Het Munkenhof

De teller van het aantal blogs die ik schreef staat op 500.Veel uren, veel inspiratie. Maar er zou toch iets moeten kunnen van overblijven. Een blog heeft zo iets vergankelijks. Ik droom om van deze blog een boek te maken. Niet noodzakelijk een luxe-uitgave onder lederen band, het mag ook gewoon iets gecopieerd zijn.De vorm primeert op de inhoud.Ook al laten veel mensen zich verleiden door de verpakking, het kost allemaal centen. Niet nodig, het kan best alternatief en goedkoop.
Van blog naar boek is een grote stap. Bij een blog komt het er op neer iets in twintig lijnen synthetisch neer te schrijven. Zonder al te veel aan diepgang en analyse te verliezen,maar referenties ho, laten we dat maar netjes achterwege.Een boek of enkel essays of verhalen schrijven is totaal anders. Niet de ideenflits maar de lijn en de samenhang zijn plots belangrijk. Blogs ordenen en copieren is niet voldoende, je moet alles herschrijven. Best een intensieve inspanning,voor mij een grote inspanning.
Toch blijft de kijk op de wereld om mij heen, de blik dezelfde.Mijn manier van kijken en analyseren heeft iets met De Bono te maken. Die man werd een aantal jaren geleden bekend door zijn methode om buiten het bestaande kader te denken en creatieve oplossingen te zoeken. Hij vraagt deelnemers aan een brainstorm figuurlijk of letterlijk één hoed tijdens de ganse denkoefenening op te zetten. Die hoeden hebben een kleur die voor een redeneringswijze staat.De "witte" hoed gaat uit van objectieve gegevens en cijfers. De "rode" hoed vertrekt van intuitie en emoties. De "zwarte"hoed speelt een beetje de advocaat van de duivel en zoekt de negatieve kanten van het probleemoplossend denken op. De "groene"hoed staat voor creatief en utopisch denken. De "blauwe"hoed wil het proces controleren en de helicopterview inbrengen.
Mijn blogs zijn een beetje het resultaat van een dergelijk hoedenspel. Om creatieve oplossingen te bevorderen.

Meteora is een indrukwekkende bergstreek ergens in Griekenland op zo een 400 km van Athene.De hoge bergen en de kloosters op de top van de bergen hebben voor een speciale vorm van wandel-religieus toerisme gezorgd.Maar de geschiedenis van de streek is er een van verzet: tegen de Turken, de Italianen, De Duitsers en de grootgrondbezitters.
Op een terrasje van een Taverne vertelt Nikos Perspepoulos een deel van zijn leven. Hij is gehandicapt en alleen,na het overlijden van zijn twee vrouwen. Ja, in de bergen hier was veel verzet, vooral tegen de rijken. De rijken kijken immers neer op een kleine boer als hij, alhoewel ze met veel smaak de dieren die de boeren kweken tegen een zacht prijsje willen eten.
Politici beloven veel. Hij heeft hen al veel geld gegeven, omdat ze beloofden zijn zoon te helpen bij een carriere in het leger. De Communisten staan sterk hier in de streek: er zijn veel arme boeren,maar je kan hier geen revolutie maken. Je kan geen streek veranderen op zichzelf. Nu is Passok aan de macht,want als arme boer kun je toch niet voor de partij van de rijken - nea democratia- stemmen ? Nee we eten best hier in de de Taverne,niet in dat ander restaurant, dat is voor de rijken, de aanhangers van de nea Democratia. Zelfs de restaurants in het dorp zijn opgedeeld in politieke voorkeuren.
Hij is een lokale vedette en kwam reeds in een TV -programma met zijn accordeon. De andere inwoners van Lambaka luisteren niet naar het verhaal van de man, waarschijnlijk hoorden ze het reeds honderd maal.
En de crisis ? Ja de crisis is reel. De politici liepen echt met het geld weg, er zal diep moeten bespaard worden. In de eerste plaats zullen de openbare diensten het slachtoffer van de saneringen worden en zullen veel ambtenaren hun job verliezen. Dan natuurlijk de gepensioneerden en de zieken: de gepensioneerden moeten het nu reeds met 250 euro/maand  minder stellen.En dan komen de belastingen.De weg zal lang en steil zijn...

In Griekenland is er stemplicht, maar zoals met veel wetten loopt men er een beetje om heen. Niet gaan stemmen wordt amper vervolgd.Anderzijds zijn er een aantal compensaties bij het gaan stemmen zoals een dag verlof bij een verre verplaatsing of een tussenkomst in de verplaatsingsonkosten door de politieke partijen. Dit heeft dit keer niet veel geholpen: slechts 53% van de kiezer kwam opdagen.
Hoewel deze verkiezingen een lokaal en regionaal karakter hadden, maakten de politici en de media er een nationale test van. Sinds vorig jaar is Pasok (sociaal-demokraten) met Papandreou aan de macht, de Nieuwe Democratie( rechts liberaal) is de grootste oppositie partij, de Communisten halen rond de 15%.
Griekenland kreeg via Europa en het IMF een drastisch besparingsplan opgelegd in ruil voor leningen die ze door de financiele krisis en speculatie moesten aangaan.
Een tweede probleem is de massale immigratiestroom die de politici moeilijk onder controle krijgen. De burgemeester van Athene had van dit thema de inzet van de verkiezingen gemaakt,ook als is dit geen lokaal, maar  een nationaal zelfs Europees probleem.
De stembusgang heeft hier dan ook nog een aantal specifieke situaties, die het allemaal nog ingewikkelder maakt. Zo moeten Grieken niet in hun woonplaats stemmen, maar kunnen ze in hun geboorteplaats blijven stemmen.Dit geeft eigenaardige combinaties: vroegere inwoners van Athene stad verhuisden naar de betere en chiekere wijken in de rand, toch blijven ze stemmen in Athene-stad. In het centrum wonen vooral migranten zonder stemrecht: meer parkings kunnen dan ook rekenen op bijval bij de shoppende rijke lui.
En die rijke lui bemoeien zich graag met de politiek en zijn meestal kandidaat.BV's en de jetset ontbreekt dan ook helemaal niet in het beeld van deze sterk gemediatiseerde verkiezingen
Papandreou had zijn lot aan deze verkiezingen verbonden door bij negatieve resultaten voor Pasok nieuwe verkiezingen in het vooruitzicht te stellen. Op basis van de eerste resultaten lijkt Pasok aan de winnende hand en is het krisisbeleid door de bevolking niet afgestraft. Al lijken de Grieken eerder onverschillig tegenover politici.
Op zondag 14 november komt een tweede stembusronde in de gemeentes en regio's waar geen van beide grote partijen een meerderheid behaalde. Pas dan kunnen de winnaars en de verliezers definitief de balans opmaken. 

Tweeduizendvijfhonderd jaar geleden was er de eerste maraton. In concreto: de Perzen kwamen met zo'n 20.000 soldaten naar de stad Marathon om Griekenland zo maar eventjes te veroveren. De Atheners hadden de inwoners beloofd hen te beschermen en moesten er iets aan doen. Zij zonden een tegenleger van 10.000 man, normaal een vogel voor de kat. De Perzen konden er zo door. De legeraanvoerder Mytriades bedacht echter een nieuwe oorlogstaktiek en versterkte de flanken van de aanvallende troepen. In onze dagen zou men zeggen: iets meer flexibiliteit, waardoor één soldaat er twee waard wordt, zonder dat je er meer moet voor betalen.De Perzen werden de zee ingedreven met grote verliezen, de Atheners konden het verlies beperken en wonnen de slag. Een Hopliet liep na de slag naar Athene om de wachtende vrouwen de overwinning te melden.Na 41,5 km viel hij meteen dood na zijn mededeling. De maraton en het heldendom was geboren.
In Athene liepen duizenden athleten zondag deze historische maraton. De eerste drie waren Kenianen, de commercialisatie van een maratoncircuit waar wereldwijd 5 miljoen atleten aan deel nemen. 
Maar ook de politiek en het internationale Olympische circuit waren present.De Olympische gedachte van vrede werd sterk benadrukt. Maar de Olympische gedachte is meestal een kind van zijn tijd. Het duurde tot 2000 voor vrouwen aan de marathon volwaardig aan de Olympische discipline konden deelnemen. Vandaag zijn immigranten wereldwijd een probleem in de samenleving. De boodschap van verdraagzaamheid en anti-nationalisme is soms tegenstrijdig. Of dacht je dat de heroiek en de ophemeling van de Guldensporenslag helemaal niks met de Atheense maraton te maken had ? Het zijn fenomenen van eenzelfde taktiek : ook de maraton had een rol in de strijd voor een eigen Griekse staat en nationaliteit.

De democratie was een vorm van besturen die voor het eerst ingang vond te Athene in de 6de eeuw voor Christus .In  een periode waar rationeel denken de voorkeur kreeg op irationneel en mystiek denken. Voor het eerst werd burgers gevraagd om deel te nemen aan de beslissingen.Vijfhonderd leden van het parlement werden uitgeloot,er werd iedere dag een nieuwe voorzitter verkozen,9 heren werden afgevaardigd . Kortom ons parlement kan er iets van leren.
Op hetzelfde moment werd het drama of het theater ingevoerd.Niet als circus,maar als een onderdeel van een educatief systeem om de democratie en de deelname van de burgers  aan de beslissingen van de stad te bevorderen.Het was een kunstvorm  met  toespraken liedjes en dans,alles  in een prachtig natuurlijk kader. Voor de dichter een mogelijkheid  om zijn visie op de wereld en de politieke situatie te geven  en nieuwe ideen over rechtvaardigheid en verantwoordelijkheid van de burgers te spuien. Natuurlijk botste dit met de traditionele waarden.
Armen kregen gratis tikets, rijken moesten vrijwillig een extra belasting betalen.Daarmee bewezen ze hun trouw aan de staat en aan het regime en hun gehechtheid aan de democratie.
Hoofdpersoon in het stuk was de modale Atheense burger,geplaagd door dagelijkse beslommeringen en problemen,die de politici,lui en zo zot als een achterdeur niet konden oplossen. Deus ex machina was steeds een of andere god,waardoor de toeschouwers toch nog gerustgesteld naar huis konden.
Misschien moeten we terug naar de basisbeginselen van de democratie.....alhoewel: de democratie in Athene kon onmogelijk zonder de slaven, zoals wij onmogelijk onze rijkdom kunnen behouden zonder de migranten.

Het verschuiven van het discours naar rechts is sinds de overwinning van Bartje overduidelijk: de socialisten houden de splitsing van Belgie tegen. Volgens mij maar goed ook: want het kan echt niet anders. Socialisme heeft altijd gedacht dat je de problemen niet kunt oplossen in een land dat een zakdoek groot is. Het Cubaanse model zit juist in de problemen door de jarenlange isolatie en boycott door de grote buur. De Russische revolutie is juist toendertijd geslaagd omdat Rusland een gigantisch land was met enorme economische mogelijkheden en dus kon er herverdeeld worden tussen de boeren en het nieuwe fabrieksproletariaat.
Maar we zullen in deze blog de grote ideologische theorien voor de boeken van Marx en Lenin laten. Met wat gezond verstand komen we al zeer ver. Navelstaren leidt naar egocentrisme en het zoeken van vijandbeelden die dicht bij ons liggen: de immigranten, de Walen, kort gezegd: iedereen die onze taal niet spreekt. Nochtans is dit navelstaren ons opsluiten in een klein gebied, dat momenteel iets rijker lijkt dan andere gebeiden,maar dat steeds rijk geworden is door colonisatie, door buitenlandse handel en het inpikken van ideeen van buitenlandse voorbeelden.
Willen we rijk blijven of minder egoistisch een herverdelende rol spelen, dan moeten we internationaal denken. Globaliseren om lokaal overeind te blijven. In het verleden gaf de socialistische beweging het goede voorbeeld: de eerste Internationale hield zijn vergaderingen in Brussel en was wereldwijd toonaangevend voor de organisatie van de arbeidersklasse. De wieg van Europa stond in Brussel, we hebben een prachtig verleden, waar blijft onze optie voor een duidelijke toekomstvisie ?

Marc Vermeersch sprak over het ontstaan van de liefde. Best boeiend,maar weinig romantisch deze geschiedkundige benadering. De conclusie was voor ons mannen ontnuchterend: ons madam ziet ons graag omdat de opvoeding van kinderen o zo lastig is. Als pedagoog had ik de liefde nog nooit vanuit professioneel standpunt op die wijze ingeschat. Voor vrouwen was het besluit misschien nog erger: als je de overheersing en de macht van mannen wil doorbreken dan moet je met de mannen samenwerken. En de situatie van de vrouw is gewoon rampzalig als er geheime mannengenootschappen zijn: tja meteen duikt de kerk en de religie op de achtergrond op. Zij zien vrouwen net als kinderen: er moet en zal een opvoedingsproces nodig zijn om er iets van te maken.
Vrouwen hebben welvaart nodig, dan kan het voor hen alleen maar beter gaan. Dat armoede inderdaad alleenstaande vrouwen met kinderen ongemeen hard kan treffen is waar,maar tegen wie kan een puber zijn energie richten zonder aanwezige vader ? En hoe kan een puber zich laten gelden in zijn peergroep en het nodige succes hebben bij de andere sexe ? Het sociale vaderschap is duidelijk meer waard dan het biologische vaderschap.
Gelukkig kunnen we verliefd worden. Dit vergemakkelijkt de koppelvorming en is het bewijs dat de echte liefde bestaat. Tegen de tragedies van Romeo en Juliet en tegen de gedwongen partnerkeuzes in. Deze verliefdheid wordt met de dag belangrijker als criterium voor een vrije partnerkeuze, de keerzijde van de medaille is dat er ook meer en meer echtscheidingen komen. Maar dat zou enkel de prijs zijn van de emancipatie.
Liefde is dan het feit dat je iets meer wil doen voor die ene partner dan voor de andere mensen om je heen. In ruil voor centen, voedsel en de piramide van Maslov. De Bonobo's en de Chimps beseffen niet wat ze aangericht hebben.... 

De affaire Lernout en Hauspie kreeg uiteindelijk zijn beslag voor de rechtbank waarbij het verdict luidde: fraude. Na negen jaar onderzoek stonden niet minder dan 20 beklaagden voor de rechtbank. De groten, de banken en de bedrijfsrevisoren gingen vrijuit. De uitvinders van het virtuele geld werden schuldig bevonden. Zij hadden de waarde van hun bedrijf kunstmatig omhoog geshowd en op die manier het volkskapitalisme nieuw leven ingeblazen. Er waren zelfs mensen uit het Ieperse die hun huis verkochten om aandelen van het spraakmakende bedrijf te kunnen kopen. De vele bussen met bejaarden die in een namiddag hun appeltje voor de dorst wegschonken waren toen niet te tellen, zij maken dit wellicht vandaag zelfs niet meer mee.
Maar er zijn lui die gretig aan de hype meewerkten die niet op het beklaagdenbankje terechtkwamen. Nochtans hielpen ze de mythe mee creeeren. Prinsen, gouverneurs en eerste ministers. Of wat dacht je van de huidige Dexia voorzitter Jean-Luc Dehaene ( met Imbev-goudstukken)? of een gedeelte van de gespecialiseerde pers zoals Trends en de Tijd die de managers van het jaar als de nieuwe wonderkinderen van Flanders Valley ten tonele voerden. Uiteindelijk weet ieder beetje onderzoeksjournalist dat zij de trukkendoos leerden bij het toenmalige Barco, waar de Serv en de Gom gretig aandelen kochten en voor de nodige buffer zorgde toen alles in het honderd dreigde te lopen. Want dit was de misrekening van de heren Lernout en Hauspie: toen het moeilijk werd stonden ze er moederziel alleen voor.
De affaire Lernout en Hauspie legt ook de vinger op het gebrek aan controle van de IT-industrie en de rol van de beurs en de banken. Vandaag is er nog niks veranderd en zijn er evenveel technologiebedrijfsjes die virtuele winsten voorspiegelen aan aandeelhouders. Dat ze op die manier een deel zijn van de huidige crisis zal hen worst wezen. Zo wordt shortselling op de beurs een onderdeel van de wereldwijde speculatie en onzekerheid.     

Na het beeindigen van de burgeroorlog in Mozambique besloot de internationale gemeenschap dat er veel geld moest komen om het straatarme land uit de problemen te helpen. Die problemen zijn immers enorm: analfabetisme,droogte,gebrek aan voedsel en water,sterke afhankelijkheid van Zuid-Afrika,weinig interne capaciteit. Kortom als je alle expertise moet uit het buitenland halen kost ieder hulpprogramma duur, zeer duur.Meer dan de helft van het overheidsbudget is buitenlandse hulp. Zonder die hulp klapt het land in elkaar.
De Belgen en de Vlamingen zijn nadrukkelijk en met vrij veel centen aanwezig in Mozambique. Marleen Temmerman ondersteunt de gezondheidszorgen met haar Universitair onderzoekscentrum Isra, Vais is aanwezig met een paar programma's en BTC wil in de toekomst alles concentreren op het energie-thema. Iedereen uit Europa wil zowat zijn specialiteit, zijn niche inbrengen en de andere programma's ondersteunen. Zo willen de Nederlanders hun expertise inzake water valoriseren,via het aanleggen van een netwerk van irrigatiekanalen en pompen.De Clintonfoundation bestrijdt aids en verhoogt de capaciteit van de ziekenhuizen.
Fos volgt de BTC-politiek en concentreert zijn programma op de samenhang tussen het voedselprogramma en de energiepoot met zonnepanelen. Door hun jarenlange ervaring heeft het Fos betrouwbare partners in Mozambique gevonden waardoor de efficientie van de investeringen meer en meer rendeert.
Toch stelt zich de vraag naar de duurzaamheid van de investeringen en de noodzaak van een exitstrategie om de zelfredzaamheid te bevorderen.De duurzaamheid van de zonnepanelen lijkt het kleinste en gemakkelijkste probleem: zorg voor reservestukken en plaatselijke technici die bijstand en know-how hebben om de noodzakelijke herstellingen te kunnen uitvoeren.
Het meest fundamentele vraagstuk : hoe maak je een land en een bevolking minder en minder afhankelijk van buitenlandse hulp, is moeilijker aan te pakken. Want een lievelingskind wordt snel een verwend kind...

De rellen zijn aan het uitsterven wanneer we de drie Mozambikuaanse vakbonden op de hoofdzetel van OTM ontmoeten. OTM is de vakbond die door Frelimo werd opgericht en een typische "klassistische" vakbond is: hij verdedigt de leden bij de regering en verdedigt de regering bij de leden.Zij organiseren vooral ambtenaren en zijn overal in de belangrijkste sectoren aanwezig. Consilmo is de koepel van de zogenaamde vrije vakbonden, indertijd als tegenhanger van OTM opgericht. Kleiner,maar misschien anders ? Sintaf is de boerenvereniging. Een eenmansbedrijf, maar wel dicht bij de leden de boeren.
In Mozambique zijn er 10 miljoen actieve werknemers, slechts 800.000 werken in de formele sector. De rest heeft geen contract en moet zich beredderen met informele of illegale arbeid. Zonder sociale zekerheid, onder het minimuminkomen.
Het gesprek draait al snel over de lonen.De beste lonen worden in de banksector betaald: 65 euro per maand. In de energiesector krijgen ze 63 euro per maand, in de bouw een 60 euro per maand. De overheidsambtenaren moeten het stellen met 55 euro per maand. Meteen begrijp ik waarom iedereen wegvlucht om 15u30 : op naar de tweede of derde job. Een gemiddeld gezin heeft immers 350 euro per maand nodig om in de stad te kunnen overleven.
Denk nog iets verder: er zijn geen arbeidsrechtbanken, de sociale wetgeving en het minimumloon worden niet gerespecteerd, de sociale inspectie is corrupt, bij een conflict komt de vakbond zonder resultaten uit het overleg.
Er is dus nog werk om de vakbonden op het juiste spoor te krijgen. Maar de recente rellen tonen aan dat ze de basics: luisteren naar de mensen in de straat vergeten zijn. Zij zijn al zeer tevreden dat ze door de regering uitgenodigd werden om na de rellen overleg te plegen over de oorzaken van de voedselrellen en de stijgende energieprijzen. Alleen ze zullen dringend hun huiswerk moeten doen want in hun mappen steken momenteel zeer weinig alternatieven voor het neoliberale beleid of voorstellen om de bevolking op een andere manier te helpen.  

Op het vliegveld in Tete zitten we nog even na te genieten van de warme ontvangst in Catana. We werden met zang en roffelende trommels, dansende vrouwen en grote kinderogen in de plaatselijke gemeenschap ontvangen. Ze danken de AC en Fos voor de zonnepanelen, de hulp en hopen op meer de komende jaren. Wij luisteren,knikken kijken ons ogen uit over hoe vrolijke mensen ons uitwuiven.
Op de luchthaven zeggen ze ons voorzichtig dat er in Maputo een en ander aan de hand is. Wellicht een staking. Wij besluiten meteen de eerste solidariteitsmoties te schrijven tot ons informatie bereikt dat er meer aan de hand is. Er is in een deel van Maputo een echte volksopstand uitgebroken met doden en veel gewonden.Tegen de stijgende voedselprijzen, tegen de stijgende energieprijzen. Een bank,een grootwarenhuis en de zetel van de energiemaatschappij vliegen de fik in.De rellen werden georganiseerd via GSM. Veel mensen kregen een oproep om op 1 september, de dag waarop de prijzen voor energie de hoogte in gingen op straat te komen en te betogen.
De reactie van het overheidsapparaat is op zijn zachtst gezegd eigenaardig. Politie, leger en pers zetten een debat in wie wat had moeten doen. Volgens de politie moet de pers informeren,volgens het leger is de politie verantwoordelijke voor de openbare orde en volgens de politie is de betoging niet aangevraagd en dus illegaal. De regering komt pas de volgende dag in spoedberaad bijeen en de bevolking wil de president horen. Zo lang de regering niet beslist zie of hoor je de president niet. Mijn indruk wordt alleen maar bevestigd: politici die mijlenver van de realiteit staan, de realiteit ontkennen,en een overheidsburocratie die niet werkt.
Al moet ik toegeven: de politie-escorte die ons s'nachts naar het hotel begeleidde was er... nu zijn alle winkels dicht; voor wie twijfelt: vandaag was er in Mozambique meer aan de hand dan enkele rellen door een zootje ongeregeld...   

Hier ontbreekt alles: voedsel water en energie. Hoe kan je kinderen met een hongerbuik onderwijs geven? Hoe kan je zieken verzorgen zonder aangepaste bewaarmogelijkheden voor medicijnen in dertig graden ? Bij ons noemen ze zoiets een frigo.Hoe kan je voedsel produceren als het maar drie maanden regent in een jaar en voor de rest alles eruit ziet als een grote zandbak ? Hoe kan je grote problemen aanpakken als er geen kleine en concrete projecten voor vooruitgang zorgen ?
Fos en de Algemene Centrale ABVV geven een antwoord met kleine projecten om de voedselonzekerheid te bestrijden.
Voedselonzekerheid ?
Dat is gewoon geen eten hebben tijdens droge periodes. Nu is het september, misschien nog tot oktober of eind oktober om opnieuw voldoende water te hebben. Tenzij je over een pomp beschikt. Of naar het dunne waterstraaltje twee uur verder wandelt met een jerrycan.
Hoe kunnen we nu zo snel iets veranderen ? Met eigen ogen staarde ik naar een primitief geheel: een paar zonnepanelen,een transfo en een paar batterijen. Deze installatie zorgt voor de waterpomp, het licht in de school en de frigo in de medische post.
Natuurlijk moet dat hier door plaatselijke mensen geinstalleerd en begeleid worden. Natuurlijk komt heel die santeboetiek uit Zuid-Afrika. Natuurlijk kost dit evenveel als bij ons. Maar het effect zet een ganse gemeenschap in beweging, het resultaat verandert o zo veel in dit straatarme land.
Want de electriciteits-water-centrale zorgt voor electriciteit voor Zuid-Afrika. Deze dam werd door de portuguezen naar 25 jaar terug gegeven aan Mozambique. Alleen kochten de Zuid-Afrikaanse banken deze centrale over. Mozambique is dus een wingewest voor de grote en rijke buur, Zuid-Afrika. Is er dan geen enkele electriciteit die in Mozambique blijft. Ja, maar die gaat naar de grote steden en de grote bedrijven. De kleine dorpen nemen onvoldoende electriciteit af opdat dit voor de electriciteitsmaatschappij rendabel zou zijn. Voor de kleine dorpen is zonnenergie een kosteloos en duurzaam alternatief...

Vandaag duiken we in het reeele Mozambique. Je waant je opnieuw in het congo-dorp van expo 58 waar hutten en mensen aan de rand van de armoede een overlevingskamp opzetten.

De droogte,het gebrek aan regen, is reeds meer dan 30 jaar het grootste probleem. De voedselproductie van de bevolking is voldoende voor 4 à 5 maanden eten per jaar. Het valt precies samen met de droogte en de regenperiode in Mozambique. Regen is hier eten, droogte honger. De droogte is vechten om te overleven: de laatste geit wordt verkocht om eten in een andere streek te gaan kopen. Het enige alternatief is internationale hulp.

De regering heeft geen middelen om iets te doen. Vijftig procent van het regeringsbudget komt via internationale hulp. De regering  beperkt zich tot het kanaliseren van de buitenlandse donoren. Het ontbreekt aan alles: analyse, plan, oplossingen.

Voor de bevolking zijn er geen goede wegen,geen voldoende zaaigoed,geen distributie van de geproduceerde goederen,geen begeleiding van de boerengemeenschappen,geen samenwerking.

Maar waar de staat niet aanwezig is duiken NGO’s op. Zij verzamelen op dit tranendal de noodzakelijke centen om te overleven. Middenveldorganisaties hebben weinig keuze: zij moeten de eisen en criteria van de internationale donors slikken. De vraag is dan ook of ze de belangen van de Mozambikanen wel verdedigen of zich door Amerikaanse en Europese donoren laten inpakken.

Ik begin aan de mentale voorbereiding van een week inleefreis naar Mozambique. Tijdens die week zullen wij de FOS-projecten in Mozambique bezoeken en nagaan of de investeringen van het Petroleumfonds de juiste en correcte keuzes waren en in de toekomst kunnen verder gezet worden.
Mozambique lijkt wel de plaats waar alle problemen die een bevolking kunnen teisteren verzameld zijn.
De geschiedenis van Mozambique verloopt via de Portugese kolonisatie, over de bevrijdingstrijd van het Frelimo, de burgeroorlog met de door het CIA opgerichte Rename, de neokolonisatiatie door het IMF over verkiezingen, het "vliegtuig-ongeluk" van Samora Machel, naar de huidige politiek stabiele situatie. Mozambique is totaal afhankelijk van buitenlandse hulp wil het zijn bevolking voldoende eten kunnen geven.
Het rijtje van problemen kan niet op: éen van de allerarmste landen ter wereld, één van de landen waar HIV-Aids 15% van de bevolking treft, éen van de landen met veel analfabetisme.
De inleefreis wil in het programma alvast aan de deelnemers een duidelijk beeld van de problemen geven en hoe er aan die problemen gewerkt wordt. Zo bezoeken we een school waar vooral wezen van de overleden HIV-Aidsouders een opleiding krijgen om de landbouwtechnieken onder de knie te krijgen. Die school krijgt via het fonds van de petroleumsector electriciteit met zonnepanelen en water voor irrigatie en consumptie. 
Iedere dag kan je meer lezen over onze ervaringen in Mozambique. 

Het product dat Colombia een positief imago geeft is de allerheerlijkste koffie. Op zich een verhaal van bevrijding en strijd. De huidige kleine boeren vochten zich in het verleden vrij van slavernij en konden het koffiemonopolie van de grote herenboeren doorbreken. Zij verwierven het recht om op kleine stukken grond die niet bewerkt werden, zelf koffie te kweken.Ik leerde van hen hoe de koffie nog steeds met de hand wordt geplukt, gewassen en gesorteerd volgens de kwaliteit, gedroogd en verpakt.
Op de finca in Viota organiseert Fensuagro opleidingen voor de boeren om de ecologische aanpak van de boeren te verbeteren. Dit gaat van het aanmaken van eigen mest- en sproeistoffen tot het diversifieren van de gewassen.Om het inkomen van de boeren te verhogen wordt rechtstreeks verkocht aan de consument via het organiseren van boerenmarkten. Want er heerst nog veel armoede zo wel op het platteland als in de stad. In Bogota zijn er op 8,5 miljoen inwoners 439929 mensen die in armoede leven, waarvan 62739 personen in diepe miserie.Op het platteland heeft 63% geen werk. De Spaanse kolonisten bouwden grote vierkante steden om via deze steden de inboorlingen beter te kunnen controleren. De vlucht naar de stad neemt in Colombia ongelooflijk toe, slechts 15 % van de bevolking woont nog op het platteland.
Alfonso wandelt met ons mee in Viota. Hij verblijft tijdelijk op de finca omdat hij van zijn land werd weggepest door paramilitairen.Op zijn grond werd gas gevonden. Daarom moest hij weg.Daarom loopt hij hier wat doelloos rond, in afwachting dat hij naar zijn stukje grond terug kan gaan.In afwachting dat hij opnieuw ongestoord koffie kan kweken...  

De gevolgen van 8 jaar Uribe zijn op economisch vlak een ramp. Ja er is meer veiligheid door de 600.000 tot op de tanden gewapende militairen en politie. Maar dit is een kostelijk grapje: niet minder dan 40% van de staatsbegroting gaat naar de militaire uitgaven. En de komende jaren zien er helemaal niet rooskleurig uit: binnen de twee jaar worden niet minder dan 250.000 soldaten gepensioneerd, dit is een bijkomende kost, maar deze soldaten zullen dan nog door 250.000 nieuwe soldaten moeten vervangen worden.
Maar het stelsel van legerdienst zorgt ook voor een daling van de landbouwproductie en versnelt de leegloop van het platteland.Veel landbouwers blijven na hun verplichtte legerdienst van twee jaar in het leger hangen.Daarnaast verkopen meer en meer kleine boeren hun finca aan een buitenlandse investeerder. In de streek van San Augustin zit het vol met Zwitsers. Die laten hun gekocht boerderijtje onderhouden door de kleine boeren, maar veel meer dan eigen productie doen die niet meer. ondertussen komen multi's tegen dumpingprijzen de ganse monocultuur op van Palmas africanas,suikerriet,bananen enz...
De kleine boeren worden nog meer onder druk gezet door het afsluiten van de vrijhandelsakkoorden met Europa en de USA. Niet alleen de Chinese prullaria en regenschermen, jassen, zullen de Colombiaanse markt overspoelen, ook Europese en Amerikaanse producten zullen de eigen productie verder terugdringen.
Overal in Colombia wordt aan de wegen gewerkt om de vrije doorgang en het transport van de goederen mogelijk te maken met grote camions.
Tja vanwaar komt het geld, de plata? Zonder twijfel van de wereldbank, die daarmee opnieuw de kolonisatie van Colombia verder zet...

De grootse feestelijkheden rond 200 jaar onafhankelijkheid zetten hier alle politieke bewegingen in actie. Officieel wordt er in iedere stad en gemeente feest gevierd: eerst een mis,dan enkele toespraken over de betekenis van het bicentenario, een militaire parade en dan optredens in alle vormen en kleuren. Van popconcerten tot fanfares en volksdansen. Dit is zowat het officiele Colombia.
De sociale bewegingen, de vakbonden en de indegenas-organisaties roepen op tot betogingen in alle steden op 18, 19 en 20 juli om een rechtvaardige maatschappij te eisen. De Indianen zijn de voorbije dagen reeds duidelijk te zien in parken en pleinen met spandoeken en traditionele kledij.
De guerilla kon niet ontbreken.De voorbije dagen is een guerillakamp door het leger gebombardeerd en daarbij werden "bewijzen" gevonden ( een pc of een stick) waarbij een guerillacommandant oproept om zich tussen de betogers te mengen. De commandant overleed uiteraard bij de legeraanval, de waarheid kan dus moeilijk gecontroleerd worden.
Maar de regering maakt van de berichten gebruik om tegen de deelname aan de betogingen op te roepen, op sommige plaatsen de betogingen te verbieden,of m iedereen in de betogingen te fouilleren of te identificeren. Als je in Colombia je stem verheft beland je zeer snel aan de kant van de guerilla,of je dat nu wil of niet.
Op de achtergrond van dit alles is een crisis in de relaties losgebarsten tussen Colombia en Venezuela of tussen Uribe en Chavez. Inzet: de aanwezigheid van enkele commandanten van de Farc en de ELN op Venezolaans grondgebied. Of zoals Uribe zegt: Chavez steunt de terroristen.
Ondertussen liet Chavez de vader des vaderlands Simon Bolivar opgraven en onderzoeken. De vader van het vaderland stierf niet- zoals tot op vaandaag steeds gezegd werd aan tuberculose- maar werd koudweg vermoord. Tussen de regels moet je lezen dat Simon Bolivar door de Colombianen werd vermoord- hij stierf immers in Colombia Santa Martha. Hoog spel dus tussen Chavez en Uribe,want deze regio is snel ontvlambaar.....

Op 7 juni stierf een zeer bekende Colombiaanse schilder op  82 jarige leeftijd aan een hartaanval: Omar Rayo.Hij werd begraven in Roldanillo,een klein dorpje tussen Cali en Pereira. Hij heeft zijn geboortedorp nooit vergeten en richtte er een museum op waar zijn kunstwerken en andere artiesten konden geexposeerd worden. Zijn madam was een dichteres en richtte ieder jaar een festival van vrouwelijke dichters in.Tijdens zijn leven pendelde Rayo tussen New York en Roldanillo Voor zijn geboortedorp deed hij zeer veel en hij mobiliseerde tal van bekende internationale kunstenaars ( De Soto, Botero...) om via een kunstwerk het dorp nog meer uitstraling te geven.
Het werk van Rayo doet meteen denken aan Esscher. Lijnen in zwart/wit en rood contrast waar de schaduwen voor het effect moeten zorgen. Zeer abstract, of in de stijl van Malevich: de werkelijkheid tot zijn essentie, zijn eenvoudigste vorm herleid.Over de kleuren zegt Ray dat ROOD de belangrijkste kleur is, omdat rood alle andere kleuren verenigt. Zwart doet alle kleuren verdwijnen, wit is de tegenstelling van zwart.Nacht en dag, zwart en wit.
Roldanillo ligt tussen de bergen van de koffiestreek Het licht heeft een speciale invalshoek en maakt alles helder en duidelijker.Een streep licht ( Rayo) in een vergeten landschap...