Een speciale noveen ter ere van de Koningin van de Vrede in Medjugorje

Gebed van Paus Leo XIII tot de H. Aartsengel Michaël

(ook gebruikt door pater Candido Amantini - veilig voor leken en gebruikt door Zachary King)

Meest glorierijke Prins van de hemelse legerscharen, H. Aartsengel Michaël, verdedig ons in de strijd tegen de machten der duisternis en hun geestelijke boosaardigheid.

Kom ons te hulp, die God geschapen heeft en die Hij met het bloed van Christus Jezus, Zijn Zoon, heeft verlost van de tirannie van de duivel.

De Heilige Kerk vereert u als haar hoeder en beschermer; aan u heeft de Heer de zielen van de verlosten toevertrouwd om naar de Hemel geleid te worden.

Bid daarom tot de God van de Vrede, dat u Satan onder onze voeten verplettert, zodat hij de mensen niet langer tot slaaf kan maken en de Kerk geen kwaad meer kan doen.

Breng onze gebeden, samen met de uwe, naar de Allerhoogste, opdat zij zonder uitstel Zijn barmhartigheid over ons mogen afroepen. Bind Satan en werp hem in de afgrond, waar hij geen zielen meer kan verleiden.

Amen. 

Een gebed tot de Maagd tegen de geesten der duisternis

Remedie tegen de “geesten der duisternis” en de krachten van haat en angst. 

Meest verheven Koningin van de Hemel, Soevereine Meesteres der Engelen, U die van meet af aan van God de macht hebt ontvangen om de kop van Satan te verpletteren, wij smeken u nederig, uw heilige legioenen te zenden, opdat zij onder uw bevel en door uw macht de duivels overal mogen verdrijven, hen mogen bestrijden, hun brutaliteit mogen bedwingen en hen in de afgrond mogen werpen. 

Wie is gelijk aan God? 

O goede en tedere Moeder, Uj zult altijd onze liefde en onze hoop zijn. 

O goddelijke Moeder, zend uw heilige engelen om mij te verdedigen en de wrede vijand ver van mij te verdrijven. 

Heilige Engelen en Aartsengelen, verdedig ons, behoed ons. 

Gebed van levensoffer:

Mijn lieve Jezus, voor de Personen van de Allerheiligste Drie-eenheid, voor Onze Hemelse Moeder en het hele Hemelse Hof, offer ik, overeenkomstig de intenties van Uw Eucharistisch Hart en van het Onbevlekte Hart van de Allerheiligste Maria, mijn hele leven, al mijn Heilige Missen, Communies, goede werken, offers en lijden, en verenig ik ze met de verdiensten van Uw Allerheiligste Bloed en Uw dood aan het Kruis: om de Glorierijke Allerheiligste Drie-eenheid te aanbidden, om vergoeding te bieden voor onze zonden, voor de eenheid van onze Heilige Moederkerk, voor onze priesters, voor heilige priesterroepingen en voor alle zielen tot het einde der wereld.

Ontvang, mijn Jezus, mijn levensoffer en schenk mij de genade om daarin trouw te volharden tot het einde van mijn leven. Amen. 

Kort gebed van berouw:

O Mijn Jezus, ik bemin U boven alles! Uit liefde voor U bekeer ik mij van al mijn zonden. Ik voel ook pijn om de zonden van de hele wereld. O Barmhartige Liefde! In vereniging met onze Allerheiligste Moeder en met haar Onbevlekte Hart smeek ik U om vergeving voor mijn zonden en voor alle zonden van de mensheid, mijn broeders, tot het einde der tijden! Mijn zachtmoedige Jezus! In vereniging met de verdiensten van Uw Heilige Wonden offer ik mijn leven aan de Eeuwige Vader volgens de intenties van de Allerheiligste Bedroefde Maagd.

Maagd Maria, Koningin van het Universum, Voorspreekster van de Mensheid en onze hoop, bid voor ons! 

Beloften van Maria aan hen die hun leven offeren:

1. Geen enkel familielid zal in de hel terechtkomen, ook al lijken de uiterlijke verschijnselen daarop te wijzen, want voordat de ziel het lichaam verlaat, zullen zij de genade van volmaakt berouw ontvangen.

2. Op de dag van het offer zullen alle overleden familieleden van hen uit het vagevuur worden bevrijd.

3. Bij hun dood zal Ik aan hun zijde zijn en hun zielen naar de tegenwoordigheid van God brengen zonder dat zij door het vagevuur hoeven te gaan.

4. Hun namen zullen worden ingeschreven in het Hart van Jezus en in het Onbevlekte Hart van Maria.

5. Zij zullen vele zielen redden van de eeuwige verdoemenis door dit offer, verenigd met de verdiensten van Christus. De verdienste van hun offers zal zielen ten goede komen tot het einde der tijden. 

Verduidelijking over het offer:

Het is voldoende om het Levensoffer eenmaal met nederigheid en liefde te brengen. Het kan echter frequent worden herhaald. 

Zo bevestigde de Verlosser aan zuster María Natalia:

Als iemand, Mijn kind, slechts één keer – slechts één keer – het Levensoffer brengt in een moment van genade, dan wordt het vuur van heldhaftige liefde in zijn hart ontstoken. Daarmee bezegelen ze hun hele leven! Hun leven, zelfs als ze er niet bewust aan denken, is reeds eigendom van de Heilige Harten. Voor Mijn Vader bestaat er geen tijd. Het leven van de mens staat voor Hem als geheel. 

Aanbeveling:

Laat niet toe dat iemand in uw familie mogelijk naar de hel gaat omdat hij dit eenvoudige en liefdevolle Levensoffer niet heeft gebracht. Laat u uw geliefden in het vagevuur achter? Wilt u zelf het vagevuur vermijden? Bid dan dit offer en vernieuw het van tijd tot tijd. U zult de dag en het uur waarop u uzelf hebt aangeboden eeuwig zegenen.

Verspreid deze beloften! Het heil van vele zielen kan ervan afhangen dat u ze verspreidt. Verspreid dit Levensoffer!

(Met kerkelijke goedkeuring) 

Toewijding aan de H. Harten (gegeven aan Luz de María op 5 maart 2015)

Hier ben ik, Heilig Hart van mijn Christus de Verlosser.

Hier ben ik, Onbevlekt Hart van mijn Moeder der Liefde. 

Ik ben hier, berouwvol over mijn fouten en erop vertrouwend dat Mijn voornemen tot verbetering een kans is tot bekering. Heilige Harten van Jezus en Allerheiligste Maria, verdedigers van de mensheid: op dit moment bied ik mij aan als uw zoon/dochter om mij vrijwillig toe te wijden aan uw geliefde Harten. Ik ben de zoon/dochter die komt smeken om een ​​kans op vergeving en opname. Ik bied mij aan om mijn woning vrijwillig toe te wijden, zodat het een Tempel zal zijn waar Liefde, Geloof en Hoop zullen heersen, en waar de minderbedeelden toevlucht en barmhartigheid zullen vinden. 

Hier smeek ik om het zegel van de Allerheiligste Harten op mij en op mijn geliefden, en dat ik een verkondiger mag zijn van die immense Liefde voor alle mensen in de wereld. Moge mijn woning ten allen tijde een verlicht en rustig toevluchtsoord zijn, zodat, toegewijd aan de Allerheiligste Harten, alles wat in strijd is met de Goddelijke Wil moet vluchten voor de deuren van mijn woning, dat vanaf dit moment een teken is van de Goddelijke Liefde, omdat het verzegeld is met de brandende Liefde van het Goddelijke Hart van Jezus. Amen. 

Gebed om het Bloed van Christus om ons te beschermen tegen het Kwaad

+ In de naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest. Amen. 

Heer Jezus, in Uw Naam en met de kracht van Uw Kostbaar Bloed verzegelen wij elke persoon, daad of gebeurtenis waarmee de vijand ons kwaad wil doen. 

Met de kracht van het Bloed van Christus verzegelen wij alle vernietigende krachten in de lucht, op aarde, in het water, in het vuur, onder de aarde, in de satanische krachten van de natuur, in de afgronden van de hel en in de wereld waarin wij ons vandaag bewegen. 

Met de kracht van het Bloed van Jezus verbreken wij elke inmenging en actie van de boze. Wij vragen U, Jezus, om naar onze woningen en werkplaatsen de Heilige Maagd Maria te zenden, vergezeld door de heilige Michaël, de heilige Gabriël en de heilige Rafaël, en al Uw hof van heilige engelen. 

Met de kracht van het Bloed van Jezus verzegelen wij onze woning, allen die erin wonen, de mensen die de Heer ernaartoe zal zenden, evenals het voedsel en de goederen die Hij ons zo genadig schenkt voor ons levensonderhoud. 

Met de kracht van het Bloed van Jezus verzegelen wij de grond, deuren, ramen, voorwerpen, muren en vloeren, de lucht die wij inademen, en in geloof plaatsen wij een cirkel van Zijn bloed rondom ons hele gezin.

 

Met de kracht van het Bloed van Jezus verzegelen wij onze woning, allen die erin wonen, de mensen die de Heer ernaartoe zal zenden, evenals het voedsel en de goederen die Hij ons zo overvloedig schenkt voor ons levensonderhoud. 

Met de kracht van het Bloed van Jezus verzegelen wij land, deuren, ramen, voorwerpen, muren en vloeren, de lucht die we inademen, en in geloof plaatsen wij een cirkel van Zijn bloed rondom ons hele gezin. 

Met de kracht van het Bloed van Jezus verzegelen wij de plaatsen waar wij vandaag en voor de rest van ons leven zullen zijn. Wij verzegelen onze materiële en geestelijke werken, de bedrijven van ons hele gezin en de voertuigen, wegen, lucht, spoorwegen en vervoersmiddelen die wij zullen gebruiken. 

Met Uw Kostbaar Bloed verzegelen wij de daden, gedachten en harten van alle inwoners en leiders van ons land, zodat Uw Vrede en Uw Hart daarin mogen heersen. 

Wij danken U, Heer, voor Uw Bloed, voor Uw leven, want daardoor zijn wij gered. Wij zijn behoed voor al het kwaad. Amen.

 

Hoofdstuk VI

We hebben ons beperkt tot een samenvattende evaluatie van de nieuwe Ordo  , waar deze het meest afwijkt van de theologie van de katholieke mis, en onze opmerkingen hebben alleen betrekking op die typische afwijkingen. Een volledige evaluatie van alle valkuilen, gevaren en geestelijk en psychologisch destructieve elementen in het document – ​​of het nu in de tekst, rubrieken of instructies staat – zou een enorme onderneming zijn.

Er is slechts vluchtig gekeken naar de drie nieuwe canons, aangezien deze al herhaaldelijk en gezaghebbend bekritiseerd zijn, zowel wat betreft vorm als inhoud. De tweede ervan[28] veroorzaakte onmiddellijk schandaal onder de gelovigen vanwege de beknoptheid ervan. Over Canon II is terecht gezegd, onder andere, dat deze met volkomen gewetensrust gereciteerd zou kunnen worden door een priester die niet langer gelooft in de transsubstantiatie of in het offerkarakter van de Mis – dus zelfs door een protestantse predikant.

Het nieuwe missaal werd in Rome geïntroduceerd als “een tekst met ruime pastorale inhoud” en “meer pastoraal dan juridisch” , die de bisschoppenconferenties zouden kunnen gebruiken naar gelang de uiteenlopende omstandigheden en de aard van verschillende volkeren. In dezelfde apostolische constitutie lezen we: “we hebben legitieme variaties en aanpassingen in het nieuwe missaal opgenomen.” Bovendien zal Sectie I van de nieuwe Congregatie voor de Goddelijke Eredienst verantwoordelijk zijn “voor de publicatie en voortdurende herziening van de liturgische boeken.” Het laatste officiële bulletin van de Liturgische Instituten van Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk[29] zegt: 

De Latijnse teksten zullen nu vertaald moeten worden in de talen van de verschillende volkeren: de "Romeinse" stijl zal aangepast moeten worden aan de eigenheid van de plaatselijke kerken: dat wat tijdloos is bedacht, moet worden overgezet naar de veranderende context van concrete situaties in de voortdurende beweging van de universele Kerk en haar talloze gemeenten."

De Apostolische Constitutie zelf geeft de  genadeslag  aan de universele taal van de Kerk (in tegenstelling tot de uitdrukkelijke wil van het Tweede Vaticaans Concilie) met de nietszeggende bevestiging dat “in zo’n verscheidenheid aan talen één [?] en hetzelfde gebed van allen… kan opstijgen, welriekender dan welke wierook ook .”

Het verdwijnen van het Latijn kan daarom als vanzelfsprekend worden beschouwd; dat van het Gregoriaanse gezang – dat zelfs het Concilie erkende als “liturgiae romanae proprium” ( Sacros. Conc ., nr. 116), en beval dat “principem locum obtineat”  ( ibid .) – zal logischerwijs volgen, met de vrijheid om onder andere de teksten van het Introitus en het Graduale te kiezen.

De nieuwe rite wordt daarom van meet af aan als pluralistisch en experimenteel beschouwd, gebonden aan tijd en plaats. De eenheid van eredienst is daarmee voorgoed verdwenen. Wat zal er nu gebeuren met de eenheid van geloof die ermee gepaard ging en die, zoals ons altijd is verteld, zonder compromissen verdedigd moest worden?

Het is duidelijk dat de  Novus Ordo  niet de bedoeling heeft het geloof te presenteren zoals onderwezen door het Concilie van Trente, waaraan het katholieke geweten desalniettemin voor altijd gebonden is. Met de afkondiging van de  Novus Ordo wordt de trouwe katholiek aldus geconfronteerd met een zeer tragisch alternatief.

Hoofdstuk VII

De Apostolische Constitutie verwijst expliciet naar een rijkdom aan vroomheid en leer in de  Novus Ordo,  ontleend aan de Oosterse Kerken. Het resultaat – volkomen ver verwijderd van en zelfs tegengesteld aan de inspiratie van de oosterse liturgieën – kan de gelovigen van de Oosterse riten alleen maar afstoten. Waar komen deze oecumenische opties in werkelijkheid op neer? In wezen op de veelheid aan  anaphora [de term voor de canon in de Oosterse ritus – red.] (maar lang niet zo mooi en complex als deze), de aanwezigheid van diakens en de communie  sub utraque specie .

Daartegenover   lijkt de Ordo opzettelijk ontdaan te zijn van alles wat in de liturgie van Rome ook maar enigszins overeenkwam met die van het Oosten.[30] Bovendien verloor de Ordo  , door haar onmiskenbare en eeuwenoude Romeinse karakter te verlaten, wat geestelijk kostbaar was. Haar plaats is ingenomen door elementen die haar slechts dichter bij bepaalde andere hervormde liturgieën brengen (zelfs niet bij die welke het dichtst bij het katholicisme staan) en die haar tegelijkertijd verlagen. Het Oosten zal steeds meer vervreemd raken, zoals het al is gebeurd door de voorgaande liturgische hervormingen.

Ter compensatie zal de nieuwe liturgie in de smaak vallen bij de verschillende groeperingen die, balancerend op de rand van afvalligheid, chaos zaaien in de Kerk van God, haar organisme vergiftigen en haar eenheid van leer, eredienst, moraal en discipline ondermijnen in een ongekende geestelijke crisis.

Hoofdstuk VIII

Sint Pius V liet het Romeinse Missaal  opstellen (zoals de huidige Apostolische Constitutie zelf eraan herinnert) zodat het een instrument van eenheid onder katholieken zou zijn. In overeenstemming met de voorschriften van het Concilie van Trente moest het elk gevaar uitsluiten van dwalingen tegen het geloof in de liturgische eredienst, zoals die toen door de Protestantse Reformatie werden bedreigd. De ernst van de situatie rechtvaardigde volledig, en maakte zelfs profetisch, de plechtige waarschuwing van de heilige paus aan het einde van de bul waarin zijn missaal werd afgekondigd: "Mocht iemand het wagen hieraan te sleutelen, weet dan dat hij de toorn van God de Almachtige en van zijn gezegende apostelen Petrus en Paulus over zich afroept" (Quo Primum , 13 juli 1570).[31]

Toen de  Novus Ordo  werd gepresenteerd op het persbureau van het Vaticaan, werd met grote stoutmoedigheid beweerd dat de redenen die aanleiding gaven tot de Tridentijnse decreten niet langer geldig waren. Niet alleen zijn ze nog steeds van toepassing, maar er bestaan, zoals wij zonder aarzeling stellen, tegenwoordig ook veel ernstiger redenen. Juist om de gevaren af ​​te wenden die in elke eeuw de zuiverheid van de geloofsschat bedreigen ( "depositum custodi, devitans profanas vocum novitates." — 1 Tim. 6:20), heeft de Kerk onder inspiratie van de Heilige Geest de verdediging van haar dogmatische definities en leerstellige uitspraken moeten oprichten. Deze werden onmiddellijk weerspiegeld in haar eredienst, die het meest complete monument van haar geloof werd.

De poging om de eredienst van de Kerk koste wat kost terug te brengen naar de oude praktijk door deze kunstmatig en met dat  ‘ongezonde archeologisme’, dat zo nadrukkelijk door Pius XII werd veroordeeld, te hervormen,[32] betekent – ​​zoals we vandaag de dag maar al te duidelijk zien – alle theologische bolwerken af ​​te breken die ter bescherming van de Rite waren opgericht en alle schoonheid weg te nemen waarmee deze door de eeuwen heen was verrijkt.

En dit alles op een van de meest kritieke momenten – zo niet hét meest kritieke moment – ​​in de geschiedenis van de Kerk! Vandaag de dag wordt officieel erkend dat verdeeldheid en schisma niet alleen buiten, maar ook binnen de Kerk bestaan.[33] Haar eenheid wordt niet alleen bedreigd, maar is al op tragische wijze in het geding.[34] Dwalingen tegen het Geloof worden niet slechts gesuggereerd, maar positief opgelegd door middel van liturgische misbruiken en aberraties die eveneens zijn erkend.[35] Het verlaten van een liturgische traditie die vier eeuwen lang zowel het teken als de belofte van eenheid van eredienst was[36] (en deze te vervangen door een andere die door de talloze impliciet geautoriseerde vrijheden wel een teken van verdeeldheid moet zijn, en die wemelt van insinuaties of manifeste dwalingen tegen de integriteit van de katholieke religie) is, zo voelen wij ons in geweten verplicht te verkondigen, een onnoemelijke dwaling.

Voetnoten

1. Verkrijgbaar bij Angelus Press.

2 Een presentatie gegeven in Kansas City, Missouri, ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan ​​van de SSPX en overgenomen uit het januarinummer van 1996 van  The Angelus .

3 De gebeden van onze canon zijn te vinden in het traktaat  De Sacramentis  (4e-5e eeuw)… Onze Mis gaat, zonder wezenlijke veranderingen, terug naar het tijdperk waarin zij zich voor het eerst ontwikkelde uit de oudste gemeenschappelijke liturgie. Zij bewaart nog steeds de geur van die oorspronkelijke liturgie, uit de tijd dat Caesar de wereld regeerde en hoopte het christelijk geloof uit te roeien: een tijd waarin onze voorvaderen voor zonsopgang bijeenkwamen om een ​​hymne te zingen voor Christus als hun God… ( vgl . Pl. Jr., Ep. 96)… Er is in heel de christenheid geen rite zo eerbiedwaardig als die van het Romeinse Missaal. (Dr. Adrian Fortescue; De Mis: Een studie van de Romeinse liturgie).

"De Romeinse canon, zoals die er nu is, gaat terug tot de heilige Gregorius de Grote. Noch in het Oosten, noch in het Westen is er een eucharistisch gebed in gebruik dat zo'n ouderdom heeft. Dat de Roomse Kerk deze canon overboord zou gooien, zou in de ogen van niet alleen de orthodoxen, maar ook anglicanen en zelfs protestanten die nog enigszins een gevoel voor traditie hebben, neerkomen op een ontkenning van elke aanspraak om de ware katholieke kerk te zijn. (Eerwaarde Louis Bouyer)."

4 Voor een dergelijke definitie verwijst de  Novus Ordo  in een voetnoot naar twee teksten van het Tweede Vaticaans Concilie. Maar bij herlezing van deze teksten vindt men niets dat de definitie rechtvaardigt.

De eerste genoemde tekst (decreet  Presbyterorum Ordinis , nr. 51) luidt als volgt: 

…door het ambt van de bisschop wijdt God priesters, zodat zij met een bijzondere titel deel kunnen hebben aan het priesterschap van Christus. Zo kunnen zij, bij het vervullen van heilige functies, optreden als dienaren van Hem die in de liturgie voortdurend Zijn priesterlijk ambt uitoefent door de werking van Zijn Geest… En vooral door de viering van de Mis brengen de mensen sacramenteel het offer van Christus. ( Documenten van het Tweede Vaticaans Concilie , onder redactie van Walter M. Abbot, SJ)

De tweede tekst luidt als volgt, en is afkomstig uit de Constitutie  Sacrosanctum Concilium , nr. 33: “ …in de liturgie spreekt God tot Zijn volk en Christus verkondigt nog steeds Zijn Evangelie. En het volk antwoordt God zowel door zang als door gebed.”

“Bovendien worden de gebeden die de priester, die in de persoon van Christus de samenkomst leidt, tot God richt, uitgesproken in de naam van het gehele heilige volk en van alle aanwezigen.” ( Ibid . – onze nadruk)

Het is onbegrijpelijk hoe uit dergelijke teksten de bovenstaande definitie kon worden afgeleid.

We merken ook de radicale verandering op in deze definitie van de Mis ten opzichte van die welke door het Tweede Vaticaans Concilie werd vastgelegd (Presbyterorum Ordinis , 1254): " De Eucharistie is daarom het hart van de christelijke gemeenschap." Nu het centrum is weggehaald, heeft in de  Novus Ordo  de congregatio zelf zijn plaats ingenomen.

5 Het Concilie van Trente bevestigt de Werkelijke Aanwezigheid met de volgende woorden: 

Principio docet Sancta Synodus en een eenvoudige winst in almo Sanctae Eucharistiae sacramento post panis et vini, consacrationem Dominum nostrum Jesum Christum verum Deum atque hominem vere, realiter ac substantiële (can. I) sub specie illarum rerum sensibilium contineri. (Dz [Denzinger, De bronnen van het katholieke dogma ], nr. 874)

In sessie XXII, die ons direct interesseert ( De sanctissimo Missae Sacrificio ), wordt de goedgekeurde leer (Dz, nrs. 937a-956) duidelijk samengevat in negen canons:

De Mis is een waar en zichtbaar offer – en geen symbolische voorstelling – “quo cruentum illud semel in cruce peragendum repraesentaretur atque illius salutaris virtus in remissionem eorum, quae a nobis quotidie committuntur peccatorum applicaretur.” (Dz, nr. 938)

Jezus Christus, onze Heer:
sacerdotem secundum ordinem Melchisedech ac in aeternum (Ps. 109, 4) constitutum declarans, corpus et sanguinem suum sub specibus panis et vini Deo Patri obtulit ac sub earundem rerum symbolis Apostolis (quos tunc Novi Testamenti sacerdotes constituebat), ut sumerent tradidit, et eisdem eorumque in Sacrotio opvolgeribus, ut offernt, praecaepit per haec verba: "Hoc facite in meam commemorationem" (Luk. 22, 19; I Kor. 11, 24) ut semper catholica Ecclesia intellexit et docuit. (Dz, ibid .)

De celebrant, de offeraar, de offeraar is de priester die hiervoor is ingewijd, niet het volk van God, de gemeente. “ Si quis dixerit, illis verbis: 'Hoc facite ' etc. Christum non istituisse Apostolos sacerdotes, aut non ordinasse, ut ipsi alique sacerdotes offerent corpus et sanguinem suum: anathema sit .” (Can. 2, Dz, 949)

Het Misoffer is een waarlijk verzoeningsoffer en geen " kale herdenking van het offer dat aan het kruis is gebracht ". 

Als dit gebeurt: Missae offert tantum esse laudis et gratiarum actiones aut nudam commemoratinem opofferingen in cruciale peracti, non autem prpitiatorum; het is een feit dat het leven en de functis, pro peccatis, poenis, satisfactie en aliis necessitatibus offeri debere, anathema sit. (Can. 3: Dz, 95)
Can. 6 zal ook worden herinnerd:
“Si quis dixerit Canon Missae errores continere ideoque abrongandum esse, anathema sit.” (Dz, 953); en Kan. 8: “Si quis dixerit Missae, in quibus solus sacerdos sacramentaliter communicat, illicitas esse, ideoque abrogandas, anathema sit.” (Dz, 955)

6 Het is overbodig te beweren dat, als een enkel gedefinieerd dogma zou worden ontkend, alle dogma's ipso facto zouden vervallen, aangezien daarmee het beginsel van onfeilbaarheid van het hoogste hiërarchische leergezag, hetzij pauselijk hetzij conciliair, zou worden vernietigd.

7 De Hemelvaart moet worden toegevoegd als men zich de Unde et memores wil herinneren,  die bovendien niet associeert maar duidelijk en fijn onderscheidt: “… tam beatae Passioni, nec non ab inferis Resurrectionis, sed et in caelum gloriosae Ascensionis .”

8 Deze verschuiving in nadruk komt ook tot uiting in de verrassende verwijdering, in de nieuwe canons, van het  gedenkteken  voor de doden en van elke vermelding van het lijden van de zielen in het vagevuur, op wie het verzoeningsoffer werd toegepast.

9 Vgl .  Mysterium Fidei  , waarin Paulus VI de dwalingen van het symbolisme veroordeelt, samen met de nieuwe theorieën van ‘transsignificatie’ en ‘transfinalisatie’: 

…Het is evenmin juist om zozeer bezig te zijn met de overweging van de aard van het sacramentele teken dat de indruk wordt gewekt dat de symboliek – en niemand ontkent het bestaan ​​ervan in de Allerheiligste Eucharistie – de hele betekenis van Christus' aanwezigheid in dit sacrament uitdrukt en volledig omvat. Evenmin is het juist om het mysterie van de transsubstantiatie te behandelen zonder de wonderbaarlijke verandering van de gehele substantie van het brood in Christus' lichaam en de gehele substantie van de wijn in Zijn bloed te vermelden, waarover het Concilie van Trente spreekt, en daardoor deze veranderingen te reduceren tot niets anders dan een 'transsignificatie' of een 'transfinalisatie', om deze termen te gebruiken. (Vertaling van Mysterium Fidei , art. II, Catholic Truth Society)

10 De introductie van nieuwe formules of uitdrukkingen, die weliswaar voorkomen in teksten van de Vaders en Concilies, en van het leergezag van de Kerk, maar in een eenduidige betekenis worden gebruikt en niet ondergeschikt zijn aan de inhoud van de leer waarmee ze een onlosmakelijk geheel vormen ( bijv . “ spiritualis alimonia ”, “ cibus spiritualis ”, “ potus spiritualis ”, enz.), wordt uitvoerig veroordeeld in  Mysterium Fidei. Paulus VI stelt dat:

Wanneer de integriteit van het geloof bewaard is gebleven, moet ook een gepaste manier van uitdrukken bewaard blijven. Anders kan ons onzorgvuldige taalgebruik, hoewel het te hopen is dat dit niet zal gebeuren, aanleiding geven tot verkeerde opvattingen over geloof in zeer belangrijke zaken.”

en citeert Sint-Augustinus: 

Er rust een plicht op ons om volgens een vaste regel te spreken, zodat ongecontroleerde woorden geen goddeloze opvatting van de zaken die we uitspreken doen ontstaan. (Hij vervolgt) Deze spreekregel is door de Kerk in de loop der eeuwen, onder de bescherming van de Heilige Geest, ingevoerd. Zij heeft hem bevestigd met het gezag van de Concilies. Hij is meer dan eens het teken en de maatstaf van het orthodoxe geloof geworden. Hij moet nauwgezet worden nageleefd. Niemand mag hem naar believen of onder het voorwendsel van nieuwe kennis veranderen… het is eveneens onverdraaglijk dat iemand op eigen initiatief de formules wil wijzigen waarmee het Concilie van Trente de eucharistische geloofsleer heeft voorgesteld. ( Idem , art. 23).

11 In tegenspraak met wat is voorgeschreven door het Tweede Vaticaans Concilie. ( Sacros. Conc ., nr. 48)

12 “Eucharistisch gebed”—Red.

13 De voornaamste functie van het altaar wordt slechts één keer erkend (nr. 259): “het altaar waarop het offer van het kruis wordt vernieuwd onder de sacramentele tekenen.” Deze ene verwijzing lijkt de dubbelzinnigheden van de andere herhaalde aanduiding geenszins weg te nemen.

14 “Het scheiden van de tabernakel van het altaar is hetzelfde als het scheiden van twee dingen die van nature bij elkaar horen.” (Pius XII, Toespraak tot het Internationale Liturgiecongres. Assisi-Rome, 18-23 september 1956)  Vgl . ook  Mediator Dei , I, 5, noot 28.

 15 Het woord ‘ hostia ’, een traditioneel woord in liturgische boeken met de precieze betekenis van ‘offer’, wordt zelden gebruikt in de  Novus Ordo. Dit maakt uiteraard deel uit van het plan van de hervormers om alleen de aspecten ‘avondmaal’ en ‘voedsel’ te benadrukken.

16 Volgens de gebruikelijke gewoonte van de hervormers om het ene voor het andere te vervangen en te verwisselen, wordt de Werkelijke Aanwezigheid gelijkgesteld aan de Aanwezigheid in het woord (nr. 7, 54). Maar deze laatste aanwezigheid is in werkelijkheid van een heel andere aard, aangezien zij geen werkelijkheid heeft behalve in de usu: terwijl de eerste op een stabiele manier objectief en onafhankelijk is van de communicatie die er in het sacrament van gemaakt wordt. De formules "God spreekt tot Zijn volk... Door Zijn woord is Christus aanwezig te midden van de gelovigen" (nr. 33, vgl . Sacros. Conc . nr. 33 en 7) zijn typisch protestantse formules, die strikt genomen geen betekenis hebben, aangezien de aanwezigheid van God in het woord bemiddeld is, gebonden aan een daad van de Geest, aan de geestelijke gesteldheid van het individu en beperkt in de tijd. Deze dwaling heeft de ernstigste gevolgen: de bewering (of insinuatie) dat de Werkelijke Aanwezigheid gebonden is aan de  usus en daarmee eindigt.

17 De sacramentele werking van de instelling wordt benadrukt als zijnde tot stand gekomen doordat Onze Heer Zijn Lichaam en Bloed aan de apostelen ‘ te eten ’ gaf onder de gedaanten van brood en wijn, en niet in de consecratie en de mystieke scheiding die daarin werd voltrokken van het Lichaam van het Bloed, de essentie van het eucharistisch offer. ( Vgl . het gehele hoofdstuk I, deel II, ‘De eredienst van de Eucharistie’ in  Mediator Dei )

18 De consecratiewoorden, zoals opgenomen in de context van de  Novus Ordo, kunnen geldig zijn op grond van de intentie van de bedienaar. Ze kunnen echter ook ongeldig zijn omdat ze niet langer geldig zijn  ex vi verborum , of preciezer gezegd, op grond van de  modus signifcandi  die ze tot nu toe in de Mis hadden.

Zullen priesters in de nabije toekomst die de traditionele opleiding niet hebben genoten en die zich op de  Novus Ordo baseren  met de bedoeling "te doen wat de Kerk doet", rechtsgeldig kunnen wijden? Men mag daaraan twijfelen.

19 Laat men niet, volgens de bekende protestantse kritische methode, beweren dat deze zinsneden tot dezelfde Bijbelse context behoren. De Kerk heeft het naast elkaar plaatsen en over elkaar heen leggen ervan altijd vermeden, juist om verwarring te voorkomen over de verschillende werkelijkheden die hierin worden uitgedrukt.

20 In tegenstelling tot de lutheranen die beweerden dat alle christenen priesters en dus offeraars van het Avondmaal zijn, zie A. Tanquerey:  Synopsis theologiae dogmaticae , deel III, Desclee, 1930: “Elke priester is strikt genomen een secundaire bedienaar van het Misoffer. Christus zelf is de voornaamste bedienaar. De gelovigen offeren via de priester, maar niet in de strikte zin.” ( Vgl . Conc. Trid. XXII, Can. 2)

21 We merken terloops een ongelooflijke vernieuwing op die ongetwijfeld zeer ernstige psychologische gevolgen zal hebben: de Goede Vrijdagliturgie in rode gewaden in plaats van zwarte (nr. 308b) – de herdenking, dat wil zeggen, van een willekeurige martelaar, in plaats van de rouw van de hele Kerk om haar Stichter. ( Vgl . Mediator Dei , I, 5, noot 28)

22 Pater Roquet, OP, aan de Dominicanen van Bethanië, te Plesschenet.

23 In sommige vertalingen van de Romeinse canon werd de ‘locus refrigerii lucis et pacis’ weergegeven als een eenvoudige toestand ( “zaligheid, licht, vrede” ). Wat moeten we dan zeggen van het verdwijnen van elke expliciete verwijzing naar de lijdende Kerk?

24 Te midden van al deze wirwar van beperkingen is er slechts één verrijking: de vermelding van weglating in de beschuldiging van zonden bij het  Confiteor .

25 Tijdens de persconferentie waarin de  Ordo werd geïntroduceerd , sprak pater Lecuyer, in wat objectief gezien een belijdenis van een puur rationalistisch geloof lijkt te zijn, over het omzetten van de salutationes in de ‘Missa sine populo’ in ‘Dominus tecum’, ‘Ora, frater ’, enz., ‘zodat er niets meer is dat niet overeenkomt met de waarheid.’

26 Betekenis in het Latijn:  “geschikte vrouw” —Red.

27 We merken in dit verband op dat het voor priesters die verplicht zijn alleen te celebreren, hetzij vóór of na de concelebratie, geoorloofd lijkt om tijdens de concelebratie opnieuw de communie te verrichten onder utraque specie .

28 Het is gepresenteerd als ‘De Canon van Hippolytus’, maar in feite is daarvan niets meer overgebleven dan een paar herinnerde woorden.

29 Gottesdiesnt, nr. 9, 14 mei 1969.

30 Men hoeft slechts te denken aan de Byzantijnse liturgie, bijvoorbeeld, met haar herhaalde en lange boetegebeden; de plechtige riten van het aantrekken van de celebrant en de diaken; de voorbereiding van de offergaven bij de proscomidia, een rite op zich; de voortdurende aanwezigheid in de gebeden, zelfs die van de offergaven, van de Heilige Maagd Maria, de heiligen en engelenkoren (die feitelijk worden aangeroepen, bij de intrede met het Evangelie, als ‘onzichtbaar vierend’, waarbij het koor zich met hen identificeert in de  cherubijn ); de iconostase die het heiligdom scheidt van de rest van de kerk, de geestelijkheid van het volk; de verborgen consecratie, die het goddelijke mysterie symboliseert waarnaar de hele liturgie verwijst; de positie van de celebrant  tegenover het Goddelijke , nooit  tegenover het volk ; de communie die altijd en alleen door de celebrant wordt gegeven; de voortdurende tekenen van diepe aanbidding die aan de Heilige Gedaanten worden betoond; De wezenlijk contemplatieve houding van de mensen.

Dat deze liturgieën, zelfs in hun minder plechtige vormen, meer dan een uur duren en voortdurend worden omschreven als  "ontzettend en onuitsprekelijk... hemelse, levengevende mysteries..." behoeft geen verdere uitleg. Tot slot is het de moeite waard op te merken hoe in de Goddelijke Liturgie van Sint Johannes Chrysostomus en die van Sint Basilius het begrip " avondmaal " of " banket " duidelijk ondergeschikt lijkt aan dat van offer, net als in de Romeinse Mis.

31 In zitting XXIII (decreet over de Allerheiligste Eucharistie) maakte het Concilie van Trente zijn intentie kenbaar: 

ut roerpitus convelleret zizania execrabilium errorum et schismalum, quae inimicus homo... in doctrina fidei usu et cultu Sacrosanctae Eucharistiae superseminavit (Mt. 13, 25 e.v. ) quam alioqui Salvator noster in Ecclesia sua tamquam symbolum reliquit eius unitatis et caritatis, qua Christianos omnes inter Deze verbindingen en copulaties zijn voluit. (Dz, 873)

32 Het is wijs en prijzenswaardig om in gedachten en hart terug te keren naar de bronnen van de heilige liturgie. De studie van de liturgische oorsprong stelt ons in staat de betekenis van feestdagen en de symboliek van liturgische formules en ceremonies beter te begrijpen. Maar het verlangen om alles zonder onderscheid in zijn oude staat te herstellen, is noch wijs noch prijzenswaardig. Het zou bijvoorbeeld verkeerd zijn om het altaar in zijn oude vorm van een tafel te willen herstellen, om zwart uit de liturgische kleuren te willen bannen, en afbeeldingen en beelden uit onze kerken te willen weren, om crucifixen te eisen die niet het bittere lijden van de Goddelijke Verlosser uitbeelden…

Deze houding is een poging om het ‘archeologisme’ [ d.w.z. de dwaling van het ‘antiquarisme’ – red.] nieuw leven in te blazen, waartoe de pseudo-synode van Pistoia aanleiding gaf; zij tracht ook de vele verderfelijke dwalingen opnieuw te introduceren die aan die synode ten grondslag lagen en daaruit voortvloeiden, en die de Kerk, in haar hoedanigheid van waakzame bewaakster van de ‘schat van het geloof’ die haar door haar Goddelijke Stichter is toevertrouwd, terecht heeft veroordeeld. ( Mediator Dei , CTS-vertaling, art. 66 en 68)

33 “ Een praktisch schismatische gisting verdeelt, onderverdeelt en splijt de Kerk ...” (Paulus VI, Homilie, Witte Donderdag 1969)

34 “ Ook onder ons zijn er ‘schismata’, ‘scissurae’, die de heilige Paulus in 1 Korintiërs met droefheid aan de kaak stelt .” ( Vgl . Paulus VI, ibid .)

35 Het is algemeen bekend hoe het Tweede Vaticaans Concilie tegenwoordig wordt ‘aangevochten’ door de mannen die zich verheugden de leiders ervan te zijn, degenen die – terwijl de paus bij de afsluiting van het Concilie verklaarde dat er niets veranderd was – vastbesloten waren de inhoud ervan in de praktijk te ‘ondermijnen’. Het is jammer dat de Heilige Stoel, met een werkelijk onverklaarbare haast, via het  Consilium ad exequendam Constitutionem de Sacra Litugia goedkeuring en zelfs aanmoediging lijkt te hebben gegeven aan een steeds grotere ontrouw aan het Concilie, van ogenschijnlijk formele aspecten zoals het Latijn, het Gregoriaans, de afschaffing van eerbiedwaardige riten en rituelen, tot de wezenlijke aspecten die nu door de  Novus Ordo worden bekrachtigd.

Aan de rampzalige gevolgen die we hebben geprobeerd te schetsen, moeten nog de gevolgen worden toegevoegd die, met een psychologisch nog groter effect, zich zullen laten voelen op het gebied van de discipline en het leergezag van de Kerk, door samen met de positie van de Heilige Stoel de volgzaamheid die aan haar uitspraken toekomt, te ondermijnen.

36 …Laten we onszelf niet voor de gek houden met de gedachte dat de Kerk, die groot en majestueus is geworden tot Gods glorie, als een schitterende tempel van Hem, teruggebracht moet worden tot haar oorspronkelijke, kleinste proporties, alsof dat de enige ware, de enige goede proporties zouden zijn… (Paulus VI, Ecclesiam suam )

 

De kritische studie van de nieuwe orde van de Mis - sspx.org

De kardinalen Ottaviani en Bacci overhandigden paus Paulus VI de Korte Kritische Studie van de Nieuwe Orde van de Mis.

" De analyse van de Novus Ordo door deze twee kardinalen heeft niets van zijn waarde verloren, en helaas ook niets van zijn actualiteit... De gevolgen van de hervorming worden door velen tegenwoordig als verwoestend beschouwd. Het was de verdienste van kardinalen Ottaviani en Bacci dat zij al snel ontdekten dat de wijziging van de riten een fundamentele verandering van de leer met zich meebracht ." (Kardinaal Stickler, 27 november 2004, naar aanleiding van een herdruk van de interventie van Ottaviani.)

Een korte kritische studie van de  Novus Ordo Missae door een groep Romeinse theologen.

Hoofdstuk I

In oktober 1967 werd de bisschoppelijke synode in Rome verzocht een oordeel te vellen over de experimentele viering van een zogenaamde "normatieve mis", die door het Consilium was bedacht ter uitvoering van de Constitutie over de Heilige Liturgie. Deze mis wekte de grootste bezwaren op. De stemming toonde aanzienlijke tegenstand (43  non placet ), zeer veel inhoudelijke bedenkingen (62  juxta modum ) en 4 onthoudingen van de 187 stemmers. De internationale pers sprak van een "weigering" van de synode ten aanzien van de voorgestelde "normatieve mis". Progressief georiënteerde kranten repten met geen woord hierover.

In de  Novus Ordo Missae,  die onlangs is afgekondigd door de Apostolische Constitutie  Missale Romanum , vinden we deze "normatieve Mis" opnieuw terug, inhoudelijk identiek, en het lijkt er ook niet op dat de bisschoppenconferenties, althans niet als zodanig, in de tussenliggende periode ooit om hun mening hierover zijn gevraagd.

In de Apostolische Constitutie staat dat het oude Missaal, afgekondigd door Sint Pius V op 13 juli 1570, maar grotendeels teruggaand tot Sint Gregorius de Grote en zelfs nog verder terug in de oudheid,[3] vier eeuwen lang de norm was voor de viering van het Heilig Misoffer voor priesters van de Latijnse ritus, en dat het, overal ter wereld verspreid,  “bovendien een overvloedige bron van geestelijke voeding is geweest voor veel heilige mensen in hun devotie tot God.”

Toch werd beweerd dat de huidige hervorming, die het systeem definitief buiten gebruik stelt, noodzakelijk was omdat "vanaf dat moment de studie van de Heilige Liturgie zich meer heeft verspreid en intensiever is geworden onder christenen."

Deze bewering lijkt ons een ernstige dubbelzinnigheid te bevatten. Want de wens van het volk werd, zo die al geuit werd, pas kenbaar gemaakt toen zij – dankzij Sint Pius X – de ware en eeuwige schatten van de liturgie begonnen te ontdekken. Het volk heeft nooit gevraagd om de liturgie te veranderen of te verminken om haar beter te begrijpen. Zij vroegen om een ​​beter begrip van een onveranderlijke liturgie, een liturgie die zij nooit hadden willen veranderen.

Het Romeinse missaal van Sint Pius V werd religieus vereerd en was zeer geliefd bij katholieken, zowel priesters als leken. Het is onduidelijk hoe het gebruik ervan, samen met passende catechese, een vollere deelname aan en een grotere kennis van de Heilige Liturgie zou hebben kunnen belemmeren, noch waarom het, gezien de vele uitstekende kwaliteiten ervan, niet waardig zou zijn geacht om de liturgische vroomheid van christenen te blijven bevorderen.

Aangezien de ‘normatieve Mis’, die nu opnieuw is ingevoerd en opgelegd als de  Novus Ordo Missae , in wezen door de Bissynode werd verworpen, nooit aan het collegiale oordeel van de Bisschoppenconferentie is voorgelegd, en de gelovigen – zeker niet in de missiegebieden – nooit om een ​​hervorming van de Heilige Mis hebben gevraagd, is het onbegrijpelijk wat de motieven zijn achter de nieuwe wetgeving die een traditie omverwerpt die sinds de 4e en 5e eeuw onveranderd is gebleven in de Kerk, zoals de Apostolische Constitutie zelf erkent. Omdat er geen brede steun voor deze hervorming bestaat, lijkt er geen logische grondslag te zijn om haar te rechtvaardigen en aanvaardbaar te maken voor het katholieke volk.

Het Tweede Vaticaans Concilie heeft inderdaad de wens geuit (paragraaf 50, Constitutie  Sacrosanctum Concilium ) om de verschillende delen van de Mis opnieuw te ordenen, "zodat het onderscheidende karakter van elk afzonderlijk deel en de relatie ervan tot de andere delen duidelijker naar voren komen". We zullen nu zien hoe de recent afgekondigde Ordo overeenkomt met deze oorspronkelijke intentie.

Een aandachtige bestudering van de  Novus Ordo  onthult veranderingen van een zodanige omvang dat ze op zichzelf het reeds uitgesproken oordeel over de "normatieve Mis" rechtvaardigen. Beide hebben in veel opzichten alle potentie om zelfs de meest modernistische protestant tevreden te stellen.

Hoofdstuk II

Laten we beginnen met de definitie van de Mis zoals die gegeven is in nr. 7 van de  Institutio Generalis  aan het begin van het tweede hoofdstuk van de  Novus Ordo : De structura Missae : 

Het Avondmaal des Heren of de Mis is een heilige samenkomst van het Volk van God, bijeengekomen onder leiding van de priester, om de gedachtenis van de Heer te vieren.[4] De belofte van Christus, “ waar twee of drie in mijn naam bijeen zijn, daar ben Ik in hun midden ”, is dus bij uitstek waar voor de lokale gemeenschap in de Kerk (Mt. 18:20).

De definitie van de Mis wordt aldus beperkt tot die van een ‘avondmaal’, en deze term wordt voortdurend herhaald (nrs. 8, 48, 55d, 56). Dit ‘avondmaal’ wordt verder gekarakteriseerd als een samenkomst onder leiding van de priester, gehouden als een herdenking van de Heer, waarbij wordt herinnerd aan wat Hij deed op de eerste Witte Donderdag. Niets hiervan impliceert op zijn minst de Werkelijke Aanwezigheid, of de werkelijkheid van het offer, of de sacramentele functie van de consecrerende priester, of de intrinsieke waarde van het eucharistisch offer onafhankelijk van de aanwezigheid van het volk.[5] Het impliceert, kortom, geen van de essentiële dogmatische waarden van de Mis die samen de ware definitie ervan vormen. Hier komt het opzettelijk weglaten van deze dogmatische waarden neer op het feit dat ze zijn achterhaald en dus, tenminste in de praktijk, op hun ontkenning.[6]

In het tweede deel van deze paragraaf 7 wordt beweerd, wat de toch al ernstige dubbelzinnigheid nog verergert, dat voor deze samenkomst de belofte van Christus geldt: "Ubi sunt duo vel tres congregati in nomine meo; ibi sum in medio eorum" (Mt. 18:20). Deze belofte, die slechts betrekking heeft op de geestelijke aanwezigheid van Christus met Zijn genade, wordt aldus op hetzelfde kwalitatieve niveau geplaatst, zij het met een grotere intensiteit, als de materiële en fysieke realiteit van de sacramentele eucharistische aanwezigheid.

In punt 8 volgt direct een onderverdeling van de Mis in ‘liturgie van het woord’ en eucharistische liturgie, met de bevestiging dat in de Mis ‘de tafel van Gods woord’ en van ‘het Lichaam van Christus’ gereedgemaakt wordt , zodat de gelovigen ‘opgebouwd en verfrist’ kunnen worden – een volstrekt onjuiste gelijkstelling van de twee delen van de liturgie, alsof het twee punten van gelijke symbolische waarde betreft. Hierover zal later meer gezegd worden.

De Mis wordt aangeduid met een groot aantal verschillende uitdrukkingen, die alle relatief aanvaardbaar zijn, maar alle onaanvaardbaar als ze, zoals ze nu worden gebruikt, afzonderlijk en in absolute zin worden toegepast. We noemen er een paar: 

Het handelen van Christus en van het volk van God;

het Avondmaal of de Mis;

het Paasfeestmaal;

De gezamenlijke deelname aan de tafel des Heren;

de gedachtenis van de Heer;

het eucharistisch gebed;

de Liturgie van het Woord en de Eucharistieviering;

enz.

Zoals maar al te duidelijk is, wordt de nadruk obsessief gelegd op het avondmaal en de herdenking in plaats van op de onbloedige vernieuwing van het offer van Golgotha. De formule "de herdenking van het lijden en de opstanding van de Heer" is bovendien onnauwkeurig, aangezien de mis op zichzelf de herdenking of het offer is, verlossend op zichzelf, terwijl de opstanding het daaruit voortvloeiende resultaat is.[7]

We zullen later zien hoe dergelijke dubbelzinnigheden in dezelfde inwijdingsformule en in de hele  Novus Ordo  worden herhaald en vernieuwd.

Hoofdstuk III

We zijn nu aan het einde van de Mis gekomen.

I. Het uiteindelijke einde. 

Dit betreft het lofoffer aan de Allerheiligste Drie-eenheid, overeenkomstig de uitdrukkelijke verklaring van Christus over het primaire doel van Zijn menswording: "Toen Hij in de wereld kwam, zei Hij: 'U hebt geen offer en geen offergave gewild, maar een lichaam hebt U Mij gegeven'" (Psalm 34:7-9 in Hebreeën 10:5).

Dit slot is verdwenen uit het offertorium, met het weglaten van het gebed  Suscipe, Sancta Trinitas ; uit het einde van de mis door het weglaten van  Placet tibi Sancta Trinitas ; en uit de prefatie, die op zondag niet langer die van de Allerheilige Drievuldigheid zal zijn, aangezien deze prefatie alleen nog zal worden uitgesproken op het feest van de Drievuldigheid en dus in de toekomst slechts eenmaal per jaar zal worden gehoord.

2. Gewoon einde. 

Dit is het verzoeningsoffer. Ook hiervan is afgeweken; want in plaats van de nadruk te leggen op de vergeving van zonden van de levenden en de doden, legt het de nadruk op de voeding en heiliging van de aanwezigen (nr. 54). Christus heeft het sacrament van het Laatste Avondmaal zeker ingesteld door Zichzelf in de staat van Slachtoffer te plaatsen, opdat wij in deze staat met Hem verenigd zouden worden, maar deze zelfopoffering gaat vooraf aan het eten van het Slachtoffer en heeft een voorafgaande en volledige verlossende waarde (de toepassing van de bloedige opoffering). Dit wordt bevestigd door het feit dat de aanwezige gelovigen niet verplicht zijn om sacramenteel deel te nemen.[8]

3. Immanent einde. 

Wat de aard van het offer ook moge zijn, het is absoluut noodzakelijk dat het God welgevallig en aanvaardbaar is. Na de zondeval kan geen enkel offer, behalve het offer van Christus, aanspraak maken op aanvaardbaarheid op zichzelf. De  Novus Ordo  verandert de aard van het offer en maakt er een soort uitwisseling van gaven tussen mens en God van: de mens brengt het brood, en God maakt er het ' brood des levens ' van; de mens brengt de wijn, en God maakt er een 'geestelijke drank' van. 

Gezegend zijt Gij, Heer, God van het universum, omdat wij uit Uw goedheid het brood [of “wijn”] hebben ontvangen dat wij U aanbieden, de vrucht van de aarde [of “wijnstok”] en van de arbeid van de mens. Moge het voor ons het brood des levens [of “ geestelijke drank ”] worden.[9]

Het is niet nodig commentaar te leveren op de volstrekte onduidelijkheid van de formules “ panis vitae ” en “ potus spiritualis ”, die van alles kunnen betekenen. Dezelfde kapitale dubbelzinnigheid wordt hier herhaald, net als in de definitie van de Mis: daar is Christus slechts geestelijk aanwezig onder de zijnen; hier worden brood en wijn slechts “ geestelijk ” (niet wezenlijk) veranderd.[10]

Bij de voorbereiding van het offer ontstaat een soortgelijke dubbelzinnigheid door het weglaten van twee belangrijke gebeden. Het gebed "Deus qui humanae substantiae dignitatem mirabiliter condidisti et mirabilius reformasti" verwees naar de vroegere onschuld van de mens en naar zijn huidige staat van verlossing door het Bloed van Christus: een samenvatting van de hele offergeschiedenis, van Adam tot het huidige moment. Het laatste verzoeningsoffer van de kelk, dat deze "cum odore suavitatis" (met een zuivere geur) zou opstijgen in de aanwezigheid van de goddelijke majesteit, Wiens genade werd afgesmeekt, bevestigde dit plan op bewonderenswaardige wijze. Door de voortdurende verwijzing naar God in de eucharistische gebeden weg te laten, is er geen duidelijk onderscheid meer tussen goddelijk en menselijk offer.

Nadat de sluitsteen was verwijderd, moesten de hervormers een steiger opwerpen; ze onderdrukten de werkelijke doelen en vervingen die door fictieve doelen: dit leidde tot gebaren die bedoeld waren om de eenheid tussen priester en gelovigen, en tussen de gelovigen onderling, te benadrukken; offers voor de armen en voor de Kerk werden bovenop de offers van de te offeren Hostie geplaatst. Het gevaar bestaat dat de unieke aard van dit offer vervaagt, zodat deelname aan de offerande van het Slachtoffer gaat lijken op een filantropische bijeenkomst of een liefdadigheidsbanket.

Hoofdstuk IV

We gaan nu over tot de essentie van het Offer.

Het mysterie van het kruis wordt niet langer expliciet uitgedrukt. Het is er slechts vaag, gesluierd, onmerkbaar voor het volk.[11] En wel om deze redenen:

1. De betekenis die in de  Novus Ordo wordt gegeven  aan de zogenaamde prex eucharistica[12] is: “dat de hele gemeente van de gelovigen verenigd mag zijn met Christus in het verkondigen van de grote wonderen van God en in het brengen van offers” (nr. 54, het einde).

Naar welk offer wordt verwezen? Wie is de offeraar? Op geen van beide vragen wordt een antwoord gegeven. De oorspronkelijke definitie van de prex eucharistica luidt als volgt: "Het centrum en hoogtepunt van de hele viering heeft nu een begin, namelijk het eucharistisch gebed, een gebed van dankzegging en heiliging" (nr. 54, pr.). De gevolgen vervangen dus de oorzaken, waarover geen woord wordt gezegd. De expliciete vermelding van het offerobject, die in de  Suscipe te vinden was , is door niets vervangen. De verandering in formulering onthult de verandering in leer.

2. De reden voor deze onduidelijkheid over het Offer is heel eenvoudig: de Werkelijke Aanwezigheid is niet langer de centrale positie die zij zo schitterend innam in de vroegere eucharistische liturgie. Er is slechts één verwijzing naar de Werkelijke Aanwezigheid (een citaat – in een voetnoot – van het Concilie van Trente), en ook hier is de context die van ‘ voeding ’ (nr. 241, noot 63).

Er wordt nergens verwezen naar de werkelijke en blijvende aanwezigheid van Christus, Lichaam, Bloed, Ziel en Godheid, in de getranssubstantieerde gedaante. Het woord transsubstantiatie zelf wordt volledig genegeerd.

Het weglaten van de aanroeping tot de Derde Persoon van de Allerheiligste Drie-eenheid ( Veni Sanctificator ), opdat Hij op de offergaven moge neerdalen, zoals Hij eens eerder in de schoot van de Allerzaligste Maagd neerdaalde om het wonder van de goddelijke Aanwezigheid te volbrengen, is wederom een ​​voorbeeld van de systematische en stilzwijgende ontkenning van de Werkelijke Aanwezigheid.

Let ook op de afvallers: 

van de knielingen (niet meer dan drie blijven over voor de priester, en één, met bepaalde uitzonderingen, voor het volk, bij de consecratie);

betreffende de reiniging van de vingers van de priester in de kelk; en het voorkomen van elk profaan contact van de vingers van de priester na de consecratie;

van de reiniging van de vaten, die niet onmiddellijk hoeft te gebeuren, noch op het lichaam hoeft plaats te vinden;

van het lijkkleed dat de kelk beschermt;

van de interne vergulding van heilige vaten;

van de inwijding van verplaatsbare altaren;

van de heilige steen en relikwieën op het verplaatsbare altaar of op de  mensa — wanneer de viering niet plaatsvindt in heilige ruimtes (dit onderscheid leidt rechtstreeks tot "eucharistische maaltijden" in privéwoningen);

van de drie altaarkleden, gereduceerd tot slechts één;

van dankzegging knielend (vervangen door een dankzegging zittend, van de kant van de priester en de gelovigen, een logische aanvulling op de staande communie);

van alle oude voorschriften voor het geval de geconsacreerde Hostie valt, die nu zijn teruggebracht tot één enkele, terloopse aanwijzing: “ reverenter accipiatur ” (nr. 239);

Al deze zaken benadrukken alleen maar hoe schandalig het geloof in het dogma van de Werkelijke Aanwezigheid impliciet wordt verworpen.

3. De functie die aan het altaar wordt toegekend (nr. 262). Het altaar wordt bijna altijd mensa genoemd.[13] “ Het altaar of de tafel van de Heer, die het centrum is van de gehele eucharistische liturgie ” (nr. 49, vgl. 262). Er wordt bepaald dat het altaar los moet staan ​​van de muren, zodat eromheen gelopen kan worden en de viering naar de mensen toe gericht kan zijn (nr. 262); ook dat het altaar het centrum van de gemeenschap van gelovigen moet zijn, zodat hun aandacht er spontaan naartoe wordt getrokken ( ibid. ). Maar een vergelijking van nr. 262 en 276 lijkt te suggereren dat de bewaring van het Heilig Sacrament op dit altaar is uitgesloten. Dit zou een onherstelbare tweedeling betekenen tussen de aanwezigheid, in de celebrant, van de eeuwige Hogepriester en diezelfde aanwezigheid die sacramenteel tot stand komt. Voorheen waren ze één en dezelfde aanwezigheid.[14]

Nu wordt aanbevolen het Heilig Sacrament op een aparte plaats te bewaren voor de persoonlijke devotie van de gelovigen (bijna alsof het om devotie tot een relikwie gaat), zodat bij het betreden van een kerk de aandacht niet langer uitgaat naar het tabernakel, maar naar een kale tafel. Opnieuw wordt het contrast tussen persoonlijke vroomheid en liturgische vroomheid benadrukt: altaar tegenover altaar.

In de nadrukkelijke aanbeveling om de tijdens dezelfde Mis geconsacreerde gedaanten in de communie uit te delen, ja, om zelfs een brood[15] te consacreren dat de priester aan ten minste een deel van de gelovigen kan uitdelen, zien we een minachtende houding ten opzichte van het tabernakel, evenals ten opzichte van elke vorm van eucharistische vroomheid buiten de Mis. Dit vormt wederom een ​​zware klap voor het geloof in de Werkelijke Aanwezigheid zolang de geconsacreerde gedaanten blijven bestaan.[16]

4. De consecratieformules. De oude consecratieformule was in wezen een sacramentele, geen verhalende formule. Dit bleek vooral uit drie dingen:

a. De Bijbeltekst is niet woord voor woord overgenomen: de toevoeging van Paulus, “mysterium fidei”, was een directe belijdenis van het geloof van de priester in het mysterie dat door de Kerk via het hiërarchische priesterschap werd verwezenlijkt.

b. De interpunctie en typografische vormgeving: de punt en de nieuwe alinea markeren de overgang van de verhalende naar de sacramentele en bevestigende stijl, de sacramentele woorden staan ​​in grotere letters in het midden van de pagina en vaak in een andere kleur, duidelijk los van de historische context. Dit alles samen geeft de formule een eigen, autonome waarde.

c. De  anamnese  (“ Haec quotiescumque feceritis in mei memoriam facietis ”), wat in het Grieks  “eis tén emèu anàmnesin” (gericht op mijn geheugen) is. Dit verwees naar Christus' handelen en niet naar de loutere herinnering aan Hem, of aan de gebeurtenis: een uitnodiging om te herinneren wat Hij deed ( “haec... in mei memoriam facietis” ) op de manier waarop Hij het deed, niet alleen Zijn Persoon of het Avondmaal. De Paulinische formule ( “Hoc facite in meam commemorationem” ), die nu de oude zal vervangen – zoals dagelijks in de volkstaal zal worden verkondigd – zal er onherroepelijk toe leiden dat de toehoorders zich concentreren op de herinnering aan Christus als het einde van de eucharistische handeling, terwijl het in werkelijkheid het begin is. Het afsluitende idee van herdenking zal zeker weer de plaats innemen van het idee van sacramentele handeling.”[17]

De vertelwijze wordt nu benadrukt door de formule “ narratio institutionis ” (nr. 55d) en herhaald in de definitie van de anamnesis, waarin wordt gezegd dat “de Kerk de herinnering aan Christus zelf in herinnering roept”  (nr. 556).

Kortom: de theorie die wordt voorgesteld door de  epiclesis , de wijziging van de consecratiewoorden en de anamnesis, heeft tot gevolg dat de modus significandi van de consecratiewoorden wordt gewijzigd. De consecratieformules worden hier door de priester uitgesproken als de bestanddelen van een historisch verhaal en niet langer uitgesproken als de uitdrukking van het categorische en bevestigende oordeel dat wordt uitgesproken door Hem in wiens Persoon de priester handelt: “Hoc est Corpus Meum” (niet “Hoc est Corpus Christi” ).[18]

Bovendien introduceert de toejuiching die direct na de consecratie aan het volk wordt toegeschreven: ( "Wij verkondigen Uw dood, o Heer, totdat U komt" ), onder het mom van eschatologie, opnieuw dezelfde dubbelzinnigheid met betrekking tot de Werkelijke Aanwezigheid. Zonder pauze of onderscheid wordt de verwachting van Christus' wederkomst aan het einde der tijden verkondigd als het moment waarop Hij wezenlijk aanwezig is op het altaar, bijna alsof het eerste, en niet het laatste, de ware wederkomst is.

Dit komt nog sterker naar voren in de formule van de facultatieve acclamatie nr. 2 (bijlage): ‘Zo vaak als wij van dit brood eten en uit deze kelk drinken, verkondigen wij Uw dood, o Heer, totdat U komt,’ waar de juxtapositie van de verschillende realiteiten van offer en eten, van de Werkelijke Aanwezigheid en van Christus’ wederkomst, de hoogste mate van dubbelzinnigheid bereikt.[19]

Hoofdstuk V

We komen nu tot het besef van het Offer, waarvan de vier elementen waren: 

Christus,

de priester,

de Kerk,

de aanwezige gelovigen.

In de  Novus Ordo is de positie die aan de gelovigen wordt toegeschreven autonoom ( absoluta ), en dus volkomen onjuist ten opzichte van de openingsdefinitie – “Missa est sacra synaxis seu congregatio populi” – tot de begroeting van de priester aan het volk, die bedoeld is om aan de verzamelde gemeenschap de ‘ aanwezigheid ’ van de Heer over te brengen (nr. 28). “Qua salutatione et populi response manifestatur ecclesiae congregatae mysterium.”

Een ware aanwezigheid van Christus, zeker, maar dan slechts geestelijk, en een mysterie van de Kerk, maar uitsluitend als samenkomst die een dergelijke aanwezigheid manifesteert en uitlokt.

Deze interpretatie wordt voortdurend onderstreept: door de obsessieve verwijzingen naar het gemeenschappelijke karakter van de Mis (nrs. 74-152); door het ongehoorde onderscheid tussen "missa cum populo" en "missa sine populo"  (nrs. 203-231); door de definitie van de "oratio universalis seu fidelium"  (DO. 45), waar we opnieuw de "priesterlijke taak" van het volk ( "populus sui sacerdotii munus excercens" ) benadrukt zien, die op een dubbelzinnige manier wordt gepresenteerd omdat de ondergeschiktheid ervan aan die van de priester niet wordt genoemd, en des te meer omdat de priester, als gewijde bemiddelaar, zichzelf tot de vertolker van alle intenties van het volk maakt in het  Te igitur  en de twee  Memento .

In  Prex Eucharistica III  ( Vere sanctus, p. 123) worden de volgende woorden tot de Heer gericht: “Van geslacht tot geslacht verzamelt U een volk voor U, opdat van oost tot west een volmaakt offer gebracht moge worden tot glorie van Uw naam”, de ‘opdat’ maakt dat het volk, in plaats van de priester[20], het onmisbare element in de viering lijkt te zijn; en aangezien zelfs hier niet duidelijk wordt wie de offeraar is, lijkt het volk zelf bekleed te zijn met autonome priesterlijke bevoegdheden. Vanuit deze stap zou het niet verwonderlijk zijn als het volk al snel gemachtigd zou worden om samen met de priester de consecratieformules uit te spreken (wat hier en daar in feite al lijkt te zijn gebeurd).

De positie van de priester wordt geminimaliseerd, veranderd en vervalst. Ten eerste ten opzichte van het volk, voor wie hij grotendeels slechts een voorzitter of broeder is, in plaats van de gewijde bedienaar die  in persona Christi celebreert . Ten tweede ten opzichte van de Kerk, als een "quidam de populo" (een vertegenwoordiger van het volk). In de definitie van de epiclesis (nr. 55) worden de aanroepingen anoniem aan de Kerk toegeschreven: de rol van de priester is verdwenen.

In het  Confiteor  , dat nu collectief is geworden, is hij niet langer rechter, getuige en voorspreker bij God; het is dus logisch dat hij niet langer de bevoegdheid heeft om de absolutie te geven, die is afgeschaft. Hij is geïntegreerd met de fraters. Zelfs de misdienaar spreekt hem zo aan in het  Confiteor  van de "Missa sine populo".

Reeds vóór deze laatste hervorming was het belangrijke onderscheid tussen de communie van de priester – het moment waarop de Eeuwige Hogepriester en degene die in Zijn Persoon handelde in de nauwste verbondenheid werden verenigd – en de communie van de gelovigen opgeheven.

We vinden nu geen woord meer over de offerbevoegdheid van de priester, noch over zijn consecratie, het tot stand brengen van de eucharistische aanwezigheid door hem. Hij verschijnt nu als niets meer dan een protestantse geestelijke.

Het verdwijnen, of het optionele gebruik, van veel heilige gewaden (in bepaalde gevallen volstaan ​​de albe en de stola – nr. 298) wist de oorspronkelijke overeenstemming met Christus nog verder uit: de priester is niet langer bekleed met al Zijn deugden, maar wordt slechts een ‘afgestudeerde’ die door één of twee tekens van de massa te onderscheiden is: [21] ‘een beetje meer mens dan de rest’, om de onbedoeld humoristische omschrijving van een Dominicaanse prediker te citeren. [22] Net als bij de ‘ tafel ’ en het altaar wordt ook hier weer gescheiden wat God verenigd heeft: het enige priesterschap van het Woord van God.

Ten slotte is er de positie van de Kerk ten opzichte van Christus. In het ene geval, namelijk de "missa sine populo", wordt de Mis erkend als "Actio Christi et Ecclesiae" (nr. 4,  vgl. Presb. Ord . nr. 13), terwijl in het geval van de "missa cum populo" hier niet naar wordt verwezen, behalve met het doel "Christus te gedenken" en de aanwezigen te heiligen. De gebruikte woorden zijn: "Door het offer door Christus in de Heilige Geest aan God de Vader te brengen, verbindt de priester het volk met zichzelf"  (nr. 60), in plaats van woorden die het volk zouden verbinden met Christus die zichzelf "per Spiritum Sanctum Deo Patri..." offert.

In dit verband dient het volgende te worden opgemerkt: 

De zeer ernstige weglating van de zinsnede "Per Christum Dominum Nostrum", de garantie dat zij in alle tijden gehoord zal worden (Johannes 14, 13-14; 15; 16; 23; 24);

het alomtegenwoordige "paasisme", alsof er geen andere, totaal verschillende en even belangrijke aspecten van de genadeoverdracht bestonden;

Het is een zeer vreemd en twijfelachtig eschatologisch concept waarbij de communicatie van bovennatuurlijke genade, een realiteit die permanent en eeuwig is, wordt teruggebracht tot de dimensies van de tijd: we horen over een volk op weg, een pelgrimerende Kerk – niet langer strijdend tegen de  Potestas tenebrarum – die uitkijkt naar een toekomst die, nu ze haar band met de eeuwigheid heeft verloren, puur in tijdelijke termen wordt opgevat.

De Kerk – Ene, Heilige, Katholieke, Apostolische – wordt als zodanig verkleind in de formule die in de  Prex Eucharistica IV de plaats heeft ingenomen van het gebed uit de Romeinse Canon “ ten behoeve van alle orthodoxe gelovigen van het katholieke en apostolische geloof ”. Nu zijn zij niets meer of minder dan: “ allen die U met een oprecht hart zoeken. ”

In het Gedenkteken voor de doden zijn zij niet langer heengegaan "met het teken van het geloof en slapen zij de slaap van de vrede", maar alleen "die gestorven zijn in de vrede van Uw Christus", en aan hen wordt, wat duidelijk afbreuk doet aan het concept van zichtbare eenheid, de schare van alle doden toegevoegd "wier geloof alleen aan U bekend is".

Bovendien wordt in geen van de drie nieuwe eucharistische gebeden, zoals reeds gezegd, verwezen naar de lijdenstoestand van de overledenen, noch wordt in geen van de gebeden de mogelijkheid van een bijzonder  gedenkteken genoemd: dit alles moet het geloof in het verzoenende en verlossende karakter van het offer ondermijnen.[23]

Ontheiligende weglatingen overal verlagen het mysterie van de Kerk. Zij wordt bovenal niet voorgesteld als een heilige hiërarchie: engelen en heiligen worden tot anonimiteit gereduceerd in het tweede deel van het collectieve  Confiteor : zij zijn, als getuigen en rechters, in de persoon van de heilige Michaël, verdwenen uit het eerste deel.[24] De verschillende hiërarchieën van engelen zijn ook verdwenen (en dit is zonder precedent) uit het nieuwe voorwoord van  Prex II . In de  Communicantes  is de herinnering aan de pausen en heilige martelaren, op wie de Kerk van Rome is gesticht en die ongetwijfeld de overlevers waren van de apostolische tradities, bestemd om te worden voltooid in wat met de heilige Gregorius de Romeinse Mis werd, weggelaten. In de  Libera nos  worden de Heilige Maagd, de apostelen en alle heiligen niet langer genoemd: haar en hun voorspraak wordt dus niet langer ingeroepen, zelfs niet in tijden van gevaar.

De eenheid van de Kerk wordt ernstig aangetast door de volstrekt onaanvaardbare weglating uit de gehele  Ordo , inclusief de drie nieuwe eucharistische gebeden, van de namen van de apostelen Petrus en Paulus, de stichters van de Kerk van Rome, en de namen van de andere apostelen, de grondleggers en het kenmerk van de ene en universele Kerk. De enige overgebleven vermelding hiervan is te vinden in de  Communicantes  van de Romeinse canon.

Een duidelijke aanval op het dogma van de gemeenschap der heiligen is het weglaten, wanneer de priester zonder misdienaar celebreert, van alle begroetingen en de slotzegen, om nog maar te zwijgen van de  Ite missa est [25] die nu zelfs niet meer wordt gezegd in missen die met een misdienaar worden gevierd.

Het dubbele  Confiteor  toonde aan hoe de priester – in zijn hoedanigheid als dienaar van Christus, zich nederig opstellend en erkennend dat hij onwaardig was voor zijn verheven missie, voor het “tremendum mysterium” dat hem te wachten stond en zelfs (in het  Aufer a nobis ) voor het betreden van het Heilige der Heiligen – de voorspraak (in het Oramus te, Domine ) aanriep  van de verdiensten van de martelaren wier relieken in het altaar waren verzegeld. Beide gebeden zijn afgeschaft; wat eerder is gezegd met betrekking tot het dubbele  Confiteor en de dubbele communie is hier eveneens van toepassing.

De uiterlijke vorm van het Offer, een bewijs van het heilige karakter ervan, is ontheiligd. Zie bijvoorbeeld wat is voorgeschreven voor de viering buiten heilige gebieden, waar het altaar kan worden vervangen door een eenvoudige mensa zonder gewijde steen of relikwie, en met een enkel kleed (nrs. 260, 265). Ook hier geldt alles wat eerder is gezegd met betrekking tot de Werkelijke Aanwezigheid, de ontkoppeling van het samenzijn en het avondmaaloffer van de Werkelijke Aanwezigheid Zelf.

Het proces van ontwijding wordt voltooid dankzij de nieuwe procedures voor de offergave: de verwijzing naar gewoon brood in plaats van ongezuurd brood; misdienaars (en leken bij de communie  sub utraque specie ) mogen heilige vaten hanteren (nr. 244d); de afleidende atmosfeer die ontstaat door het voortdurende komen en gaan van priester, diaken, subdiaken, psalmist, commentator (de priester wordt zelf een commentator doordat hij voortdurend moet " uitleggen " wat hij gaat doen) – van lezers (mannen en vrouwen), van misdienaars of leken die mensen bij de deur verwelkomen en naar hun plaatsen begeleiden, terwijl anderen de offergaven dragen en sorteren.

En te midden van al deze voorgeschreven activiteiten is er de ‘ mulier idonea’ [26] (anti-schriftuurlijk en anti-Paulinisch), die voor het eerst in de traditie van de Kerk gemachtigd zal worden om de lezing voor te lezen en ook andere ‘ministeria quae extra presbyterium peraguntur’ (nr. 70) te verrichten. Ten slotte is er de concelebratiemanie, die uiteindelijk de eucharistische vroomheid bij de priester zal vernietigen door de centrale figuur van Christus, de enige Priester en Slachtoffer, te overschaduwen in een collectieve aanwezigheid van concelebranten.[27]

 

18/6 Spirituele oorlogsvoering - met Zachary King - O Crux Ave

Zachary King, een hoge tovenaar die in 1999 een St Paulus bekering had door de wonderdadige medaille van OLVrouw en Jezus van de Goddelijke Barmhartigheid. Zachary: Mijn opdracht van de Heilige Moeder is om haar te helpen een einde te maken aan abortus. En Zachary heeft veel gezondheidsproblemen die hij opofferd voor deze zaak. Het gaat niet om abortusklinieken. We weten dat er abortussen plaatsvinden, niet alleen in abortusklinieken, en het opleiden van priesters en bisschoppen wat ze moeten doen om die abortusklinieken te sluiten, maar ook om dingen die elders gebeuren waarvan we weten dat ze duivels van aard zijn en die te maken hebben met bijvoorbeeld farmaceutische bedrijven en abortus.

Over spookhuizen - Als je vrijwillig een spookhuis of een plaats binnengaat die spookt, zul je eruit lopen met de demon.

Een Boeddha - dit moet aan een priester gegeven worden en hij en hij zal het zegenen en dan zal hij het verpletteren en dingen moeten op een specifieke manier worden afgevoerd.

Je moet opletten in een Lunapark waar zaken kunnen vervloekt zijn. Zelfs voedselwaren kunnen vervloekt zijn, daarom is het goed je voedsel te zegenen voor consumptie. Aanroep het Kostbaar Bloed over zaken om ze te reinigen van vloeken.

Wat zijn magische zaken die je uit de buurt moet houden: tarot kaarten, Ouija borden, seances, magie, Crowley magie, satanische magie, droomvangers, chakra, balancing, horoscopen, alles wat te maken heeft met boeddhisme, hindoeïsme, Islam - alle religies die God niet aanbidden. Die Maria en Heiligen niet vereren. Ook yoga en reiki zijn demonisch van aard. Over yoga: Mensen beseffen niet dat het hindoeïsme 33 miljoen demonen kent. Ze nemen allemaal demonische houdingen aan tijdens yoga. Je raakt er al je pijntjes en kwalen mee kwijt, maar het zijn demonen. De yogameesters werden vroeger boos op westerlingen omdat ze zeiden: Je kunt religie niet scheiden van de oefening. Als je de oefening doet, aanbid je hindoegoden. Zo is de oefening ontworpen. Door deelname geef je toestemming.

Pilates ken ik niet; maar Tai Chi zou ik vermijden. Het is oosterse mystiek. En Chinese geneeskunde? Chinese geneeskunde geneest of zorgt er vaak voor dat je je beter voelt. Ik zou zeggen, zolang je dingen vermijdt die duidelijk magisch van aard zijn of dingen vermijdt die met yoga te maken hebben.

Satan is echt. Demonen zijn echt. Als je in God, Jezus, de Heilige Geest en engelen gelooft, hoe kun je dan niet in demonen geloven? Hoe kun je niet in Satan geloven? Ik bedoel, als er geen Satan en geen demonen waren, had Jezus niet hoeven sterven en verrijzen. Er zou geen reden zijn voor al die martelingen die Hij heeft doorstaan.

Ik geloof echt dat de mensen die het meest worden aangevallen of die het meest vatbaar zijn voor aanvallen, vatbaar zijn omdat ze niet in staat zijn van genade en ze zijn niet in staat van genade omdat ze niet geloven in de ware aanwezigheid in de Eucharistie, het lichaam, bloed, ziel en goddelijkheid van onze Heer Jezus Christus. Biechten is essentieel en als je niet in staat van genade bent, heb je geen wapenrusting aan.

Laten we zeggen dat er drie basisvloeken zijn.

- Er is een eenmalige vloek. De demon komt naar je toe. Je bent in een staat van genade. Hij vertrekt en komt nooit meer terug.

- Er is een drievoudige vloek. Zoals de naam al zegt, is het drie keer. De demon komt vandaag om twaalf uur 's middags naar je toe. Je bent in een staat van genade. Hij vertrekt. Zes maanden later komt hij om middernacht terug. Je bent in een staat van genade en hij vertrekt. Hij komt zes maanden later terug, je bent nog steeds in een staat van genade en hij vertrekt weer. Je hebt de vloek nooit gekregen. Hij kreeg drie keer de opdracht om te vertrekken en hij deed het. En je bent altijd in staat van genade.

- Maar stel je voor, Richie, de persoon die je haat, haat je echt heel erg, en diegene spreekt een vloek uit. En ik heb je al verteld wat er met een vloek komt kijken. De demon ziet bloed aan de hand van de hoge tovenaar, weet wat je hebt gedaan (betaald voor een vloek), en gaat je opzoeken. En hij komt bij je en zegt: "Oh, je bent in staat van genade. Geen probleem. Ik wacht wel. En jij bent de beste Katholiek ter wereld. Je zondigt nooit. En dan ben je op een dag op weg naar de biecht en snijdt iemand je af in het verkeer.

Je krijgt bijna een ongeluk. En in je woede steek je je middelvinger op en misbruik je de naam van de Heer. En hij zegt: "Aha." En hij hecht zich aan je. Nu maakt het niet uit. Je gaat biechten. De biecht verdrijft deze demon niet. Hij is aan je gehecht. Jij hebt hem gestuurd. Je komt in een staat van genade terecht. Dat is fantastisch. Maar hij blijft aan je gehecht. En je weet misschien niet dat je deze vloek hebt totdat je merkt dat al je kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen gescheiden zijn. Waarom is dat? En jullie zijn getrouwd gebleven. Waarom zijn alle anderen gescheiden? Ze zijn gescheiden omdat jullie vervloekt zijn. En vloeken van demonen duren vier generaties. En als je niet in staat van genade verkeert, kan de demon zich aan je hechten.

Het is zo simpel om te weten dat je niet in staat van genade verkeert. Ga biechten. Wat is daar zo moeilijk aan?

Zachary, hoe kom je van de vloek af als je ermee begint? Is het redelijk om te denken dat bijna iedereen op de een of andere manier een vloek of een demon heeft opgelopen en dat we er, al is het maar uit voorzorg, iets aan zouden moeten doen om er vanaf te komen? Ik denk dat je eerst moet uitzoeken of je er een hebt. Ik heb een vloektest. Die duurt 30 dagen. Het is een vastenperiode van 30 dagen, maar het is niet zo zwaar als het klinkt. Je vast vier uur per dag gedurende 30 dagen. Je moet iets zeggen voor en na afloop.

En dan stuur je me een e-mail met in de onderwerpregel: vloektest. Dan stuur ik je de test terug. Aan het einde van de 30 dagen stuur je me een e-mail om te laten weten dat je klaar bent, en dan plannen we een telefoongesprek om het te bespreken. Als je om een ​​andere reden vast, maakt het de demon die aan je vastzit niets uit. Maar als je vast, kom je erachter. Als je een vloek hebt, zal hij je aanvallen om je te dwingen te stoppen met vasten. En zo weet je dat je een vloek hebt.

De drie boeken die ik aanbeveel zijn 'Deliverance Prayers for Laity' van Pr Chad Ripperger en twee boeken van Pr Gabriel Amorth: 'Een exorcist vertelt een verhaal' en 'Een exorcist vertelt nog meer verhalen'. Ik raad ook de bevrijdingscursus van monseigneur Rossetti aan.

De meeste kinderboeken van tegenwoordig gaan over tovenarij. Alle magie is slecht. Het verschil tussen Harry Potter en Lord of the Rings is dat Lord of the Rings geen dupliceerbare magie heeft. Je kunt de magische spreuken uit het boek of de film niet uitvoeren. Maar in Harry Potter, zei de schrijfster dat een derde van haar onderzoek naar occulte zaken ging, zodat ze magische spreuken in de boeken kon verwerken. Het is Egyptische magie. Je hoeft alleen maar het boek te lezen en de spreuk op te zeggen. Maar ik moet je wel vertellen dat je, om een ​​magische spreuk echt te laten werken, intentie, herhaling en een demonische aanwezigheid nodig hebt.

Dus, als je magie beoefent en het werkt niet, God zij dank, dan betekent dat dat er geen demonische aanwezigheid is.

Dus breng deze Harry Potter boeken naar een Priester om ze dan te laten vernietigen. Laat ook antiek zegenen. Liefst door een Priester. En kijk op verpakkingen van voedsel naar de formule: Gezegend met liefde en licht. Dit is een satanische zegen.

En driekoningenwater is het krachtigst.

Is het dan waar dat satanisten vloeken plaatsen zoals bij deze entertainmentconglomeraten? Bij deze grote entertainmentbedrijven, helemaal aan de top, zitten satanisten die iedereen vervloeken die deze producten gebruikt, deze films kijkt of naar deze muziek luistert. Ze vervloeken de mastercopy en wijzen vervolgens demonen toe aan niet elk album, maar bijvoorbeeld elk derde of vierde.

En nu met de rapmuziek, met de artiesten zelf die zich met satanische zaken bezig lijken te houden, het begint of eindigt niet bij rapmuziek. Het is bijna in alle genres.

Neem elke dag de Eucharistie als je kunt, maar alleen in staat van genade. Het krachtigste gebed dat wij als lekenkatholieken hebben, is de rozenkrans. Het krachtigste gebed dat we als Kerk hebben, is de mis. Biecht, rozenkransen, ga naar de mis, omarm wie je heilige ook is, je vormselheilige. Maak van die Heilige je beste vriend. Bid ook het Kroontje van de Goddelijke Barmhartigheid, maar ook als je niet op Jezus vertrouwt, want ik weet dat je aan het einde van dat gebed drie keer zegt: "Jezus, ik vertrouw op U." Blijf het zeggen en laat Jezus weten: ik zou je graag willen vertrouwen, help me om je te vertrouwen. Genees mijn ongeloof. Genees mijn hart. Laat me vertrouwen in U hebben. Draag gezegende Wonderdadige medailles en de Sint-Benedictusmedailles. Demonen haten het als ze gezegend zijn. Dat maakt ze bang. Het maakt ze misselijk. Ze willen er niet in de buurt zijn.

Zalf je kinderen elke dag: Als ze 's ochtends wakker worden en ’s avonds voor het slapengaan, zegen ze dan met een kruisteken met wijwater of heilige olie op hun voorhoofd. Hebben ze slaapverlamming, dan moet je ze zalven met de wonden van Christus, de zegen. Je zet het kruisteken op al die plaatsen en zalf ze in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. En dit is hun voorhoofd, beide ogen, beide oren, hun neus, hun mond, hun keel, de nek, de bovenkant van beide handen, boven hun hart, de bovenkant van beide voeten en de rechterkant van hun romp. Dit werkt ook als je dromen hebt die je niet kunt verklaren. Demonen kunnen niet spreken door dat wat heilig is. Ze zullen niet tegen je kunnen fluisteren. Weet je, als demonen je nachtmerries, je nachtelijke angsten, je slaapverlamming veroorzaken, bescherm jezelf dan. Het is een simpele truc.

18/6 De Trump-methode: Brand stichten om daarna de held te spelen - Niburu

Met veel bombarie kondigde de Amerikaanse president Donald Trump deze week een akkoord aan met Iran. "Let the oil flow!", jubelde hij op sociale media.
Trump viert de oplossing van een crisis die hij zelf heeft veroorzaakt, en verkoopt de terugkeer naar af als een historische overwinning.

De oliemarkten reageren opgelucht en de brandstofprijzen dalen. Maar wie door de retorische mist heen kijkt, ziet een bizar schouwspel: Trump viert de oplossing van een crisis die hij zelf heeft veroorzaakt, en verkoopt de terugkeer naar af als een historische overwinning.

Het patroon is inmiddels pijnlijk herkenbaar. Eerst creëer je met maximale escalatie een internationale noodtoestand, om vervolgens met de hakken over de sloot een interim-deal te sluiten en jezelf te kronen tot de ultieme 'dealmaker'.

Het onlangs gepresenteerde Memorandum of Understanding (MoU) tussen Washington en Teheran is hier het schoolvoorbeeld van.

Sinds de escalatie begin 2026 uitmondde in een gewapend conflict en een Amerikaanse zeeblokkade, zat de wereldwijde energiemarkt in de tang.

Iran sloot de Straat van Hormuz, waardoor dagelijks zo’n 14 miljoen vaten olie vast kwamen te zitten. De inflatie schoot omhoog en de wereldeconomie liep miljardenschade op.

Nu er een voorlopig akkoord ligt om de wapens te zwijgen, claimt het Witte Huis het gelijk van zijn 'maximum pressure'-strategie.

Maar wat is er nu werkelijk bereikt?

Het wrange aan de huidige interim-deal is dat de behaalde "winsten" verdacht veel lijken op de situatie van vóór de oorlog.

Iran stemt er nu mee in om een deel van zijn hoogverrijkte uranium te verdunnen onder toezicht van het IAEA. Analisten wijzen er echter fijntjes op dat Teheran dit exacte voorstel in februari ook al op tafel had gelegd — vlak voordat de bommen begonnen te vallen.

De wereld heeft maandenlang in angst geleefd voor een totale regionale oorlog en consumenten betaalden de hoofdprijs aan de pomp, alleen maar om weer aan exact dezelfde onderhandelingstafel te belanden.

Daarnaast is de deal strategisch gezien een wankel kaartenhuis. In ruil voor het heropenen van de scheepvaartroute krijgt Iran per direct ontheffing van de oliesancties.

Terwijl Trump roept dat de crisis voorbij is, varen de eerste Iraanse supertankers alweer richting Azië om de staatskas in Teheran te spekken.

Het belangrijkste Amerikaanse drukmiddel — economische isolatie — is hiermee grotendeels weggegeven voordat de echte, moeilijke onderhandelingen over de definitieve ontmanteling van het nucleaire programma überhaupt zijn begonnen.

Daar hebben de partijen nu slechts 60 dagen voor.

Critici, waaronder veel economen en buitenlandexperts, spreken dan ook van een dure en gevaarlijke omweg. De administratie-Trump heeft een pyromane tactiek toegepast: het internationale huis in brand steken, om vervolgens met de brandslang te zwaaien en applaus te eisen voor het blussen.

Ondertussen is de geopolitieke schade fors.

Landen als Rusland hebben maandenlang geprofiteerd van de kunstmatig hoge olieprijzen, de relatie tussen de VS en Israël staat onder hoogspanning door Trumps plotselinge diplomatische draai, en de stabiliteit in de defensieve scheepvaartroutes is voorlopig nog flinterdun.

Verzekeraars en rederijen kijken de kat uit de boom; de Straat van Hormuz is op papier open, maar de zeemijnen liggen er nog.

Het succes van deze deal is vooralsnog een optische illusie, perfect getimed voor binnenlands politiek gewin. Ja, de olieprijzen dalen en de acute oorlogsdreiging is geweken.

Maar de structurele problemen met Iran zijn niet opgelost; ze zijn slechts zestig dagen vooruitgeschoven.

Trump heeft de olietoevoer niet gered; hij heeft hem eerst gijzeld. Dat hij de vrijlating van die gijzelaar nu presenteert als een diplomatiek meesterwerk, laat zien dat in de moderne politiek de perceptie van een overwinning helaas vaker telt dan de werkelijke inhoud ervan.

De wereld ademt op, maar de kater volgt later.

 

18/6 Waarom betalen wij voor Oekraïense oorlogsmisdaden? - Niburu

Het zijn beelden die op het netvlies gebrand blijven staan.
Een drone uit Oekraïne duikt op de cabine van een vrachtwagen op een druk Russisch kruispunt en doodt de chauffeur.

Een camera van een FPV-drone (First-Person View) duikt met hoge snelheid recht op de cabine van een rijdende vrachtwagen op een druk Russisch kruispunt in de grensregio Belgorod.

Een fractie van een seconde later is de chauffeur dood.

Deze chauffeur is een gewone burger die simpelweg zijn werk deed, en is er juridisch gezien geen enkele ruimte voor nuance: het doelbewust doden van een burger is een oorlogsmisdaad.

Wanneer dit soort video's de huiskamers binnenstromen, stort de zorgvuldig geconstrueerde politieke retoriek over de oorlog in Oekraïne als een kaartenhuis in elkaar.

Het dwingt ons tot een vlijmscherpe en uiterst ongemakkelijke conclusie: als wij deze oorlog financieren, dan steunen wij oorlogsmisdaden

De officiële lezing vanuit Den Haag, Brussel en Washington is helder en moreel afgekaderd. Westerse miljardensteun is bedoeld voor defensie.

Het doel is om Oekraïne te helpen zijn eigen soevereiniteit te beschermen tegen een illegale en brute Russische invasie.

Wapens en financiële middelen worden geleverd onder strikte voorwaarden die moeten voldoen aan het internationaal recht.

Maar op het slagveld hebben intenties en papieren verdragen geen schildwerking. De realiteit van een slepende, totale uitputtingsoorlog trekt zich niets aan van politieke nuances.

Zodra geld en technologie de grens overgaan, verliezen donorlanden de controle over de exacte uitvoering ervan op de vierkante meter. In de chaos van de strijd worden beslissingen door drone-operators in seconden genomen.

Natuurlijk is er sprake van een militair grijs gebied. In deze oorlog worden reguliere, civiele vrachtwagens door beide partijen op grote schaal ingezet voor het transport van militairen, munitie en materieel. Volgens het oorlogsrecht verandert een civiel voertuig op dat moment in een legitiem militair doelwit.

Maar de realiteit is ook dat FPV-drones en kamikazedrones steeds vaker over de grens in de Russische regio's Belgorod en Koersk worden ingezet, waarbij de grens tussen militair noodzakelijke uitschakeling en blinde vergelding flinterdun is geworden. Als de chauffeur een burger is, is de actie illegaal. Punt.

Als we ophouden met praten in termen van "bedoelingen" en puur kijken naar de feitelijke uitkomst onderaan de streep, is de conclusie bikkelhard. Het westerse belastinggeld houdt de Oekraïense staat en krijgsmacht overeind.

Wanneer delen van die krijgsmacht acties uitvoeren waarbij burgers aan de andere kant van de grens sterven, maakt dat ons onlosmakelijk onderdeel van de keten.

Dat zorgt voor een diepe, morele crisis bij iedereen die de beelden ziet.

Men wordt geconfronteerd met de vuile, onbarmhartige werkelijkheid van moderne oorlogsvoering waarin morele grenzen worden overschreden.

Hoe eerder wij stoppen met het betalen van nog meer geld naar Zwendelenski des te eerder komt er een eind aan de oorlogsmisdaden van Oekraïne.

 

 

16/6 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Mijn lieve kinderen, geef Mij jullie handen en Ik zal voor jullie zorgen in de moeilijkste momenten. Vertrouw op Jezus. In Hem ligt jullie ware bevrijding en verlossing. Laat je niet ontmoedigen door jullie moeilijkheden. Getuig met jullie voorbeeld en woorden dat jullie de Heer toebehoren. Laat de dingen van de wereld jullie niet besmetten en jullie niet van het pad van de verlossing afleiden. Jullie gaan een toekomst tegemoet van een pijnlijke geestelijke strijd.

Er is geen grotere pijn geweest. Met de rozenkrans in jullie handen en de Waarheid in jullie harten zullen jullie overwinnen. Ga naar de biechtstoel en ontvang de barmhartigheid van Mijn Jezus. Voed jullie zielen, gereinigd, met het kostbare voedsel van de Eucharistie. Hou moed! Niets is verloren. God heeft alles in handen. Hoewel Hij misschien ver weg lijkt, is Hij heel dichtbij jullie. Ga heen! Ik zal tot Mijn Jezus voor jullie bidden.

17/6 Ik wil jullie voorbereiden op totale zelfgave. - Zr Beghe

Mijn liefste kinderen, jullie betekenen alles voor Mij, en dat zeg Ik tegen ieder van jullie die Mij leest. Jullie liefde vervult Mij met vreugde en geluk, en jullie maken jullie God blij op aarde zoals in de Hemel. Ja, Ik heb op aarde geprofiteerd van jullie persoonlijke liefde voor Mij, ook al leefde Ik in een eeuw die voorafging aan deze van jullie, maar, omdat Ik God ben en door de gemeenschap der heiligen, hebben jullie liefde en jullie offers mij in Mijn huidige tijd op aarde verheugd. Ik zag jullie toen allen, kende jullie allen, hield van jullie allen, omdat Ik God was, Ik God ben. Voor Mij heeft tijd geen heden, geen verleden en geen toekomst.

Voor Mij IS tijd, net zoals IK BEN. Mijn kinderen, denk aan Mij, heb Mij lief als een altijd aanwezige realiteit in jullie leven, in jullie gezelschap, in jullie dagelijks leven. Jullie denken vaak aan Mij in Mijn eeuwigheid, maar denken ook voortdurend aan Mij aan jullie zijde. Ja, Ik ben bij jullie als een Vriend, zichtbaar naast jullie lopend en jullie hand vasthoudend om te voorkomen dat jullie vallen. Ik ben jullie beste Vriend, altijd bezorgd om jullie, altijd attent, zelfs gevaren wegnemend die jullie je niet kunnen voorstellen. Jullie Beschermengel is ook altijd bij jullie. Hij en Ik letten op jullie bestaan, jullie woorden, jullie daden: denk aan Mij, aan jullie Heilige Moeder Maria, die ook bij jullie is.

Zie hoe de Hemel aanwezig is, bezorgd om ieder van jullie, vaak de gevaren van jullie onbezonnenheid, jullie onoplettendheid, jullie excessen afwendend. En dan laat Ik ook de gevolgen van jullie daden, jullie zonden, zich ontvouwen, want het leven is zo dat elke daad, goed, slecht of zelfs neutraal, gevolgen met zich meebrengt. Wandelen brengt een verandering van plaats teweeg, eten brengt lichamelijk onderhoud, liefdadigheid brengt voordelen, maar omgekeerd brengt egoïsme onaangenaamheden voor anderen en zelfs voor jezelf met zich mee. Ik denk voortdurend aan ieder van jullie.

Denk ook aan Mij, en jullie zullen de weg naar de Hemel bewandelen. Mijn kinderen, moge God met jullie zijn, en moge Hij met Mij zijn. Je leven is je gegeven voor je eeuwige geluk met Mij, en deze werkelijkheid overtreft oneindig veel je aardse vreugden. Je klampt je vast aan aards geluk. Stel je dan eens voor wat je te wachten staat als je Mijn wetten volgt, als je je onvoorwaardelijk aan Mij overgeeft! Ja, dit is wat Ik aan je vraag: geef jezelf volledig aan Mij, bereid je voor om je leven voor Mij te geven zoals Ik het Mijne aan jou heb gegeven.

Ik wil je voorbereiden op de totale zelfgave, en als dit je bestemming is, omarm het dan met evenveel liefde en enthousiasme als Ik het Mijne heb omarmd. De huidige tijd is een tijd van verval, van desintegratie, en jullie, lieve ouders, zorg goed voor jullie kinderen, zodat ze ​​op de fundamenten van een geloof staan, dat niet verandert, niet evolueert, dat niet mag verwelken. De wereld mag veranderen, maar Mijn leer niet; die is voor alle tijden. "Maar wanneer de Mensenzoon komt, zal Hij dan geloof vinden op aarde?" (Lucas 18:8). Mijn kinderen, Ik ben God, en Ik wil jullie tot Mijn Hart trekken, want de wereld zal jullie verloochenen zoals ze Mij heeft verloochend. De hogepriesters en een deel van het volk hebben Mij, naar hun voorbeeld, veroordeeld en ter dood gebracht.

Maar "een dienaar is niet groter dan zijn heer; als zij Mij vervolgd hebben, zullen zij ook jullie vervolgen" (Johannes 15:20). Ik zeg het jullie nogmaals: alle vervolging zal tegen Mijn volk worden ondernomen uit haat tegen Mijn Wet, uit haat tegen het Kruis en uit haat tegen God. Wees niet verbaasd. Wees trots op jullie goddelijke afstamming, want die is de grootste eer, en het Kruis is de gelijkenis aan jullie Meester; het is jullie kinderlijke afdruk. Ik heb jullie lief, Ik steun jullie en Ik zegen jullie. In de Naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest. Amen.

Jullie Heer, jullie grote Vriend

17/6 Gods waarschuwing! - Unknown Prophet

Fred Watkins: Een waarschuwing voor sommigen.

En eerlijk gezegd zal dit niet voor iedereen gelden, maar het is zeker iets waar we allemaal naar moeten luisteren. Ik kreeg een visioen van een speedboot met meerdere mensen aan boord. Hij sneed met een flinke snelheid door het water. Toen hij ruw water tegenkwam. De golven werden hoger en in plaats van langzamer te gaan, werden ze sneller. Het leek alsof ze een kick kregen van de ruwheid, want ze kwamen even in de lucht terecht toen ze de golven verlieten. Toen de golven steeds ruwer werden, vertraagden ze nog steeds niet en plotseling werd er een op de boeg geslagen en dook de boot onder water.

Ze kwamen meteen weer boven water, maar de boot liep vol water en zonk. Ze keken in paniek om zich heen. Er was nog een boot in de verte die hen naderde. Naarmate die dichterbij kwam, begon hun speedboot te zinken en verdwenen ze uit het zicht. Ze zwommen voor hun leven. De naderende boot was een patrouilleboot van de kustwacht. Die kwam dichtbij genoeg om hen touwen toe te gooien en aan boord te hijsen.

God de Vader: Mijn zoon, Ik heb je een beeld gegeven van degenen die geen aandacht besteden aan hun omgeving, of die hun omgeving vaak uitdagen om te zien wie er wint. In sommige gevallen is de winnaar degene die de omgeving uitdaagt en vervolgens iets anders gevaarlijks probeert. Ze nemen nooit genoegen met normaal. Ze moeten de grenzen opzoeken om die kick te krijgen. Helaas duurt die kick maar kort. Dit zal niet iedereen overkomen. Sommigen zullen falen en er zal niemand zijn om hen te redden.

Veel van deze mensen kennen Me niet eens en ze proberen hun leven te verrijken in dat lege gebied waar Ik zo vaak over heb gesproken. Dat gebied dat leeg en onbezet is totdat het met Mij gevuld wordt. Ze blijven overal zoeken, behalve naar Mij. En toch ben Ik het vaak die de redding in gang zet die hen zal redden in een poging hen naar Mij toe te brengen. Ik zit en kijk naar hen en het bedroeft Me dat ze zich niet tot Mij wenden. Degenen die het niet overleven, komen er te laat achter dat het te laat is. Ik zal hen vele malen geroepen hebben en geprobeerd hen tot Mij te trekken. Maar ze negeren deop roep. Er is geen redding voor hen. Het einde is het einde. Ik heb gesproken en zo zal het zijn.

Degenen onder jullie die denken dat ze hen terug kunnen bidden, moeten weten dat hun eeuwigheid niet van jullie afhangt. Zodra ze de grens overschreden hebben, kan je geloof niets doen om ze terug te halen. Nu, al diegenen die lijken te gedijen op de roekeloosheid, zijn niet degenen die niet in Mij geloven. Er zijn er die standvastig met Mij wandelen en vasthouden aan het geloof dat Ik hen altijd zal beschermen. Ik zal Mijn kinderen beschermen, zoon. Maar Mijn kinderen moeten Mijn woord begrijpen. En als ze Mijn kinderen zijn, zouden ze het moeten begrijpen. Ik zeg in Mijn woord dat je de HEER, je God, niet op de proef zult stellen.

Als je denkt dat je alles kunt doen wat je wilt omdat je met Mij meeloopt en Ik je zal beschermen, dan heb je het mis. Degenen die standvastig met Mij meelopen en Mij niet proberenop de proef te stellen, zal Ik zoveel mogelijk beschermen. Soms volgt de natuur haar loop en soms maakt de mens fouten. Beide kunnen verwoesting veroorzaken. Maar wanneer de mens zichzelf in een positie brengt om opwinding te ervaren of naam te maken, stelt hij Mij op de proef en Ik zal hem slechts tot op zekere hoogte beschermen. Ik zal proberen met hem te spreken en Ik zal proberen hem terug te roepen. Maar uiteindelijk zal Ik een stap terugdoen en dat toelaten, en laten gebeuren wat er gebeurt. Hij zal zijn redding niet verliezen.

Hij kan zijn fysieke leven verliezen. Op dat moment is hij afhankelijk van het vlees. Er zullen momenten zijn waarop het vlees de overhand krijgt, maar dat zal zonder Mijn hand zijn. Zoon, wat Ik zeg is dit: zij die Mij aanroepen en met Mij wandelen, zullen Mijn hand als steun hebben. Maar als ze Mij op de proef stellen, begeven ze zich op gevaarlijk terrein. Als ze verslaafd zijn aan gevaar en spanning, raad Ik ze aan te onderzoeken welke geest daarachter schuilgaat. Het is niet Mijn geest. Ik wil dat Mijn kinderen een goed leven leiden, een vol en aangenaam leven, maar Ik stuur ze nooit in gevaar, omdat het gevaar zelf is.

Degenen die denken dat ze spanning en gevaar moeten zoeken, kunnen dat verkrijgen door Mij op vele gebieden te dienen. En daarin zal Ik bij jullie zijn en zal het gevaar reëel zijn. Ik houd van jullie, Mijn kinderen, maar daag me niet uit door anderen te laten zien hoeveel Ik van jullie houd en hoe Ik jullie zal beschermen, wat jullie ook doen. Dat is hoogmoed en die komt voor de val. En dat is Mijn woord.

 

 

En ze zullen dat als hetzelfde zien. Dus plotseling worden we nu geconfronteerd met de wet van Noachidische wetten. Het zijn vormen van wetgeving die andere goden, Moloch, kinderoffers, al deze dingen in staten en hoofdsteden introduceren en dit is het plan. We moeten hier waakzaam voor zijn want we zijn echt ten dode opgeschreven.

Bacon: De Bijbel zegt: "Wie ogen heeft, zal zien, want de meesten zullen niet zien." Je moet ervoor kiezen om te zien. En het enige goede hieraan is dat we weten dat we dichter bij de eindtijd komen, wanneer alle waarheid aan het licht zal komen, want al deze afschuwelijkheid, al deze vuiligheid, al die dingen waar Satan heeft geprobeerd misbruik te maken van kostbare kleine kinderen zoals u en anderen. Het is zo dat wat in het donker gebeurt, in het licht zal komen. En het begint nu al aan het licht te komen door mensen die het willen zien, en we kunnen ertegen vechten. Dr Engel: Ik kom eruit en dus ben ik een van de eersten die erin gingen, een van de eersten die eruit gingen. Maar er komen steeds meer mensen naar buiten die zeggen dat dit gezien hebben en dat Satan ons een deadline heeft gesteld, namelijk 2030.

En iedereen moet weten wat Agenda 2030 inhoudt, want het is ons einde. Hun programma wil de lucht te vergiftigen met chemtrails, het water te vergiftigen met al die chemicaliën die ze in het water gooien, het voedsel te vergiftigen, het voedsel oneetbaar te maken, ons allergisch te maken voor voedsel zodat we geen vlees of eiwitten kunnen eten die we nodig hebben. Al deze dingen zijn gepland, net als de vervanging van de bevolking, omdat ze van Christenen af ​​willen en van het blanke ras. Dat staat in het plan. En de vervanging van Amerikanen door mensen van elke andere etniciteit dan blank. En wat ze ook met deze mensen hebben gedaan, ze brengen genetisch gemodificeerde mensen binnen. En als je kijkt naar de mensen die ze binnenbrengen, zien ze er vaak niet eens menselijk uit.

Er is dus iets aan de hand. Ik weet niet wat het is, maar ik weet wel dat het wordt gedaan door de Internationale Organisatie voor Migratie, het agentschap van de VN, dat verantwoordelijk is voor het verplaatsen van bevolkingsgroepen. En je kunt naar hun website gaan, en op hun website stonden vroeger al die vreemde bezienswaardigheden. Ze hebben het een beetje opgepoetst en ik denk dat het er nu nogal generiek uitziet, maar ze scheppen op over het verplaatsen van 270 miljoen migranten in de afgelopen twee jaar. Waar kwamen die migranten vandaan? Als je probeert uit te zoeken waar al die mensen vandaan komen die naar andere landen en andere plaatsen worden verplaatst, is daar geen logische verklaring voor. Er waren weeskindertreinen die aan het einde van de 19e eeuw in de Verenigde Staten aankwamen.

Weet je, ze brachten duizenden en duizenden baby's binnen en niemand wist echt waar ze vandaan kwamen, maar uh, iedereen kon een kind krijgen. En ze werden groot. Mensen kregen ze op boerderijen en voedden ze op als landarbeiders en de grootvader van mijn man was een van die kinderen die uit Duitsland kwamen. Ik had geen idee van wie hij was of waar hij vandaan kwam. Er is dus iets veel groters aan de hand, maar we hebben de macht om te vechten tegen wat het ook is. We hoeven niet precies te weten wat het is, want zolang je verbonden bent met het goddelijke, ben je in harmonie met het goddelijke. Net als Kathy O'Brien in haar boek 'Align with the Divine'. Zij heeft 30 jaar in het MK Ultra-programma overleefd. Ik heb er 11 jaar in gezeten. Zonder die goddelijke verbinding overleef je het niet. Maar met die goddelijke verbinding kunnen we vechten tegen wat dit ook is.

Bacon: Het boek van Dr Engel beschrijft iets gedetailleerder dan je misschien zou verwachten enkele van de gruwelijke dingen die haar zijn aangedaan, wat ons ook helpt te begrijpen wat er met andere kinderen is gebeurd, waarbij mensen in het programma werden gedwongen om anderen te doden, anders zouden ze zelf gedood worden, of werden gehypnotiseerd om, en ik leg dat misschien verkeerd uit, maar de kracht van de liefde te gebruiken om te zeggen: "Oké, het kan je niet schelen of je zelf doodgaat, maar het kan je wel schelen of die andere persoon doodgaat. Dus we gaan je daar ook bij betrekken." En je bent niet de eerste van wie ik dat hoor. Was je het slachtoffer van een satanische sekte? Heeft de overheid satanisten ingehuurd?

Dr Engel: Ja. Mijn familie was een sekte. Ik heb mijn stamboom uitgezocht. Het gaat heel ver terug. Er zijn heiligen, er zijn zondaars, maar er is ontzettend veel occultisme. En ik denk dat er het volgende gebeurde: oké, je had deze twaalf slechte mannen, waaronder mijn vijf slechte neven. Ze waren allemaal lid van geheime genootschappen. Het waren Tempeliers. Het waren Rozenkruisers. Het waren vrijmetselaars. Het waren leden van Skull and Bones. En de Tempeliers spreken zich nu publiekelijk uit, je kunt luisteren naar wat ze te zeggen hebben, en ze geven een overzicht van alle verschillende geheime genootschappen, en er zijn er tientallen in de Verenigde Staten, en het mormonisme, het zionisme, al deze verschillende aspecten, en de manier waarop het ministerie van Buitenlandse Zaken werkt, en ik wed dat dit is wat ze deden: oké, ze hadden deze 1500 nazi-wetenschappers.

Ze hadden kamers vol onderzoek. Ze hadden al dit materiaal en ze wilden doorgaan met de experimenten en ze hadden hun eerste groep kinderen, waaronder ik. De overheid schreef een aanbesteding uit. Ze zouden een subsidiemogelijkheid uitschrijven en geld aanbieden aan elke geheime organisatie die een paar nazi-wetenschappers wilde rekruteren, hun eigen laboratorium wilde opzetten, het wilde financieren en wilde profiteren van het onderzoek dat niemand anders had, en de proefpersonen zouden hun eigen kinderen zijn. Ik weet zeker dat ze dat gedaan hebben. De manier waarop het ministerie van Buitenlandse Zaken werkt, is dat ze moesten voldoen aan deze criteria om het geld en de steun te krijgen, die vrijwel onbeperkt was.

Je zult in die documenten zien dat ze onbeperkt geld hadden. Je kunt niet zien waar het vandaan kwam. Ik weet zeker dat er doelstellingen waren, en vervolgens procedures en programma's en dergelijke. Ik heb zelf subsidies aangevraagd voor het ministerie van Buitenlandse Zaken en ik weet wat ze doen. Wat je ziet is dat elk een van deze modules, deze Tempeliersgroepen of deze agnostische groepen of wat dan ook, hun vijf nazi-wetenschappers hun onderzoek lieten uitvoeren en een verdieping van een ziekenhuis kochten en de experimenten uitvoerden met als resultaat dat als ik andere overlevenden uit die tijd ontmoet en we bij elkaar komen, zijn er grote overeenkomsten in wat we geprogrammeerd waren om te doen.

Maar het verschil zit hem in hoe we geprogrammeerd waren om het te doen. Of het nu gaat om de wielen, ik vond de wielen verschijnen in supersoldatenprogramma's in Montauk Project, weet je. Dus er was duidelijk een verband tussen, misschien waren wij allemaal Tempeliers. (Het Montauk-project, dat naar verluidt tijdens de Koude Oorlog aan de oostkant van Long Island plaatsvond, was een geheim militair experiment waarbij ontvoerde kinderen werden gebruikt om psychologische oorlogsvoeringstechnieken te ontwikkelen.)

Bacon: Kun je ze iets vertellen over de wielen? Mijn kijkers weten misschien niet waar we het over hebben.

Dr Engel: Elke sessie waarin ik geprogrammeerd was, begon ermee dat ik naakt vastgebonden werd aan een horizontaal wiel. Het stond vol symbolen en ik was omringd door mannen in gewaden die zongen: er is geen dag, er is geen licht, er is geen goed, er is geen kwaad, er is geen rijk, er is geen arm, het gaat maar door en door en door tot er in principe niets is en het wiel draaide steeds sneller en sneller en sneller en zoals het me werd uitgelegd op het moment dat ik bereid was mijn ziel op te geven, zou het stoppen. En vanaf dat moment, zou ik rijk zijn, beroemd, een ster, wat ze ook maar voor me zouden besluiten dat ik zou worden. En als ik mijn ziel zou opgeven, zou ik die uit mijn mond blazen in een wolk groen licht en dan zouden ze hem nemen.

Dit is wat me werd uitgelegd. Ik heb het niet gedaan. Ik zou mijn ziel nooit opgeven en dat heb ik ook niet gedaan. Maar ik denk dat de meesten dat wel hebben gedaan en nu zie je het. Ze besturen het land. Degenen die geen morele normen lijken te hebben, geen religieuze achtergrond, die duidelijk de aanbidding van demonen goedkeuren en de agenda voor 2030 steunen, die de vernietiging van het Christendom en de vernietiging van de Amerikaanse cultuur en waarden inhoudt, dingen die we als vanzelfsprekend beschouwen omdat we ze hebben. Je neemt het als vanzelfsprekend aan dat ze er altijd zullen zijn omdat je gelooft dat je erin bent geboren. Maar ze worden nu allemaal bedreigd en 2030 is hun deadline.

Dus ineens verschijnen er overal in het land datacenters. Die leiden naar ondergrondse bunkers en die leiden weer naar de ondergrondse bases, waarvan er 80 onder de Verenigde Staten liggen, waar ze van plan zijn de catastrofe die ze voor ons in petto hebben, te doorstaan. Dus, wees je ervan bewust als ik de einddatum voor het eerst hoorde in de jaren 50 en toen ik een klein kind was, werd me geleerd dat alles in 1980 zou eindigen. Dus, dit moet begin jaren 50 zijn geweest, ze streefden naar Agenda 1980. Nou, dat is niet gelukt. Toen was het Agenda 2000. Toen Agenda 21. En nu is het Agenda 2030. Dus ze slagen er niet in door Gods genade. En ze verwachten nooit dat Rusland terugslaat. En je hoort nooit dat Rusland 140 miljoen vrome Christenen heeft. Ze maakten alleen maar een enorm kabaal over Candace Owens die daarheen ging.

Candace Owens zegt zoiets als: "Wacht even. Dit land is prachtig. Wacht even. Deze mensen houden van familie. Wacht even. Deze mensen houden van God. Ze zijn diep religieus. Ze zijn Christenen. Hoewel ze alle geloofsovertuigingen aanhangen. Toen Poetin aan de macht kwam, nou ja, toen ze hun grondwet herschreven, kon elk geloof dat er was geweest ten tijde van de revolutie, toen ze allemaal illegaal waren verklaard, terugkomen en de overheid zou hen helpen hun kloosters en hun kerken te herbouwen, en Poetin heeft 30.000 van deze tempels, universiteiten en kathedralen herbouwd. Dus ze haten hem over de hele wereld omdat hij een vrome Christen is. Hij is de eerste Christelijke president van Rusland. Alle presidenten van de Sovjet-Unie waren Joden. Hij is de eerste Christen en ze haten het gewoon absoluut dat het land is teruggekeerd naar zijn Christelijke wortels.

Rusland heeft hun dwalingen gewoon over de hele wereld verspreid. Nu zijn wij degenen die communistische praktijken uitvoeren. Wij zijn de Sovjet-Unie zijn geworden en we gaan net als de Sovjet-Unie binnenkort de bodem bereiken om dezelfde redenen. We hebben Rusland nodig om ons te helpen. En natuurlijk proberen we een oorlog met Rusland te beginnen, zodat dat niet gebeurt. Maar we hebben zeker ook goddelijke hulp nodig. En ik heb het in Rusland zien werken. Ik zag hoe geloof zich manifesteerde in fysieke schoonheid en welzijn en gezinnen. En de demonen werden verdreven. En ik weet dat ze hierheen zijn gekomen. De mensen die in Rusland mensenhandel dreven, zijn toen met hun netwerken hierheen gekomen.

Bacon: Ik wil natuurlijk niet dat deze zaken getriggerd worden omdat ze bij mensen leiden tot dissociatie en dat ze traumatische herinneringe hebben. Die komen pas na vele jaren terug. En jij kreeg je herinneringen pas terug rond 1980 of 1990.

Dr Engel: Ik begon ermee toen ik op 17-jarige leeftijd het programma verliet, ik heb het volledig uit mijn geheugen gewist. Het enige wat ik me consistent herinnerde, was dat mijn vader me aan iets had verkocht en maar toen mijn dochter geboren werd, ik was 30 jaar oud en ik had dit kleine kopie van mezelf in mijn handen en toen begon ik me dingen te herinneren, want als ouder, weet je, zo van: oké, wat had mijn moeder gedaan? En wat ik kreeg was zo vreselijk dat ik dacht dat ik een gevaar was voor mijn kind.

En en ik herinner me mijn moeder nog steeds niet. Dat is de waarheid. Ik heb maar heel weinig, verspreide herinneringen aan haar. Maar ik werd overspoeld met vreselijke visioenen en ik kon niet uitvogelen of ze van mijzelf kwamen of van buitenaf, of wat het ook was. En ik ging naar een vriend, want ik ben een arts. Ik had geneeskunde gestudeerd. Ik had een praktijk. Ik was universitair docent. Ik ging naar eenpsychiater en vroeg hem of ik gek was en hij verzekerde me dat ik niet gek was en dat heeft mijn leven gered, want als ik had gedacht dat ik mijn kind zou aandoen wat er in mijn hoofd omging, dan zou ik van een brug zijn gesprongen.

Dat is wat ik iedereen die luistert moet vertellen: sommige mensen in je publiek zullen waarschijnlijk gaan denken: 'Hm, ik herinner me niets van wat er voor mijn twaalfde gebeurde' of 'Ik mis jaren' of 'Ik heb Weet je, misschien ben je wel geprogrammeerd. Er gebeurde veel op openbare scholen en zelfs op privéscholen. De herinneringen kunnen je geen kwaad doen. De herinneringen zijn herinneringen en een goede therapeut of zelfs een goede vriend kan je helpen om daar doorheen te komen. Maar de herinneringen hebben een programma. Als ze in je geprogrammeerd zijn, hebben ze een verdedigingsmechanisme. En het eerste waar je tegenaan loopt, is een zelfmoordprogramma. En dat is precies wat er met mij gebeurde toen ik begon met het overspoelen van deze herinneringen. Ik begon te zien wat er in me was gestopt, namelijk de vrijheidstrein.

Ik herinner me dit is uit de jaren 60 en de Freedom Train was zoiets van: je stapt in de Freedom Train en je zingt liedjes en er zijn mooie lichtjes en mooie kussens en oude vrienden die overleden zijn, zitten in de Freedom Train en dan spring je eraf en e dat is het zelfmoordprogramma dat in mij geactiveerd was, dat ik kon stoppen en toen begon ik het proces met mijn psychiater, die geen idee had wat er gebeurde met mij, maar hij had vertrouwen in me omdat hij wist dat ik de herinneringen stukje voor stukje naar boven haalde en hij heeft nooit begrepen wat het was en ik heb het pas jaren later begrepen, zeg maar God zegene hem, want hij was niet zelfs niet op de hoogte van het MK Ultra-programma destijds. Het was toen in 1980 nog niet eens bekend. Dit vrijheidsprogramma of wat het ook is dat ze je in je hoofd hebben gestopt, kun je nog steeds stoppen.

Je zegt: "Oké, wacht even. Deze berichten vertellen me dat ik nergens goed voor ben, dat ik waardeloos ben, dat ik nutteloos ben. En vaak zijn ze in de stem van degene die dat tegen je zei." Dat is wat ze zeggen. Ik heb deze herinneringen beetje bij beetje en ik schrijf ze op. Schrijven op een openbare school is tegenwoordig de beste manier om je hersenen te verbinden met je goddelijke zelf. Dat is de enige echte verbinding. En dan kun je het terugkoppelen door je eigen teksten te lezen. En het is een geweldige manier om dissociatieve identiteiten te omzeilen en het werkt. Dus natuurlijk willen ze het stoppen. Dus iedereen moet leren hoe je in schrift moet schrijven en ze moeten het gebruiken.

Bacon: Vertel me eens over de leraren die wisten dat er iets aan de hand was en die probeerden je te helpen. Wat zijn je gedachten nu de herinneringen aan leraren terugkomen, aan wat ze hebben gezien en hoe ze probeerden je te redden en hoe ze je toestonden je fantasie te gebruiken om jezelf te redden?

Dr Engel: Ze lieten me enorm veel ruimte om in mijn eigen alter ego te kruipen omdat ze aanvoelden dat er iets vreselijk mis was en ze gaven om me en probeerden me te helpen, omdat ik een heel slim kind was. Ze probeerden me te helpen om uit mijn gezinssituatie te komen. Uiteindelijk heeft de school me geholpen toen ik 17 was om me eerder naar de universiteit te laten gaan, zodat ik het programma kon verlaten. De leraren waren geweldig. Ze waren erg behulpzaam en de sociale diensten op school vooral in de staat Californië in die tijd waren ze fantastisch. Ze probeerden altijd te helpen en het breekt mijn hart om te zien wat leraren nu op scholen doen. Het is alsof ik zonder die beschermende laag van leraren en beschermende beheerders en mensen die echt om je gaven, niemand had gehad. En ik weet niet hoe het nu voor kinderen is.

Ik snap waarom ze hun toevlucht zoeken tot computers of zich aansluiten bij online chatgroepen omdat ze zo kwetsbaar zijn. Ik was kwetsbaar. Als je hun 2030 serieus neemt, moeten we dit probleem voor die tijd oplossen. Ze weten van een catastrofale gebeurtenis die eraan komt of dat ze het gaan proberen. We moeten ons ervan bewust zijn. Ieder van ons is vrij hulpeloos. Maar dat zijn we niet, want de sterkste kracht voor de mensheid is de menselijke ziel. Het is waar de demonen het meest bang voor zijn.

Bacon: Ik geloof dat de Heer zijn overgebleven volk aan het scheppen is, Zijn Rest. Het zal klein zijn, zoals Hij zei, maar er zullen sommigen van ons zijn, en ik bid dat ik tot Zijn Rest behoor, die de waarheid zien, maar we zullen moeten kunnen vechten. En dat is wat we moeten doen. We moeten vechten tegen dit soort kwaad, want ze willen ons meenemen, ze willen de wereld overnemen.

Dr Engel: PSI is de eigenschap om je in je energetisch exoskelet te kunnen bewegen.Je DNA zit niet alleen in je cellen. Het zit in het elektrische veld rondom je hele lichaam en in je verbindingen en verschillende mensen hebben verschillende configuraties en het is je vermogen om over te dragen is om jezelf uit te breiden voorbij je fysieke grenzen en naar andere mensen en informatie te verzamelen. Dat is waar ze ons voor trainden. of om gedachten te projecteren. Je kunt iemands gedachten lezen. Het is net als het Vrijheidsbeeld, ze heeft die dingen die zo uitsteken, zoals antenne’s. Het is het energetische exoskelet.

Bacon: Hebben we het allemaal in zekere mate, of hebben slechts sommigen van jullie het?

Dr Engel: O ja, iedereen heeft het, als je nuances oppikt over dingen of wat je aanvoelt over andere mensen, en het heeft niets te maken met opleidingsniveau of nationaliteit of etniciteit, maar ja, iedereen heeft het.

 

17/6 En nu opeens zijn er geen beperkingen meer - Niburu

Volgens recente prognoses zijn er wereldwijd meer dan 3.000 nieuwe datacenters gepland of al in aanbouw.
Het stroomverbruik is ruwweg het equivalent van het totale verbruik van vijf keer het Verenigd Koninkrijk.

Wie de wereldkaart van geplande infrastructurele projecten aandachtig bestudeert, stuit op een onthutsende realiteit.

 

Achter de schermen van het wereldwijde politieke toneel voltrekt zich een transformatie van ongekende omvang, die de fundamenten van het huidige klimaatdiscours op losse schroeven zet.

Volgens recente prognoses zijn er wereldwijd meer dan 3.000 nieuwe datacenters gepland of al in aanbouw. Gezamenlijk vertegenwoordigen deze faciliteiten een aangekondigde energievraag van zo’n 190 gigawatt, wat neerkomt op een duizelingwekkend jaarlijks elektriciteitsverbruik tot wel 1.500 terawattuur.

Om dit in een helder perspectief te plaatsen: dit is ruwweg het equivalent van het totale stroomverbruik van vijf keer het Verenigd Koninkrijk. Tegelijkertijd ramen dezelfde projecties het waterverbruik voor de koeling van deze systemen op meer dan 15 miljard liter per jaar.

Deze cijfers staan in schril contrast met de boodschap die de wereldbevolking al decennia met de paplepel ingegoten krijgt.

Generaties lang werd ons verteld dat de mensheid haar energieconsumptie drastisch moet terugdringen. De planeet zou economische groei niet langer kunnen dragen. Burgers moesten CO2-belastingen, strikte restricties, slimme meters, energierationering en dure groene maatregelen accepteren.

Een lagere levensstandaard werd gepresenteerd als de onvermijdelijke prijs die we moesten betalen om de aarde te redden.

Er waren immers strikte 'limieten aan de groei'. De beruchte Club van Rome bouwde een compleet wereldbeeld rond het idee dat de bevolkingsomvang, industriële productie, grondstoffenconsumptie en economische ontwikkeling aan banden moesten worden gelegd.

De planeet kon het simpelweg niet meer aan.

Maar plotseling, nu het doel is verschoven naar het bouwen van de infrastructuur voor kunstmatige intelligentie (AI), biometrische surveillancesystemen, digitale identiteiten, digitale centralebankmunten (CBDC's) en voorspellende gedragsmodellering, lijken die onwrikbare ecologische grenzen als sneeuw voor de zon te verdwijnen.

Blijkbaar gelden er geen limieten aan de groei wanneer die groei in het teken staat van de constructie van het digitale raster zelf.

Ineens stelt niemand de vraag of de planeet die duizenden energieverslindende datacenters wel kan dragen.

Er is geen enkele autoriteit die suggereert dat de training van AI-modellen aan banden moet worden gelegd om de CO2-uitstoot te beperken. Niemand eist dat deze megaprojecten worden stopgezet vanwege hun gigantische waterconsumptie.

Er zijn geen klimaatactivisten die zich aan het asfalt vastlijmen om de bouw van een datacenter te blokkeren.

In plaats daarvan zien we het tegenovergestelde gebeuren: overheden over de hele wereld wedijveren met elkaar om de vergunningen zo snel mogelijk goed te keuren.

Energiebedrijven haasten zich om hun productiecapaciteit in recordtempo uit te breiden.

Kernenergie is plotseling weer bespreekbaar en politiek salonfähig gemaakt, en kolencentrales die officieel op de nominatie stonden om definitief te sluiten, worden heroverwogen en langer opengehouden.

Het roept onvermijdelijk fundamentele vragen op over de ware aard van de klimaatpolitiek.

Het heeft er alle schijn van dat energie nooit het werkelijke probleem was, en dat de CO2-uitstoot nooit de primaire zorg vormde.

Het klimaatnarratief lijkt achteraf bezien vooral een instrument te zijn geweest om menselijk gedrag te controleren, economische activiteit aan banden te leggen, investeringsstromen om te buigen en complete industrieën te transformeren onder een centraal gestuurde agenda.

Nu kunstmatige intelligentie is gebombardeerd tot de nieuwe strategische prioriteit, is het masker definitief gevallen.

Dezelfde instituten die jarenlang de gewone burger de les lazen over hun ecologische voetafdruk, maken zich nu op om de elektriciteit van complete naties te consumeren voor de bouw van een planetaire digitale infrastructuur.

En ze verwachten in alle ernst dat niemand deze immense contradictie opmerkt.

 

17/6 De Epstein troefkaart - Niburu

In de schaduw van de officiële diplomatieke kanalen in het Midden-Oosten circuleert een even fascinerend als explosief scenario.
Volgens Ari Ben-Menashe, een voormalig medewerker van de Israëlische militaire inlichtingendienst, staat de Israëlische premier Benjamin Netanyahu op het punt om niet-eerder-gepubliceerde documenten uit het Epstein-dossier vrij te geven.

Volgens Ari Ben-Menashe, een voormalig medewerker van de Israëlische militaire inlichtingendienst, staat de Israëlische premier Benjamin Netanyahu op het punt om niet-eerder-gepubliceerde documenten uit het Epstein-dossier vrij te geven.

Het doel? Het torpederen van een komend vredesakkoord dat niet in het straatje van de Israëlische regering past.

Hoewel dit klinkt als het script van een politieke serie, raakt het aan een eeuwenoud mechanisme in de internationale politiek: het gebruik van strategische informatie als drukmiddel wanneer de belangen maximaal op het spel staan.

Om de claim te begrijpen, is het essentieel om te kijken naar de man die hem naar buiten brengt.

Ari Ben-Menashe is een inside-bron met een bewogen en kleurrijke geschiedenis in de internationale spionage- en lobbywereld.

Geboren in Iran, verhuisde hij later naar Israël, waar hij in de jaren 1977 tot 1987 werkte voor de Aman, de Israëlische militaire inlichtingendienst. Vanwege zijn talenkennis en achtergrond werd hij ingezet op posities die te maken hadden met buitenlandse relaties en geheime operaties, met name in de richting van Iran en de Verenigde Staten.

Ben-Menashe werd begin jaren 90 wereldwijd bekend toen hij als klokkenluider naar voren trad. Hij schreef het boek Profits of War, waarin hij een inkijkje gaf in de geheime wapenhandel tussen de VS, Israël en Iran tijdens de Iran-Contra-affaire.

In de decennia daarna vestigde hij zich in Canada en bouwde hij een carrière op als internationale lobbyist en adviseur voor overheden en politieke leiders in onder andere Afrika en Zuid-Amerika.

Binnen de inlichtingencommunity staat hij bekend als iemand die de sluier over schimmige operaties durft op te lichten, al zijn zijn beweringen vanwege het geheime karakter ervan uiteraard zelden officieel te verifiëren.

Het scenario dat Ben-Menashe schetst, draait om het concept van compromat (chantagemateriaal) dat op het allerhoogste niveau wordt ingezet. Als de claim klopt dat het Epstein-netwerk destijds is gebruikt om intelligence te verzamelen over Amerikaanse functionarissen, dan creëert dat een unieke politieke dynamiek.

Wanneer een grootmacht als de Verenigde Staten zware druk uitoefent op een bondgenoot om een vredesakkoord te tekenen — een akkoord dat die bondgenoot als een existentiële bedreiging ziet — verschuift de machtsbalans.

In een dergelijk scenario is een rechtstreekse militaire of economische confrontatie onmogelijk. Er is dan een asymmetrisch wapen nodig.

Het dreigen met de publicatie van compromitterend materiaal over de politieke elite van je belangrijkste bondgenoot is in feite de 'nucleaire optie' in de diplomatie. Het legt het politieke establishment van de tegenpartij lam en dwingt hen om hun eisen in te trekken, puur uit zelfbehoud.

Of de documenten nu daadwerkelijk in een kluis in Tel Aviv liggen of niet, in de wereld van geopolitiek is de perceptie van bezit vaak al krachtig genoeg.

Het verspreiden van het narratief dat dit soort materiaal bestaat — en dat een regeringsleider bereid is het te gebruiken — werkt als een vorm van psychologische oorlogsvoering. Het zaait twijfel en voorzichtigheid bij de partijen die de druk opvoeren.

De geschiedenis leert dat de waarheid achter gesloten deuren vaak complexer en vreemder is dan het publiek te horen krijgt.

Of de 'Epstein-troefkaart' nu een mythe is of een reëel geopolitiek breekijzer, het herinnert ons eraan dat in tijden van hoogspanning de grenzen tussen fictie, spionage en harde realiteit flinterdun zijn.

17/4 Het kruis is onder jullie (2/3) - Mario D'Ignazio

Boodschap van de Aartsengel St Rafaël

…De olie van mei is de olie der wonderen. De olie der genezing. De olie der bevrijding. Olie die bevrijdt. Olie die geneest.

Olie die herstelt en heiligt: ​​de zalving van de Geest. Door zalving met de meiolie uit de Heilige Tuin van de Maagd Maria van Verzoening ontvangt men rechtstreeks de zalving van de Heilige Geest. Je moet niet altijd alleen aan jezelf denken door slechts een beetje olie voor jezelf mee te nemen. Je moet niet langer alleen aan jezelf denken, want dit leidt ook tot geestelijk egoïsme. Je moet meerdere liters olie meenemen om te laten zegenen door de Maagd Maria van Verzoening en deze olie vervolgens – zelfs persoonlijk – in flessen doen om aan familie, vrienden en zieken te geven.

Velen zijn in geestelijk egoïsme vervallen: ze denken alleen aan zichzelf, altijd en alleen aan hun eigen redding, hun eigen genezing, hun eigen bevrijding. En ze denken nooit aan de vele mensen die ten onder gaan.

Velen zijn in de val van geestelijk egoïsme gelopen en denken altijd en alleen aan zichzelf. van hun eigen redding, hun eigen genezing en hun eigen bevrijding – zonder te bedenken dat er anderen zijn die in een veel slechtere toestand verkeren dan zij en die in elk geval geholpen moeten worden en niet veroordeeld, die werkelijk geholpen moeten worden met broederlijke naastenliefde.

Zelfs het schenken van een eenvoudig flesje Heilige Meiolie – de zuiverste olijfolie gezegend door Onze Lieve Vrouw – is een daad van naastenliefde: het is een ware daad van naastenliefde.

Het geven van Meiolie – de Olie der Wonderen – is een daad van naastenliefde, omdat deze mensen er genade, genezing en bevrijding door kunnen ontvangen en verkrijgen; het is daarom een ​​groot geschenk, een grote hulp, een grote troost en een bron van steun.

Heb je het belang begrepen van de Heilige Meiolie, die de Maagd van Verzoening al enige tijd stipt elke 5 mei zegent in de Gezegende Tuin in Brindisi – Nieuw Kana, Klein Fatima, Klein Lourdes, Toevluchtsoord van de Uitverkorenen van de Eindtijd, Oase van Goddelijke Troost, Klein Bethlehem, Ark van Verlossing?

Heb je het belang begrepen van het organiseren van heilige Maria-pelgrimages op de 5e van elke maand, waarbij we om 16.00 uur in de tuin aankomen om de Heilige Rozenkrans te bidden?

Heb je het belang begrepen van het zout dat elk jaar op 5 september rechtstreeks door de Heilige Aartsengel Michaël wordt gezegend? En zoveel, zoveel andere genaden die je helaas niet hebt begrepen. Je hebt ze niet volledig begrepen.

Velen komen naar de Heilige Tuin om genaden van genezing, bevrijding en eeuwige zaligheid te ontvangen. Dit is allemaal goed; het is God en de Heilige Maagd welgevallig. Maar we moeten ook voor anderen bidden.

Velen komen naar de Heilige Tuin niet uit geloof, maar uit nieuwsgierigheid, en dit is absoluut onaanvaardbaar.

Men komt naar de Heilige Tuin om te bidden, te mediteren over de Mysteries van de Heilige Rozenkrans, te zingen, te prijzen, boete te doen, te vragen om genaden van genezing en bevrijding, te bidden voor lichamelijk en geestelijk zieken, voor drugsverslaafden, voor iedereen. Maar niet om te staren, want nieuwsgierigheid komt nooit van God. Nieuwsgierigheid komt nooit van God.

We moeten leren geloven zonder te zien.

Geloof, zoals we jullie altijd vertellen, is de essentie van de onzichtbare dingen.

Daarom moeten we leren geloven zonder te zien, want als we moeten zien om te geloven, betekent dat dat we nog niet geloven. Als we altijd moeten zien, betekent dat dat er geen waar geloof is, geen waar vertrouwen, maar eerder een vorm van sensatiezucht: sensatiezucht gaat voorbij, maar geloof blijft.

Wanneer je naar de Gezegende Tuin komt, net zoals wanneer je naar elke andere plaats van verschijning gaat, ga je niet uit nieuwsgierigheid, maar omdat je gelooft. Je gaat niet voortdurend op zoek naar een teken, want dan verval je in sensatiezucht, die, zoals ik net zei, voorbijgaat: sensatiezucht gaat voorbij, maar waar geloof en waar vertrouwen daarentegen blijven.

Jullie moeten jezelf zuiveren!

We moeten onszelf diepgaand zuiveren en groeien in het ware geloof.

We moeten begrijpen dat geloof werkelijk de essentie van de dingen is. Ongezien.

We moeten geloven zonder te zien.

We moeten onszelf zuiveren van sensatiezucht, van het verlangen om altijd te willen zien, want het geloof heeft eigen ogen – geestelijke ogen, geen fysieke, maar geestelijke. We moeten dit alles begrijpen.

Velen bezoeken plaatsen van verschijningen louter uit nieuwsgierigheid en vertrekken met een leger gevoel dan voorheen.

Velen bezoeken plaatsen van verschijningen op zoek naar, wie weet welke, grote tekenen, en vervallen in vluchtige sensatiezucht.

Weinigen gaan er echter werkelijk heen vanuit het geloof, omdat ze geloven: ze ontvangen misschien zelfs een teken, maar ze geloven al.

Velen komen naar plaatsen van verschijningen alleen maar om, wie weet welke, een groot teken te zoeken, en vervallen in sensatiezucht. Dan zijn ze teleurgesteld en verdwijnen ze.

Zo vaak worden genaden niet verkregen omdat mensen slecht bidden. Heel vaak worden genaden niet verkregen omdat mensen slecht bidden, te weinig bidden of afgeleid bidden; omdat er geen waar geloof is, omdat er alleen sensatiezucht is.

Vaak worden genaden niet ontvangen omdat mensen naar plaatsen van valse verschijningen gaan; het is dus duidelijk dat er niets wordt verkregen door naar plaatsen van valse verschijningen, valse missies en valse profetische openbaringen te gaan.

Jaren gaan voorbij en er wordt niets verkregen, omdat er niets is: aangezien er geen ware goddelijke aanwezigheid is, geen ware geestelijke manifestatie van het Hemelse Hof, wordt er niets verkregen.

Terecht vraagt ​​de ziel zich af waarom ware genezing of ware bevrijding niet plaatsvindt; terecht, terecht stelt een intelligent mens zichzelf een aantal vragen. Heel terecht vraagt ​​iemand die jarenlang naar een plaats van verschijningen gaat, bidt – misschien zelfs goed bidt – maar geen genade ontvangt, zich af waarom hij die niet ontvangt. Ik herhaal: zo vaak komt genade niet omdat men slecht bidt, te weinig bidt, of omdat het geen plaats van ware verschijningen is.

Zo vaak komt het niet, omdat de Heer je wil beproeven. En Hij laat je de gave van het Heilige Kruis na.

Heel vaak laat de Heer je achter met pijn, lijden, ziekte – een doorn in je zij – als een gave van heiliging. Je hebt er nooit op die manier over nagedacht. Veel mensen denken dat als ze geen genade ontvangen, dat alleen komt doordat ze slecht bidden, te weinig bidden, niet echt geloven, of omdat het geen echte verschijningsplaats is. Maar heel vaak kunnen dit plaatsen zijn van echte verschijningen waar, hoewel mensen goed bidden, de genade niet komt omdat ze een kruis moeten dragen.

Er zijn verschillende waarheden: iedereen zal natuurlijk geloven in de waarheid die het beste bij hem of haar past, maar de waarheid is uiteraard altijd in Gods handen. Iedereen gelooft en zal geloven in de waarheid die het beste bij hem of haar past.

Er zijn zielen voor wie het gemakkelijk is om te geloven dat de genade niet kwam omdat het allemaal een leugen was.

Er zijn daarentegen zielen die geloven dat de genade niet kwam – en niet komt – omdat ze slecht bidden of niet genoeg geloven.

Er zijn mensen die intelligenter zijn en die dit ook denken, en het is een grote waarheid: genade komt niet omdat de Heer Zijn uitverkorenen graag met doornen kroont.

Het kruis is ook een gave van God voor iemands eigen heiliging.

Uiteraard, ik herhaal, zal iedereen geloven wat hij of zij wil: er zijn mensen die, in waarheid en met een goed geweten, tot de ware waarheid zullen komen; er zijn echter anderen die hun eigen verklaring, hun eigen rechtvaardiging zullen geven, die niet overeenkomt met de waarheid.

Goede zielen, de rechtvaardigen en zij met een oprecht geweten zullen tot de ware waarheid komen over waarom zij geen genade ontvangen; anderen zullen echter verklaringen geven die hen goed uitkomen, maar uiteindelijk niet overeenkomen met de waarheid.

Er zijn verschillende redenen waarom iemand niet veel genade ontvangt.

Er zijn mensen die zeker slecht bidden of te weinig bidden. Er zijn mensen die weinig geloof hebben en zichzelf voor de gek houden door te denken dat ze geloven; daarom komt de genade niet. In veel gevallen komt genade echter niet doordat je het kruis moet dragen, het kruis moet omarmen en jezelf moet heiligen terwijl je dit pad bewandelt.

"Maar ik wil dat zware kruis niet"—je moet het toch dragen.

"Maar ik wil dit kruis niet en ik vind het niet leuk; ik wil het niet, ik heb het niet gezocht, ik heb het niet begeerd." Maar niemand zoekt of begeert een kruis. Je komt het kruis tegen, je omarmt het en je draagt ​​het met liefde. Geen mens, geen ziel wil een kruis; niemand verlangt ernaar het kruis te dragen, maar het kruis is er niettemin, en het is zichtbaar.

Dit alles betekent dus dat het kruis niet iets is wat je zoekt, maar iets wat je in je eigen leven vindt; je zoekt het niet: je kunt het accepteren of niet, maar in ieder geval is het kruis er. Het kruis blijft.

Het kruis is onder jullie, zoals we jullie vanuit de hemel altijd zeggen: het kruis is onder jullie.

Velen denken dat het kruis een vloek van God is. Maar integendeel, het is een zegen; het is een gave van de Almachtige Vader voor je heiliging.

"Maar ik vind dit kruis niet leuk"—je moet het toch dragen. Leg je erbij neer, bewaar een geest van berusting en draag het. Maar nu maak ik mezelf wijs dat ik genezen ben: maak uzelf niet wijs dat je genezen bent, want we weten dat je niet genezen bent. Als je jezelf wijsmaakt, is het nog erger, want dan wordt je de volgende dag wakker en staat het kruis nog steeds vlak naast je.

Maak jezelf geen illusies.

Het kruis is onder jullie…

14/6 Laat ieder van jullie leren luisteren naar de ander - Angelica

Maria: Onverschilligheid is niet goed – niet voor degenen die het praktiseren, en nog minder voor degenen die het ondergaan. Degenen die onverschillig worden tegenover anderen, beseffen niet dat hun hart steeds meer dor wordt. Harten mogen niet dor worden, want als ze dat wel worden, lijken ze niet langer zuiver in de ogen van God.

Wees blij onder elkaar, broeders en zusters; wissel een paar woorden uit, en het allerbelangrijkste: laat ieder van jullie leren luisteren naar de ander; dit is de eerste stap die jullie naar eenheid leidt.

Vaak spreekt een broeder of zuster je aan, maar kort daarna, terwijl je verder loopt, herinner je je niet meer wat ze gezegd hebben. Dit betekent dat je niet naar de ander hebt geluisterd; het betekent dat je geen eenheid opbouwt; het betekent onverschilligheid!

Kinderen, onverschilligheid onder jullie vernietigt de relaties tussen broeders en zusters; onverschilligheid wordt ook zo dor als een woestijn. Het zou goed zijn als jullie het roer omgooien en voor eens en voor altijd besluiten naar elkaar te luisteren, elkaar lief te hebben en elkaar barmhartig te zijn. Zelfs in elkaars pijn zijn jullie vaak onverschillig, en wanneer dat gebeurt, bereikt een donderend geraas het Hart van God – want onverschilligheid is God niet welgevallig, omdat God de Vader heel goed weet dat onverschilligheid jullie harten verduistert en jullie van menselijke relaties verwijdert; toen God deze wereld schiep, zag Hij haar als een familie – een immense familie!

Kom op, kinderen, willen jullie in staat zijn om te doen wat goed en rechtvaardig is in de Naam van God?

Mijn tedere blik zal jullie nooit verlaten!

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST.

Kinderen, Moeder Maria heeft jullie allen gezien en heeft jullie allen lief vanuit de diepte van Haar Hart.

Ik zegen jullie.

BID, BID, BID!

14/6 Wees waakzaam en voorbereid op de Opname - Myriam Corsini

God de Vader: Ik ben Die Ik Ben!

Verga, oude landen; zie, de Koning keert terug om bezit te nemen van wat Hem toebehoort.

Wees gastvrij bij Zijn terugkeer, opdat jullie niet gestraft zullen worden.

De Allerheiligste Maria is op weg naar de Aarde; Zij is ware liefde. Haar Onbevlekte Hart zal verschijnen waar het lang geleden aangekondigd is; de heuvel zal stralen van Haar aanwezigheid, en Haar licht zal over de hele Aarde uitstralen.

Geliefde kinderen, jullie Schepper God kondigt jullie het einde van deze verdorven wereld aan; Hij zal de deuren van het Nieuwe Tijdperk openen voor hen die Zijn Wetten hebben gerespecteerd en die in hun hart een brandend verlangen hebben om het Leven te ontmoeten.

De tijd is gekomen voor Satans nederlaag; sta vast in jullie geloof in Mij; dwaal niet van Mij af. Ik ben jullie Schepper God, jullie enige Goed.

Wanneer Mijn Engelen in de hemel verschijnen, weet dan dat zij komen om jullie mee te nemen en te begeleiden naar een Land van oneindige liefde. Daar zult u troost vinden en wijs worden in de dingen van God; u zult zich onderdompelen in Zijn goddelijkheid en goddelijk zijn in Hem.

Ik wil Mijn volk troosten; Ik wil dat ze aandachtig en voorbereid zijn op de Opname; Ik verlang vurig naar hun welzijn… hun vreugde woont in Mij.

Geliefde kinderen, wees niet twijfelachtig; God heeft de wereld geschapen; in Hem is alle macht.

Nu zal God dit nieuwe volk bezoeken, dat ernaar verlangt in Hem te wonen in het rijk van oneindige en volmaakte liefde.

De omgevallen steen was op de Stoel van Petrus geplaatst, maar God zal hem rechtop zetten, zodat hij niet aan Satan onderworpen kan worden.

Verheug je, Mijn kinderen; je beloning komt eraan. Ga standvastig door in het geloof in Mij en roep Mij je volhartige ‘ja’ toe… in totus tuus.

De oorlog zal zijn woede over de hele aarde ontketenen; momenten van angst en pijn zullen de mensheid overweldigen: … zij die ongelovig waren, zullen geloven!

Vrede zij met jullie, Mijn kinderen; een nieuw tijdperk breekt voor jullie aan. Jullie zullen het begin van grote beproevingen meemaken, maar jullie zullen worden gered en in veiligheid gebracht. Ik ben jullie God van Liefde, en Ik zal jullie redden van de grootste ramp: … Satan!

Bid; blijf dicht bij de Allerheiligste Maria; volg Haar met trouwe liefde. Zij komt om jullie te beschermen en te leiden door de laatste beproeving!

Genoeg! … Miserum est!

17/6 Overlevende van Satanische SX Magic, en MK Ultra Programma - Dr Christine Bacon

Uit wiki: Project MK-ULTRA (ook wel MKULTRA) is de codenaam voor een serie geheime experimenten van de CIA met betrekking tot hersenspoeling, chemische verhoormethoden en hypnose.

MK-ULTRA werd/wordt gerund door de afdeling Directorate of Science & Technology en kwam in ieder geval in de jaren vijftig en zestig van de 20e eeuw verschillende keren aan het licht. Er zijn bewijzen gevonden voor onder meer het gebruik van verschillende soorten chemicaliën (medicatie en drugs) en methoden om hersenfuncties en gemoedstoestanden te manipuleren.

De achtergrond van het project

De CIA (en voorheen de OSS) was sinds de Tweede Wereldoorlog op zoek naar technieken om personen totaal te kunnen beheersen. Ze hadden in hun spionagewerk last van leugenaars en misleiders, en waren dus op zoek naar een waarheidsserum, ze hadden last van personen die te veel wisten en waren daarom op zoek naar een middel dat personen specifieke gebeurtenissen kon laten vergeten. Uiteindelijk kwam MK-ULTRA voort uit een zoektocht naar de ultieme magische techniek die vrije wil kon uitschakelen. Deze techniek zou dan idealiter onwillende mensen specifieke dingen kunnen laten uitvoeren, zoals het stelen van documenten of het provoceren of vermoorden van personen.

Het begin van MK-ULTRA

Binnen de CIA ten tijde van de koude oorlog bestond er een "Chemical Division". Deze werd geleid door Sidney Gottlieb, een doctor in de scheikunde. Gottlieb pleitte ervoor dat de CIA een destijds nieuwe drug, genaamd LSD, zou moeten onderzoeken voor gebruik in spionage-operaties. Hij stelde voor dat de CIA een programma op zou zetten voor "the covert use of biological and chemical materials", dat hij zelf zou leiden. In 1953 werd dit voorstel goedgekeurd, en werd het programma MK-ULTRA genoemd. Het hoofd van de CIA, Allen Dulles gaf het programma een budget van $300.000 en pleitte het vrij van het financiële en juridische toezicht van reguliere CIA projecten.

Publieke discussie

Het bestaan van MK-ULTRA werd voor het eerst publiek bekendgemaakt door het Amerikaans Congres, na onderzoek van hun Church Commissie, en door de presidentiële Rockefeller Commissie. Het onderzoek werd belemmerd doordat het toenmalige hoofd van de CIA – Richard Helms – in 1973 alle documenten met betrekking tot MK-ULTRA liet vernietigen.

Volgens de CIA is de organisatie gestopt met MK-ULTRA. Oud-CIA-agent Victor Marchetti spreekt dit in verschillende interviews (onder meer in het Britse tijdschrift Lobster) tegen. Volgens hem verspreidt de CIA routineus desinformatie en is het onderzoek naar gedachtemanipulatie doorgegaan. In Lobster noemt Marchetti het bericht dat de CIA ermee gestopt zou zijn een 'cover story', een verhaal om de waarheid te verhullen. 

Verkracht, gemarteld en verkocht door haar vader aan een overheidsprogramma voor hersenspoeling, ontsnapte Dr. Juliette Engel op 17-jarige leeftijd aan het programma en redde vervolgens meer dan 70.000 kinderen die in Rusland slachtoffer waren van mensenhandel. 

Dr. Juliette Engel was een slachtoffer van het MK Ultra-programma. Bacon: Ik vind het triest dat ik 61 jaar oud ben en nog steeds mensen tegenkom uit dit programma. Deze ochtend toen ik naar de mis ging, ontmoette ik een andere oudere dame die zei dat ze niet wist wat dat programma was.

Voorwoord van het boek van Dr Engel: Het zegt eigenlijk dat in de jaren 50, minister van Buitenlandse Zaken John Foster Dulles officieel een illegaal programma goedkeurde van mindcontrol en drugsexperimenten die uitgevoerd zouden worden op nietsvermoedende Amerikaanse burgers. Het programma, genaamd MK Ultra, was gebaseerd op het werk van nazi-wetenschappers die naar de Verenigde Staten waren gehaald uit Duitsland onder de noemer Project Paperclip na de Nurembergprocessen. Het programma stond onder leiding van Sydney Gottlieb en werd op 13 april 1953 in gang gezet in opdracht van CIA-directeur Allen Welsh Dulles.

In 1975 werd de speciale commissie die de overheidsoperaties met betrekking tot inlichtingenactiviteiten, buitenlandse en militaire inlichtingendiensten onderzocht, voorgezeten door senator Frank Church. De eerste onderzoeken leidden tot de onthulling dat minstens 80 Amerikaanse universiteiten, hogescholen en ziekenhuizen, plus nog eens 185 particuliere aannemers betrokken waren. Reken maar eens uit hoe groot dit was. Mensen hadden deelgenomen aan 149 afzonderlijke, door de CIA gefinancierde subprojecten met betrekking tot mindcontrol experimenten, waaronder gedwongen toediening van geestverruimende middelen, met name LSD, hypnose, zintuiglijke deprivatie, isolatie, seksueel misbruik en marteling.

Helaas voor het onderzoek gaf de directeur van de CIA, Richard Helms, opdracht om MK Ultra-documenten te vernietigen voordat ze door de Church Commissie en de Gerald Ford-commissie werden opgevraagd om de CIA-activiteiten in de Verenigde Staten te onderzoeken. In 1977 werd een kleine hoeveelheid van 20.000 documenten ontdekt en werden de hoorzittingen in de Senaat later dat jaar hervat. Vervolggetuigenissen van slachtoffers, onderzoekers en functionarissen onthulden dat er ongecontroleerde experimenten werden uitgevoerd op een ongekende schaal, waarbij duizenden slachtoffers in de Verenigde Staten en Canada betrokken waren, waaronder kinderen.

van een brug zijn gesprongen. En wat u is overkomen, heeft u er niet alleen toe aangezet om dat niet te doen, maar heeft uw verhaal zelfs nog indrukwekkender gemaakt. Ik zou moeten beginnen met eraan toe te voegen dat de Church commissie in 1976 was. Daarna werd het stil. De klokkenluiders werden gedempt. Iedereen die zich uitsprak, zag zijn of haar getuigenis verzegeld onder de nationale veiligheidswetgeving in het nationale veiligheidsarchief. En pas op 24 december 2024 maakte de CIA de eerste reeks documenten openbaar waarin werd toegegeven dat dit allemaal was gebeurd. Alles was waar. Ze identificeerden Sydney Gottlieb en Charles White en een aantal artsen en wetenschappers van de CIA die dit programma hadden opgezet.

Dus daar zit de kloof en overlevenden hebben het programma moeten doorlopen, officieel elke hulp, elke erkenning, elke therapie, wat dan ook, ontzegd gekregen. En werden ze verteld dat ze gek waren. Het is gewoon afschuwelijk. De tweede reeks van documenten kwam uit in oktober 2025, waarmee we tot de jaren 80 kwamen. Maar toen kwam de laatste reeks waarvan we zeker weten dat die in de doos op het bureau van Tulsi Gabbard zat met gedeklasseerde documenten die de FBI had meegenomen. Dus de derde reeks moet nog worden vrijgegeven, die ons op de hoogte zou brengen en onmiskenbaar zou maken dat deze programmering, deze marteling, deze mind control tot op de dag van vandaag is doorgegaan en steeds geavanceerder en alomtegenwoordiger is geworden.

Als het kwaad eenmaal macht heeft, is het zo moeilijk om die af te nemen. Als je bedenkt dat ze het geld hadden, de wapens, de toegang, dit alles, en we zijn er nog steeds. Dus, ik denk niet dat de meeste mensen het programma hebben overleefd, om verschillende redenen, en daar kunnen we later nog op terugkomen. Een andere reden is dat de programmering zichzelf verdedigt. Vertel me daar eens over en dan gaan we in op jouw verhaal, want je lijkt een van de weinigen te zijn die het wel heeft overleefd, als ik deze verhalen lees. En ik wist het al voordat ik jouw verhaal zag, waarin je in Seth Holehouse show zat, dat veel kinderen gewoon worden vermoord. Ze vermoorden je gewoon. Ze verkrachten je, misbruiken je, en laten je sterven in het proces. Maar een paar van jullie hebben het overleefd, voor zover wij weten.

Ja. Met een vreselijk schuldgevoel van overlevenden, moet ik eraan toevoegen. Dr Juliette Engel: De CIA werd opgericht in 1947. Vijf van mijn ooms zaten in die groep die de CIA heeft opgericht. En ze waren allemaal samen in Nuremberg tijdens de processen tegen de nazi-wetenschappers uit de concentratiekampen die alle documenten van hun onderzoek hadden, plus een nazi-groep, die over de hele wereld kennis, artefacten, geschiedenis en magie verzamelde. Ze waren op zoek naar magie en ze hadden dit alles samengebracht. Het was een kamer vol documenten in Nuremberg en alles had vernietigd moeten worden, want het was de geschiedenis, de kunst, de formules voor het ergste kwaad dat ooit op deze planeet is begaan en gebruikt door die zogenaamde wetenschappers in de concentratiekampen, omdat ze onbeperkte toegang hadden tot elke bevolking die ze wilden.

Er was geen toezicht, geen verantwoording, en ze voerden vreselijke experimenten uit die nooit meer herhaald mogen worden. En de vijf ooms plus de andere slechte mannen die deze Amerikaanse igroep in Nuremberg vormden, besloten dat het de moeite waard was voor Amerika om deze technologie te bemachtigen en te gebruiken. En dus brachten ze niet alleen de documenten mee, maar ook de onderzoeksresultaten uit de concentratiekampen en van de nazi-wetenschappers zelf, en ze brachten er minstens 1500 mee. Nu brachten ze er nog duizenden bij voor allerlei verschillende doeleinden, zo'n 1500 wetenschappers uit de concentratiekampen.

Degenen die deze experimenten daadwerkelijk hadden uitgevoerd, omdat ze wilden leren hoe ze het moesten doen, hoe ze het moesten gebruiken, hoe ze deze documenten moesten gebruiken. Hoe ze de geest van de bevolking konden beheersen. En ze brachten ze naar Huntsville, Alabama.

Daar kregen ze nieuwe identiteiten. Hun families werden overgebracht. Er werd geregeld dat ze werden ondergebracht in al deze universiteiten en locaties. Die later werden geïdentificeerd door de Church commissie. Mijn ooms zaten allemaal in die groep omdat ze allemaal lid waren van geheime genootschappen en elite organisaties. Mijn overgrootvader was de commandant van de Tempeliers voor Noord-Amerika, weet je, en ze waren Shriners. Ze werden beschouwd als de elite van de elite en het waren geen goede mensen en ze wilden die mind control en in 1952 was een van hen, de broer van mijn moeder, een van de oprichters van de National Security Agency, de NSA, dus de manier waarop het was opgezet en het werd mij uitgelegd, zelfs toen ik nog een klein kind was.

De CIA deed internationale operaties, maar de NSA deed alle operaties binnen de Verenigde Staten. En als onderdeel daarvan, werd ik verkocht aan het MK Ultra-programma. Ik ben geboren in 1949. Ik ben 77. In 1952 werd de NSA opgericht en in 1953 begonnen ze hun eigen programma voor hersenspoeling. MK Ultra werd door het ministerie van Buitenlandse Zaken goedgekeurd als een illegaal programma en geclassificeerd op niveau 18, hoger dan de waar de president nog steeds van op de hoogte moest zijn. En in 1955 was ik 6 jaar oud en verkocht mijn vader me aan het programma.

Hij nam me mee naar het park. Ik dacht dat we gewoon naar het park gingen. We kwamen een oude vriend van hem tegen en die vriend gaf me een Coca-Cola, iets wat ik nog nooit eerder had gehad en ik was bedwelmd en ik werd wakker terwijl hij me van achteren misbruikte. En mijn vader stond naast mijn hoofd geld aan te nemen en terwijl ik tegen hem schreeuwde, draaide hij zich naar me toe en zei: "Hou je mond. Dit is waar ik je voor heb opgevoed." En ik realiseer me dat ik nu met andere mensen heb gesproken die iets soortgelijks hebben meegemaakt. Het was de initiatie.

Het was mijn scheiding van elke ouderlijke bescherming. Het was zijn verraad aan mij, om het absoluut duidelijk te maken dat hij me nooit zou helpen. Dus dat was het begin voor mij. En om daarop voort te bouwen, heb ik het boek Sparky - Surviving Sex Magic geschreven. En het gaat over de manier waarop ik als kind overleefde, de manier waarop ik dissociatie en magisch denken gebruikte om mijn geest intact te houden, de manier waarop ik een dissociatieve identiteit ontwikkelde en nog steeds heb. Ze noemen het een stoornis. Het is eigenlijk een overlevingsmechanisme, want je traumatiseert een kind en seksueel misbruik van een kind is het ergste trauma voor een kind en het verraad door een ouder tijdens seksueel misbruik.

Dat was een primair verlies was. Het was een existentieel, primair verlies en ik had volledig verloren moeten zijn, maar iets is altijd met mij verbonden geweest, met het goddelijke en ik heb dat altijd gehad. Ik heb die verbinding altijd gehad. De moeder van mijn vader leerde me het Onze Vader toen ik nog een heel klein kind was en ik zei dat elke dag. Ik zeg het nog steeds, het is een herinnering aan die verbinding met het goddelijke. Maar ik denk dat het nog meer dan het gebed zelf, dat gevoel was. En voor mij is het altijd als een lijn van energie die dwars door mijn kern stroomt. Het was alsof God wist dat ik dit nodig zou hebben.

Bacon: En het leek me dat Hij je een speciaal vermogen had gegeven om Zijn aanwezigheid zonder twijfel te herkennen. Dus je stond boven deze gebieden. Dus zei hij: "Ik ga je veel gaven geven, want de hel die je gaat doormaken, zul je nodig hebben." En je leek nooit van God af te dwalen, nooit aan God te twijfelen. Het leek alsof je lezing je geloof in God sterker maakte, omdat je wist dat het het enige was dat je zou laten overleven. Heb ik het mis? Vertel meer over dat, want wat je hebt meegemaakt had je geest en je lichaam moeten doden.

Dr Engel: Het heeft veel aspecten tenietgedaan en er is een verhaal dat verder gaat dan Sparky, dat ik me niet meer herinnerde. Kathy O'Brien heeft het hierover: als je je dingen herinnert, moet je ze echt opschrijven met pen en papier, zodat je je intellect gebruikt om je emotionele en spirituele toestand te beschrijven, niet typen, niet praten, maar schrijven. En dat was nodig. Het heeft me jaren gekost om Sparky te schrijven en om in het kind te komen dat ik was en er zelfs maar over te praten. En totdat ik dat deed kon ik er niet over praten. Ook al probeerde ik het, het lukte me niet, vooral omdat ik mijn eigen stem niet vertrouwde. Ik wilde dat de stem van hier kwam en niet van de programmering.

Het is moeilijk te beschrijven, maar terugkijkend heb ik dingen gedaan die te maken hadden met de programmering waar ik vervolgens mijn eigen interpretatie aan heb toegevoegd. En die interpretatie zag ik altijd vanuit van God, niet vanuit programmeurs. Een voorbeeld daarvan is naar Rusland gaan. Ik werd in 1990 uitgenodigd. Ik was ontsnapt uit MK Ultra en maar de programmering is er nog steeds. Het heeft echter ook nuttige aspecten. Zeker. Ik vond laatst een notitieboekje terug dat ik bewaard had sinds de middelbare school, toen ik begon met het maken van aantekeningen van colleges.

Ik bracht de helft van mijn tijd thuis door met mijn ouders, zodat ik eruit kon zien als een normaal persoon, me kon gedragen als een normaal persoon, zodat ik Engels kon leren, kon leren schrijven, al die dingen. De andere helft van de tijd was ik in verschillende MK Ultra-bijlagen en in de CIA-documenten. Ik herken veel van deze plaatsen, plaatsen die een jaar geleden via het National Security Archive zijn vrijgegeven. Ik bedoel, dit is pas een jaar geleden. Ik ben 77 jaar oud en het duurde tot ik 76 was om bevestiging te krijgen van de daders. Maar ze hebben toegegeven en ik zal Christine de links naar de documenten sturen, zodat jullie ze allemaal kunnen downloaden en bekijken.

https://nsarchive.gwu.edu/briefing-book/dnsa-intelligence/2024-12-23/cia-behavior-control-experiments-focus-new-scholarly

Deze komen uit het Nationaal Veiligheidsarchief van de Verenigde Staten en er zijn duizenden documenten met zeer goede samenvattingen van wat ze hebben gedaan, wie ze hebben aangedaan en wanneer ze het hebben gedaan. Ze gaan niet in op de details van wat ze met kinderen hebben gedaan, maar er zijn duizenden getuigen die het hebben overleefd, die nu deze documenten hebben gelezen en naar voren treden en zich realiseren waarom ze grote gaten in hun leven hebben, waarom dingen hen overkomen. De getuigenissen zijn belangrijk, want je zou kunnen zeggen: "Oh, waarom, weet je, waarom zou je je daar druk om maken? Dat gaat toch niets uithalen." Maar het heeft wel degelijk effect, want dit wordt vastgelegd in de officiële verslagen van het Congres en iedereen die in de toekomst terugkijkt, tijdlijnen wil inzien, beëdigde getuigenissen wil inzien van feiten van daadwerkelijke overlevenden, heeft toegang tot die verslagen.

Het kwaad is recht voor onze ogen, recht voor ons gezicht. We zien het gebeuren op verschillende plaatsen over de wereld en in onze eigen samenleving. Vorig jaar kwamen de klokkenluiders van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken naar voren en vertelden dat ze wisten van en documenteerden dat meer dan 500.000 kinderen de Verenigde Staten waren binnengesmokkeld over de Mexicaanse grens gedurende twee jaar en vervolgens overgedragen aan distributiebedrijven. Dit zijn busjes die gehuurd worden om grote aantallen mensen door de Verenigde Staten te vervoeren. Dit zijn witte busjes zonder ramen, en theoretisch gezien namen ze de kinderen mee en niemand weet waar ze naartoe zijn gegaan.

Nou, we weten dat deze bedrijven elk miljoenen dollars hebben ontvangen. We kunnen de contracten zien en ze weten precies waar ze naartoe zijn gegaan. Ze weten wie ze heeft gekregen en wat ermee is gebeurd, maar ze, weet je, ze praten er niet over. Maar ja, er is het kwaad in ons land. Waarschijnlijk het grootste aantal verhandelde kinderen ter wereld komt ons land binnen en onze elites die energie en producten halen uit organen, uit de pijnappelklier - adenochrome, uit al die verschillende ceremonies waarvoor ze deze kinderen verkopen. En de prostitutie en de slavernij. Het is allemaal echt. Het is hier allemaal. En ze doen het. Dat betekent dat als we het niet stoppen, ze het blijven doen. we hadden de MK Ultra programma maar het is niet het enige. Het is gewoon degene die ik ken. Tegelijkertijd hadden we Walt Disney die plotseling uit het niets opdook met enorme hoeveelheden geld om te kwaadaardige dingen te creëren.

Als je naar zijn vroege werk kijkt zijn het echt afschuwelijke tekenfilms van echt kwaadaardige dingen voordat de censuurwetten voor tekenfilms moesten worden nageleefd. Maar er is geen enkele manier waarop een kleine artiest van nergens een miljoenenbedrijf, televisienetwerken, dit alles, kan opzetten zonder volledige overheidssteun, wat betekent dat hij 100% door de CIA was goedgekeurd en gesteund. En ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat Disneyland een broeinest van mensenhandel was. En ik heb het over Disneyland in Anaheim, Californië, dat in 1955 werd geopend. Ik was daar vrij vaak voor Saturnalia en ander ritueel misbruik, maar het hele Disney-netwerk is ook een apparaat voor mind control, dat Amerikanen een vals gevoel geeft van een rooskleurige toekomst. Een gelukkig einde. Je rijdt de zonsondergang tegemoet en dat is een goede zaak.

Zoals de film Close Encounters of the Third Kind, waar ze aan het einde een berg beklimmen en slechts een paar worden uitgekozen en ze vertrekken in een ruimteschip en dat is het gelukkige einde. Maar als je de gedachten omdraait zoals Pinocchio met het eiland van de verloren kinderen en naar de vroege tekenfilms kijkt,begin ze te zien voor wat ze zijn: huiveringwekkende allegorieën van wat er met kinderen gebeurt. Een jong meisje dat overstuur is, overgenomen door dwergen of de kinderen opgegeten door de heks of jongens levend opgegeten op het eiland. Het is wordt in iedereens geest geprogrammeerd. Dus het zijn niet alleen de mensen met mind control zoals ikzelf die daadwerkelijk geprogrammeerd waren, maar het hele land wordt gehersenspoeld. En dat is de basis van waarom we dit niet stoppen. (Claudia: voorbeeld zijn de subliminale boodschappen in kinderprogramma’s)

Het is maatschappelijk, en dat is het doel ervan. Mijn familie was de oprichter, mijn overgrootvader heeft apparatuur om muziek op te nemen, uitgevonden. Hij heeft de muziekindustrie uitgevonden en toen namen ze Hollywood over. Mijn moeder is geboren in Hollywood. Het was een familieaangelegenheid en als onderdeel daarvan werd ik in het MK ultra-programma geplaatst. En het doel was dat ik een leider zou worden en de manier waarop ze het aan de kinderen uitlegden was: we waren de geiten en alle geiten die uit Mexico en andere landen werden binnengebracht, waren de schapen en de geiten zouden de leiding nemen en de schapen zouden sterven en dat was dat was het zo'n beetje uitgelegd aan een zesjarige. En ik ben opgegroeid met een gevoel van schuld dat erbij kwam, omdat er kinderen stierven.

Ze werden geofferd. Ze raakten gewond. En ik raakte gewond, maar ik werd niet gedood. En ik heb nooit begrepen waarom ik leefde en zij overleefden, behalve dat ik nu het resultaat zie, omdat de geiten aan de macht zijn. En de geiten die de ladder beklommen, die succesvol waren in het MK Ultra-programma. Ik ben ontsnapt. Ik heb het afgewezen. Ik wilde er niets mee te maken hebben. En ik ben geen minister van Buitenlandse Zaken, geen ambassadeur of generaal. Weet je, die mensen hebben het hele programma doorlopen en waren bereid hun ziel op te geven. En dat is wat de Duitse wetenschappers wilden. Deze waren wetenschappers die informatie verzamelden over het oogsten van zielen, geesten, de uitgebreide energievelden van mensen. En de nazi's hadden een speciale afdeling Aberend genaamd, en zij gingen sinds het begin van de 20e eeuw de hele wereld over om gegevens, rituelen, artefacten te verzamelen.

Dus Raiders of the Lost Ark was behoorlijk accuraat in wat betreft het feit dat ze inderdaad alles verzamelden wat bovennatuurlijke eigenschappen had of echt spirituele eigenschappen, zoals de ark. Ze beschouwden alles als magie. In het programma werden overspoeld met magie. Magie dit, magie dat. Het is magie. De lichten zijn magie. De tv is magie. Nee, nee, het is demonisch. En de lichtfeesten waren Luciferiaans, niet Christelijk. De kerstviering op 25 december met al die lichtjes, de lampjes, de bomen, de cadeaus. Dat is Luciferiaans. En het viert de geboorte van Nimrod, die Satan is, die Baäl is.

Zijn verjaardag is 25 december. We worden dus misleid om de geboorte van een demon te vieren in plaats van de geboorte van Christus. Ik weet niet wanneer ons land ermee begonnen is, waarschijnlijk heeft Hollywood de hele rituelen rond Kerstmis bedacht en de films en de en de verhalen met uh extravagante cadeaus en magie, magie, magie. Als ze magie uitspuwen, is het kwaad, kwaad, kwaad. Maar wat er is gebeurd, is dat Christus uit Kerstmis is gehaald. Als je kijkt naar alle films, alle vieringen, alle parades, daar is geen Christus in te vinden. En dat was vanaf het begin het plan. Iedereen viert feest, want het is zo leuk en geweldig in families. En dan haal je Christus eruit en dan zie je de Baäl-beelden verschijnen en plotseling is daar Baphomet in je hoofdstad. Dat is het plan, als mensen, als schapen Baäl aanbidden naast de Tien Geboden.

Oekraïne - Rusland

15/6 Zelensky plant nieuwe diplomatieke tournee

De Oekraïense president Volodymyr Zelensky wil de komende weken de diplomatieke gesprekken met bondgenoten opvoeren tijdens een reeks topontmoetingen. Niet alleen zal hij samenzitten met de Amerikaanse president Trump in een werkoverleg van de G7-top in Frankrijk volgende week, later volgen nog een EU-top in Brussel en een NAVO-top in Turkije.

Britse leger onderschept tanker van Russische schaduwvloot die door Kanaal wou varen

Oekraïense drones veroorzaken zware brand in Russische Azot-fabriek

Oekraïne heeft afgelopen nacht grootschalige droneaanvallen uitgevoerd op verschillende doelwitten in Rusland. Vooral de regio’s Tula, ten zuiden van Moskou, en Jaroslavl, ten noordoosten van de hoofdstad, werden getroffen.

In Novomoskovsk brak brand uit in de Azot-fabriek, een van de grootste chemische sites van Rusland.

Zelensky zal tijdens G7-top met Trump praten over de oorlog in Oekraïne en vredesonderhandelingen

Iconisch kloostercomplex in Kiev staat in brand na Russische luchtaanvallen

Rusland ontkent aanval op kloostercomplex in Kiev: "Raket van Amerikaanse Patriot wellicht verkeerd afgevuurd"

Zelensky stelde ontmoeting met Poetin voor op G7-top: “Rusland is niet klaar voor dialoog”

EU keurt nieuwe sancties tegen Rusland goed

Oekraïense vicepremier: "Start toetredingsproces EU is mijlpaal"

16/6 Europese Commissie wil geen datum op toetreding Oekraïne plakken

Londen gaat verrijkt uranium leveren aan Oekraïne

Brand uitgebroken in belangrijke olieraffinaderij in Moskou

Een Oekraïense drone heeft dinsdagochtend een olieraffinaderij van het Russische energiebedrijf Gazpromneft in Moskou beschadigd.

Trump: "Rusland zou akkoord met Oekraïne moeten sluiten"

G7-landen willen druk op Rusland opvoeren via sancties

Russisch oorlogsschip vuurt waarschuwingsschoten af op Brits plezierjacht in Kanaal - Russisch schip vuurde waarschuwingsschoten af "om botsing te vermijden" - Het Russische oorlogsschip Admiraal Grigorovitsj zou waarschuwingsschoten op een Brits plezierjacht hebben afgevuurd om een botsing te vermijden.

16/6 Er werd een vuurbol door duizenden mensen opgemerkt toen het over Amerika’s gevaarlijkste breuklijn vloog - Stefan Burns

Een vuurbol (een zeer heldere meteoor) die net over de Mississippi en de gevaarlijke New Madrid-breuklijn daaronder vloog, werd door duizenden mensen in achttien staten gezien. Is dit misschien een voorteken van iets dat eraan komt?

FEEST VAN HET

KUISE HART VAN JOZEF