CVO GENT - the place to be !!!!!!

Na een lange leerschool waren de kantwerksters niet veel beter af. Hoewel ze in een luxenijverheid werkten, werden ze slecht betaald en leefden ze op de armoedegrens.
De  grote winsten van hun werk gingen naar de kanthandelaars en hun tussenpersonen.
 Dit is een herkenbaar gegeven.



Er werd heel veel kant gemaakt voor kerkelijke gewaden.





Een verfrissende bloemenzee in het Maagdenhuismuseum

In andere werkscholen kregen de kinderen na hun leertijd een vergoeding voor hun productie maar omdat de meisjes in het Maagdenhuis kost en inwoon kregen, was hun vergoeding veel lager. Jaarlijks kregen ze een "bodeloon" of wat zakgeld als extraatje.
Wel mochten de weesmeisjes, in hun vrije tijd, een kanten muts voor zichzelf maken.
 Ze werkten van 7u30 tot 11u30. Dan kregen ze drie kwartier lees -en schrijfles en om 13u30 begonnen ze terug te klossen tot 18 uur.
Uit geneeskundige verslagen weten we dat er onder de meisjes veel oogziekten en misvormingen voorkwamen. Dat kwam omdat ze dagenlang over hun schaars verlichte kantkussen gebogen zaten.

De opleiding werd gesplitst en er werden twee meesteressen aangeworven om de naaischool en de kantschool te leiden. Zij zorgden ervoor dat de kinderen de vaardigheden zo snel mogelijk onder de knie kregen. De meesteressen schrokken er niet voor terug om munt te slaan uit deze kinderarbeid.
We zien dat er in de loop der jaren telkens andere wetten werden uitgevaardigd om misbruik tegen te gaan.

Zo mochten meesteressen geen steekpenningen aanvaarden van kanthandelaars noch zonder toestemming van "contoir" of bemiddelaar veranderen. Ze moesten ook alle opdrachten minutieus noteren en laten controleren

De Kantschool van het Maagdenhuis

Nadat in 1531 al een vondelingenhuis was gesticht, kon men in 1552 dankzij de rente van een rijke koopman Jan van der Meere "een scole voor schaemele meyskens" in het Maagdenhuis oprichten.
Het opzet was de weeskinderen te leren lezen, schrijven, rekenen, naaien, breien, spinnen, wassen, schuren...zodat ze bij het verlaten van de instelling in hun eigen levensonderhoud zouden kunnen voorzien.
Het eerste reglement uit het Maagdenhuis van 1595 bepaalde dat de opbrengst van het werk van de weeskinderen en alle giften zouden aangewend worden om de onkosten te dekken.



Kant gemaakt door de weeskinderen.

Info : tentoonstelling

Zoals ik eerder al gemeld heb, loopt er van 20 november 2010 tot en met 30 april 2011, een kanttentoonstelling in het Maagdenhuismuseum  te Antwerpen.

Een woordje uitleg.

Kant in Antwerpen

Vanaf de 16^de eeuw spelen de Antwerpse kantateliers een belangrijke rol in het verspreiden van verschillende kantsoorten in heel Europa.

Kant was een luxeproduct dat in de 17^de en 18^de eeuw een even groot prestige kende als edelmetaal en diamant!

De Antwerpse kant werd wereldbefaamd en Antwerpen kende een bloeiende kantindustrie.

Voor vele kloosters, begijnhoven en weeshuizen was de kantproductie, sinds de 17^de eeuw, een belangrijke bron van inkomsten.

Dat gold ook voor het Maagdenhuis.

Het Maagdenhuis was vroeger een weeshuis voor meisjes. Voor weesmeisjes werd toen het woord ‘maegdeckens’ gebruikt. Vandaar de naam 'Maagdenhuismuseum'.



Bron : Filum 4/2010

Laatste kantwerken van de compositie van Marie-Louise Mariën.

Nog werk van Marie-Louise Mariën



Dit doet mij denken aan Frankrijk...
velden vol geurende lavendel gescheiden door een zandweg.
 

Kantwerk van Marie-Louise Mariën

Wandtapijten
Heel eigentijds maar ik vind ze heel mooi !!

.

Iets heel anders !

Kantcreatie van Cathérine Parfait – Mazé :

Kunstig, origineel, perfect…altijd dat tikkeltje meer zoals we van haar gewend zijn !!!

Nog meer kleurrijke Lierse kant.

Lierse kant in een modern jasje.

Een leuk detail:

Laurens Rome (kleinzoon van Greet Rome ???) heeft het kantwerk van Marie-Louise Moens eens “anders bekeken” !!

Kunstige Lierse kant !

Zoals beloofd laat ik jullie verder meegenieten van de prachtige tentoonstelling :
Op het eerste gezicht...de andere kant

Lierse kant van Atelier "Kant-e-Lier





Detail

Nog enkele voorbeelden van deze weinig bekende naaldkant.

Naaldkant van zijde en metaaldraad

Het motief van de kanten rand bestaat uit schuine lijnen, bloemmotieven en krullende ranken. Deze vormen zijn typerend voor kant uit Spanje. Ook Spaans borduurwerk zag er zo uit.

Later in de 17^de eeuw werden de motieven vrijer: stelen met allerlei herkenbare bloemen deden hun intrede.

Frisado is met de naald gemaakt, in zogenaamde “knoopsgatsteken”.

De metalen onderdraad (zilverdraad) is niet overal bedekt met zijde, rondom in de kleine lusjes en daar waar de motieven elkaar raken, is de zilverdraad duidelijk zichtbaar.

 Met feston- en knoopsgatensteken worden nu de dikke gedeelten van het ornament ingevuld. De steken worden alleen om de omtrekdraden heen gestoken, niet door de ondergrond van papier en linnen heen. Wanneer de naaldkant klaar is, worden de twee lagen stof uit elkaar getrokken en worden de draden doorgeknipt die de omtrekdraden op hun plaats hielden. De kant is eindelijk los van het papier en bestaat uit de omtrekdraden, de mazen en de steken. werd gemaakt in Spaanse kloosters en wordt 'frisado de Valladolid' genoemd. De strook is oorspronkelijk bevestigd geweest aan een vierkant kleedje, bijvoorbeeld een kelkdoek, of aan een kussen. Het ging hier waarschijnlijk om wit linnen, want in de strook naaldkant is een reepje daarvan verwerkt. De rand is tegenwoordig op een donkergroene achtergrond bevestigd.




Info :

http://www.museoferias.net/

http://www.rijksmuseum.nl/

Deze hedendaagse Frisado ziet er een stuk eenvoudiger uit.

Frisado de Valladolid

Matina Preissler demonstreerde tijdens de opendeurdagen van Bart en Francis,
 Frisado de Valladolid,
een naaldkanttechniek uit Spanje.

Dat was voor mij de reden om via internet het één en ander op te zoeken in verband met deze kantsoort. Spijtig genoeg is praktisch alle info in het Spaans maar dank zij het Rijksmuseum in Amsterdam ben ik weer wat wijzer geworden.





Voor deze vrolijk gekleurde rand zijn kostbare materialen gebruikt. Met gekleurde zijde is een patroon geborduurd rond draden van (deels verguld) zilver. Het metaal schijnt door de zijde heen en geeft de kant een bijzondere glans. Dergelijke glinsterende naaldkant is een weefsel dat met een naald wordt vervaardigd. Allereerst wordt een patroon getekend op donker papier. Deze tekening wordt op dubbel linnen genaaid. Het linnen en de tekening worden later verwijderd, maar dienen tijdens het maakproces als ondergrond. Langs de contouren van het ornament worden twee draden genaaid om de borduursteken aan vast te hechten. De ruimte binnen de omtreklijnen wordt met naald en draad opgevuld met spijlen of mazen.



Info :

http://www.rijksmuseum.nl/

http://www.museoferias.net/