Een huis om in te schuilen
Geef me je hand als ik de weg niet vind.
Als ik een kind ben dat verdwaald is in de tijd.
En als de lange reis pas echt begint,
wees dan de engel die me leidt.
Langs de stenen en de kuilen,
naar een huis om in te schuilen.
Waar we lachen om het huilen van de wind.
Om te spelen en te eten,
en alles te vergeten en te weten,
dat jij er bent.
Jij bent de tuinman die me water geeft.
Jij bent de vogel die me meedraagt op z'n rug.
En als de vrede mij verlaten heeft,
breng jij mij altijd weer terug.
En als ook jij opeens geen weg meer weet,
wanneer je zweeft tussen de waarheid en de waan.
Als je de sleutel zoekt die liefde heet,
weet dat ik met je mee zal gaan.
Jij die m'n liefde kent.
Jij die een spiegel bent.
Jij die jezelf herkent in mij.
Wat ben ik blij, wat ben ik blij,
dat jij er bent, dat jij er bent,
dat jij er bent!
deze prachtige tekst vond ik in een boekje
van een huwelijksviering
bron : Elly en Rikkert
3 reacties op dit bericht
Geef me je hand als ik de weg niet vind
Hopsakee daar ging de rust, maar ja zou je het anders willen, vele groetjes
Als het geluk je plotseling verrast,
denk niet na maar grijp het..
Heel mooi lieverdje