Zaterdag 26 augustus 2006
Zoek
Zoek de liefde niet in de wereld,
maar...
Leg haar in jouw blik.
Mooie teksten en gedichten, hebben altijd mijn aandacht genoten.
Daarom krijgen ze hier een ereplaats.
Kom en neem even rustig de tijd om hier te vertoeven.Veel plezier!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 25 augustus 2006
Rozen
Rozen
Tere bloempjes
Toch wonderschoon
Het symboliseert: Liefde
Met de wortels ver uiteenlopend
Staan ze stevig in de aarde
Een groep van knoppen op iedere tak
Sommigen nog niet geheel geopend
't heeft zorg en voedsel nodig om te groeien
't heeft tijd en de zon nodig om te bloeien
Sommigen hebben doorns, waar je U aan kan prikken
Rozen
Tere bloempjes
Toch wonderschoon
Zo is het ook met mensen
Een mens
Soms zo teer
Toch wonderschoon
Ieder mens straalt liefde uit
Liefde heeft voor hen zo veel waarde
Kom je wankel in het leven te staan
Kunnen sommige knoppen niet open gaan
De mens heeft tijd en voedsel nodig om te groeien
De mens heeft zorg en warmte nodig om te bloeien
Als je U alleen voelt
Prikt een medemens door je heen
Dan stroomt er een traan
Die je rustig stromen kan laten gaan
De mens staat niet graag alleen in het leven
De mens wil altijd wel liefde geven
Een mens
Soms zo teer
Toch wonderschoon.
(met dank aan mijn vriendin, Joke)
Donderdag 24 augustus 2006
Mijn droomwereld
Mijn droomwereld
Als ik slaap, thuis, waar ik woon,
'k Zie een wereld zonder haat of nijd,
zonder geweld en vijandigheid.
Waar mensen op voet van gelijkheid leven,
En niet door oorlog en terreur sidderen en beven.
Waar pure vriendschap nog bestaat,
En men niet aan haat ten onder gaat.
Ik hoop het ooit nog te beleven,
De jaren die me resten in m'n leven.
Tot ik ontwaak en mezelf vraag ;
Misschien voor morgen ???... Niet voor vandaag.
Met dank aan mijn vriend E.Mondelaers
Woensdag 23 augustus 2006
golvende...
golvende eindeloosheid
ruimte en licht
weerkaatst
in de eeuwigheid
met dank aan Loek
gedichtje geschreven tijdens een reis op een boot ter hoogte van de shetlandeilanden
Maandag 21 augustus 2006
zolang
Zolang de zon haar stralen geeft
De vogels zingen in de lucht
De boom zijn blad bemint
Een kind er voor ons is
Blijft vriendschap nog dat grote geschenk
Dat ’t leven adem geeft
(auteur onbekend)
Zondag 20 augustus 2006
Handen
Dit zijn mijn handen
Hou ze vast
En blijf een beetje hier
Dit zijn mijn handen
Hou ze vast
Het zijn er samen vier
Twee handen – ach
wat moet ik ermee
Vier is veel meer
veel meer dan twee
Dit zijn mijn handen
Hou ze vast
En blijf een beetje bij me
Toon Hermans
Donderdag 17 augustus 2006
Blijf geloven
Blijf geloven in een toekomst
Ook al lijkt de kans maar klein
Blijf geloven in een wereld
Die jouw wereld ook kan zijn
Blijf geloven in het leven
In je denken en je doen
Blijf geloven in oprechtheid
En in normen van fatsoen
Blijf geloven in vrede
En een simpel kort gebed
Blijf geloven in de mens
Die zich voor U heeft ingezet
Blijf geloven in het wonder
Dat jouw angsten overwint
Blijf geloven in de onschuld
En de glimlach van een kind
Blijf geloven dat een ander
Ook voor jou wat overheeft
Blijf geloven in de liefde
Alle dagen dat je leeft
Blijf geloven in de waarde
En het doel van je bestaan
Blijf geloven dat de mensen
Eenmaal samen zullen gaan.
(schrijver onbekend)
Woensdag 16 augustus 2006
Soms wil ik...
Soms wil ik wel een vogel zijn,
Zweven in een fluwelen nacht.
Vliegen, heel ver weg,
weg van alle pijn.
Soms wil ik wel een klaproos zijn,
met blaadjes van zachtrood satijn.
Wiegen in de wind,
weer klein mogen zijn.
Soms wil ik wel een vlinder zijn,
en rusten op een zijden roos.
Echt geen zorgen meer,
dat lijkt me o zo fijn !
Vaak wil ik toch wel mens weer zijn,
in zijde, satijn en in fluweel.
Zitten in de zon,
leven, soms een festijn.
- Wilma Beekman -
Maandag 14 augustus 2006
Je kwam
Je kwam
wel dicht
maar ik wou
dichter
je was
wel lief
maar ik wou
liever
liever
liefst
jou helemaal
niet op afstand
maar totaal
je zei
een woord
maar ik wou
zinnen
je vond
me leuk
maar ik wou
minnen
liever
liefst
met huid en haar
ik hou van jou
vandaar
(Selene)
Vrijdag 11 augustus 2006
Ik droom...
Ik droom van een mooie waterval
Een waterval van gevoelens
Gevoelens van warmte, liefde, tederheid
Van begrip, vriendschap en verdraagzaamheid.
Ik droom van vrede, overal
Voor alle mensen, voor ons allemaal
Huidskleur maakt dan geen verschil
Anders zijn dat mag, ‘t is wat ik graag wil.
Ik droom van die witte duif
Er is geen oorlog, geen geweld
Mensen spreken ieder een andere taal
Maar verstaan elkander toch, ja allemaal.
Ik droom van een bloemenweide
Van een kristalhelder beekje
Van lekker liggen in de zon
Als dat eens waar was, als dat eens kon.
Ik droom van mensen, dik of dun
Zwart of wit, groot of klein
Rood, geel, bruin, slim of dom
Dat is de buitenkant, daar gaat ‘t toch niet om?
Ik droom van een prachtige waterval
Van de bergen, van een lieflijk dal
Van humor en van tederheid
Er is geen angst, geen vrees, dat is verleden tijd.
Ik droom van liefde, licht en energie
En van de pijn verzachten
Niemand hoeft nog bang te wezen
Ik droom van mensen die genezen.
Ik droom van smeltende sneeuw
Langzaam verwarmd door de zon
Van grenzen die verdwijnen
Van mensen die geen pijn meer lijden.
Ik droom van bevroren harten
Ontdooid door liefde van de medemens
Van mensen, in al hun kwetsbaarheid
Er is geen haat, er is niet langer nijd.
Ik droom, er is geen pijn meer, geen verdriet
Alleen maar mensen die elkander helen
Niemand heeft dan nog zorgen
Eens, ja eens, zijn we veilig en geborgen.
Ik droom mijn eigen droom
Eens wordt het werkelijkheid
Eens is die waterval van gevoelens
Geen droom meer, maar realiteit
(schrijver onbekend)
Donderdag 10 augustus 2006
Ik verf de lucht
Ik verf de lucht met een pallet vol kleuren
alles in een spiritueel licht
waar geen duisternis valt te bespeuren.
Ik verf de lucht met geel
de kleuren van de zon
en denkend aan hem
die voor mij haar stralen vangen kon.
Ik verf de lucht met blauw
die de stilte weergeeft van de morgendauw
de kleur van zijn ogen waar vrede heerst
en alle mensen elkaar mogen.
Ik verf de lucht met grijs
wegwijzers te vinden op mijn levensreis,
met woorden zomaar uit mijn mouwen gegooid
die elke bevroren bloem in de winter ontdooit.
Ik verf de lucht met paars
met naast me het licht van een kaars
die me naar mezelf leert luisteren
en wijze woorden in mijn hart laat fluisteren.
Ik verf de lucht met groen
die me toekomstbeelden geven
in een visioen die me liefde, licht en kracht geven
en doen hopen op een zinvoller leven.
Ik verf de lucht met rood
die de passie laat voelen van avondrood
die verandering in mij teweegbrengt
en me nieuwe energie schenkt.
Ik verf de lucht met mijn pallet vol kleuren
met elke veeg van het penseel creëer ik mijn eigen toneel...
(schrijver onbekend)
Woensdag 9 augustus 2006
Vandaag zocht ik ...
Vandaag zocht ik de stilte op
In de uithoeken van mijn geest
Onvoorbereid ging ik op reis
Ik was nog nooit zo ver geweest
Ik wist niet wat ik vinden zou
Want ik wist niet wat ik zocht
Maar ik wist dat dit het beste was
Dus ondernam ik deze tocht
Het was zo duister in mezelf
Nergens was er licht
Ik struikelde bij elke stap
Dus deed ik mijn ogen dicht
Ik zag gevoelens, waarvan ik wist
Dat ik ze te lang heb opgekropt
Angsten en emoties
Die ik ooit diep had verstopt
Ik huilde soms, maar lachte ook
Met schimmen uit een ver verleden
Ik herkende ze direct, jawel
Ook al had ik hen zo lang vermeden
Ik wist opeens dat ik gevonden had
Waar ik al zo lang op wacht
Het is liefde en geborgenheid
In de luwte van de nacht
En nu, soms, als ik wakker wordt
En ik wacht op wat zal komen
Dan komt er niks, alleen maar rust
En hervat ik al mijn dromen
Want vandaag zocht ik de stilte op
In de uithoeken van mijn geest
En ik kwam terug, gewoon mezelf
Zoals ik nog nooit ben geweest
(schrijver onbekend)
Zaterdag 5 augustus 2006
ode aan mijn hartsvriend
Ode aan mijn hartsvriend
Een vriend… waar je van kan houden
Een vriend,,,, die je kan vertrouwen
Een vriend,,,, die je hartje kan stelen
Zo een uniek mens, een goed mens
Hij is mijn hartsvriend
Die ik elk uur van de dag
In mijn hart bewaar
Ik koester hem, hou van hem
Hou van zijn warme stem
De waarde van een hartsvriend is onschatbaar
Zelfs onbetaalbaar
Hij blijft mijn vriend, en niet voor even
Maar voor de rest van mijn leven
(schrijver onbekend)
Vrijdag 4 augustus 2006
het kost niet zoveel...
Het kost niet zoveel iemand een glimlach te schenken
Of je hand op te steken voor een vriendelijke groet
Zoiets kan opeens de zon laten schijnen
In het hart van de mens die je zomaar ontmoet
Het kost niet zoveel een hand uit te steken
Om een ander een beetje behulpzaam te zijn
Een dankbare blik is vaak de beloning
Al was de moeite voor u slechts klein
Het kost niet zoveel om je hart wat te openen
Voor de mens om je heen in vreugd en verdriet
Wees blij, dat je zo wat kan doen voor die ander
Of is die ander je medemens niet ?
Het kost maar weinig, je arm om een schouder
Of alleen maar even een zachte druk van een hand
’t is vaak voor de ander of hij heel even in
Een klein paradijs beland
Het kost zo weinig om een ander te geven
Iets wat je zelf ook zo heel graag ontvangt
Vriendschap, alleen door dat weg te schenken
Geef je iets waar ieder mens naar verlangt.
(schrijver onbekend)
Donderdag 3 augustus 2006
ode aan zovelen...
Speciaal opgedragen aan zovelen die hun leven lieten tijdens Wereldoorlog I. - 1914-1918
In Flanders fields the poppies blow- Between the crosses, row on row
- That mark our place; and in the sky
- The larks, still bravely singing, fly
- Scarce heard amid the guns below.
- We are the dead. Short days ago
- We lived, felt dawn, saw sunset glow
- Loved, and were loved, and now we lie
- In Flanders fields.
- Take up our quarrel with the foe:
- To you from failing hands we throw
- The torch; be yours to hold it high.
- If ye break faith with us who die
- We shall not sleep, though poppies grow
- In Flanders fields.
In Flanders fields (John McCrae, 1915)
en ...de vertaling door Tom Lanoye
In Vlaamse velden klappen rozen open
Tussen witte kruisjes, rij op rij,
Die onze plaats hier merken, wijl in 't zwerk
De leeuweriken fluitend werken, onverhoord
Verstomd door het gebulder op de grond.
Wij zijn de doden. Zo-even leefden wij.
Wij dronken dauw. De zon zagen wij zakken.
Wij kusten en werden gekust. Nu rusten wij
in Vlaamse velden voor de Vlaamse kust.
Toe: trekt gij ons krakeel aan met de vijand.
Aan u passeren wij, met zwakke hand, de fakkel.
Houd hem hoog. Weest gij de helden. Laat de doden
Die wij zijn niet stikken of wij vinden slaap noch
Vrede - ook al klappen zoveel rozen open
In zovele Vlaamse velden.
In Vlaamse velden (Tom Lanoye, 2000)
Dinsdag 1 augustus 2006
dat bloemetje dat ...klaproos heet
Zie dat bloemetje staan
Fier met hoofd omhoog
Blij kijkend om zich heen
Kan de wereld aan
O wee daar komt een bui
Gaat er flink op los
Jammer het bloemetje
Krijgt een klap
Steeltje is geknapt
Nu maar goed verzorgen
Straks is het bedorven
Zal het op water zetten
En er tegen praten
Wil dat roosje graag houden
Zie het zo graag staan
Hoop nu, dat het beter zal gaan
We samen weer gaan praten
(sunil)
Donderdag 27 juli 2006
Rood
Rood, is de klaproos
de kleur van het hart
Maar juist in het hartje
zit ook nog wat zwart
Zo heb je in je leven
en in ieder vertrekje
ook wel eens een donker plekje
Maar ik zeg je van harte:
let meer op het rode
dan op het zwarte