Archief

Goh

Iemand is er ooit mee begonnen, en nu wordt het door iedereen gebruikt, altijd en overal. Nog niet zo lang geleden bestond het nog niet, en nu kan men er niet meer zonder.  Niemand weet precies wie begonnen is, maar dat maakt niets uit, het is er, en het zal er blijven, zonder twijfel. Men stelt een vraag aan iemand, en het eerste woord van het antwoord is tegenwoordig negen kansen op tien: “Goh.” Om gek van te worden. In interviews op radio en tv, telkens duikt het woordje weer op.

“Denkt u dat het nog lang gaat duren voor de onderhandelingen kunnen worden afgerond?”
“Goh, dat zal er vanaf hangen of iedereen alsnog wat wilt toegeven.”

“Hebt u lang moeten zoeken voor de juiste cast?”
“Goh, dat viel eigenlijk nogal mee.”

“Als u de keuze had, zou u dan vandaag nog hetzelfde doen als toen?”
“Goh, als de omstandigheden hetzelfde zouden zijn, zeker!

En zo gaat dat maar door, hele dagen lang, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Eigenaardig genoeg, niet alleen in de gesproken media. Zelfs in kranten en tijdschriften wordt het woordje zwart op wit afgedrukt op papier. Alsof het er echt bij hoort, en het antwoord er zonder niet volledig zou zijn.

“Goh” kan zonder de minste twijfel plaatsnemen naast andere misbaksels, zoals daar zijn: “Ik heb zoiets van,” en “Eigenlijk,” en “Feitelijk,” en “Zeg maar.”

Allemaal woordjes die zinnen moeten opvullen of worden gebruikt om tijd te winnen voor het bedenken van het gepaste antwoord.

Is dit eigenlijk, feitelijk niet het onweerlegbare bewijs dat de mens rechtstreeks afstamt van de apen? Apen apen apen na, wordt terecht beweerd. En mensen apen mensen na. Meer bewijzen dat we veel dezelfde genen hebben als het vierhandige zoogdier uit de orde der primaten hebben we toch niet meer nodig, zeg maar.

Als men mij moest vragen wat ik vind van die stopwoordjes dan zou mijn antwoord zeker zijn: “Goh, eigenlijk moet ik daar eens goed over nadenken, feitelijk. Ik heb zoiets van, dat is taalevolutie, zeg maar.” 

WK

Het vliegtuig is geland
De helden zijn terug in het land
Een halve finale lag binnen bereik
Want alle ploegen waren zo goed als gelijk
Argentijnen hadden de betere Goden
En zouden de Belgische hoop doden
Vreugde sloeg om in nationaal verdriet
Waarom toch, waarom haalden ze het niet
We hadden in onze ploeg zoveel virtuozen
We zouden de anderen kunnen doen blozen
Eén onverwacht, nog niet eens zo’n hard schot
Bezegelde ongenadig het droeve Belgische lot
Spijtig dat we Marcske niet meer kunnen zien springen
Dat we de Brabançonne niet meer horen zingen
Jammer voor die massa’s op de grote pleinen
Dat ze zonder feesten moesten verdwijnen
Ongenadig hard kan het zijn, het voetbalspel
Op één seconde brengt het je van de hemel naar de hel
Helden worden plots gewone stervelingen
Met ieder op zich hun eigen beperkingen
Vreugdekreten slaan hier en daar al om in kritiek
Er wordt gemopperd over de gevolgde tactiek
Vragen worden gesteld over de grootste vedetten
Waarom konden die de scheve situatie niet rechtzetten
Gelukkig ontdekten we op tv die gevatte Jan Mulder
En bleef Johan Boskamp zichzelf met zijn schalkse gebulder
 Velen supporteren vanaf nu voor één van de tegenstanders
We kunnen er niet omheen, die eeuwige Nederlanders
Hup Holland Hup
Pak die wereldcup

Update na de halve finale Nederland-Argentinië:
Spijtig voor Oranje
Het verloor ook van Argentinië
Zonder franje

Verkiezingen

Graag zou ik alles van je geloven
De vele dingen die je blijft beloven
Je houdt niet op me te bestoken
Met brieven die jezelf bewieroken

De economie geraakt dra uit het slop
Binnenkort staat niemand nog op de dop
De boeven krijgen allemaal klop
Je brengt ons land naar de top

Ons pensioen is bij jou in goede handen
En alle vijf jaar krijg ik nieuwe tanden
Voor de armen bouw je mooie panden
En alle zieken krijgen helpende handen

Daarmee hebben we het nog niet gehad
Ook beloof je langs elke weg een veilig fietspad
Grote steden krijgen een olympisch zwembad
En kleine voetbalploegen een gratis grasmat

Maar hoe wil je dat ik je kan vertrouwen
Dat het me nooit zal berouwen
dat ik rekening met je zal houden
En je me morgen niet zult afsnauwen

Want nu al betrapte ik je op een onwaarheid
Geef toe, je bent toch al even uit de pubertijd
Toch zie ik op je foto’s altijd een jonge meid
Daarom, graag nog even wat bedenktijd

De speldenknop

Wereldschokkend nieuws in de wetenschappelijke wereld: Amerikaanse onderzoekers hebben naar eigen zeggen overtuigend bewijs gevonden voor de oerknal. Met een krachtige telescoop op de Zuidpool hebben ze de door Einstein bijna honderd jaar geleden voorspelde zwaartekrachtgolven kunnen waarnemen. Voor deze ontdekking worden superlatieven bovengehaald als ‘Nobelprijswaardig’ ‘baanbrekend’ en ‘één van de grootste wetenschappelijke ontdekkingen uit de geschiedenis.’

De geleerden beweren dat het heelal voor de big bang, of de oerknal, het volume had van een speldenknop. In een fractie van een seconde na de ontploffing breidde de speldenknop zich miljarden keren uit, het ontstaan van het heelal. Deze uitdijing veroorzaakte de nu waargenomen enorme zwaartekrachtgolven, en worden aanzien als de nagloed van de oerknal.

Wie zijn wij om supergeleerden tegen te spreken, of hun stellingen nog maar in twijfel te trekken? Voor een tegenbewijs is wetenschappelijke argumentatie nodig, en die kan momenteel niemand leveren. Ook u en ik zouden indertijd, zo’n 13,8 miljard jaar geleden, in een of andere vorm in die speldenknop hebben gezeten, want in die knop zaten alle latere grondstoffen, wordt beweerd.   Niets is er nadien nog bijgekomen.

Ik heb voor de toekomstige Amerikaanse Nobelprijswinnaars, want zoveel is bijna zeker, enkele vragen.

Mijn eerste is: hoe weten zij met stellige zekerheid dat het heelal voor de oerknal samengebald zat in een kluitje, ter grootte van een speldenknop. Zou het niet kunnen dat het de grootte had van een erwt, een appel, een pompelmoes, een pompoen, een grote strandbal, of zelfs de grootte van de maan? Waarom altijd maar spreken van die speldenknop? Trouwens: was het een grote of een kleine speldenknop?  In de naaikoffer van mijn vrouw zitten allerlei exemplaren.  Het moet juist zijn als je zo iets belangrijks beweert, niet zo maar met je klak er naar gooien, vind ik.  Maar dit terzijde gelaten, dit is niet mijn grootste vraag.

Dé vraag waar ik al mee zit opgescheept vanaf het moment dat ik redelijk kon denken, is de volgende: waar kwam de materie vandaan die zat opgesloten in de fractie, ter grootte van die speldenknop? Iedereen weet, en geleerden zullen het niet tegenspreken, dat men niets kan maken uit het niets. Probeer het maar eens. In die oerspeldenknop zat al de materie van het bestaande heelal samengeperst: de aarde, de maan, de planeten, ons melkwegstelsel, miljarden andere sterrenstelsels, met elk miljarden zonnen en planeten. Toch moet er voor die speldenknop een tijd geweest zijn dat er niets was, helemaal niets. Zelfs de grootste tovenaars die een konijn of een duif uit hun hoge hoed toveren, leggen ons in de luren door de beestjes ergens ongezien weg te steken en dan zogezegd uit het niets te laten verschijnen. De diertjes waren er evenwel, ben ik zeker van. Ze kwamen niet uit het niets uit die hoed te voorschijn. Hoe heeft de Schepper het dan klaargespeeld om alles wat bestaat uit het niets te maken?

Tot nog toe heeft geen enkele wetenschapper dat kunnen verklaren. Ze blijven vastzitten bij die speldenknop. Verder kunnen ze niet teruggaan. En zolang ze dat niet kunnen, blijf ik een sceptische volger van de theorieën over het ontstaan van het heelal, en blijft mijn stelling overeind dat je uit het niets niets kunt maken. Een stelling die tot nader order standhoudt, en niet kan worden weerlegd, maar evenmin Nobelprijsgevoelig is.

Allerheiligen

Dat blauwgroene graf
Aan de achterkant van het kerkhof,
Links van de grote lindeboom
Alle jaren was het mooi verzorgd
En stond er een groot
Zelfgemaakt bloemstuk
Midden op de steen
Er waren mensen
Die er speciaal naar gingen kijken
Kunststukken waren het

Dit jaar lag het graf
Er verlaten en vuil bij
Half vergane bladeren van de grote lindeboom
Plakten aan de grafsteen
Bovenaan de rechtopstaande plaat
Was een naam bijgezet

Georges en Gizelle 
Zijn terug samen nu

Wespen

Zzzzzzzz, daar is weer een
Sla niet zo wild om je heen
Zzzzzzzz, daar komt nummer twee
Amaai, wat een kanjer, owee

Zzzzzzz, zigzag zigzag zigzag
Dra plegen ze een aanslag
Onze meppers gaan heen en weer
Altijd er naast, keer op keer

Zzzzzzzz, nummer drie komt eraan
Dat is hier nog niet gedaan
Ons terrasje wordt een oorlogsveld
Ha, daar ligt de eerste uitgeteld

De wespen geven niet op
Eén vliegt rakelings naast mijn kop
Ze hebben het op ons bier gemunt
Nu mikken, zo goed als je kunt

Helaas, weer er naast geslagen
Zzzzzzz, een nieuwe komt ons belagen
Dat is hier niet meer plezant zeg
Kom, pak de glazen, we zijn weg.

Het systeem

De nachtmerrie van Georges Orwell, beschreven in zijn boek ‘1984’, is werkelijkheid geworden.  In zijn boek beschrijft de auteur een toekomstig groot land, waarin iedereen voortdurend in de gaten wordt gehouden door middel van camera’s, die zelfs in de huizen zijn geïnstalleerd.  Orwell beschrijft een onmenselijke dictatoriale eenpartijstaat, die volledig beheerst wordt door de Partij. De overal aanwezige leider van de Partij en het land wordt Big Brother genoemd.  De bewoners van dat toekomstig land worden angst ingeboezemd met de slogan ‘Big Brother is watching you’.

En wat lees ik gisteren in mijn krant?  Er is een nieuwe generatie televisies op komst die het kijk- en surfgedrag van de bewoners voortdurend registreren en doorspelen aan allerlei geïnteresseerden, die daarvoor al dan niet moeten betalen.  Zijn dit de camera’s in de huizen, waar Georges Orwell voorspellend over schreef?  Organisaties die begaan zijn met mensenrechten en privacy protesteren momenteel met alle mogelijke middelen tegen deze nieuwe vorm van indringers in onze privacy, maar Big Brother trekt zich daar niet veel van aan.  De TV’s zullen er komen.

Heeft Big Brother de macht al overgenomen?  Waarschijnlijk wel, het proces is niet meer terug te schroeven.  Dat ondervond ik deze week ook toen ik contact opnam met diensten van het Federale Overheidsdienst Financiën.  Al van begin april had ik een aanvraag ingediend voor het terugstorten van een klein bedrag aan mij waar ik recht op had, maar dat lijkt niet zo eenvoudig.  Begin april verzekerde de bediende van Financiën mij dat ik binnen de drie maanden mijn geld zou hebben, maar toen ik deze week telefonisch informeerde omdat de betaling uitbleef, kreeg ik een andere versie te horen.  Er werd me gezegd dat mijn aanvraag wel degelijk is behandeld, maar dat het nu in ‘Het Systeem’ zit, wat er feitelijk op neerkomt dat ik vanaf nu nog drie maanden moet wachten op mijn beetje geld.  Op mijn vraag of dat niet wat vlugger kon, kreeg ik het antwoord dat dit niet gaat, omdat het zo in ‘Het Systeem’ zit en niemand daar nog iets kan aan veranderen.  Wachten dan maar tot Big Brother toestemming geeft om mijn geld terug op mijn rekening te storten.  Mensen hebben daar niets meer over te zeggen blijkbaar.

Na het middagjournaal op de radio luisterde ik naar het weerbericht.  De weerman had niet zo’n goed zicht op de situatie voor de volgende dagen.  Hij zei dat de Europese en de Amerikaanse computers totaal verschillende vooruitzichten gaven.  Hijzelf was daardoor flink in de war en kon of durfde zich niet uitspreken welke van de twee Systemen het bij het rechte eind had.  Waar is de tijd gebleven dat Armand Pien nog zelf het weer voorspelde, zich baserend op de straalstroom, en niets dan de straalstroom.  Nu voorspellen de computers het weer.  Ze krijgen de nodige informatie hiervoor van tientallen satellieten die hoog boven ons hoofd in de ruimte zweven.  Als verschillende computers elkaar tegenspreken, durft niemand zijn nek nog uit te steken om te bepalen wie van de twee gelijk heeft.  De weermannen en –vrouwen kunnen zelf geen weer meer voorspellen, ze kunnen alleen nog aflezen wat Big Brother hen voorkauwt. 

Big Brother is serieus op mijn systeem aan het werken.  Zijn hulp stel ik wel op prijs als ik via zijn dienaar Google dingen aan de weet wil komen, maar alleen als ik het hem vraag.  Voor de rest wil ik gerust gelaten worden en baas blijven in mijn eigen huis en over mijn eigen leven.  Evenwel, de strijd zal moeilijk worden.  Camera’s  in de winkels en in alle gebouwen, langs de straten en op de pleinen en binnenkort nog in onze huiskamers, terwijl we tv kijken.  Big Brother is overal. Big Brother is watching you.

Nooit geen

Op het discussieforum van de voetbalploeg waarvoor ik supporter, KRC Genk, schreef iemand het volgende: ”Haroun toonde nooit geen inzet op de trainingen.” 
Waarop iemand anders dan reageerde met: “Dus had hij altijd inzet.”
Eigenlijk een heel plezante en rake opmerking, maar die reactie schoot bij de eerste dan weer in het verkeerde keelgat, en anderen begonnen zich ook in de discussie over slecht taalgebruik te moeien.  De duidelijkste reacties gingen als volgt: “Wat een bende zeikerds zijn da toch hier op blauwwit  - Voor wa begint ge geen taalforum en ga daar de mierenneukers uithangen - Soms is het hier een wedstrijd... "De slimste mens!!" - Sommige achten zich echt superieur!! - Ja en nu mogen alle spellingcontroleurs het stoppen. “
En zo ging het nog een tijdje door.

Vandaag lees ik op het discussieforum een citaat van de trainer van Genk in een krant, namelijk: “Ik wil nog enkele versterkingen in de breedte.” 
Nog enkele versterkingen in de breedte!  Wat bedoelt hij daarmee?  Een versterking is volgens mij iemand binnenhalen, die beter is dan hetgeen er al is.  Ofwel had hij moeten spreken van “het uitbreiden van de kern in de breedte.”  Gaat het bestuur nu wel snappen wat de trainer eigenlijk bedoelt?

Ik heb zo’n raar voorgevoel.  Als ze bij KRC Genk zo gaan verder doen met wartaal uit te kramen, vrees ik dat de supporters dit jaar nooit geen goede match meer te zien gaan krijgen.   Heb ik hiermee willen zeggen dat de supporters alleen maar goede matchen gaan te zien krijgen, of niet?  Dat de spellingcontroleurs, de mierenneukers en de zeikerds het maar uitzoeken!

Positief taalgebruik

De Stad Gent heeft het woord allochtoon uit haar woordenlijst geschrapt, omdat het een negatieve bijklank zou hebben.  Voortaan wordt in Gent gesproken over bijvoorbeeld Turkse of Marokkaanse Gentenaars,  in plaats van allochtonen.

In navolging van dit opmerkelijk initiatief, heb ikzelf besloten mijn taalgebruik op te vijzelen, en woorden met een negatieve bijklank uit mijn woordgebruik te weren.  Hierna enkele voorbeelden uit mijn nieuwe taalgebruik.

Na de vele bankschandalen en de super bonussen voor degenen die het spaargeld van hun klanten hadden verloren met slecht te gokken op de beurs, zeg ik niet meer: “Ik ga naar de bank,” maar wel: “ik ga naar het dobbelhuis”;

Nadat ik in de krant heb gelezen dat een middagdutje zeer goed is voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid, en zelfs Alfred Einstein er een grote voorstander van was, zeg ik niet meer tegen mijn vrouw: “Ik ga een middagdutje doen,” maar: “ik ga een Einsteinslaapje doen”;

Na de vele pedofielschandelen in de kerk rond priesters, bisschoppen, paters, broeders van liefde en andere geestelijken, zeg ik niet meer: “Ik ga naar de Kerk,” maar: “ik ga naar het Spruitjeshuis”;

Paardenvlees in bereidingen met rundsvlees, uitwerpselen van dieren in koekjes, restanten van vergiftigde maïs in de gehele voedselketen, dodelijke bacteriën op groenten, enz., enz….  Inkopen doen wordt meer en meer een gok: ga ik er ziek van worden, of niet?  Bijgevolg zeg ik niet meer: “Ik ga inkopen doen in de supermarkt,” maar: “ik ga naar de superroulette”;

Door de alsmaar hoger oplopende kosten door de vergrijzing, krijgen woorden als bejaarden en gepensioneerden voor sommigen beetje bij beetje een negatieve bijklank.  Daarom zeg ik niet meer: “Die man gaat met pensioen,” maar: “die man wordt thuiswerker,” en een “bejaarde” noem ik nu voortaan een “seniorknaap;”

Lance Armstrong heeft bekend dat zijn zeven Tourzeges er kwamen dankzij dopinggebruik.  Sinds zijn openbare biecht, hebben vele andere renners het gebruik van doping toegegeven.  Het woord “koers” roept nu negatieve gedachten op.  Mij zul je niet meer horen zeggen: “Ik ga naar de koers kijken op tv,” maar: “ik ga naar de speedrace kijken op tv.”

En tenslotte: een zin die ik tegenwoordig het minst graag uitspreek, is de volgende: “Ik heb eens gekeken, het is dringend tijd om mazout in te doen.”  Van het woord mazout krijg ik de koude rillingen, sinds de prijs ervan naar een onbetaalbare hoogte is gestegen.  Wees positief, zeg niet meer: “We gaan mazout indoen,” maar wel: “we gaan vloeigoud indoen.”  Klink heel wat chiquer, en het woord benadert beter de werkelijkheid dan het stomme “mazout.”

Wie nog tips heeft om mijn taalgebruik positiever te maken, mag het mij laten weten.  Alle rooskleurige ideeën zijn welkom.

Dinges

Ongemerkt is het ons huis binnengedrongen.  Ik schrijf ‘het’, maar het zou evengoed een ‘zij’ of een ‘hij’ kunnen zijn.  In het begin hadden we het niet meteen in de gaten, maar de laatste tijd kunnen we er niet meer naast kijken.  Op alle mogelijke manieren en ogenblikken duikt het, zij of hij, het ‘dinges’ dus, op.

Gisteren nog vroeg ik aan mijn vrouw of zij niet wist waar dat dinges kon liggen voor de tv.  Toevallig wist ze dat het in de lade van het kastje lag, onder het programmaboekje. 

Toen ik vorige week buiten wat aan het werk was, riep mijn vrouw van ver dat dinges, die hier altijd kwam doorgewandeld met zijne hond, ook dood was.

Zelf zat ik deze morgen een hele tijd te zoeken naar dat dinges om oneffenheden weg te werken op houtwerk vooraleer met het verfwerk te beginnen.  

Het zijn wij niet alleen die “dinges’ hier te pas en te onpas zien opduiken.  In het weekend was mijn schoonzuster hier op bezoek, en plots zei die: “Oh, dat is een schoon dinges daar, hebt ge dat al lang?”  Raar dat ze dat vroeg, want dat stond hier al jaren, op dezelfde plaats nog wel.  Heb ik ooit eens gekocht voor de verjaardag van mijn vrouw, en dat moet zij vroeger zeker nog gezien hebben, volgens mij.

Honderd procent zeker ben ik er van dat dinges hier vroeger niet, of bijna nooit, rondhing.  Het gebeurde wel eens een zeldzame keer dat zijn of haar naam viel, maar dat was eerder uitzonderlijk.  Tegenwoordig is dat dinges hier alomtegenwoordig.  Het wordt zelfs zeer vreemd als iemand vraagt of ‘gij dat dinges soms niet hebt gehad om dinges mee te maken.’ 

Pas op, meestal wordt het dan iets later toch teruggevonden. Soms blijft het even onvindbaar, om dan ’s anderendaags op een onverwacht ogenblik terug op te duiken.  Zelfs ’s nachts, als ge niet kunt slapen, is het bijwijlen ineens terug van weggeweest.  Reden voor paniek is er dus alsnog niet. 

Nu ik er aan denk, als iemand een manier weet om dat dinges hier weg te krijgen, die mag me altijd contacteren per telefoon, e-mail of per dinges,…dat spul dat ge kunt meenemen en waar ge overal mee kunt internetten zelfs tegenwoordig,  allee ge weet wel hé…