weekend

TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART


rust...
we nemen even vakantie,
niet voor heel lang,
maar...we gaan
een lekker lang weekend...
genieten van het moois wat de natuur
te bieden heeft...
en de kans krijgen om lieve mensen
te ontmoeten.
tot volgende week...
Klaproosje1


Er was eens een banaan. Die was helemaal recht.
Hij werd op een schaaltje met vruchten gelegd.
Hij keek al de vruchten heel vriendelijk aan
En sprak toen: ‘Gemiddag! Mijn naam is banaan!

Het appeltje zei: ‘Een banaan? Kom, kom,
U maakt ons wat wijs hoor, bananen zijn krom!’ 
De druiven riepen: ‘Wij zijn niet zo dom!
Vertel ons geen leugens! Bananen zijn krom!’

De peer snoof: ‘Wat zegt u? Daar schater ik om!
U kunt wel goed jokken! Bananen zijn krom!’ 
‘Ach’ zei de banaan, ‘Ik ben werkelijk echt.
Een enkele keer is mijn soort wel eens recht!’
Maar niemand geloofde de arme banaan.
Zo lag hij daar dagen. Bedroefd en ontdaan.
Toen kwam in dat huis een meneer op bezoek,
Die had een geweldige scheur in zijn broek.
Hij kwam langs de fruitschaal en draaide zich om,
Dat zag de banaan en… die lachte zich krom!

‘Och’ riepen de vruchten, en keken hem aan,
‘Wij waren abuis! U bent toch een banaan!
Vergissingen komen veel voor in het leven,
Misschien wilt u ons deze fout nog vergeven?’
Dat wou de banaan. En hij wou ook vergeten.
Het slot?
Als je nadenkt, dan zul je ’t wel weten:
Toen werden ze allemaal opgegeten.
auteur : Diet Huber


Een vriend is een tochtgenoot
die mij zegt in de woestijn:
de oase kan niet ver meer zijn.
Een vriend is een tochtgenoot
die mij zegt bij de oase:
het beloofde land zal nog mooier zijn.
Een vriend is een tochtgenoot
die weet wanneer ik in ademnood verkeer
en dan met mij in trage stap
wil verder gaan.
deze tekst stond op een kaartje dat ik kreeg
toen ik begin dit jaar in het ziekenhuis verbleef.

Geef me je hand als ik de weg niet vind.
Als ik een kind ben dat verdwaald is in de tijd.
En als de lange reis pas echt begint,
wees dan de engel die me leidt.
Langs de stenen en de kuilen,
naar een huis om in te schuilen.
Waar we lachen om het huilen van de wind.
Om te spelen en te eten,
en alles te vergeten en te weten,
dat jij er bent.
Jij bent de tuinman die me water geeft.
Jij bent de vogel die me meedraagt op z'n rug.
En als de vrede mij verlaten heeft,
breng jij mij altijd weer terug.
En als ook jij opeens geen weg meer weet,
wanneer je zweeft tussen de waarheid en de waan.
Als je de sleutel zoekt die liefde heet,
weet dat ik met je mee zal gaan.
Jij die m'n liefde kent.
Jij die een spiegel bent.
Jij die jezelf herkent in mij.
Wat ben ik blij, wat ben ik blij,
dat jij er bent, dat jij er bent,
dat jij er bent!
deze prachtige tekst vond ik in een boekje
van een huwelijksviering
bron : Elly en Rikkert




Een bij, wiens naam niet wordt genoemd,
had heel zijn leven blij gezoemd
en zei :
Thans heb ik het bekeken.
nu wil ik graag eens iemand steken.
En dan het liefst in de neus.
Dat lijkt me nou zo curieus.
Het wordt een moeilijke keuze.
Er waren namelijk vele neuzen.
Er waren neuzen in de straten,
in alle kleuren, alle maten.
En als hij dacht :
Die moet het wezen,
dan dacht hij verder : Oh nee deze
Maar als hij daarin wilde prikken,
dan zag hij weer een andere dikke.
En toen de nacht was aangebroken,
had hij nog nergens in gestoken.
En alle neuzen waren binnen,
en sliepen samen met hun kinnen.
De bij is ook naar huis gevlogen,
met grote tranen in de ogen.
En hij sprak tot zijn moederlijn:
Mama, het heeft niet mogen zijn.
Annie M.G.Schmidt
Dit gedichtje vond ik het "voordracht" schriftje van onze zoon, Geert*
Hij zat toen in het 4de leerjaar.


Vakantie is...
ont - spannen
Genieten van al het moois om je heen
steeds weer een unieke ervaring
en het maakt je zo blij.
Maar vakantie is ook :
vrij zijn...er zijn voor de ander...
even stil kunnen worden
een tof gesprek met iemand hebben,
een helpende hand zijn waar nodig.
maar ook...
eens de dingen op een rijtje zetten,
waarvoor je dankbaar kan zijn..
gewoon...omdat het vakantie is.
© Klaproosje1
Lieve Yasmine.
Op 25 juni vernamen wij jouw heengaan.
Jij...was je grote liefde verloren en kon het verdriet niet meer aan...je speelde op automatische piloot, tot je werkelijk op was.
"Je ogen waren hun glimlach kwijt"
Je probeerde en probeerde,
maar iedereen zag dat je het echt moeilijk had...
Niemand kon in je hart kijken om te zien hoe diep jouw verdriet zat.
25 juni...wij hebben die dag in Vlaanderen een grote dame verloren. Iemand met een groot en warm hart, een vrouw met veel charisma.
Jouw heengaan Yasmine, heeft me heel diep aangegrepen... waar je ook bent...rust zacht...
Voor Marianne, en Ella Louise, jouw dochter...maar ook voor al de mensen die je met warmte omringden, heel veel sterkte in deze moeilijke dagen.
Als eerbetoon aan Yasmine, deze prachtige song...
deze song ..."Porselein"...
met een tekst die nu nog een grotere betekenis krijgt
p.s. Ik vind het alleen ronduit "vreselijk" dat er in de pers en zelfs op sommige blogs zo uitvoerig wordt beschreven over het "hoe en waar" je het leven liet. Zelfs foto's werden getoond van de plaats waar het gebeurde...was dit nu echt nodig ?
Dit toont echt van weinig respect tegenover jou, maar ook tegenover je nabestaanden, als ze daarmee telkens geconfronteerd worden.
Waarom ik dit alles schrijf ?...
omdat wij er in onze familie ook mee geconfronteerd werden.
Cécile


Het leven is
geen kleinigheid,
maar het bestaat wel
uit kleine dingen.
© foto Klaproosje1


Ik kan je geen oplossingen geven
voor al je problemen,
twijfels en angsten in het leven.
Maar ik kan naar je luisteren
en samen zullen we zoeken naar antwoorden.
Ik kan je verleden met al je hartzeer
en pijn niet veranderen,
noch de toekomst met zijn
nog te vertellen verhaal.
Maar ik kan er nu voor je zijn
wanneer je me nodig hebt.
Ik kan niet voorkomen dat je
over je eigen voeten valt.
Ik kan alleen mijn hand aanbieden,
zodat je die kan grijpen mocht je vallen.
Jouw plezier, overwinningen,
successen en geluk zijn niet de mijne,
toch kan ik met je meegenieten.
Jouw besluiten in het leven zijn
niet de mijne om te maken,
noch te beoordelen.
Ik kan je alleen steunen,
aanmoedigen en je helpen
als je daar om vraagt.
Ik kan niet voorkomen dat je valt,
weg van onze vriendschap,
van je waarden, van mij.
Ik kan alleen voor je duimen,
met je praten en op je wachten.
Ik kan je geen grenzen geven,
welke ik voor mijzelf stel.
Maar ik kan je ruimte geven
om te veranderen,
ruimte om te groeien,
ruimte om jezelf te zijn.
Ik kan niet voorkomen
dat je hart breekt of pijn hebt,
maar ik kan met je meehuilen
en je helpen de scherven op te rapen
en weer op hun plaats te leggen.
Ik kan je niet vertellen wie je bent.
"... Ik kan alleen van je houden
en een vriend voor je zijn..."
(auteur onbekend)
© foto Klaproosje1
klaprozen op Texel 2005


Als je van iets houdt, laat het dan los,
Als het terugkomt, dan is het pas van jou
Zo niet, dan is het nooit van jou geweest.
Liefde betekent pas iets,
Als men oog heeft voor elkaar,
maar ook
Als men samen in dezelfde richting kijkt.
© foto Klaproosje1
Texel 2005

Jouw hele wereld is net zo ruim
als je kunt denken,
Wat je wilt zien,
dat zie je om je heen !
© foto Klaproosje1
steegje in Barcelona

Ik weet niet hoe te zeggen
Ik weet niet hoe te tonen
Ik weet niet hoe te doen
Ik weet niet hoe uit te leggen
Ik weet niet hoe te vertellen
Ik weet niet hoe te schrijven
Ik weet alleen dat ik niet weet
hoe te zeggen wat voor een
vriend/in jij voor mij bent
want daar zijn geen woorden voor !
foto
kindjes
Dominicaanse Republiek
1 reactie op dit bericht
Lieve foto van Fientje lieve schat