Lotte is jarig!

Driekoningen
Driekoningen
geef mij een nieuwe hoed
mijn oude is versleten
mijn moeder mag het niet weten
mijn vader heeft het geld
op de rooster geteld

Kinderen, verkleed als Koningen,
 kwamen dit liedje aan menige deur
zingen en ontvingen dan wat lekkers of geld.
Heden ten dage is deze mooie traditie bijna helemaal weg.
Spijtig !!




Op Driekoningendag is het bij ons in de regio
ook de gewoonte
om een driekoningentaart te kopen.
Deze taart is gemaakt in bladerdeeg én met een frangipanevulling.
In de taart bevindt zich een geluksboon,
vroeger was dit een koffieboon,
maar de laatste tijd is het meer en meer
een of ander figuurtje  in porselein.

Wie de "boon" vindt mag een ganse dag het gouden kroontje
dat bij de taart bijgeleverd wordt, opzetten.

op de foto - met blauw kroontje -
onze zoon Jan toen hij in het 3de kleuterklasje zat 
en zij in het dorp "driekoningen" gingen zingen...

nostalgie van 25 jaar geleden...

Deze prachtwensen kregen we van onze "beste vrienden"...

lieve vrienden,

deze twee woorden omvatten alles.
Meer uitleg is er echt niet nodig.
En wat kun je wensen voor je beste vrienden?
Alles !

Een voorspoedig 2013 !

Je ziet...er hoeven echt geen grote woorden aan vooraf te gaan om elkaar een gelukkig nieuwjaar te wensen...maar wetende dat die woorden "RECHT en ECHT" uit  het hart komen,
geeft je zo een warm gevoel.

Lieve bloggertjes, nog enkele dagen en het is weer zover...
We wensen elkaar het allerbeste voor een fijn 2013.

Laat ons er voor elkaar zijn in 2013...
laat ons warmte uitstralen naar onze medemens
Afgunst, nijd en jaloezie zijn nergens voor nodig
Een lief woord, telefoontje, berichtje kan soms wonderen doen!
Ieder mens probeert er op zijn manier steeds het beste van te maken.

Laat ons in 2013 nog beter voor de natuur zorgen
want deze natuur zorgt ervoor dat wijzelf,
onze kinderen en kleinkinderen,
kunnen genieten van zoveel moois

Laat ons...
ach...
de rest mag je zelf invullen
maar, laat ons in elk geval zorgen
dat we heel wat traantjes kunnen drogen
al dat verdriet in de wereld...
we kunnen op onze manier een heel klein stukje helpen

Aan U en al uw dierbaren
Hartverwarmende wensen voor 2013
en dat dit nieuwe jaar mag overgoten worden
met liefde, geluk en een uitstekende gezondheid.

Cécile

Kerstmis...
nadert zeer snel en men is druk doende
om te zorgen dat alles op tijd in huis geraakt
om iedereen te kunnen ontvangen en lekker te tafelen...

Kerstmis...
was ooit de mooiste periode van het jaar voor ons
doch, dat is reeds 20 jaar
grondig overhoop gegooid...

Open… de deurtjes van je hart.
Laat mij door jouw ogen kijken…
Open... je neergeslagen ogen.
Laat mij door je mond spreken…

Open... je dichtgeslagen mond.
Laat mijn geest,
door jouw geest waaien.
Laten jouw handen,
mijn handen zijn.
Laten jouw voeten,
mijn voeten zijn.

Weet dat ik veel van je hou,
In eenzaamheid, verdriet,
In de stilte van je leven,
In vreugde
Ik ben met je… in je

Ik geef je iets zonder iets terug te verlangen.
Ik ben met je,
Ik ben bewogen met je.
Ik blijf je trouw,
De grootste liefde die er bestaat,
is dat ik mijn liefde heb gegeven

(auteur onbekend)
 

Ik stuur een glimlach naar je toe,
speciaal voor jou gemaakt.
Ik heb hem uit mijn hart gehaald,
verpakt in goudpapier.
Het is er een die altijd straalt,
en hij is voor jou hier.

Maar is  het donker om je heen,
met dagen vol met zorgen...
Pak dan mijn glimlach uit,
zodat je door kan gaan tot morgen.

Een glimlach...
doet het steeds
laat ons lachen naar de medemens..
in plaats van op straat te lopen met het hoofd naar de grond...
Men is steeds zo gehaast 
onverschillig voor elkaar geworden 
dit merk je elke dag meer en meer
aandacht voor elkaar!
dat bestaat practisch niet meer

Nochtans, in deze tijd van Kerst
waar ieder spreekt over vrede en liefde
kan dit toch niet zo moeilijk zijn...

lieve groet aan iedereen
Cécile

Mijn lijstje voor de Sint


Hey Sint...aub
Geen snoep of marsepein
anders doen mijn tandjes  pijn

nee nee
lieve Sint
ik verlang  niets voor mezelf
maar...
wat ik heel graag wil
is...
voor alle kinderen op de aarde
een lieve mama en papa
een zacht bed om in te slapen
elke dag voldoende eten
de mogelijkheid om naar school
te kunnen gaan
geen nare ziekten
geen oorlog of geweld
geen traantjes in de ogen
heel veel warmte en liefde
en liefdevolle mensen om hen heen

lieve Sint, kan jij daar voor zorgen aub ?

© Klaproosje



en...wat staat er op jouw verlanglijstje ?


lieve groet
Cécile

Ook in de school van Wout houden ze eraan om de oma's en opa's
elk jaar opnieuw in de watten te leggen met een prachtvoormiddag.
Hier kregen we  in een wervelende show het verhaaltje van
"De Kleine Prins" van Antoine De Saint-Exupéry.

Wat een organisatie om dit alles te verwezenlijken met
zo maar liefst 144 kleuters  !!  
hoedje af voor al de Juffen, mensen van de ouderraad en de directie.





De  Prins woont op een kleine planeet met een roos en drie vulkaantjes, waarvan er twee werken (en de derde...nou ja, je weet nooit).

Hij brengt de dag door met het zich ontfermen over zijn planeetje.
Het uitroeien van apenbroodbomen, die steeds weer als onkruid uit de grond schieten
en die zijn planeet uit elkaar kunnen scheuren indien hij ze zou laten groeien.
Het verzorgen van zijn roos en
het vegen van de kraters van de vulkanen.

Op een dag verlaat de prins de planeet,
om te zien hoe de rest van het heelal eruit ziet...



Supermooi gebracht door al die schatten.
Wout, die nog maar naar school gaat van 1 september (en de oma-opadag was half oktober) deed dit prima.
Hij was gekleed als kleine Prins en zorgde er voor dat zijn planeet heel proper was!





Na afloop van de voorstelling kwamen de kleuters, klasje per klasje
terug het podium op, met in hun handjes 2 rozen...
die ze mochten overhandigen aan hun oma's en opa's...
hoe ontroerend mooi...

(hier onze kleine Prins met zijn rozen)

en onze kleine prins in actie

 hele fijne dag gewenst
lieve groet
Cécile

On ne voit bien qu'avec le coeur. L'essentiel est invisible pour les yeux.
Men ziet slechts goed met het hart. Het echt belangrijke kan men met de ogen niet zien...
uit Le Petit Prince...
Antoine de Saint Exupéry

Afgelopen week was ik door ziekte buiten strijd...
Het valt me de laatste tijd echt niet mee om regelmatig
wat te komen schrijven...ik moet nogal dikwijls forfait geven...

Vandaar dat je nu pas het verslag krijgt van de prachtvoor- en namiddag die we mochten meemaken op de school van Fien en Wout, ter gelegenheid
van de week van de grootouders...

De kleuterjuffen hadden hun uiterste best gedaan

om al die lieve kleuters met heel veel geduld

een versje en een dansje  aan te leren

Dit jaar was het thema : Oma en Opa back to the 70's





En elk kind, van klein tot groot brachten dit met veel overtuiging, terwijl ze met verwonderde oogjes rondkeken waar oma of opa in de zaal wel zou zitten….en eens gevonden een grote smile op hun gezichtje!!!
Leuk om zien!

Na het optreden kregen wij nog lekkere taart en een kop koffie 
én als kers op de taart een cd met al de liedjes
die ze die namiddag brachten
super!
Dankjewel lieve Fien
voor die fijne namiddag in je gezelschap,
voor je lieve lach en je cadeautje
Dankjewel aan al de juffen voor de inzet,
telkens en telkens opnieuw

nen dikke knuff van oma en opa, want je hebt dat supergoe gebracht

lieve groet aan iedereen
Cécile

GEERT*

Nooit meer jouw stem horen
Nooit meer jouw lach
Nooit meer jouw gelaat zien
 en die helderblauwe ogen
Neen, niet in dit leven 
In een ander leven misschien


In mijn hart blijf ik je dragen
In mijn hart blijf je bestaan 
Die plaats in mijn hart 
ja, die blijf ik koesteren
Die plaats in mijn hart
Daar komt niemand aan

je mama


Ook al denk je elke dag aan je kind dat er niet meer is,
deze 3 dagen rond zijn heengaan,
maken het elk jaar opnieuw bijzonder moeilijk.
19-20 en 21 november 1993,
de dagen die ons gezin overhoop haalden
en alles anders werd

Voor de mensen die aanwezig waren op de laatste
meeting in september...
kijk eens naar het volgende filmke

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/programmas/journaal/2.25223/2.25224/1.1484147

Op de plaats van het Dockshotel
komt nu het Zeemanshuis, met als naam
 Antwerp Harbour Hotel

Afgelopen zondag, 11 november 2012,
waren wij in IEPER voor  de 94ste herdenking van de einde van de eerste wereldoorlog

eigen foto's

  


lieve blogvrienden,
Iedereen even goeiedag komen zeggen
want wij trekken er enkele dagen tussenuit,
de boog kan niet altijd gespannen staan
 we hebben het wel eens nodig.
De maand november is een zware maand voor ons.

allemaal een dikke welgemeende
knuffff en tot binnenkort

Cécile