden de Middeleeuwers daarmee de kat als rustverstoorder straffen of het kwaad afwenden? info : Ieper-toerisme

Ook de dames van het kantatelier hebben aandacht geschonken aan de Ieperse katten.

Iedere kat was een juweeltje op zich.

Het rode vestje is gemaakt van 500 kanten bloempjes en zelfs het ondervestje was geklost.

Elke kat heeft een hoedje op. Spijtig dat het op foto niet goed te zien is maar zo’n hoedje bestond uit aan elkaar gehaakte kanten poezen.

Een dikke proficiat voor de ontwerpster(s) en de kantklossters!!!!

Bloggers helpen bloggers !!!

Dank zij Amor Fati , van het gelijknamige blog,heb ik meer info gekregen in verband met kant in Kreta.

In mei 2006 was er een internationaal congres van de kantorganisatie OIDFA in Athene. Naast workshops, vergaderingen en spreekbeurten zijn de deelnemers ook op uitstap geweest naar Kreta.

In Gavalochori werd er een sculptuur onthuld ter ere van mevr. Christina Koustouraki-Koukoulari, een plaatselijke kantkunstenares.

In het oude stadsgedeelte van het mooie Chania was er een kanttentoonstelling met ;

1. kloskant uit Kreta
   

2. vinger kant (dessies)
   
   
   
   
   

3. naaldkant (bibila).

Hier zien we duidelijk dat de Kretenzer kloskant een lintkant is met veel bladvormige kunstslagen.

Het spijtige is dat ik op dat ogenblik ook met vakantie was in Chania!!! Ik had mij beter moeten informeren maar ja…de beste "breister" laat al eens een steek vallen of de beste klosster breekt al eens een draad!

Alhoewel Cyprus geen “kantverleden” heeft wordt er toch een poging gedaan om naast het haakwerk ook de klos ter hand te nemen.

Het kloswerk is een mengeling van stropkant en Cluny.

Veel info kon ik er niet over vinden maar deze foto’s bewijzen toch dat “Kant” ook de Cyprioten kan bekoren. Ze hebben zowaar een 1 pond biljet uitgegeven waarop kant staat afgebeeld.

Maar meer nog dan kantklossen wordt er gehaakt en daarom vindt men in de handwerkwinkels meer haakwerk dan kant.

Mooi maar breekbaar …

Engels Lace glass !
De motiefjes zijn ontleend aan de Honiton kant.

Vandaag krijgen jullie het eindresultaat te zien en ik moet zeggen…Ik ben er wel wat fier op!

7.      Knippen

Als de kant volledig ingenaaid is moet de overtollige stof aan de achterkant weggeknipt worden. Heel voorzichtig en met een klein schaartje want het zou niet de eerste keer zijn dat er toch eens een “ongelukje” gebeurt en er in de kant wordt geknipt.

Klik op de foto’s om te vergroten.

6.      Lassen en innaaien

Als de kant van het kussen is moet hij “gelast” worden.

Daarom is er één motief meer geklost. De opzet en de afzet worden zeer precies op elkaar gelegd en doorheen de twee lagen wordt de kant a.h.w.aan elkaar “geborduurd”. Hoe fijner dit gebeurt, hoe mooier de lassing.

Stropkant, Cluny, Russisch worden soms ook geknoopt,hetgeen sneller gaat, maar de fijne kantsoorten worden altijd gelast.

Bloemwerk wordt altijd geknoopt.

Vervolgens driegt men de gelaste kant op een stuk stof, damast of fijn linnen, afhankelijk van de dikte van het garen waarmee gewerkt is.

Dan kan begonnen worden met het incrusteren. Met piepkleine steekjes wordt het kantwerk aan de stof genaaid.

Klik op de foto’s om te vergroten.

5.       Het einde

Na 13 motieven is het einde in zicht!!

De draden worden afgeknipt en de spelden uitgetrokken.