TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART
De dag
Waarop je moeder sterft
De dag
Die al je dagen
Van dan af aan
Iets grijzer verft.
Ode aan mijn overleden mama, vandaag 2 jaar geleden.
Lieve Mama,
Nee je bent nog niet vergeten, ik mis je elke dag meer en meer.
Ik wil geen geld
Ik wil geen roem
Ik wil jouw liefde
daar kan ik meer mee doen
Ik wil geen pracht
Ik wil geen praal
Ik wil alleen jou
dan heb ik het allemaal
Ik wil geen zilver
Ik wil geen goud
Ik wil jouw hart
de rest laat me koud
Ik wil geen presentjes
Ik wil geen cadeaus
Ik wil jouw warmte
omdat ik jou boven alles verkoos
Ik wil geen schouderklopje
Ik wil geen complimenten
Ik wil met jou mijn geluk
dat is meer waard dan centen
(auteur onbekend)
Onder moeders paraplu
straalt de wereld wonderlijk
wat je nooit zou durven dromen
wordt daar onvergetelijk
Georges Daemen
Deze brief vond ik toevallig - ik vond hem zo aangrijpend dat ik hem jullie niet wil onthouden.In een Engels ziekenhuis stierf onlangs een oude vrouw op de geriatrische afdeling. Toen de zuster die haar in de laatste levensfase had verzorgd, het kastje naast het bed opruimde, vond ze daarin geen voorwerpen van enige waarde. Maar wel lag er een vel papier in, dat de oude vrouw met moeizaam gevormde lettertjes had volgeschreven. Er stond:
"Wat zie je zuster? Wat zie je?
Een kribbige oude vrouw, niet meer bij de tijd.
Een beetje onzeker, met starende ogen.
Een oude vrouw, die met haar eten knoeit en die geen antwoord geeft,
als je met een hard stemmetje tegen haar zegt
"Ik wou dat je het nou maar eens probeerde."
Een oude vrouw die schijnbaar niets merkt van de dingen die jij doet.
Die steeds weer iets kwijt is, een kous of een schoen.
Die zonder tegenstribbelen laat doen wat jij wilt.
Die met wassen en eten de lange dagen laat vullen.
Denk je dat? Zie je dat?
Doe dan je ogen eens open, zuster. Je kijkt niet eens naar me.
Ik zal je zeggen wie ik ben, als ik hier zo zit.
Als ik plas op jouw bevel en eet, wanneer jij het wilt.
Ik ben een jong meisje van tien, met een vader en een moeder,
met broers en zusters die van elkaar houden.
Een bruid van twintig ben ik en mijn hart springt
op als ik denk aan de belofte die ik deed.
Vijfentwintig ben ik, en ik heb zelf kinderen
die me nodig hebben om een veilig, gelukkig huis te bouwen.
Een vrouw van dertig ben ik en de kleintjes worden snel groot,
verbonden door banden die zullen blijven.
Veertig ben ik. Mijn zoontjes zijn volwassen geworden en uitgevlogen.
Maar mijn man is bij me om te zorgen dat ik niet treur.
Vijftig ben ik - en weer spelen er kinderen op mijn schoot.
Dan komen de donkere dagen. Mijn man is dood.
Ik kijk naar de toekomst en ik huiver van angst.
Want mijn kinderen hebben nu zelf een gezin.
Ik denk aan de jaren van liefde die ik kende.
Nu ben ik een oude vrouw
De tijd is wreed.
Het is een grap van de tijd, ouderen er als dwazen te laten uitzien.
Mijn lichaam is vervallen, gratie en kracht zijn verdwenen.
En er zit nu een steen op de plaats waar ik ooit een hart had.
Maar... binnen in dat oude karkas woont toch nog dat jonge meisje.
Soms klopt mijn oude hart wat sneller.
Ik herinner me de vreugde en de pijn.
Ik heb weer lief. Ik leef mijn leven opnieuw.
Ik denk aan de jaren die voorbij zijn, te snel vervlogen,
en ik accepteer de harde waarheid dat niets kan duren.
Doe je ogen open, zuster, en kijk.
Niet naar die kribbige oude vrouw.
Kijk eens goed, zuster.
Kijk eens naar... mij."
Jij kunt een schouder zijn
Al ooit gezien wanneer 100 ballonnen van 
Zoek de liefde niet in de wereld,
maar...
Leg haar in jouw blik.
Rozen
Tere bloempjes
Toch wonderschoon
Het symboliseert: Liefde
Met de wortels ver uiteenlopend
Staan ze stevig in de aarde
Een groep van knoppen op iedere tak
Sommigen nog niet geheel geopend
't heeft zorg en voedsel nodig om te groeien
't heeft tijd en de zon nodig om te bloeien
Sommigen hebben doorns, waar je U aan kan prikken
Rozen
Tere bloempjes
Toch wonderschoon
Zo is het ook met mensen
Een mens
Soms zo teer
Toch wonderschoon
Ieder mens straalt liefde uit
Liefde heeft voor hen zo veel waarde
Kom je wankel in het leven te staan
Kunnen sommige knoppen niet open gaan
De mens heeft tijd en voedsel nodig om te groeien
De mens heeft zorg en warmte nodig om te bloeien
Als je U alleen voelt
Prikt een medemens door je heen
Dan stroomt er een traan
Die je rustig stromen kan laten gaan
De mens staat niet graag alleen in het leven
De mens wil altijd wel liefde geven
Een mens
Soms zo teer
Toch wonderschoon.
(met dank aan mijn vriendin, Joke)
Mijn droomwereld
Als ik slaap, thuis, waar ik woon,
golvende eindeloosheid
ruimte en licht
weerkaatst
in de eeuwigheid
met dank aan Loek
gedichtje geschreven tijdens een reis op een boot ter hoogte van de shetlandeilanden
Zolang de zon haar stralen geeft
De vogels zingen in de lucht
De boom zijn blad bemint
Een kind er voor ons is
Blijft vriendschap nog dat grote geschenk
Dat ’t leven adem geeft
(auteur onbekend)
Dit zijn mijn handen
Hou ze vast
En blijf een beetje hier
Dit zijn mijn handen
Hou ze vast
Het zijn er samen vier
Twee handen – ach
wat moet ik ermee
Vier is veel meer
veel meer dan twee
Dit zijn mijn handen
Hou ze vast
En blijf een beetje bij me
Toon Hermans
Blijf geloven in een toekomst
Ook al lijkt de kans maar klein
Blijf geloven in een wereld
Die jouw wereld ook kan zijn
Blijf geloven in het leven
In je denken en je doen
Blijf geloven in oprechtheid
En in normen van fatsoen
Blijf geloven in vrede
En een simpel kort gebed
Blijf geloven in de mens
Die zich voor U heeft ingezet
Blijf geloven in het wonder
Dat jouw angsten overwint
Blijf geloven in de onschuld
En de glimlach van een kind
Blijf geloven dat een ander
Ook voor jou wat overheeft
Blijf geloven in de liefde
Alle dagen dat je leeft
Blijf geloven in de waarde
En het doel van je bestaan
Blijf geloven dat de mensen
Eenmaal samen zullen gaan.
(schrijver onbekend)
Je kwam
wel dicht
maar ik wou
dichter
je was
wel lief
maar ik wou
liever
liever
liefst
jou helemaal
niet op afstand
maar totaal
je zei
een woord
maar ik wou
zinnen
je vond
me leuk
maar ik wou
minnen
liever
liefst
met huid en haar
ik hou van jou
vandaar
(Selene)
Ik droom van een mooie waterval
Een waterval van gevoelens
Gevoelens van warmte, liefde, tederheid
Van begrip, vriendschap en verdraagzaamheid.
Ik droom van vrede, overal
Voor alle mensen, voor ons allemaal
Huidskleur maakt dan geen verschil
Anders zijn dat mag, ‘t is wat ik graag wil.
Ik droom van die witte duif
Er is geen oorlog, geen geweld
Mensen spreken ieder een andere taal
Maar verstaan elkander toch, ja allemaal.
Ik droom van een bloemenweide
Van een kristalhelder beekje
Van lekker liggen in de zon
Als dat eens waar was, als dat eens kon.
Ik droom van mensen, dik of dun
Zwart of wit, groot of klein
Rood, geel, bruin, slim of dom
Dat is de buitenkant, daar gaat ‘t toch niet om?
Ik droom van een prachtige waterval
Van de bergen, van een lieflijk dal
Van humor en van tederheid
Er is geen angst, geen vrees, dat is verleden tijd.
Ik droom van liefde, licht en energie
En van de pijn verzachten
Niemand hoeft nog bang te wezen
Ik droom van mensen die genezen.
Ik droom van smeltende sneeuw
Langzaam verwarmd door de zon
Van grenzen die verdwijnen
Van mensen die geen pijn meer lijden.
Ik droom van bevroren harten
Ontdooid door liefde van de medemens
Van mensen, in al hun kwetsbaarheid
Er is geen haat, er is niet langer nijd.
Ik droom, er is geen pijn meer, geen verdriet
Alleen maar mensen die elkander helen
Niemand heeft dan nog zorgen
Eens, ja eens, zijn we veilig en geborgen.
Ik droom mijn eigen droom
Eens wordt het werkelijkheid
Eens is die waterval van gevoelens
Geen droom meer, maar realiteit
(schrijver onbekend)
Ik verf de lucht met een pallet vol kleuren
alles in een spiritueel licht
waar geen duisternis valt te bespeuren.
Ik verf de lucht met geel
de kleuren van de zon
en denkend aan hem
die voor mij haar stralen vangen kon.
Ik verf de lucht met blauw
die de stilte weergeeft van de morgendauw
de kleur van zijn ogen waar vrede heerst
en alle mensen elkaar mogen.
Ik verf de lucht met grijs
wegwijzers te vinden op mijn levensreis,
met woorden zomaar uit mijn mouwen gegooid
die elke bevroren bloem in de winter ontdooit.
Ik verf de lucht met paars
met naast me het licht van een kaars
die me naar mezelf leert luisteren
en wijze woorden in mijn hart laat fluisteren.
Ik verf de lucht met groen
die me toekomstbeelden geven
in een visioen die me liefde, licht en kracht geven
en doen hopen op een zinvoller leven.
Ik verf de lucht met rood
die de passie laat voelen van avondrood
die verandering in mij teweegbrengt
en me nieuwe energie schenkt.
Ik verf de lucht met mijn pallet vol kleuren
met elke veeg van het penseel creëer ik mijn eigen toneel...
(schrijver onbekend)
Vandaag zocht ik de stilte op
In de uithoeken van mijn geest
Onvoorbereid ging ik op reis
Ik was nog nooit zo ver geweest
Ik wist niet wat ik vinden zou
Want ik wist niet wat ik zocht
Maar ik wist dat dit het beste was
Dus ondernam ik deze tocht
Het was zo duister in mezelf
Nergens was er licht
Ik struikelde bij elke stap
Dus deed ik mijn ogen dicht
Ik zag gevoelens, waarvan ik wist
Dat ik ze te lang heb opgekropt
Angsten en emoties
Die ik ooit diep had verstopt
Ik huilde soms, maar lachte ook
Met schimmen uit een ver verleden
Ik herkende ze direct, jawel
Ook al had ik hen zo lang vermeden
Ik wist opeens dat ik gevonden had
Waar ik al zo lang op wacht
Het is liefde en geborgenheid
In de luwte van de nacht
En nu, soms, als ik wakker wordt
En ik wacht op wat zal komen
Dan komt er niks, alleen maar rust
En hervat ik al mijn dromen
Want vandaag zocht ik de stilte op
In de uithoeken van mijn geest
En ik kwam terug, gewoon mezelf
Zoals ik nog nooit ben geweest
(schrijver onbekend)
Ode aan mijn hartsvriend
Een vriend… waar je van kan houden
Een vriend,,,, die je kan vertrouwen
Een vriend,,,, die je hartje kan stelen
Zo een uniek mens, een goed mens
Hij is mijn hartsvriend
Die ik elk uur van de dag
In mijn hart bewaar
Ik koester hem, hou van hem
Hou van zijn warme stem
De waarde van een hartsvriend is onschatbaar
Zelfs onbetaalbaar
Hij blijft mijn vriend, en niet voor even
Maar voor de rest van mijn leven
(schrijver onbekend)
7 reacties op dit bericht
the past
Leuke kids en leuke foto's dervan by the way ...
En vergeet niet ... het grootse ligt vaak in het kleine ...
Ieder ... die zich tekortgedaan voelt ... moet me maar es mailen ... i'll be there
mama
Lieve groetjes van Sonia
Je ode aan je mama.
Lieve groetjes, Luc.hobbyfotografie.
Een mama wordt je niet slechts even maar voor je hele mensenleven
Ook al is je mama er niet meer, toch blijft de gedachte aan haar in je hoofd zitten en geef je bewust of onbewust dingen door aan je eigen kinderen die je van haar aangeleerd kreeg.
Mensen die ons dierbaar zijn gaan steeds te vroeg van ons heen roosje, ongeacht hun leeftijd. Laat de herinnering aan hen een troost zijn in moeilijke dagen zoals jij nu ongetwijfeld beleeft, wens je alle liefs en veel steun toe,
Dikke knuf
je mama
lieve mama
Het ga je goed
van yvette
mama's...
Lieve knuffel van Laathi