Pech

Na regen komt...
regen, en regen,
en nog eens regen...

Alledaags miraculeus

Twee cellen worden een kind

Een knop wordt een bloem

Je goed voelen door een groet

Kunnen voelen wat in een zak zit

Een ei wordt een kuiken
De zon die op de wolken schijnt

Iemand missen die er niet meer is
Een kindje dat geboren wordt

De bedwelmende geur van een bloem
Tranen van verdriet
Proeven hoe lekker er gekookt is

Een kuiken wordt een kleurige haan

De dag die na de nacht komt

Ogen die kunnen kijken

Water dat uit de lucht valt

Kunnen ruiken wat de pot schaft

Zonlicht dat de aarde verwarmt
Een baby die een volwassen mens wordt

Na het slapen weer wakker worden
De sterrenhemel bij een heldere nacht

Iemand herkennen in een menigte

Een regenboog in de lucht

Oren die kunnen horen

Geluk tonen door te lachen

Iemand hebben die van je houdt
.......
Alles zo alledaags, en toch miraculeus

What a wonderful world - Louis Armstrong -  songtekst

Rechtspraak

Gisteren werd het proces behandeld van de gasramp van Gellingen in 2004, waarbij 24 doden vielen en 132 gewonden.   Fluxys, door het Openbaar Ministerie als hoofdbeschuldigde aangeduid, werd over de ganse lijn vrijgesproken.

In het nieuws kwam een woordvoerder van het leger advocaten van Fluxys aan het woord.  Die toonde zich in naam van de groep advocaten van Fluxys die hij vertegenwoordigde zeer tevreden met de vrijspraak. 

Er werd in het nieuws ook een andere advocaat geïnterviewd.  Hij was de advocaat van een verenigde groep van slachtoffers.  Die man sprak in naam van de groep slachtoffers die hij vertegenwoordigde zijn diepe ontgoocheling uit over het vonnis.

Vrolijke Vrienden


Vrolijke vrolijke vrienden
vrolijke vrienden, dat zijn wij
Vrolijke vrolijke vrienden
vrolijke vrienden, dat zijn wij

Als wij samen gaan kamperen
naar het bos of naar de hei
Dan klinkt het wel duizend keren
vrolijke vrienden dat zijn wij

Vrolijke vrolijke vrienden
vrolijke vrienden, dat zijn wij
Vrolijke vrolijke vrienden
vrolijke vrienden, dat zijn wij

's Morgens komt de zon ons wekken
en de vogels zingen blij
Dan is 't tijd dat wij gaan trekken
door de duinen, bos of hei

Vrolijke vrolijke vrienden....

Twee of drie die koken 't eten
brengen lekk're dingen mee
Dat is iets dat wij wel weten,
wie op kamp is eet voor twee!

Vrolijke vrolijke vrienden....

En gaat stil de avond komen,
zingen, dansen wij bij 't vuur
Tot wij in ons tent gaan dromen
in het late, late uur!

Vrolijke vrolijke vrienden....

http://www.youtube.com/watch?v=qoe6C_fKEhY


Op 16 februari 2010 is Bob Davidse, Nonkel Bob, op 89-jarige leeftijd overleden.  Nonkel Bob is voor meerdere generaties kinderen een idool geweest, ook voor mij.

Het Noodlot

Misschien heeft gisteren iemand tegen zijn geliefde gezegd: "Vandaag neem ik de trein, want op de weg vind ik het te gevaarlijk met die sneeuw en ijzel."

Misschien heeft gisteren iemand uit bezorgdheid tegen zijn geliefde gezegd: "Neem vandaag de trein maar, want het is veel te gevaarlijk op de weg om met onze auto naar het werk te rijden."

Misschien heeft gisteren iemand gezegd: "Ik neem vandaag een dag verlof, 'k heb geen zin om met de trein naar het werk te gaan."

Op 15 februari 2010, een ijzig koude winterdag met pakken sneeuw, eist een treinramp in de ochtendspits te Buizingen bij Halle achttien mensenlevens.

14 februari

Een foto op het aanrecht

Waarop je breeduit lacht

Een mooi plaatsje, en terecht

Waar je altijd op ons wacht

Zo blijf je steeds in onze gedachten

En kun jij ons altijd gadeslaan

Wie weet zul je op ons wachten

Zodat we ooit samen verder gaan

Jij was ons grote zorgenkind

 Konden we je nog maar eens zien

Goed of minder goed gezind

Rust zacht, tot later lieve Valentine

5 februari 2010 was voor mij een belangrijke dag, het is de dag dat mijn boek 'NR. 267 - Mijn leven op internaat en daarna' werd uitgegeven.  Hierna vertel ik waarover mijn boek gaat.

In 1960 werd ik op achtjarige leeftijd op aanraden van de dienst Beroepsoriëntering in een internaat geplaatst ver van huis,  dit wegens een lichte handicap aan mijn rechterbeen.  In dat internaat zou ik acht jaar verblijven.  De Broeders van Liefde hadden in Gentbrugge een groot complex gebouwd, en dat moest bevolkt worden, anders was die nieuwbouw zinloos geweest.  Zo kwamen de Broeders via de dienst Beroepsoriëntering ook in het afgelegen gehucht Termolen van Zonhoven terecht (ik weet niet hoe ze het gevonden hebben in die tijd), en konden ze mijn ouders ervan overtuigen dat het internaat het beste zou zijn voor mijn toekomst.

Het internaat was een gesloten gebouw, zonder contact met buitenwereld.  Ik mocht alleen tijdens de grote vakanties naar huis komen, zodat mijn leefwereld zich vooral in het internaat afspeelde.  Als ik tijdens de vakanties terug naar huis kwam, was het voor mij telkens een aanpassen aan de leefregels thuis.  Zo kwam ik iedere keer weer van de ene in een totaal andere leefwereld terecht.

Wanneer ik aan mensen vertel dat ik mijn jeugd grotendeels in een gesloten internaat heb doorgebracht,  krijg ik dikwijls de vraag hoe het daar was.  Moeilijk om dat in een paar zinnen duidelijk te maken.  Nog moeilijker is het om aan iemand uit te leggen welke gevoelens er toen in mij omgingen wanneer ik voor lange tijd van huis weg moest gaan.  Ik heb dan dikwijls geantwoord: “Ooit schrijf ik daar nog een boek over.”  Dat was ik ook altijd van plan, maar ik wilde geen boek uitgeven zolang mijn moeder nog leefde.  Ik wilde niet dat zij geconfronteerd zou worden met bepaalde passages in het boek, die voor haar pijnlijk konden overkomen.  Tenslotte hebben mijn ouders mij naar dat internaat laten gaan met de beste bedoelingen, op voorspraak van “deskundigen.”  Twee jaar geleden is mijn moeder overleden en van toen af heb ik er echt werk van gemaakt om mijn boek te schrijven, want in mijn hoofd was ik er langer mee bezig.  Het boek is grotendeels anekdotisch en ik heb er vele foto’s in opgenomen, om de tegenstelling tussen de twee leefwerelden, thuis en het internaat, voor de lezer duidelijk te maken.  Eén beeld zegt soms meer dan duizend woorden.  Enkele foto's uit het boek, zijn ook te zien op mijn foto-album (mijn fotoalbum - zie link in kolom rechts): http://fotoalbum.seniorennet.be/teuthasp/nr_267/
In een aparte verhaallijn probeer ik duidelijk te maken welke blijvende invloed het internaat heeft gehad op mijn latere leven. 

De hoofdtitel van mijn boek is 'NR. 267.'  Dat was het nummer dat gedurende heel mijn verblijf in het internaat in al mijn kledingstukken moest worden genaaid, zodat ze herkenbaar waren.

Natuurlijk speelt mijn moeder een hoofdrol in het boek over mijn jeugd.  Toen zij enkele jaren geleden ziek werd, hield ik een dagboek bij om die emotionele periode te verwerken.  Dat dagboek bleef onaangeroerd liggen tot ik het een tijdje geleden aan een paar mensen liet lezen en die vonden, zoals ik hen suggereerde, dat dit dagboek een mooie afsluiter kon zijn voor mijn boek.  De vele facetten die tijdens de korte ziekte van mijn moeder aan bod kwamen, komen in het boek voor: het waarom van haar ziekte, het lijden, de wanhoop, gewetensvragen van de kinderen, de liefdevolle momenten, de berusting en haar overlijden.  Omdat ik het dagboek dagelijks bijhield kan het bij momenten hard overkomen, omdat het puur is geschreven, vanuit mijn gevoelens op die momenten.  Toch is er in het dagboek, net zoals in het eerste deel van mijn boek over mijn jeugdjaren, altijd een warme ondertoon aanwezig, dikwijls gespekt met een dosis humor.  Als eerbetuiging aan mijn moeder heb ik het dagboek aan mijn boek toegevoegd.

Mijn boek ‘NR. 267 - Mijn leven op internaat en daarna’ wordt ruim geïllustreerd met foto’s en authentieke documenten en telt 120 pagina’s.

Het boek is uitgegeven door uitgever Bola Editions uit Gent, en is te koop in de boekwinkels voor de prijs van 17,95 euro (ISBN-nummer: 9789490243074). 

Tot eind april is het boek te bestellen zonder verzendingskosten, door overschrijving van 17,95 euro op rekeningnummer 979-5932740-31 van Bola Editions, met vermelding van "NR. 267."  Vanaf 1 mei 2010 rekent de uitgever 2,5 euro verzendingskosten aan. 

Info: www.bola-editions.be

           info@bola-editions.be

         www.stefaanvanlaere.be

Voetbalsupporters

Er zijn twee soorten fanatieke voetbalsupporters.  Zij die blind zijn voor de fouten van hun eigen ploeg en zij die die fouten niet willen zien.

Met dank aan

Als iemand mij eens kon uitleggen waarom op overlijdensberichten altijd alleen maar staat: “Met dank aan haar/zijn huisdokter.”

En nooit, bijvoorbeeld: “Met dank aan haar/zijn bakker, slager, tuinier, kapper of bankier...."

We werken allemaal toch maar voor onze boterham    .

Gedichtendag

Vandaag is het gedichtendag

geen dichter die dit missen mag

iets met een traan of een lach

of een rijmpje met een kwinkslag

Je laat je maar gaan, alles kan

als je maar niet speelt op de man

een gedicht dat is geen roman

en ligt in het bereik van alleman

Een gedicht over het weer

over de liefde of het verkeer

of over je baas, die brombeer

laat je maar gaan deze keer

Want het is vandaag gedichtendag

de dag dat je schrijven mag

wat al lang op je lever lag

onder de vlag van gedichtendag

Door de economische crisis is er ook onrust in de luxe-lingeriesector, zowel bij de productie als bij de verkoop.  De vakbonden hebben al gedreigd: zij willen geen naakte ontslagen.

2010: balans na bijna een maand

De klanken van de nieuwjaarswensen zijn nog maar net uitgestorven, en toch kregen we in dit prille nieuwe jaar al heel wat ellende over ons heen.  Meer dan we voor mogelijk hielden:
- Ronald Janssen;
- aardbeving Haïti: voorlopig 150.000 doden (25/1), honderdduizenden  gewonden, daklozen…;
- ongeveer 1,7 miljoen liter olie kwam in zee terecht na een botising tussen een sleepboot en een olietanker;
- sneeuwstormen en misérie op onze wegen, alle strooizout op;
- sluiting Opel-fabriek te Antwerpen aangekondigd, met in haar kielzog talrijke andere bedrijven;
- vliegtuig valt neer en een mislukte aanslag op een vliegtuig;
- een minister van pensioenen met een lege kas die zijn job verwart met stand-upcomedy;
- gasexplosie in Luik verwoest appartementsgebouw, tientallen doden?
-  vul maar aan…

En nu het goede nieuws dat ons in 2010 al te beurt viel:
- euh
- euh, euh, euh
- vul maar aan…

Vooral positief blijven….

Als ik heel de vakantie braaf ben

Krijg ik een nieuwe fiets

Pa kreeg gisteren een nieuwe auto

Ik heb een heel, heel brave pa

Mijn pa kan alles

Hij was vroeger altijd de beste

Maar hij wordt oud, zegt ma

Rekenen gaat nu zo goed niet meer

                                  Van schrijfpapier naar PC

Bij het opruimen van oude dossiers, kom je soms interessante dingen tegen.  Zo vond ik bijvoorbeeld volgende onderstaande nota terug, die ik in november 1999 naar mijn chef stuurde. 

"Nota aan de heer .... (mijn chef)

Momenteel beschikken wij in onze bureau over één volwaardige PC met printer en één reserve PC, die hier is blijven staan als 'oefencomputer.'  Omdat wij alsmaar meer en meer met de PC werken, is één computer voor vier mensen te weinig.  Nu gebeurt het al regelmatig dat iemand moet wachten tot de PC vrij is.  Daarom mijn voorstel om één PC met printer bij te kopen voor onze bureau.  Zo is er dan voor twee mensen één PC.  Indien deze aankoop nu niet mogelijk is, zou die toch best begin 2000 gebeuren."

Tot zover de nota van 1999.  Nu is de situatie in dezelfde bureau de volgende: iedereen heeft een PC en als die uitvalt, zijn we allemaal technisch werkloos.

Persoonlijk heb ik de tijd nog meegemaakt van geschreven brieven en schrijven in boeken, de antieke typemachine, het carbonpapier, de stencils, masters, en nu de PC.  Wedden dat sommige jonge bedienden bepaalde termen niet meer kennen.  Van een snel veranderende wereld gesproken.

Driekoningen

Rond de kerstperiode van vorig jaar alweer, stond er in de kranten een opmerkelijk bericht.  Dominee Thomas Anderson van de “Living World Bible Church” in Mesa Arizona, een autoriteit in zijn vakgebied, beweert dat Jezus niet arm geweest kan zijn, gezien hij bij zijn geboorte waardevolle giften kreeg als goud, wierook en mirre.  De ouders van Jezus, Jozef en Maria, waren volgens de dominee eveneens bemiddeld.  Ze trokken bijvoorbeeld per ezel naar Bethlehem, wat in die tijd een uiting van welstand was.  Een ezel stond in die tijd, volgens de dominee, gelijk met nu een Cadillac.  Als een arme een ezel had, dan at hij die op, zo simpel is dat.  Alleen de meer bemiddelden konden volgens de dominee hun ezel onderhouden als vervoermiddel.  Waarbij ik me de vraag stel of we er in die tweeduizend jaar echt zijn op vooruit geraakt, want in tijden van crisis zie ik nu niemand zijn Cadillac oppeuzelen.

Dat bericht stemt tot nadenken.  Is Jezus alleen maar in een stal geboren, omdat er in de herberg geen plaats meer was?  Stel dat er in die herberg wel nog plaats was geweest, ons kerstverhaal zou er heel anders hebben uitgezien.  Van een kribbe, een os of een ezel zou dan  geen sprake zijn geweest.  Misschien was Jozef dan na die lange vermoeiende reis een pintje gaan drinken aan de toog, wat een heel aanvaardbare daad zou geweest zijn.  Misschien was Maria in tussentijd dan wel alleen bevallen.  Herders zouden in dat verhaal waarschijnlijk niet zijn voorgekomen, wel zatte tooghangers die er mee lachten dat de Heiland was geboren. 

Komen binnenkort nog andere delen van het bijbels verhaal op losse schroeven te staan?  Volgens mij is het gewoon wachten op de resultaten van de studie van één of andere professor Bijbelkunde, die uitwijst dat er niet drie, maar vier Koningen waren.  Caspar, Melchior en Balthasar zouden het gezelschap gehad hebben van een vierde vorst, namelijk Filippis Bardos.  Eigenlijk was die op dat moment nog geen koning, maar een prins, alhoewel hij toch niet meer van de jongsten was.  Volgens de nog te publiceren studie kwam dat omdat zijn oude koppige vader maar geen afstand van de troon wilde doen, omdat hij zo gehecht was aan zijn wereldse macht.  Andere deskundigen zullen dat tegenspreken en de mening opperen dat de vader geen vertrouwen zou hebben gehad in zijn zoon en daarom zelf zo lang mogelijk koning wilde blijven.  Wat er ook van zij,  Fillippis Bardos had een voor die tijd zeer origineel cadeau bij.  Zijn drie kompanen hadden goud, wierook en mirre, maar hij had spande de kroon met één kilo van de beste Belgische kwaliteitspralines, onbetaalbaar in die tijd.  Daar hebben ze met zijn allen die dag en nacht heerlijk van gesnoept.  Tot zover alleszins de nieuwe studie, die één van de eerstvolgende dagen wereldkundig zal worden gemaakt.  Zullen we in de toekomst een nieuw beeldje aan onze kerststal moeten toevoegen?  Dat van Fillippis Bardos, de vierde en vergeten koning, die de wereld verbaasde,… en hopelijk niet op stelten zal zetten.

Wat zou ik graag

Wat zou ik nog eens graag, al was het maar even

Onbekommerd spelen als een kind van zeven

In de waan dat de wereld een hemel is

Zonder haat, geweld, slechte wil of ergernis

Wat zou ik nog eens graag, al was het maar even

Stoeien en rennen als was het voor mijn leven

Zonder ophouden glijden over het gladde ijs

Tot ik ze hoor zeggen: “die is niet goed wijs”

Wat zou ik nog eens graag, al was het maar even

Keihard lopen in de sneeuw, zonder op te geven

Doch mijn verstand zegt, “pas op en maak geen fout,

Je gaat vallen en dat doet pijn,”... wat word ik oud

Probeer het maar eens uit te leggen aan een kalkoen, een biggetje of aan een kalf, dat Kerstmis het feest is van liefde, vrede en hoop.