Naar de inhoud

Het leven zoals het is

Doen wat we zeggen, zeggen wat we doen
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 april 2014 tot 30 april 2014

1 mei 2014

Met een vreemd gevoel ga ik 1 mei tegemoet: sterft gij oude vormen en gedachten lijkt steeds meer op mijn socialistische idealen te slaan,dan op het bekampen van de neo-liberale staat. Maar ik ben geen negativist en ik begin dan ook niet aan de lange opsomming van wat er hier allemaal de oorzaak van zou kunnen zijn. Analyse en zelfbeklag heeft nooit ontbroken,maar evenmin veel oplossingen aangereikt.

Aan doelstellingen ontbreekt het niet: wij willen een rechtvaardige,leefbare en warme samenleving. Is deze baseline zo versleten dat de wervende kracht eruit is of hebben we megafoons te kort ? Geen van beide: maar we zijn iets te veel gaan geloven in de macht en de kracht van het media-monopolie. De wereld ziet er helemaal niet uit, zoals de media,ons die voorspiegelen.

Jongeren kennen de Holocaust uit films,niet door een bezoek aan Breendonck. Goede doelen worden opgepimpt via festivals, niet vanuit betrokkenheid en solidariteit. Democratie wordt verengt tot hippe spelletjes zoals de stemtest of stel je eigen regering samen. Vakbondsmilitanten worden systematisch voorgesteld in de kranten als een groepje egoistische herrieschoppers. In 100 seconden nieuws krijgen spectaculaire beelden de voorrang op het feitenverhaal.

We moeten dus af van de leugen van de virtuele cultuur en plaats ruimen voor echte ervaringen en onze zintuigen laten genieten.Wil dit zeggen dat we de computer, facebook en de vele spam en reclamemails allemaal in de vuilbak moeten gooien. Nee. Maar wel een kritische blik, wat meer ruimte voor echte informatie op internet en opnieuw een boek lezen ? 

Geschreven door Lieven om 09:54 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Klassiek

Na het eerste jaar notenleer moest ik een instrument kiezen. Gelukkig voor mijn ouders werd het geen piano. Plaatsgebrek.De buren mochten blij zijn dat ik het grote slagwerk achterwege liet. Geluidsoverlast. Tot grote spijt van de dorpsfanfare waren bombardon, bugel,trompet of klarinet geen optie. Geen dorpsgevoel. Snaarinstrumenten om te tokkelen zoals gitaar, mandoline of contrabas vielen voor de kleinkunstrage niet in mijn smaak. Onklassiek.

Viool. Uren stond ik te strijken om de noten op de juiste toon te krijgen.Volgens mijn muziekleraar oefende ik veel te weinig om een viruoos te worden. Mijn vader trad hem volmondig bij: oefening baart kunst. Mijn moeder vergoeilijkte: hij moet ook nog buiten kunnen spelen. Anders wordt het een bleek kunstwondertje.

Op 16 jaar hing ik de viool aan de haak.Kort daarna keek ik de meisjes in de ogen. De viool werd aan de piotto's voor een habbekrats verpatst.Viool ? Ik zal dit nooit meer kunnen...

Geschreven door Lieven om 12:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Het zinkende schip

Als je naar Groot-Brittanie wil  reizen kun je een goedkope vliegmaatschappij-biljet kopen of trein of de chunnel of de boot nemen. Een concurrentiele keuze tussen luxe, tijd, aanlooproute en confort. Als je tijd hebt blijkt de boot de beste en goedkoopste keuze. DFDS seaways biedt een ovetocht voor een habbekrats. Minder en minder individuele passagiers, meer en meer camions. Wellicht voor de gratismaaltijd aan boord ?

Aan boord is er een bar, een restaurant en een shop. De shop biedt weinig relevants: bier; parfum en chocolade. Je kan slechts na 20 minuten alcohol kopen, heeft wellicht te maken met de internationale wateren en de taxen. Je hoeft dan geen BTW te betalen. De controle is op illegale migranten gericht, niet op goederen.

Een bus met schoolgaande Turkse Duitse jongens staat in de wachtrij. Zij bidden op een deken tot Allah.De testeron is er niet minder door.Weinig toeristen,weinig individuele reizigers. We zitten op de armenroute. Ik word bevestigd in mijn visie wanneer ik verneem dat er honderd slachtoffers zijn op een veerboot in een of ander derde wereldland. De herald of free enterprise was het einde van de Oostende- Engeland route. 

Hoe moeten we reizen in de toekomst ? Heeft het schip afgedaan ? Of de auto ? Of het vliegtuig ? Bestaat veiligheid als aboluut gegeven?  De zonsondergang op een schip is onvervangbaar.Groot-Brittannie blijft onbereikbaar en " rules de waves" Daarom alleen al moet een verbinding tussen de witte krijtrotsen van Dover en de Frans/Belgische kust intact blijven.Ook al vind ik sommige Britten behoorlijk arrogant.

Geschreven door Lieven om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Het leven zoals het is

↑ Terug naar de berichten