Sebourg 2011 : Mariage

Les dentellieres de l'Ourchet - België.

En wat te denken van deze "haute couture" ????

Dit lijkt wel een stilleven !

Contrast ... de sombere kerk en het speelse van kant !
.

Mooi gepresenteerd...kant in een wolk van tule !

Ik was al naar huis toen Rosanna en Patrick in het huwelijk traden maar gelukkig heeft één van mijn kantvriendinnen deze foto's doorgestuurd !

Tentoonstelling in de kerk.



Oorsprong onbekend.
Privé collectie van Monique Monnier





Labyrinthe de la cathédrale de Chartres.

Ontwerp en uitvoering :
Monique Brossard

De 5de Internationale Kantbiënnale van Sebourg
 is weer een schot in de roos.

Omdat Rosanna en Patrick vandaag trouwen, hebben ze
HUWELIJK !!
als thema gekozen.



Via haar site had Rosanna gevraagd om zoveel mogelijk bloemen van kant te klossen. Meer dan 70 klossters hebben daaraan gevolg gegeven en het is dan ook een geweldig, mooi bruidsboeket geworden !

Zoals ik eerder vermeld heb is er een kanttento in de Grotten van Réclère, Zwitserland. De dame in kwestie was zo vriendelijk om nog enkele foto's door te sturen.

Mooi werk, geheimzinnig... echt iets voor een donkere, beangstigende grot. Ikzelf ben geen amateur voor een bezoek aan een grot maar als er kant mee gemoeid is zou ik mijn angst toch eens opzij zetten.

Ook in Zwitserland bekijkt men mijn blog !!!!!



L'Association Jurassienne des Dentellières (Zwitserland) stelt tentoon in de Grotten van Réclère. Een 50-tal werken in een uniek dekor ... een omweg waard tijdens vakantie in Zwitserland of Frankrijk ...



 

Dit werk kwam tot stand onder leiding van Annie Vancraeynest, kantdocente bij CVO Leerdorp Gent.

Er werd gewerkt met binche gronden en sierdraad.

Annie heeft hiervoor een workshop in Breda gevolgd onder leiding van Ulrike Löhr nu Voelcker

De workshop noemde grond in grond. Er werd gewerkt met een speciale draad en sierdraad.

De sierdraad vormt een grond in de grond. Dit was voor gevorderden nog zeer moeilijk.

Men was genoodzaakt om van de draadtekening te werken. Het lezen van de draadtekening ging niet zo vanzelf.

Het werk met de torens

Thema was:

Kant in de stad 2006-2007(de 3 torens van Gent)

Tegen het einde van de 19^de eeuw veranderde de mode. Meer en meer vrouwen gingen in de fabrieken werken en dat was de oorzaak van het verval van de kantindustrie. In 1850 waren er nog 200 kantfabrikanten in Caen en in 1875 bleven er nog 20 over. Men sprak niet meer over Blondes maar een atelier in Courseulles-sur-mer nam de techniek over en voegde gekleurde draden toe. Zo ontstond de “Chantilly polychrome” waarop men in 1896 een patent nam.

Vanaf dat moment spreekt men over :

“Polychrome de Courseulles-sur-mer”

De zijden kanten kenden een zodanig succes en de vraag was zo enorm dat er heel wat zijdeplantages zich in Normandië kwamen vestigen.

Doch de weersomstandigheden waren zeer slecht voor moerbeiboom en de meeste bedrijven hielden het slechts enkele jaren vol.

Met de komst van keizer Napoleon, in 1802, werd de vraag naar luxe artikelen groot en dat kwam ten goede aan de kantindustrie. Nochtans bleef het loon van de kantwerkster zeer laag. Zij verdiende gemiddeld 200 FF per maand terwijl en ambtenaar in die periode 800 FF verdiende.

De kantfabrikanten maakten enorme winsten !!!

Madame Manchon, kantfabrikante in Caen, had 3000 kantwerksters in dienst.

Blocus en haar associé meneer Gaudoit, organiseerde de kantsmokkel naar Engeland en verdiende toen zo’n 40.000FF per jaar en “trakteerde” zichzelf op de mooiste villa van Caen, hotel Faudoas.

Gedurende de Franse Revolutie van 1789, werd de productie van luxe goederen, waaronder kant, sterk aan banden gelegd.

Onder het “Schrikbewind”, 1793-1794, werden zelfs kantwerksters uit Chantilly onthoofd omdat ze kant klosten voor de adel. 
Toch is het kantklossen in Normandië nooit gestopt.

Ondanks de grote productie in de 18^de eeuw is er weinig kant overgebleven uit deze periode tenzij in de reserves van de musea.

De zijde is niet bestand tegen licht en lucht en valt na een tijdje gewoon uiteen.

Werkstukken uit de cursus Polychrome van CVO Gent

Gedurende de 18^de eeuw ontstond er korte tijd een mode waarbij men een laagje “azuurblauw” op de zijde aanbracht om zo
“Blondes Azurées”
te verkrijgen.

 De zijdeteelt ontwikkelde zich in de Ardèche maar Caen gebruikte uitsluitend zijden garens van de fabrieken uit Caen.

Met de tijd werd de productie van zijde een specialiteit van de Normandische hoofdstad.

Bron : Blondes Chantilly et Caen

S. Raszewski & Claudette et Michel Bouvot

In het begin van de 18^de eeuw kloste men in Le Puy-en-Velay

een Blonde die meer opbracht dan diegene die men in Caen maakte. In Le Puy mengde men de mooie zijde uit China met zijde, van mindere kwaliteit, uit Nimes.

Deze Blondes waren niet zo gegeerd als diegene uit Caen en de productie in Le Puy geraakte in verval.

De  goede reputatie van de Blondes de Caen breidde zich uit en de stad gaf haar naam aan deze kantsoort.

La Blonde de Caen

Omstreeks 1750 telde de stad 18 kantfabrikanten.

Tegelijkertijd kloste men in Normandië een kantsoort met fijne, linnen draad die men “mignonnette” of “blonde de fil” noemde.

Calvados, in het Franse Normandië, was vroeger één van de grootste kantcentra ter wereld. Duizenden vrouwen, mannen en kinderen hebben gedurende meer dan drie eeuwen bijgedragen tot de grandeur en glorie van de kantindustrie.

In 1624 vestigden de Ursulinen zich in Caen met als doel jonge meisjes lectuur, catechismus en kantklossen bij te brengen.

In de 16^de en 17^de eeuw werd voornamelijk met linnen garen geklost. Gedurende de 17^de eeuw veranderde dat en werd er over gegaan op zijden draad.
In het begin noemde men deze kant NANKIN of NANG-KIN naar een streek in China waar deze zijde vandaan kwam.

Door de speciale kleur en de blank van deze natuurzijde kreeg de kant al gauw de naam van

BLONDE

In tegenstelling tot de andere kanten die de naam kregen naar de streek waar ze geklost werden, zoals Chantilly, Valenciennes enz., werd hier verwezen naar de materie waarmee men kloste.



Info :
Blondes de Caen van S.Raszewski & Claudette et Michel Bouvot

De afgebeelde kant is Polychrome, werkstukjes van de cursisten van CVO Gent.