Naar de inhoud

Het leven zoals het is

Doen wat we zeggen, zeggen wat we doen
seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 maart 2014 tot 31 maart 2014

Sodastream

Zelf je eigen limonade maken: poepsimpel. Je hebt bruiswater en je voegt er een siroopje bij: meteen heb je een fris en lekker drankje.Een nieuw bedrijf: sodastream wil inspelen op deze nieuwe markt en de siroopsjes leveren.Ik moet mijn bril opzetten en ijverig zoeken om te weten dat het siroopje een product is dat uit Israel komt,beter nog uit een illegale nederzetting op Palestijns gebied. 

Deze nederzettingen zijn sinds jaar en dag de belangrijkste hindernis om te komen tot een oplossing van het Israeli-Palestijns conflict in deze regio.Reeds in de 19° eeuw stichten de joodse immigranten de Kinnoutz. Immigranten,voornamelijk afkomstig van Rusland,ontwierpen een productie en samenlevingsmodel waarbij de werknemers in ruil voor hun werk huisvesting en eten ontvingen. De winsten kwamen ten goede aan de gemeenschap. Dit Kibboutzmpdel werd door de Zionistische aanhangers omgevormd tot een kaptialistisch model,waarbij meer en meer families en individuen de winst onder elkaar deelden en verdeelden. Dit was de oorsprong van de huidige nederzettingspolitiek,om land te veroveren.

Vandaag zijn er meer dan 500.000 Israelische joden op de Westelijke Jordaanoever te midden van een bevolking van 2,5 miljoen Palestijnen. In OOst-Jeruzalem wonen ongeveer 200.000 kolonisten tegenover 250.000 Palestijnse inwoners.Deze nederzettingen zijn illegaal volgens het internationaal recht. De producten die zij maken zijn even illegaal. Zij mogen dus niet gesubsidieerd worden door Europa,maar door een duidelijke labeling moeten de kopers ook weten waar ze vandaan komen.

Een hoorzitting in het Belgisch Parlement bracht aan het licht dat de Palestijnen die in dergelijke nederzettingen werken in feite slavenarbeid verrichten. Zij worden flink onderbetaald,zijn niet verzekerd tegen arbeidsongevallen,maar hebben geen alternatief. In bezet Palestina is het armoede troef en is er geen werk.Wij kunnen niet langer de andere kant opkijken: illegale handen met illegale producten is illegaal ! 

Geschreven door Lieven om 17:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Denken of voelen ?

Zou ik geld voorschieten aan iemand die kort bij kas zit ? Is dit louter rationeel ? Schat ik de kans in of ik mijn geld ooit terugzie mee in ? Of wil ik eerst een morele balans opmaken over de oorzaken van het geldgebrek voor ik mijn portemonnee opentrek? Of is de bedelaar afhankelijk van mijn sym- of anti-pathie voor hem ?

Ik denk met weemoed terug aan mijn Corsicaanse vakantie. Wij kiezen een plekje aan een watermolen. Een boze Corsicaan met het geweer in aanslag snauwt ons toe dat dit privé-domein is. Hij blijkt een oogje in het zeil te houden op het vakantieverblijf van onze Belgische vrienden. De mooie watermolen is ietwat vervallen en vuil. De zin om meteen de boel te poetsen is niet zo groot.De norse Corsicaan verandert snel in een gastvrije man die ons aanbiedt te tenten aan zijn huis.

Het worden 14 heerlijke vakantiedagen met gezellige praatavonden met onze nieuwe bewaarengelen.Een oud en bezorgd echtpaar zorgt voor groenten,brood, vlees en kaas. Wij mogen hun frigo gebruiken. 'S avonds halen we alles op voor de BBQ. Dan krijgen we koffie,een brouwsel dat reeds de ganse dag op hun gasvuur pruttelt. De BBQ gebeurt op afgestorven wijnranken. De Europese Unie betaalt Corsinaaanse boeren om hun wijnstokken te vernietigen. Nu kopen ze wijn bij de lokale cooperatieve, met veel sulfiet en een rode neus.

De laatste vakantiedag vergeet ik mijn portefeuille aan de tent. Na het zwemmen is die verdwenen. Gestolen. Aan de vooravond van de nationale Franse feestdag zitten we met een onoplosbaar probleem: geld. Wij moeten nieuwe boottikkets kopen en benzine om terug thuis te geraken.

Wanneer we 'savonds tradionneel bij onse gasten langsgaan,merken zij onmiddelijk dat er iets scheelt. Wanneer we hen vertellen wat er is, komt een oude sigarendoos te voorschijn en ligt er 250 euro op tafel. Genoeg om zonder problemen naar huis te rijden en nieuwe boottikkets te kopen. Zij hebben er alle vertrouwen in dat wij via de post hen het geld zullen rembourseren.

Reeds jaren vraag ik mij af: wat zou ik zelf in een dergelijke situatie doen. Zou ik genoeg vertrouwen hebben om geld voor te schieten aan andere mensen ?

Vandaag heb ik nog steeds geen eenduidig antwoord. Maar het oude echtpaar schonk me meer vertrouwen in de mensheid. Meer waard dan 250 euro, niet ?

 

 

Geschreven door Lieven om 16:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Indiase verhalen 6

De taxichauffeur heeft moeite om het Ghandimuseum te vinden. Blijkbaar is de ster van de vader des vaderlands verbleekt. Een herenhuis volgestouwd met boeken,prullaria en een paar originele brieven. Maar een goed inzicht over de levensloop van Ghandi.

Als kind van een koopmansgezin leedt Ghandi nooit honger. Hij studeerde rechten in Londen en bestudeerde de Britse bezetter. In Zuid-Afrika werd hij omwille van zijn huidskleur onzacht uit een trein gezet. Apartheid.De start voor zijn persoonlijke revolte. Nieuw was de geweldloze manier van protesteren: hongerstakingen, betogingen,striemende aanklachten.

Toen Ghandi in India terug keerde paste hij naadloos als icoon in het beeld dat iedere nationalistische bevijdingsstrijd aanvuurt.Ghandi is de verpersoonlijking van een onafhankelijk en ideaal India: minder armoede,samenhorigheid en vrijheid van godsdienst. De hautaine Britten vonden geen antwoord op zijn strategie die hen in het morele ongelijk duwde in de wereldopinie.Ze sloten Ghandi op in de gevangenis,een gekend zwaktebod van oude kolonialen dat rebellen onsterfelijk maakt.

Om de handelsmeubelen te redden organiseerden de Britten een vredesconferentie. Ze pamperden de Britse delegatie met majestueze ontvangsten en diners. Ghandi verscheen in zijn gekende outfit: op sandalen, met het klein ronde brilletje en een sjaal. Op de vergeelde foto's lacht hij guitig. De Indiase mystiek zet de Britse onderhandelingslogica schaakmat. India werd onafhankelijk, zonder Britse voorwaarden.

Kort nadien schiet een geloofsgenoot Ghandi neer.Godsdienst blijft oorlog. Voor geen rede vatbaar. 

Geschreven door Lieven om 15:07 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Indiase verhalen 5

Alhoewel de vrouwen  in India theoretisch gelijke rechten hebben, zie je in de praktijk dikwijls andere signalen. In het openbare leven, de politiek, de openbare functies zijn vrouwen zo goed als afwezig of in ondergeschikte functies.

Soms gebeuren de discriminaties subtiel of onbewust.In het restaurant vraagt de ober steevast eerst aan de man wat hij bestelt,dikwijls vergeet hij ook aan de vrouw te vragen of ze nog iets wil en is hij vertrokken met de bestelling van de man alleen.

Thuis kookt de vrouw .In de keuken zitten veel hindi gebruiken verweven. Zo is cocosmelk drinken na 18 uur geen goede praktijk.Een man stierf volgens het hindoegeloof aan een slangenbeet omdat hij na 18 uur cocosmelk gedronken had.Je kan dus maar beter oppassen en de voorschriften volgen.

Er zijn in India vrouwen te weinig.Ouders zijn niet gelukkig als hun kind een dochter blijkt te zijn.Dan plegen ze meestal abortus.Vandaar dat gynycologen het geslacht van de foetus niet meer mogen meedelen.De reden is dat meisjes een grote bruidsschat meekrijgen en dat ze inwonen bij de ouders van de man.

Veel huwelijken zijn gearrangeerd: het koppeltje ziet elkaar voor het eerst in het bijzijn van de ouders, ze mogen elkaar een paar vragen stellen en zes maand later zijn ze getrouwd. Ook hier is godsdienst belangrijk.In landen waar vrouwen gediscrimineerd worden is godsdienst altijd een belangrijke factor.

De huwelijksceremonie bestaat uit het dansen rond het heilig vuur, het insmeren met gele poeder,de bruid wordt volledig met hennattoos versierd en een orkest van 10 tot 15 muzikanten vrolijkt het feest op.De vrouw moet voor haar dertig gehuwd zijn, mannen huwen doorgaans iets later. De kranten schrijven zelfs dat oudere mannen een risico betekenen voor de kans op gehandicapte kinderen.

Op de vrouwendag organiseert de vakbond een militante dag voor het vrouwelijk personeel via bedrijfsvergaderingen.Kunnen we bij ons nog iets van leren.

Geschreven door Lieven om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Het leven zoals het is

↑ Terug naar de berichten