Naar de inhoud

luikje toe

luikje open
akke.beakke.be

Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

De mooie gouden korenvelden

10omirn.jpg

De mooie gouden korenvelden
van weleer in ons Kempenland.
Zijn verdwenen zonder melden
in een of andere gedrukte krant.

Het golvend wiegen van de aren
bij het stille zuchten der wind.
Terwijl hij ook blies in mijn haren
dat vond ik overheerlijk als kind.

Des zondags na het middageten
dan wandelde wij met ons gezin.
Daar dikwijls uitgelatend spelend
wie de eerste klaproos vind,wint.

En eerst vertelden de rode blaadjes
je ziet me graag of misschien niet.
En met het overgebleven stempeltje
werd 'n merkje op de kinderhand gezet.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 21:21 1 reactie Reageer op dit bericht

Op zoek naar jou...........

10gfkoi.jpg
Ik wandel door eenzame straten
op zoek naar rust en naar jou
Maar alles ligt hier zo verlaten
waar ben jij waar ik zo van hou.

De zon brand fel op m'n schouders
in mijn hart blijft alles toch zo kil.
Mijn geest verward en gelouterd
helemaal niet zoals ik 't graag wil.

Wat is er toch gebeurd met ons
waarom die ijselijke vele stiltes.
Hoe draaien wij de dingen om
tot geluk dat ons altijd vervulde
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 15:27 1 reactie Reageer op dit bericht

Ik zet de deur van mijn hart voor je open.


10870g9.gif
Ik zet de deur van mijn hart voor je open
zo kan je ongeremd even binnenlopen
Neem rustig de tijd ,niets moet alles mag
Weet dat ik van jou alleen jezelf verwacht.
Geen mooie, geveinsde, onechte woorden
ze wekken gevoelens die vreselijk storen
Liever 'n glimlach, een arm om mijn schouder
die warmte brengt in plaats van dat koude.
't Gevoel van samenhorigheid ,verbondenheid
Verstaan zonder woorden,stille tederheid
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Ons lieve heerbeestje.............

105w3uq.jpg
Ik weet nog hoe blij we als kinderen waren
Als we plots hier of daar in een bloem
een klein onoogelijk diertje ontwaarden
rood met zwart,onnodig dat ik het noem.

We namen het zachtjes in onze hand
deden ze dicht en schudde ermee
Hielden ze tegen onze kinderwang
een wens behoorde tot het ritueel

Dan heel voorzichtig en nieuwsgierig
ontvouwden we de hand keken ernaar
Op zoek naar een hele kleine gele stip
Want dan werden de wensen waar.

Blij en gelukkig lieten we het diertje vrij
soms wou het al eens koppig blijven
dan bliezen we zacht over het rugje uit
tot het z'n vleugeltjes mooi uitspreide.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 13:25 Reageer op dit bericht

Elk jaar kijk ik ernaar uit..........

Elk jaar kijk ik er
vol verwachting naar uit.
Dit jaar lag ze half Mei
te blozen achter een ruit.
Ik werd aangetrokken
door haar kleur.
en binnen overweldigd
door haar geur.
Ik moest en zou ze
totaal bezitten.
Niets kon aan haar
kwaliteiten tippen.
Heel geduldig stond
ik te wachten.
Het leek of ze steels
naar me lachten.
Eindelijk was de tijd
aangekomen .
Waar ik al zolang van
zat te dromen.
Ik nam haar zachtjes
in mijn hand.
Bekeek haar begerig
aan elke kant.
En ja ,bij de eerste
voorzichtig hap.
Overheerlijke smaak
al dat sap.
Trots zeg ik dan
ze zijn de beste.
Ze zijn uit Belgie
Je mag ze testen.
zwygx5.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 16:16 1 reactie Reageer op dit bericht

Een froe dat was mode toen

 

Mijn zus was zes en wou 'n froe
kwam dus naar mij en ze vroeg.
Zou jij het durven aan 't knippen wagen
dat moest ze aan mij maar 1 keer vragen..
Ik zette haar neer op de keukenstoel
nam moeders schaar en kam ,ik had 'n doel.
Ma en pa waren aan het werk in de hof
ik begon met goesting aan mijn zusje kop.
De haren mooi in een lijntje gekamd
een deel naar voren ,zo had ik gepland
en ,ja de schaar die werkte, ze gleed
door de donkere haren ,ik zag weer beeld.
Maar ,o ,het ging een beetje scheef
dat kon toen niet ,dat was verkeerd.
Ik vol geduld en heel gedreven
zou zorgen dat fouten verdwenen.
Maar..ondanks mijn wil die froe lag dwars
oplaatste zat dat het haar wat krab.
En met het verschijnen van mijn moeder 
zou zij mijn kleine zus voor erger behoeden
Zij was wel boos en nam de schaar
en reikte ermee naar mijn blonde haar.
Maar voor ze het wist was ik gaan lopen
dat was het einde van mijn kappersdromen
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 20:09 Reageer op dit bericht

Viooltje.....stiefmoederkens...........










Ik had een hekel aan dat woord
vol met negatieve klanken
En telkens als ik het hoorde
Kon ik er wel van janken.

Sneeuwwitje en assepoester
beiden slachtoffer tegen wil en dank
Ze konden naar genegenheid zoeken
maar grepen er telkens weer langs.

Toen werd dat woord voor mij realiteit
langgeleden en een beetje onverwacht.
Ik was ineens vier kindertjes rijk
aanschouwde hen als hemelse pracht.

Maar lange tongen ,kortzichtige mensen
jaloers op die grote mooie genegenheid
Die zouden het vertrouwen schenden .
maakten veel dingen tot een moeilijkheid.
 
De jaren vergleden,kinderen werden groot
de pijn om dat woord sleet mettertijd
Wettelijk papieren ,ze werden mijn kroost
Die mooie band kreeg niemand klein.

En dan leest ik zomaar uit het niets
dat een wondermooi ,sterk bloempje
In de bloemrijke taal van Nietse
daar stiefmoederke word genoemd.

Laat dat nu warrempel het bloempje zijn
dat mijn vader zo dikwijls tot leven bracht
Zodat de negatieve klank verdwijnt
Ik om die naam nu alleen nog glimlach
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Wil je nu eens even weten........












Wil je het nu eens even weten
'k heb vanmorgen een kusje gekregen .
Niets bijzonders ,dat is waar
maar de plek was wel een beetje raar.
In de lift terwijl ze steeg
dachten we met zijn beiden opeens
Hier moeten we van profiteren
niemand die ons dat nog moet leren
Zonder woorden onverwacht
hadden we plots hetzefde gedacht.
Ik moet zeggen,'t was wel fijn
Zo met z'n beidjes ongezien te zijn
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 18:24 Reageer op dit bericht

Ik zet twee strandstoeltjes naar op het strand












Ik zet twee stoeltjes neer op het strand
plant daartussen een parasol in het zand.
Eentje voor jou, eentje voor mij.
Kom vlug mijn liefste, zet je erbij.

Met zijn twee zitten wij daar te dromen
over de tijd die er zit aan te komen.
Dat gaat heel stil ,zonder woorden
Bewust dat we voor altijd samenhoren.

De zon stuurt voluit haar warme stralen
Een zeebriesje zit koelte toe te blazen.
En wij genieten ,laten gebeuren
Kijken en ruiken de zeelucht haar geuren.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Soms als het spreken moeilijk word










Soms als het spreken moeilijk word
de woorden schieten dan te kort
Dan laat ik mijn gedachten gaan
alles rond jou staat boven aan
Ga ik stilletjes in de tuin slenteren
ook nu weer doe ik niets dan denken
Ik zie dat het een beetje beter gaat
en dat je vaster op je voeten staat.
Twijfels maken plaats voor hoop
het besef dat ik er weer in geloof.
Dat wij samen een stukje verder gaan
Ik doe mijn best, jij ook, neem ik aan.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 15:51 Reageer op dit bericht

Ik heb er zolang op gewacht........










Ik had er zolang op gewacht
op al die bescheiden pracht.
Iedere dag ging ik even kijken
of ze nog niet stonden te prijken
't Was te koud toen nog voor hen
ofwel is dat ik er niets van ken
Maar opeens kan niet missen
zie ik witte bloempjes tussen
het weelderige ,diepe groen .
Dus pluk ik hier en daar 'n steeltje
geef het boeketje met een zoen
aan een heel lief meneertje

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 15:46 Reageer op dit bericht

Mooie ,lieve ,zachte woorden











Mooie, lieve ,zachte woorden.
die we allen heel graag horen.
Kosten niets...... integendeel.
daarom dat 'k ze graag uitdeel.

Blij, gelukkig ,vrolijk lachen.
wat we allemaal betrachten.
Kost niets..........integendeel.
daarom dat ik jou 'n lachje geef.


Warm ,teder,liefkozend strelen.
wat we graag allemaal beleven.
Kost niets .........integendeel.
daarom dat ik je bij me neem.

Troostend omarmen,medeleven.
als we 't soms niet goed meer weten.
Kost niets.........integendeel.
daarom geeft dat waarde in 't leven

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Blauw/witte turnsloefen............?















Ik was zowat de 12 jaar voorbij
Plechtige communie een ver verleden
Toch eiste men gewoon van mij
met zachte dwang om deel te nemen.

In het mooie witte communiekleed
aan het jaarlijkse processiegebeuren.
Witte schoenen afgedankt wegens sleet
ontbraken, dus ik ging aan 't zeuren.

Maar ja ,ze hadden geen ezeltje thuis
dus geld sch......kwam niets van in huis.
Dus zocht mijn vindingrijke ma iets uit.
Blauwe turnsloffen goed tegen het vuil.
werden al vlug herschapen in wit.
Wit met heel vaag 'n neiging naar blauw
mijn make zei geen mens die dat ziet.
Ik had mijn twijfels ,het was niet wat ik wou.

Moeders hadden toen nog 't laatste woord,
je kon het ermee doen ,al was je niet akkoord.
De dag van procesie was veel te vlug daar.
Mijn benen waren langer dan 't vorige jaar.
en elke stap die ik voorwaars schreed,
leek het of iedereen naar mijn sloffen keek.

Tot overdaad van mijn ijdele gedachten.
Leek het of ze daarboven met me lachten.
Opeens een bui ...water met hopen ,
het wit ging van mijn sloffen lopen.
Een troost had ik ,hoe zou 'k vergeten.
Met de zon waren ook de kijkers verdwenen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 17:30 Reageer op dit bericht

Hou moed,ik wil toch

Negenendertig jaar zijn voorbij gevlogen
Mooie jaren vind ik diep in mijn hart
Wij met ons tweeén ,je kan me geloven
ik hou nog meer van jou als toen die dag
Het is de titel van mijn lievelings lied
Zo mooi gezongen door Reinhart May
Er sluimert een stil ,ingetogen verdriet,
omdat je zo moet lijden ,diep in mij.
Ik kan alleen maar aan je zijde staan
je vertellen hoe zielsgraag ik je zie.
Hou moed ,ik wil toch zo heel graag
met jou nog even verder ,als je blief
Hoe vind je dit bericht? 11 stemmen
Geschreven door liev om 16:15 Reageer op dit bericht

De lente raakt mij doet me leven











Dit was zo'n dagje mooi om te beleven.
De zon daarboven stralend aan de hemel.
In de tuin bloeien de bloemen om ter mooist
De magnolia die zijn geuren uitstrooit.
De tulpen hebben hun tijd reeds gehad
verliezen hun blaadjes na 'n tijd van pracht.
De rododendron staat op openspringen
Ik wil wel graag een liedje zingen.
Maar de buiten zitten mijn geburen
en mijn stem heeft als eens kuren
Dus laat ik het fluiten aan de vogeltjes over
kijk hoe ze verdwijnen tussen het lover.
Druk doende voor vrouw en kroost
dat is een tafereeltje dat mij bekoort.
Dan ben ik dankbaar voor wat mij werd gegeven
Familie en vrienden, diepe waarde in mijn leven.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door liev om 22:36 Reageer op dit bericht

wie heeft er net als ik












Als ik wandelend langs de straten ga.
zie ik al eens een paardebloem staan.
Denk ik ongewild aan mijn kindertijd.
Dit is weer zoiets dat mij hart verblijd.

Want wie heeft nooit gedaan net als ik
zo'n een mooi wit pluisje geplukt.
Vol verwachting aan 't blazen geslaan
houd hij van mij was de grote vraag.

Het was al eens mooi in richtig te sturen
Dan blies je hard maar soms had het kuren
Dus maar zachtjes ,je wou toch heel graag
gerustgesteld worden op die prangende vraag.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door liev om 13:20 Reageer op dit bericht

Wakker dromen..............











Ik droom al eens graag zonder te slapen
Van een reis om de wereld te maken
Niet op een luxe boot met vele geneugten
Wel met n' zeilboot, het zou me verheugen.
Aan het roer de man waarvan ik hou.
De lucht boven mij ,stralend hemelsblauw.
Mijn haren gestreeld door de wind.
De warmte van de zon die 'k heerlijk vind.
Mijn hoofd vrij van zorgen en oneindig leeg.
In de lucht zweeft sierlijk een meeuw.
De zeilen staan zwangerend bol te wezen.
natuur en mensenwerk ,vreugde van 't leven.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Millieuvriendelijk op bezoek...............










Ik denk nog graag aan onze familie uitstap
Naar Munsterbilzen.met de fiets op zondag
Zestien kilometer werd er heel flink getrapt.

Pa hield de koets vast in zijn rechterhand
daarin m'n zusje in het dromenland.
Onze krullebol in 'n zitje aan de achterkant.

De oudste was het fietsen al goed de baas
hij trapte vol trots op de eigen pedalen.
Veilig tussen pa en ma in was zijn plaatst.

En ikke, ik sloot dan achter moeders rug de rij
Wel op het stoeltje ,de benen mooi opzij.
Na een tijd op dat ding deden mijn billen pijn.

Dan aan het kanaal ,over de houten brug
Dat water zo diep wat had ik dan schrik
Erover dat ging voor mij nooit te vlug.


Dat zware lijden werd vorstelijk beloond
Door mam en ons pe ,de vele tantes en ooms
en vooral hun rijk voorziene kroost

Dan was het feest veel gelach en gestoei
Hopen brood ,vlaaien en een lekkere koek
Het huiske buiten, daar moest je soms op bezoek.

Daar had ik schrik op, weer planken onder mij
door de spleten door zo een vreselijke brij
Ik ga 't niet beschrijven ',k zie het zo voor mij.

Ook daar was het verblijf van korte duur
want daar was de natuur voor mij te puur
Met de grootste opluchting sloot ik dan de deur.

Waar mijn ouders toch de moed bleven halen
Om zo met ons allen de wegen te dwalen.
Een soort apart denk ik bij al die verhalen.

Als ik soms op TV beelden zie verschijnen
Arme landen waar ze zo nog rijden
Dan denk ik met genot aan vervlogen tijden
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 20:08 Reageer op dit bericht

Kermis plezier.in de jaren 50\\\'












De eerste zondag van de vakantie
trokken wij de kinderen en ons ma.
Steevast naar de grote kermis
zo onder ons en zonder ons pa.

Hij was dan bezig met zijn duiven
had gene tijd moest ze binnen fluiten .
We vonden dat niet erg want zonder hem
nam ons ma al vlugger nog \'n cent.

Het was eenvoudig toen en niet zo rap
\'t plezier zoo groot ,we lachten ons slap.
Om alle aktracties groot en klein
kijken en meedoen ,dat vonden we fijn.

We mochten kiezen ,het aanbod was groot
voor wat ons pa zijn preeke bood.
Het spookkasteel en een loterijkraam
ik zie ons daar nog mooi uitgedost staan.

In de apenkooi en op de draaiende rups
de jongens die sprongen om te vlugst.
Op \'t laatste nippertje bij een schoon meisje
ging het doek toe.. verborg vele geheimen.

Het rijden met botsauto\'s een hemels genot
tot als opeens een harde, ongewilde stop.
Broerlief onzacht tegen het stuur met zijn mond
plots aan de kant met een tand minder stond.

Verdriet en de smart ging gepaard met geween
tot bij de eendjes zijn lach weer verscheen.
Als hij dan nog won... een waterpistool
waarmee hij ons triomfantelijk natspoot.

En elk jaar weer ,het was gewoon klasiek
bij het eind van \'t gebeuren een groot verdriet.
Als troost smoutebollen of een friet
Het zijn mooie herinneringen ,....niet!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 10:38 Reageer op dit bericht

Ik heb vandaag wat bomen geplant










Ik heb vandaag wat bomen geplant
op de grond achter mijn huis.
Liep rond met de schup in mijn hand
maakte daarmee af en toe een kuil.

Zie in mijn verbeelding algauw.
Zo\'n 20 tal grote eiken staan.
Hier en daar heel natuurgetrouw
paddestoelen en een dikke plataan.

Ook bosbessen mogen niet mankeren
want daar ben ik wel heel zot van.
Ik zie me daar al tussen paraderen.
Beukebomen, een boom met kastanjes
De eekhoorntjes moeten kunnen eten.

Brem hier en daar,geel is mijn kleur
Ik weet niet te kiezen alles is zo mooi.
Zoek... weer \'n plantje word gekeurd
valt aan mijn plantzucht te prooi.

Nu alles zo staat ben ik heel tevreden
kijk uit naar verloop van de tijd.
In de hoop dat mijn boompjes leven
en zo menig mensekind verblijd.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 18:57 Reageer op dit bericht

Boerenbuiten taferelen...........










Het is nu toch al even geleden
de buur stond met z'n handen in 't haar.
Waar was zijn koei opeens gebleven
dus trokken we op zoek naar haar.

We wonen op de boeren buiten
zomaar een plekje ergens waar.
Nog gewoon veel vogeltjes fluiten
en waar nog diepe grachten staan.

Dus wij door velden en door weiden
tot bij een andere oude boer.
Daar stond zij in 't rond te kijken
tussen andere koeien ,heel stoer.

Hoe gaan we dat hier nu aanpakken
was de vraag van groot en klein.
Telkens we naar de koeien stapten
gingen ze op de loop in lange rij.

Er werd gemeenschappelijk besloten
we lokken hun naar de stal gewoon.
Iedereen ging achter de koeien lopen
het werd een actie met veel vertoon.

Na veel geproes en veel gezever
slaagden we in ons heel gedoe.
We trokken huiswaart heel tevreden
met aan de zeel onze buur zijn koe.

Maar deze had hieraan geen boodschap
bleef stokstijf op haar poten staan.
Ondanks getrek en vele duwkracht
konden we niet meer verder gaan.

Een man ,boer in zijn ver verleden
nam beestje bij de staart vast.
Draaide er een krul in en wij keken
hoe hij haar stuurde zonder last.

Buurman hield 't beestje stevig aan de lijn
aangekomen op de eigen weide.
Bleek zij best heel tevreden te zijn
liep ze met haar baasje aan haar zijde.

Maar baasjes hand zat vast aan 'n koord
en van lopen was geen sprake meer.
Hij gleed over weiland en door 'n sloot
heel vlug ging hij omhoog en neer.

Wij keken heel geschrokken toe
wat daar zomaar opeens gebeurde .
Dat allemaal om een loopse koe
die om een stiertje treurde.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 15:51 Reageer op dit bericht

Donkere lucht.............












Donkere lucht vervult de hemel
dreigend ,ja, zelfs boosaardig
net alsof hij denkt weet je wel
ik vind jullie niet altijd aardig.

Jullie rijden zomaar met plezier
op alle mogelijke momenten
van hier naar ginder ,terug hier
alsof vervuiling niet gekend is.

Overal langs de vele wegen
waar je ook komt of gaat
kom je vies zwerfvuil tegen
dat men zo graag achterlaat.

Wat ik dan echt niet begrijp
jullie houden zo van de natuur
het is zo dat je er ver voor rijd
vergeten het moois in je buurt.

Maar al dat gerij brengt zeker
vervuiling en dioxine mee
zo word de natuur niet beter
ik ben hiermee niet tevree.

Ik vraag dan ook met aandrang
zover je er iets aan kan doen
geef moeder natuur voorrang
dan krijg je van mij een zoen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 14:32 Reageer op dit bericht

Aan Bico..............













12 Lange jaren hoor jij reeds bij ons
nooit zag ik op jou snoet
een diepe boze frons.

Je was toen zo klein en zo breekbaar
liefde op 't eerste zicht
al vlug onmisbaar.

Na al die jaren is de vriendschap
tussen jou en mij geworden
tot iets onaantastbaar.

Laat ik je achter, een hele poos alleen
je blijft geduldig wachten
gaat nergens heen.

En 's avond dan waak je over mij
Ik kan gerust slapen
weet jou dicht bij .

Nu word je al ouder net zoals ik
vertoond grijze haren
net zoals ik.

In mensenjaren overtref je me reeds
maar ik weet wel heel zeker
dat je graag bij ons leeft.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 16:47 1 reactie Reageer op dit bericht

Mijn alles ,mijn lief











Wie kent mijn twijfels,onzekerheid
mijn altijd streven ,mijn eigen strijd.
Het zoeken naar de mogelijkheid
tot een vredevol leven ,blijheid.

Wie kent mijn angsten,rusteloosheid
bange vermoedens,ongewisheid
Het zoeken naar wat zekerheid
tot een draaglijk leven,tevredenheid.

Wie kent mijn zorgen ,bekommerdheid
altijd die vragen , verantwoordelijkheid
Het zoeken naar aannemelijkheid
tot aanvaardbare, meelevendheid.

Wie kent mijn gedachten mijn eigenheid
altijd het wikken naar redelijkheid
Het zoeken in onbegrijplijkheid
tot de ware echte ,eerlijkheid.

Het antwoord ligt in de wonderbaarlijkheid
van een 39 jarige samenhorigheid
van liefde, van onsterfelijkheid
van  pure oprechte zeldzaamheid.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 22:32 Reageer op dit bericht

Mooie meeuw .........










Mooie meeuw daar in de lucht
ik volg je in je hoge vlucht.
Sierlijk verplaatst je al zwevend
gratie en schoonheid verweven.
Voel je je vrij, zo zonder grenzen
niet bewust hoe wij over je denken.
Ook niet hoe \'t wit van je verenkleed
onachtzaam met het zonlicht speelt.
Reklame over waspoeder lijkt grauw
sneeuwwitte vogel tegen het hemelsblauw.
Ken jij zoiets als zorgen voor morgen.
want voor je kinders moet ook jij zorgen.
En als fel waait, ja ,zelfs storm heerst
ben jij dan ook voor je nest bevreest.
Of voedsel is dat steeds in je bereik
vind je dat voor je kinders op tijd.
Zeg mij, mooie meeuw ,hoe dat je \'t doet
vertrouwen in God ,is het zo dat het moet?
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 22:19 Reageer op dit bericht

Positief denken...........













Er is niets zo slecht of er zit iets goed aan
zijn woorden die dikwijls te lezen staan.
Ik geloof er dan ook waar werkelijk in
maar...soms gaat het niet naar mijn zin.

En hoe goed en verbeten ik dan ook zoek
op elk plekje ,in menige krant of boek.
Het goede blijft dan halstarig uit zicht
geen eind van de tunnel ,geen sprankeltje licht.

Beter lijkt het me dan ,van toe te geven
Aan de minpunten van 't soms moeilijke leven.
Om dan weer te starten met nieuwe moed
vol ijver naar nieuwe krachten op zoek.

Maar vaak schiet ik hierin aleens tekort
zonder mankeren is er iets dat schort
Blij zijn ,tevreden,dan gewoon begrippen
die mij in die strijd heel vaak ontglippen
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Mijn eerste buitelandse reis.












Mijn eerste buitenlandse reis
was met een hele lange trein.
Boordevol tieners groot en klein
zoals er nu nog vele zijn.

Het was mede dank zij de M. C.
zo konden gewone kinderen ook mee
En wij vertrokken heel tevree
een kartonnen valies hadden we mee.

De reis ving aan 'smorgens heel vroeg
niemand die daarover kloeg.
Ieder die zijn pakje geduldig droeg
en vlug ging naar zijn plaats op zoek.

De wielen gaven een eentonig gezang
wij werden er heel slaperig van.
De trein reed vliegensvlug langs
grote vlaktes,hoge bergen en dal.

En eindelijk na vele ,vele uren
zaten wij naar buiten te turen.
Door het raam tijdens morgenuren
en dachten al aan vakantieavonturen.

In Luzern aan het station gekomen
zagen we de vervulling van onze dromen.
Een mooi landsschap streelde mijn ogen
blijft mij tot nog toe steeds bekoren.

Gelukkig werd ik in een goede tijd geboren
reizen daar behoort tot mijn vermogen
Graag loop ik daar in gedachten verloren
dankbaar om dat intense gevoel daar geboren.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 19:20 Reageer op dit bericht

Witte rozen.........














Vorige week op zo'n kille lentedag
Geen zonnetje, geen bloempje dat
naar me lacht.
Ik heel gezwind naar de bloemisterij
daar stonden rozen heel vrolijk en blij
zomaar te lachen naar mij.
Wit, kleur van de maagdelijkheid
ontegensprekelijke zuiverheid
onschuldig rein.
Net alsof ze zeiden ,jij lieve meid
met ons raak je die somberheid
heel vlug kwijt.
Alsof iets me deed opeens handelen
stond ik met die roosjes in mijn handen
op weg naar huis al wandelend.
Nu staan ze daar zo mooi te pronken
ik zit stilletjes naar hen te lonken.
genietend een beetje dronken.
Van hun schoonheid zo onmiskenbaar
toch ook nog verkrijgbaar
voor mij weliswaar.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 18:19 Reageer op dit bericht

Spookbeelden

Elke dag weer opnieuw
voel ik je verder glijden
in je eigen wereltje
waar ik niet bijkom

Stil alleen met de TV
je dagelijkse vriend
die je steeds meer
gaat waarderen

Ik sta aan de kant
maak wel deel uit van
je leven ,maar toch
voel ik me alleen.

Grappen, plagen ,lachen
zijn tot zeldzaamheid
geworden,want ze
maken jou van streek.

Zou zo graag 't proces
willen stoppen maar
het gaat onherroepelijk
angstaanjagend voort
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 10:46 Reageer op dit bericht

In de stilte van de nacht............










In de stilte van de nacht
gaan gevoelens rusten
als ik stil ligt en wacht
't hoofd op 't zachte kussen.
Vrede daalt er in mijn hart
niets komt daar nog tussen.

Ik lig zo in de duisternis
zie alle lieve mensen
die ik soms ontzettend mis
wil dan aan hun denken.
Dankbaarheid ,betekenis ,
dat ik hen mocht kennen.

Ook degene die mij omringen
komen dan aan de beurt
denk aan alle mooie dingen
die door hen mijn leven kleurt.
Zo gaan mijn oogleden zinken
Word in zachte slaap gesleurt
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 19:32 Reageer op dit bericht

Magrietje ,bloempje met bescheidenheid.
















Magriet de bloem uit mijn kindertijd
ook nu denk ik aan jou met blijheid
Zo klein en met bescheidenheid
voor mij een en al vrolijkheid.

Ik liep over velden keek naar jou uit
plukte voorzichtig jou, maakte een tuil
Al huppelend en dartel en lachte luid
bij het vinden van zo 'n prachtige buit.

Soms nam ik mijn kleine zusje mee
zij volgde mij op mijn tocht heel gedwee
Hielp bij het plukken en zo met ons twee
waren wij bij dit gebeuren wel tevree.

Ik hield dan mijn rokje in een kom omhoog
legde geplukte magrietjes in mijn schoot.
Daarna vlocht ik ze in een mooie boog
zette ze voldaan op mijn zusjes hoofd.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 20:18 Reageer op dit bericht

Ik wil













Ik wil zo graag in sprookjes geloven
dat op aarde goede mensen wonen.
Die alleen maar de wereld mooier maken
aan macht en rijkdom gewoon verzaken.
Die daar waar pijn en ziekte heerst
de wonden geslagen, voorgoed geneest.
Die 'n einde maken aan leed en verdriet
en onrust in 't hart dat niemand ziet.
Die met liefde zoveel geluk uitstrooien
dat zelfs de kwade wil moet plooien
Die een lach in een eenzaam kind onluikt
waarbij in zijn hart warmte opduikt.
Ik wil in het goede van de mensheid geloven
en dat de dag van barmachtigheid zal komen.
Laat mij maar, ik ben zo naief als een kind
ik hoop dat de wereld eens de vrede vind.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 23:27 Reageer op dit bericht

Mijn juweelkroon














Duizende dingen verbinden jou en mij
als garen van het zuiverste zij.
Sinds men zovelen jaren voorbij
je kleine hand legde in die van mij.

Ik had al zo lang op jou gewacht
en heel veel aan je gedacht.
Toen ik je dan voor het eerst zag
was of ik een wereldwonder had.

Voetjes zo klein ,teentjes volmaakt
netjes op een rij ,tien in totaal.
Wat had je prachtig gitzwart haar
en een huidje licht getind ,zowaar.

Jij was toch zo puur ,volmaakt gewoon
klein zoontje van mij wonderschoon.
Ik zielsgelukkig ,je was net een droom
Mijn prins ,mijn alles,mijn juweelkroon.

Nu zoveel jaren zijn voorbij gevlogen
mijn zoon blijf ik voor jou dromen.
Als moeder wil ik blijven hopen
dat jouw levensweg goed zal verlopen.

Wanneer je later deze woorden leest
weet je dat liefde ,liefde geeft.
Als jij ooit je kindje in je armen neemt
weet dat ik niet voor niets heb geleeft
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 21:48 Reageer op dit bericht

Kinderkuren.................



















Wat was ik fier op dat jurkje
een werk van mijn makes hand.
Op de zoom 'n golf en 'n bootje
het kraagje met borduursel omrand.

Het stof was o ,zo zacht als zijde
ik voel het nu nog op mijn huid
Was gelukkig als ' k erin glijde
het zag er toch zo mooi uit.

Zo gauw het eerst zonnetje piepte
werdt steevast uit de kast gehaald
Trok het aan met hele grote liefde
want dat kleedje had iets speciaals

Maar aan alles komt een einde
ook aan dit prachtig leuke kleed
Ik werd te groot het kleed kleiner
en dat bracht pijnlijk kinderleed.

Ondanks beter weten heel beslist
wilde in dat kleed was geen gezicht .
Mijn moeder kon er echt niet tegen
heeft 't kleed in de stoof gesmeten.

Wat doe je als moeder allemaal
met een droevig ,halstarrig kind.
Hetgeen zorgt voor die tranenval.
verwijder je oorzaak heel gezwind.

Alleen die ene foto blijft bestaan
en telkens zie ik dat jurkje staan
Dat zonodig moest verdwijnen
omdat ik vond, dat ik moest schreien.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Het is niet altijd............

Het zijn niet altijd die het hardste lachen
die hebben het grootst plezier.
Achter die lach mag je vaak verwachten
schuilt al eens verborgen verdriet.

Het zijn niet altijd zij de klagen
die tekorten hebben, je ziet vaak.
Dat zij die stoefen alle dagen
veel verstoppen voor elkaar.

Het is niet altijd rozengeur
de doornen laten zich wel voelen
Als je in je enthousiasme vlug
de rozentuin van wil onkruid ontdoen.

Het is niet alle dagen feest
soms zijn ze wel heel onmoedigend.
Als je gewoon de krant eens leest
vraag je je af waar moet dat eindigen.

Maar als ik naar je kijk in stilte
zo zonder dat je het zelf ziet.
Dan weet ik dat ik heel graag leef
ik heb je toch zo ontzettend lief.
t5koi8.gif
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 15:22 Reageer op dit bericht

Heel mooi wonder.....

t0kx9y.jpg

Ik was vandaag in het ziekenhuis
getuige van iets wonderbaar.
Zag op een heel klein schermpje
het hart van mijn liefste, zomaar.

Het klopte regelmatig ,heel intens
toverde kleuren blauw en rood.
Ik was heel blij verrast
door schouwspel dat het bood.

Een klepje dat ging op een neer
onverstoorbaar door het bezoek.
Net alsof het me zeggen wil
vind je niet dat ik het goed doe.

Want o ,dat arme tere hart
word geteisterd menigmaal.
Driemaal per week zonder fout
zadelt men het op met een reuzetaak.

Ik keek ernaar met vertedering
om wat het heeft doorstaan.
en toch steed weer ,altijd opnieuw
zomaar blijft verder slaan.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door liev om 20:48 Reageer op dit bericht

Eenzaamheid

 












Als ik ze zo alleen zie staan
op een koude gure dag.
Vang ik sombere tekens op
van pure eenzaamheid.
Zo rij aan rij, keurig in het gelid
en niemand, niemand die
in de buurt van 't strandhuisje zit.
Zelfs hun kleuren staan er
dof ,vaal en treurig bij.
Want 't zonlicht dat mankeert
dat alles mooi stralen doet .
dat zo de vreugde geeft.
Maar trouw blijven ze daar paraat
want niemand die het weet.
Wanneer de zon de regen verslaat
en ons weer warmte geeft.
Dan komt gewemel overal vandaan
gezelligheid is troef.
Je vraagt je af, waar zaten ze
hier is nu overvloed.
Ineens zien de strandhuisjes
er blijde stralend uit.
De deurtjes open ,een kleine guit 
stapt eruit  vol verwachting
met een blijde lach op zijn guitige snuit..

Met dank aan Mira voor de foto. 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Tere wilgenknopjes verkondigen....













Tere wilgenknopjes kondigen vrolijk aan
dat mooie lentedagen te wachten staan.
Ik neem ze zachtjes in mijn handen
streel heel gevoelig over hun vacht
Hier voel ik het prille leven branden
en dat doet zo ontzettend goed.

Zou ik ze plukken denk ik dan
meenemen naar mijn huis.
zodat ik ook daar genieten kan
van hun mooie zachte huid.

Neen zegt een luide stem opeens
laat ze hun eigen leven leiden.
Zo kunnen zij allen bijeen
nog anderen mensen verleiden.

Dus ga ik dan met lege handen
laat de wilgenknopjes achter.
Ze behoren ieder die passeerd
wat zou ik dat veranderen.

En elke dag als ik ze zie staan
ontdek ik hoe ze ontluiken.
Eerst heel klein en teder pril
totdat ze hun zaadjes uitsmijten.

Ooit waait er een zaadje in mijn tuin
en krijgt het geluk van groeien.
Ik kijk vol verwachtig naaruit
dat het in mijn tuin zal bloeien.

Met dank aan Rienke voor de mooie bewerking van de foto.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 22:16 Reageer op dit bericht

Avondmijmeringen
















Des avonds trek ik graag naar buiten
met onze tweevoeter erop uit.
Terwijl de vogeltjes nog fluiten
ook zij weten dat het dagje sluit
Aan de einder rijst de maan omhoog
laat zonnetje daarginder weten
"Het is tijd dat jij je lichtje dooft
want ik wil de nacht welkom heten"
De stilte is dan vredeloos intens
ze omringt me o zo weldadig
Het kusje dat het maantje schenk
ontvang ik heel ontspannen vredig.
En dwalend op zanderige paadjes
straalt de natuur haar krachten uit.
Ik geniet en langzaam ademhalend
neem ik die pracht in me op voluit.

Met dank aan Viv voor de mooie foto.

De Maten bij valavond.

Vogelnatuurresservaat te Genk
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 21:28 Reageer op dit bericht

Waar kom je vandaan












Mooi duifje waar kom je vandaan
zit je hier even te rusten
of ben je verdwaalt?

Leid deze weg je terug naar thuis
Waar je meester je wacht
en je vrouwtjesduif?

Heeft het verre vliegen je vermoeid
ben je misschien
in het reizen niet geboeid?

Mogelijk ben je ziek en krachteloos
daarom zo stil hier
voor dit mooie plekje koos?

Kan het ook zijn dat je hier woont
en gewoon heel gewoon
in deze omgeving thuishoort?

Jij bent voor mij ,uit het verleden
een herinnering aan de man
die me het leven heeft gegeven.

Daarom lieve duif ben je me dierbaar
en als ik je zie
word het blij in mijn hart,echt waar.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 15:04 Reageer op dit bericht

Soms denk ik terug aan het verleden










Op een dag ,als ik niet weet wat doen
denk ik graag eventjes terug aan toen.
Toen ik zorgeloos door het leven gleed
Ver weg van zorg ,kommer en leed.

Het hoge gras in grote ,wuivende weide
op weg naar school nodigde ons blijde.
Sporen te trekken laag  sluipend.
het hoofd omlaag en over de buik.

Zo vlug als het kon, want \'t was verboden
de boer  zou het ons niet verschonen.
Hij kon er echt niet hard om lachen
als hij ons zag gingen we hard lopen.

Maar sporen trekken .daar hield ik van
en telkens opnieuw bezweek ik eraan.
Dus boer van toen ,ik vraag om erbarmen
t\'Was sterker dan mijzelf,schenk me genade.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 14:42 1 reactie Reageer op dit bericht

Langzaam slaat de vijand toe










Met zijn twee en toch alleen
hoevelen zouden er zo niet zijn.
Geen kwade wil of boosaardigheid
gewoon een falen , dat doet pijn.
Je kan nog praten ,even lachen
maar diepgang is ...niet meer.
Je zit gewoonweg af te wachten
en dat doet verdorie echt zeer.

Dag bij dag ga je dan leven.
je zekerheid bestaat uit niets
Neemt wat je word gegeven.
alleen zijn dat veranderd niet.
De vijand staat steeds weer
heel duidelijk op de loer.
Maar tot nu toe , elke keer
gaf jij eraan duidelijk niet toe .

Zo verglijd je hele leven
in 'n stil zwijgzaam gebeuren.
Drukte ,lawaai al is het even
zit je echt niet om te treuren.
Toch zie ik je nog echt genieten
in je eentje in de warme lentezon.
Terwijl je aan je sigaartje trekt
Je blik op oneindig, zo ver weg.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Soms het je niet de keuze.........













Soms heb je niet echt keuze
geeft het leven je je aan
Welke weg je hier op aarde
voor jou uitgestippeld staat.

Had je wel andere gedachten
van wat je stond te doen.
Soms kan je beter volgen
gewoon.... stilletje afwachten.

Het grote in ons aards bestaan
zijn echt niet reuze dingen.
\'n Simpel ,lief klein gebaar
daar kan het soms om gaan.

Alleen je kijk op het leven
bepaald hoe rijk je bent
De liefde die je schenkt
en of mensen om je geven.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 11:20 1 reactie Reageer op dit bericht

Als de lente word geboren












Als de lente word geboren
voel \'k me ontzettend blij
Bij \'t rode ochtendgloren
ontwaakt het kind in mij
Gezang van vroege vogels
vrolijk klinken in mijn oor
Geeft mij dan sterke vleugels
ik zweef van zelf omhoog.
Plots lijkt het zware leven
niet meer zo zwaar als lood
Kracht word weer gegeven
kan weer een tijdje voort.
Overal kan je het weer zien
nieuwe leven dat ontspringt
Ook dat je heel misschien
op vragen antwoorden vind











Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 11:02 Reageer op dit bericht

Weten jullie nog die vasten van toen














Weten jullie nog die vasten toen.
dat was de tijd toen we nog dachten.
Dat het om de hemel was te doen.
Het begon gewis met carnaval.
Dan mochten we de clown uithangen.
Het plezier stond dan vanboven aan.
want de........ vastentijd kwam eraan.

Aswoensdag was de tijd van bezinnen.
waar kwamen we ook weer vandaan.
Het is dat ze het nog steeds niet weten.
Wel dat we tot stof zullen vergaan.
Daaraan herinnerde het assekruisje.
Waarvan men al eens grappig zei.
Behoud het tot de dag van verrijzenis
Zo koop je je zieltje vrij.

Veertig dagen kreeg je geen snoep.
Alles verdween in een grote doos.
Vrijdags was het vlees een taboe.
Zodat moeder dan voor vis koos.
Stokvis ,de vis van de werkman.
Maar zondags dan hadden we geluk .
Dan gold die enge maatregel niet.
En lagen al die snoepjes terug .
Weer in je bereik ,in je verschiet.

Witte donderdag bood vasteneinde aan .
Wij gingen met z'n allen naar de kerk.
Gedenk het laatse avondmaal .
Want dat was  Jezus zijn werk.
Maar voor ons kinderen van die tijd.
Waren andere dingen belangrijk .
Het was de dag dat de klokken vlogen .
Uit alle kerken van de wereld .
Naar de paus zijn huis in Rome.

Goede vrijdag, dag van grote rouw.
En ook van biechten ,de kruisweg .
De rozenkrans heel getrouw.
Het lag mij en velen niet erg in trek.
Dat bidden maakte je zo moe als wat.
De zaterdag hadden ze geen verhaal.
Dus werd hij in ons familie gevierd .
Als de dag waarop met heel veel kabaal .
Voor ieder kind een nestje werd versierd .

Paasdagmorgen al heel vroeg ging
gepaard met vrolijk kindergeluid .
Bij elk gekleurd eitje dat er hing .
Barsten wij in luide vreugde uit.
Het was toen nog 'n eenvoudig gedoe.
gewoon maar eieren van allerlei .
Ze waren soms van suikergoed .
Met alles waren wij reuzeblij.
En soms, heel soms kwamen later.
Nog enkele paaseitjes boven water
.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 23:30 Reageer op dit bericht

Vandaag vraag je.....Lieve ik ben zo moe.........













Vandaag vraag je\" Lieve ik ben zo moe
wat moet ik daar nu van denken.
Zou ik aan de dokters durven vragen
hoe lang ik nog te leven heb.
Hoe lang kan ik die dialyse nog aan
ik voel mijn krachten steeds meer weggaan.\"

Ik kom dan stilletjes bij je zitten 
mijn hart dat voelt dan toch zo zwaar
Want ik kan je ook alleen maar zeggen
dat daarop niemand het antwoord weet.
Misschien brengt deze nieuwe lente
Ook voor jou weer een beetje kracht
Zodat je weer voluit kan genieten
als het leven opeens weer naar je lacht.

Hou moed zo wil ik je dan vragen
er is nog zoveel wat je wacht
Met de kleinkinderen paaseieren rapen
Ik hou zo van jou lieve vertrouwde lach.
Je ogen gaan dan plots weer schitteren
een jeugdig plezier dat straalt eruit
Hier wil ik nog heel lang van genieten.
Daarom gaan we er samen tegen aan.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door liev om 19:13 Reageer op dit bericht

Ik word soms zo ontzettend..........














Ik word soms zo ontzettend kwaad
omdat de kracht hem verlaat.
Wat vroeger spelenderwijs ging
word nu een bron van belasting.

Zodat een kleine vijs die hardnekkig is
veranderd in een ontembare hindernis.
En hoe je ook wilt en uitprobeert
Dat ding is meester keer op keer.

We worden ouder ,nog niet zo oud
dat alles moet wijken waar je van houd
Begin je ergens aan en zet je door
dan gaat dat vingertje omhoog.

Maar toch wil je graag van alles doen
Probeer je weer vol goede moed
Omdan opnieuw je les te leren
De zwakte zal weer overheersen.

Men beseft pas goed wat rijkdom is
van je gezondheid als je ze mist.
Maar je hebt in 't leven niet te kiezen
soms win je en soms ga je verliezen.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 15:58 Reageer op dit bericht

Men zegt dat vroeger alles beter was.














Men zegt dat vroeger allles beter was,
Ik ben daarbij van een ander gedacht.
Het is misschien wel  heel eigenwijs.
De tijd van nu stel ik heel erg op prijs.

Heel graag wil ik alles met u overlopen .
Vergelijken ,wat we nu allemaal kopen.
Het gemak en de mogelijkheden die er zijn.
Plezier en de luxe voor groot en klein.

Begin met de maandag gewoontegetrouw.
De was toen dat was niet van gauw ,gauw.
Heel de voormiddag moest je gebruiken. 
Opdat je wasgoed weer fris ging ruiken.

Dinsdag was de dag van de bergen strijk.
Je was toen wel drie strijkijzers rijk.
Op de stoof werden ze warm gemaakt.
Zomer of winter nooit werd er gestaakt.

Woensdag bij ons, de boven zijn beurt.
Emmers en dweilen omhoog gesleurd.
Een aftrekker bestond toen nog niet .
Dus opdrogen deed je op elke  knie .

Donderdag was marktdag wel 10km ver.
Met de fiets of tevoet deed je die weg.
Beladen als een ezel zo ging je naar huis.
Moe en bezweet kwam je dan terug thuis.

Vrijdag werd poetsdag van het gelijkvloers.
Met zeepsop en borstel schuren die vloer.
Een stofzuiger werd nadien uitgevonden.
Fitnissen hoefde niet ,bleven zo wel gezonder.

Ook zaterdag was heel gewone weekdag .
Werk en school niemand had toen vrijaf.
\'s Avonds de wasbeurt een heel gedoe .
Als de avond viel was je gewoon moe.

Zondag de dag die aan God werd gewijd.
Met in de voormiddag de mis ,een feit .
Namiddag het lof ,je kon er niet langsdoor.
Want dat alles hield je in het rechte spoor.

En als ik dan naar nu kijk ,dan ben ik rijk.
Voor alles apparaten ,waar je ook kijkt .
Je hoeft je handen zelfs niet vuil te maken.
En voor je gezondheid ga je ritjes maken. 

Het is waar ,\'t gaat steeds sneller en sneller.
Soms lopen we onszelf wel eens tepletter
Dat zal de kunst zijn in dit korte  leven .
Te genieten van al wat je hier kan beleven.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door liev om 19:32 Reageer op dit bericht

Ik heb graag mensen om me heen

Ik heb graag mensen om me heen
maar af en toe ben ik graag alleen
Op een plekje ergens in de natuur
alles voor niets ,niets is er duur.

Zo zat ik op een hele hoge berg
zo\'n berg waarop ik heel klein werd.
Het deed me beseffen hoe nietig ik was
Zodanig dat ik van mijn hoogmoed genas.

Dan stond ik aan \'n hele grote oceaan
waar getijden steeds heen en weer gaan
Het deed me beseffen dat zorgen en pijn
Ook weer deel van het mensdom zijn

Op een andere keer heel diep in het woud
de zon stralen wierp als \'t zuiverste goud.
Het deed me beseffen hoe rijk ik wel ben
Dat ik hieronder zoveel vrienden heb.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van luikje toe

↑ Terug naar de berichten