Bloemen in kant 2

Zo mooi als een bloem kan het leven zijn…

Maar het kan ook een leven zijn met heel veel pijn!

Terug thuis !

Maandag, 19 november om 15 uur geopereerd.

Alles is goed verlopen maar het is wel een pijnlijke bedoening.

In het ziekenhuis kreeg ik elke dag bezoek van de kinesist en de ergotherapeute. De eerste stapjes en de eerste oefeningen met de kinétech waren niet van de poes maar het is een kwestie van doorbijten.

Vrijdag terug thuis !!!

Nu weer elke dag kiné, 2 x kinétech en een dosis optimisme moeten de pijnlijke pil wat vergulden.

Ik heb nog niet kunnen klossen omdat mijn been hoog moet liggen en dat is niet lang vol te houden aan het kussen. Toch begint het te kriebelen en ik ga eens proberen al is het maar een half uurtje.

Dank aan iedereen voor de groetjes, bezoekjes, kaartjes en bloemen !!!

Dat heeft tenminste deugd gedaan !!!

Zilvervis

Dit is voorlopig mijn laatste kantwerk !

Deze “ gerolde zilvervis ” is geklost met ragfijne natuurzijde, volgens de techniek van de Milanese kant.

Vol bewondering voor het werk van mevr. Barbara Saupe!

Leven

De rode kleur betekent “leven”.

 

Ziekte

Dit werk stelt “ziekte” voor want het zwart overheerst de rode kleur van het “leven”!

Hedendaagse kant :

Een mengeling van kleur en techniek.

Nog enkele prachtige kantwerken op de expo in Schneeberg.

Sfeervol herfsttafereeltje !

Als je dit bekijkt mag

Kant

toch wel echt

Kunst

 genoemd worden!!

 

“Ornament” tentoonstelling te Schneeberg, Duitsland

Donka Schipkova
leerde kant klossen in de kunstacademie en werd de eerste Bulgaarse kantlerares. Zij ontwierp de Kalofer kant, een kant met florale motieven ontleend aan de Brusselse kant.

In het klooster werd in 1910, de enige Bulgaarse kantschool geopend. Onder auspiciën van de Bulgaarse staat werd aan alle meisje kantles gegeven.

De meisjes ontwierpen hun eigen patronen.

Symetrische motieven voor beddengoed, kragen met bloemmotieven, vlechten en inkelogen.

In de 20^ste eeuw werd er in 120 huizen kant gemaakt meestal bestemd voor Plovdiv en Sofia maar ook in het buitenland was de Kalofer kant gegeerd.

Met het uitbreken van de oorlog werd de kantschool gesloten. Na de oorlog weigerde de Bulgaarse staat enige tegemoetkoming en er bleven slechts weinig kantwerksters over.

Vandaag is de traditie nieuw leven ingeblazen en wordt er terug Kalofer kant geklost die voornamelijk in toeristenwinkels te koop wordt aangeboden.

Kalofer  

Het “kantgebeuren” speelt zich voornamelijk af in de streek rond  Kalofer. De stad is gelegen langs Tundaja rivier, in het Balkangebergte.

Reeds in de 16^de eeuw ontwikkelde zich hier, onder impuls van de sultan, een cultuur - en handelscentrum.

Vele inwoners hielden zich bezig met het kweken van rozen en het vervaardigen van rozenolie.

Op het einde van de 19^de eeuw was het dragen van met kant versierde kledij  geweldig populair. Eka Kaminkova, een diplomatendochter, bracht Belgische kant en klossen mee. Op haar initiatief werd er een vrouwenvereniging gesticht met als doel kantonderricht te geven. Rijke kooplieden lieten 2 Tsjechische leraressen komen die de vrouwen kant leerden klossen.

De peer van Nelly,

Dit lijkt wel een eenvoudig kantwerkje maar na 10 lessen is Nelly, uit de groep van Moerzeke, reuze fier op het resultaat!!

Ook Barbarella kan kantklossen!!

Wie herinnert zich niet de gekke, muzikale familie Barbapapa ?

Ze konden zich omvormen in allerlei figuren en dieren. Telkens als dit gebeurde hoorde je “huphuphup Barbatruc”.

Mijn vriendin Jeanine was al jaren op zoek naar het boekje waarin deze afbeelding staat. Het is in België niet meer te vinden maar dank zij een Nederlandse kantvriendin heeft ze het eindelijk in haar bezit!

Dit mooie gedicht heb ik ontdekt op het blog van
Herman Coppens.

Allerheiligen

Het oprijzend grijze, ontwaakt uit de nacht,

witte chrysanten, hulde, in potten gebracht,
de nieuwe dag, nog niet in volheid ontsproten,

ingetogen rust verstoort, doorheen gelopen.

Letters op het graf, symboliserende wijzer,

kruisen op het graf, het zwarte koude ijzer,

ons voorgegaan, niet ontsnapt aan de dood,

los geschreven woorden, wat het leven bood.

Bezinnen in de tijd, terugkerende gewoonten,

mijmerend, voorbij, wat zij ons ooit toonden,
Allerheiligen, de zielen weer helder in het zicht,
hun woorden zoekend, vroeger aan ons gericht.

Treurend slenteren, wenend, tussen dode lanen,

het weemoedig denken, rode ogen die tranen,

allen grote karakters, unicums, nooit vergeten,

trots hen gekend te hebben, hun lach te weten.

© Herman Coppens.

https://blog.seniorennet.be/uit_de_bundel/