Appelflantaart
|
|
Zou het kunnen dat er dit jaar een overvloedige appeloogst is?
De Haspengouwse fruittelers beweren van niet, het heeft weer eens te laat gevroren in het voorjaar, daarna heeft het te veel geregend, dan veel te heet geweest en nadien kwam die beruchte storm die ook Pukkelpop in de vernieling hielp, daarom zal de prijs weer eens moeten stijgen...
De supermarktuitbaters beamen dit vanzelfsprekend volmondig...
Maar hoe komt het dan dat iedereen zijn overtollige appels naar hier, bij mij, brengt... ?
Ja, het was me wat dit jaar, we kunnen het niet bij houden, zoveel appels... weten ze dan te vertellen. Jullie kunnen daar zeker wat mee doen! Ze bedoelen dan of ik daar wat kan mee aanvangen, want iedereen weet best dat mijn eega met alles wat ook maar iets met koken te maken heeft, wel wil eten, maar bijdragen tot de verwerking ervan beperkt zich tot het toekijken hoe ik het doe en daarna de tafel te dekken.
Op dit ogenblik zitten reeds acht grote Tupperware-bakjes met appelmoes in de diepvriezer en mijn moeder zegt dat ze nu genoeg ‘appelspijs’ heeft voor de rest van haar dagen...
Appelgelei heb ik ook al gemaakt...dat de gelei te slap uitgevallen is, hoeven jullie niet per se te weten.
Haringslaatjes met rode biet en appel komen hier nu dagelijks op de tafel.
Kippenboutjes in kerriesaus met blokjes appel in de saus...
Mocht ik in Nederland wonen dan zou er ook nog huzarensalade op tafel komen... met appeltjes natuurlijk...
Kip of worst met appelmoes...over mijn lijk, dat eet ik niet... Vlees en het dessert samen op één bord. Ik durf er niet aan denken, laat staan te eten.
Bloedworst met appeltjes is nog aanvaardbaar, vooral de bloedworst.
Al de buren zijn nu al voorzien van appels, iedereen die hier toevallig op bezoek komt gaat buiten met een zak appels... Aan Evelyn, die van de Afrikaanse vissoep, heb ik wel eerst moeten uitleggen dat er misschien wormen in de appels zouden kunnen zitten en dat die maden, de bruine en rotte vlekken op de appelen duiden op ‘bio’ kwaliteit... en dat zijn leuke dingen voor de mensen, wist Paul van Vliet reeds jaren geleden...!
Alle soorten appels kwamen hier zo maar binnen, cadeau, gratis ... Gelukkig allemaal oude rassen, de meeste geschikt om te verwerken tot moes maar er waren ook vastkokende appeltjes bij, die zelfs na minuten koken nog steeds heel bleven. Zie ook het stukje over de griesmeelpudding met appeltjes.
Een paar dagen terug was het dan zover. De laatste appels zouden verwerkt worden tot iets, tot wat, dat wist ik toen nog niet...
Dus, de appeltjes geschild, alle rotte stukken er uit gesneden, de wormen weggejaagd en er dan mooie partjes van gemaakt. De pot in, gewassen en het overtollige water er weer af gegoten, een paar scheppen suiker er bij, deksel op de pan en dan aan de kook brengen... Indien je het te doen hebt met echte moesappels heb je onmiddellijk appelmoes. Blijven de stukjes heel dan koken ze soms enkele minuten later toch tot moes. Als je niets van appelrassen kent moet je een beetje gokken... zoals ik.
Ik heb de indruk voor zover ik iets ken van appelsoorten, dat de meeste van mijn (gekregen) appels van het soort ‘renet’ was. Grauwe appels met enkele rode streepjes op de flanken.
Sommige volledig grauw en andere dan weer klein, hard en sterk rood gestreept.
De laatste appels die ik verwerkte bleven heel en kookten niet tot moes.
Mijn vrouw wilde geen appels, ook geen moes of gestoofde appels meer eten, zij beweert dat al die appels niet goed zijn voor haar lijn en zo nog wat flauwe excuses en dat al die appels onder andere haar ‘achteruitgang’ belemmerden. Wat breng je daar tegen in? (Prolax ?)
Tijdens een rondgang in de supermarkt viel mijn oog op een pakje reeds uitgerolde deeg voor taarten... brokkeldeeg! Broederlijk naast het bladerdeeg.
Ik weet wel, dergelijke voorgeprepareerde deeg is van zeer lage en zelfs slechte kwaliteit, het kost dan ook niet erg veel... Ik zou een appeltaart maken!
De buurvrouw verwacht nog een cadeautje voor bewezen diensten... een stukje appeltaart zou de verwachting invullen!
Ik herinnerde me nog een taart uit mijn jeugd die in een hotel aan de kust verkocht werd als grote ‘topper’. Een taart gemaakt van een gesuikerd vetdeeg, gevuld met appeltjes en rozijntjes.
De taart bewaart zeker drie dagen zonder kwaliteitsverlies, ze verbetert zelfs...
Maar ik kende het recept niet meer...
Geen nood ik zou wel iets maken dat er op geleek...!
Het deeg had ik nu al, alhoewel het geen suikerdeeg was.
Het pakje met deeg heeft dan nog een paar dagen in de koelkast in de weg gelegen... tot...?!
De appeltjes stonden klaar, de rozijnen waren te vinden in de kast, de suiker er naast, vanillesuiker en het doosje kaneel allemaal in voorraad... Wat kon er nog fout gaan? Niets!
Bij het uitpakken van de rol brokkeldeeg want je moet dat soort deeg een kwartiertje op voorhand uitpakken omdat het anders te stroef is en durft te breken, vond ik een recept aan de binnenzijde van het kartonnetjes dat het deeg omhulde.
De titel : Appelflantaart
Ik heb de tekst gescand en die staat hieronder nu te lezen. Het deeg is van het merk Marc Payot ( Colruyt) maar met elk ander merk zal dit ook wel lukken.
Van geschilde appelen tot ovenklare taart duurt maar een kwartiertje, en een uurtje later kan u uw zelfgemaakte appeltaart al uit de oven halen.
INGREDIENTEN (8 à 10 personen)
- 1 plak uitgerold kruimeldeeg (versafdeling, Marc Payot)
- 1 kg appelen
- 3 eieren
- 2,5 dl melk
- 4 eetl. suiker
- 3 eetl. bloem
- 2 eetl. paneermeel
BEREIDING (15 min. + 1 u in de oven)
1. Leg het uitgerolde kruimeldeeg met het
bakpapier in een taartvorm (± 28 cm doorsnede),
druk het goed aan en prik het deeg enkele keren in met een vork.
Bestrooi het deeg met het paneermeel.
2. Schil de appelen en snij ze in schijfjes. Leg ze in de taartbodem.
3. Maak een papje met de bloem en enkele lepels melk. Klop de eieren los en meng ze goed door het bloempapje.
4. Voeg beetje bij beetje de suiker en de rest van de melk toe en meng goed.
5. Giet deze mengeling over de appelen.
6. Zet de taart in de voorverwarmde oven op 225°C. Verlaag de temperatuur na 15 min. tot 200 °C en laat nog 45 min. bakken.
Als de appelen te bruin worden, dekt u ze af met aluminiumfolie.
AFWERKING
Laat de taart afkoelen en bestrooi ze net voor het opdienen met poedersuiker.
KOOKTIP
U kan met deze taart naar hartelust variëren: gebruik bruine suiker in de plaats van witte, voeg een handvol rozijntjes toe, voeg een koffielepel kaneel bij de suiker, verrijk het melkmengsel met een glaasje rum, calvados of amaretto, enz.
Nu had ik nog één, eigenlijk twee problemen, mijn grootste taartvorm heeft maar 25 centimeter doormeter en mijn (gekregen) appels waren reeds gekookt.
Allemaal niets van aangetrokken... maar omdat mijn vorm wat kleiner is heb ik maar twee eieren gebruikt en wat minder bloem. In plaats van melk heb ik een doosje room van 20% vet genomen. Anders moest ik een gans karton melk openmaken, de room was reeds open...!
Ik heb ook nog een zakje vanillesuiker en een snufje kaneel bij het eimengsel gevoegd.
Voor de rest verliep alles zoals voorgeschreven. Mijn taart was vlugger gaar dan voorzien.
Na een goed half uur denk ik, ik controleer zulke dingen nooit op de klok!
Elke taart of quiche of iets dergelijks waar eieren in verwerkt zitten zwellen op tijdens het bakken. Als het middelpunt van de taart een bergje gevormd heeft is de taart ook gaar. Dat kan mogelijk nog eens gecontroleerd worden met een naald een mes of satépen of breinaald...
Dat bergje zakt bij het afkoelen snel terug in mekaar.
De taart was vermoedelijk ook sneller gaar omdat de appeltjes reeds gaar waren bij het begin van de bereiding. In het recept zijn ze nog rauw.
Wat weer eens bewijst dat recepten klakkeloos opvolgen gewoon onzin is. Je moet daar je verstand bijhouden. Als je dat nu toevallig niet hebt, dat is dan pech...!
De taart zag er goed uit en smaakte ook lekker. Ook na verblijf van een dag in de koelkast. De korst wordt dan een beetje weker maar voor mensen met een vals gebit is dit juist een zegen.
Dan heb ik ook nog berekend hoeveel volumeverschil er nu is tussen een taartvorm van 25 centimeter doormeter en één van 28 centimeter middellijn en allebei drie centimeter hoog.
Het verschil bedraagt ongeveer 375 cc. Uitgedrukt in gram is dit dus 375 gram... wat behoorlijk veel is.
(Je bekomt dit resultaat door de vierkantswortel van de stelling van Pythagoras te vermenigvuldigen met de cosinus van pi... (π). Bereken dan de grootste gemene deler van de twee vormen en deel dat door twee... )
1 reactie op dit bericht
Smeerebbe-Vloerzegem