Naar de inhoud

Het leven zoals het is

Doen wat we zeggen, zeggen wat we doen
akke.beakke.be

Eenvoudige oplossing communautaire problemen

Taal is cultuurgebonden. Soms kan het verrijken,soms kan het verarmen. Maar er zijn verschillen waar we iets kunnen uit leren. En wie wil er nu niet iets leren? We leven in ons land op de grens van twee culturen: noord en zuid. Walen en Vlamingen. Noordelingen zeggen in de eerste zin van een vergadering waar het op staat. Kom je te laat, dan heb je meestal de clou van de zaak gemist. Franstaligen draaien rondjes in een vergadering en formuleren hun punt op het einde van de vergadering. Een goede vertaling van Nederlands naar Frans draait de zaken meestal gewoon om. Oplossing om elkaar te begrijpen: elkaars taal spreken. Je moet meer nadenken en zorgvuldiger formuleren. Dus alle Vlamingen moeten Frans tegen Franstaligen spreken,Franstaligen Nederlands tegen Vlamingen. We zouden zorgvuldiger met elkaar omgaan en elkaar beter begrijpen.
Geschreven door Lieven om 21:45 Stuur door Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

tijl12 november 2005 om 14:09

VLAANDEREN

Laten we eerst zelfstandig zijn in een verenigd Europa.
Vlaanderen kan gerust voor zijn eigen zorgen,en daarna zullen wij ook solidair zijn met onze buren op economisch en cultuur gebied.
Maar er is nog veel werk aan de winkel,de federale regering beseft het nog niet maar eens zal het zover zijn.
Graag reaktie in ons gastenboek:http://www.vvb/org/afdelingen/ardooie
Bram19 april 2005 om 14:56

Brussel is meertaliger dan je denkt

De Vlaming die in Brussel rondloopt komt bij dit soort discussies vaak stereotiep uit de hoek : franstaligen spreken geen nederlands en wij zouden wel frans moeten spreken... enkele cijfers : Nederlandstalige brusselaars maken ongeveer 15% uit van de brusselse bevolking, Franstalige brusselaars ongeveer 50%- EU functionarissen en immigranten (zonder belgische nationaliteit) maken ongeveer 35% uit.
Kijken we naar de taalhomogeniteit in huishoudens komen we echter nog interessantere cijfers tegen (rudi janssens/vub). Dan spreken we over 9% homogeen nederlandstaligen, 11% die nederlands thuis mengt met het gebruik van een andere taal en 50% die enkel frans spreekt thuis. samen zijn er dan 41% van de mensen die thuis (!) meer dan 1 taal spreken. en dan hebben we het nog niet gehad over het groeiende belang van het nederlands als tweede taal door het enorme succes van het nederlandstalig onderwijs in brussel.

Enerzijds moet men dus leren aanvaarden dat de tijden van een 1 of zelfs 2 talige hoofdstad voorbij zijn - als je in een grootstad woont is differentiatie en verscheidenheid net de troef die je erbij krijgt. Wie meertalig is heeft hierbij een voordeel tegenover diegenen die 'hun' taal blijven spreken... (denk bijvoorbeeld eens aan de West-vlaming die zich niet buiten zijn provincie verstaanbaar kan maken).

Ten tweede zijn het vreemd genoeg altijd mensen die niet vertrouwd zijn met brussel (hiermee bedoel ik dat zij er niet gewoond/geleefd hebben, maar er slechts enkele keren 'op bezoek' komen) die het taalprobleem sterk aanvoelen. Ze gebruiken brussel en haar problemen (die ik niet ontken, maar die zich op het niveau van een wereldstad afspelen waar zich altijd dit soort problemen voordoen, en niet op het niveau van de Vlaamse emancipatiestrijd) als argument tegen 'die arrogante walen'.

Over de vaak engelstalige eurocraten, die geen belgische belastingen betalen op hun loon en doordat ze de mooiste woningen inpalmen ook de huurprijzen de hoogte injagen, hoort men ze echter weinig woorden reppen. Natuurlijk gaat het hier om hoogopgeleiden, mensen met middelen, en niet om belgen van buitenlandse afkomst (die inderdaad vaak frans spreken, en vaker en vaker nederlands als derde taal) die omwille van vooroordelen rond hun inzet op de werkvloer niet aan een job geraken.

De franstalige brusselaars die verder kijken dan hun neus lang is, spreken meestal wel wat nederlands, engels of spaans, net zoals hun nederlandstalige stadsgenoten.

Een andere opmerking is dat nederlandstaligen nu eenmaal vlugger een taal leren dan franstaligen, doordat we (vaker?) in contact komen met anderstalige cultuurproducten: geen gedubde reportages - engelstalige maar puur vlaamse muziekgroepen - enzovoort enzoverder. Dit moeten we echter eerder zien als een bonus voor ons dan een minpunt voor de anderen.

Het probleem van het nederlands in brussel is in feite een gepercipieerd probleem - als nederlandstalige in Brussel heb je meer voordelen dan nadelen: de vgc heeft meer geld te besteden dan dat er nederlandstaligen in brussel zijn, waardoor de nederlandstalige cultuurtempels , radio's , onderwijsinstellingen,... duidelijk de betere van de stad zijn, wat de nederlandstaligen dus enkel maar ten goede komt. Ook op de arbeidsmarkt zijn nederlandstaligen in hun voordeel.

maar ik wordt afgeleid. laat ik eens antwoorden op de reactie van bernard.
1) de federale minister van binnenlandse zaken is patrick dewael, geboren in lier en afgestudeerd aan de vub. Een nederlandstalige vlaming dus , die ook de ervaring van het meertalige brussel heeft... ik zie niet direct uw punt (als ik helemaal taalpurist was zou ik ook nog vermelden dat in de betreffende zin onderwerp en persoonsvorm niet overeenkomen in geslacht en getal [.....ministers......verstaat] maar ik wil niet lastig doen).
2) de VGC werkt aan tal van projecten die niet enkel nederlandstaligen maar ook anderen helpen om desnoods via tolken hen van zorg in hun taalte verzekeren ( ik schat dat er ongeveer minimum 7% van de brusselaars als eerste taal het arabisch leerde - in het kader van de rechten van de mens en de grondwet moeten ook zij dus gelijk behandeld worden als de nederlandstalige brusselaar )
3) franstaligen stellen zic boven de grondwet en regels beleefdheid ? alle marrokanen lui ? alle westvlamingen werkers? het is gevaarlijk uitspraken te doen over groepen die op een puur willekeurig feit zoals taal/cultuur samengebracht worden.
4) de Vlaamse kuisvrouw bestaat niet in Brussel , ze is meestal oost-europees en franstalig.

conclusie : ga eens een paar jaar in brussel wonen, spreek eens een andere taal gedurende uw verblijf daar, solliciteer eens , ga eens om uw cultuurwaardebonnen bij de Vlaamse Gemeenschapscommissie en bekijk dan nog eens hoe bedreigd de nederlandstalige ( dit is niet hetzelfde als de vlaming ) is in brussel !
Bernard16 april 2005 om 15:00

Politiek en Brussel geen voorbeeld van taalhoffelijkheid

Respect en begrip voor anderstaligen, ja. Maar er zijn grenzen. Zonder deze grenzen blijft het éénrichtingsverkeer.
Moeten we nog dulden dat federale ministers, zelfs van binnenlandse zaken, in Vlaamse gemeenten alleen maar Frans verstaat ?
Moeten we blijven dulden dat nederlandstalige zieken in Brussel, frans moeten spreken om behandeld te kunnen worden ?
Moeten we tot in het oneindige blijven verdragen dat Franstaligen in Vlaanderen zich koppig boven grondwet en alle regels van beleefdheid stellen, terwijl vreemdelingen met de moeilijkste talen zich met veel inzet en in moeilijker omstandigheden met succes onze taal eigen maken ?
De Vlaamse kuisvrouw moet dus perfect franstalig zijn, terwijl de hoogste Franstalige functionaris alle taalhoffelijkheid mag vergeten ?!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Langer werken ?

Bram bestudeert de pensioenen. Uitgangspunt van een prof is dat de vergrijzing onbetaalbaar is. Tja, waar hebben we dat nog gehoord. Maar het klopt natuurlijk niet. Want we verdienen altijd maar meer, dus dragen we altijd maar meer bij, en de pensioenen zijn geplafoneerd en zelfs niet welvaartvast. Met andere woorden: willen we de pensioenen betaalbaar houden dan moeten we zeker meer gaan verdienen, dan blijven de inkomsten stijgen. Dus optimisme moet er zijn: we moeten niet alleen langer leven, we moeten ook met zijn allen rijker worden. Dan pas worden die pensioenen betaalbaar. De uitgaven voor de pensioenen zijn ook zeer laag als ik denk aan wat een gepensioneerde krijgt. En we betalen ook steeds meer zelf: de werkgevers krijgen van alle kanten kortingen en afslag, de staat komt zijn verplichting om bij te leggen steeds minder na door keiharde budgettaire besparingen. De logica dat onze lonen te hoog zijn klopt dus niet: zij moeten stijgen willen de pensioen betaalbaar houden. En dan hebben we nog het Zilverfonds: een spaarpotje dat gevuld wordt met de besparingen door de snellere afbetaling van de overheidsschuld. Ik ben content dat er slechts in 2050 problemen komen;als 96-jarige weet ik dan dat er tijdig aan mijn toekomst gedacht werd. Merci Johan Van de Lanotte En wie vacature leest van vandaag zal merken dat er zelfs managers zijn die er ook zo over denken..
Geschreven door Lieven om 18:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Over verkwistingen en spaarlampen (3e poging)

In het nieuwsblad is het hoofdartikel getiteld " Spaarlampen zijn weggegooid geld. Vlaamse regering verkwist 10 miljoen euro" Hoe kunnen niet opgehaalde spaarlampen nu geld kosten? Ofwel zijn ze vooraf betaald, maar dat zijn we van de vlaamse regering niet gewoon. Zij betalen hun facturen altijd te laat. Die lampen en douchekoppen moesten door de electriciteitsleveranciers via een bon aan de brave burger bezorgd worden. Gratis met dank aan steve. Blijkt moeilijk te zijn. 3/4 van de burgers haalde die niet af. Zit de post daar nu met die spaarlampen ? Of zitten die in de sokkels van Peeters thuis. Of worden ze op 1 mei in Hasselt uitgedeeld. Ik zou het niet weten. Alleen, ik haalde mijn lamp ook niet op, en verkwist dus vrolijk mee. Ik heb nooit een bon gezien, misschien werk ik te hard.Mijn ouders zouden zich de haren uit het hoofd getrokken hebben: een verkwistende besparing gemist. In Frankrijk lacht Suez in zijn vuistje: niet alleen betalen particulieren veel te veel voor hun energie, zij besparen dan nog niet ook.Na de afvalboxen van Delcroix, een nieuw mes in de rug van Groen!

PS vanuit Cubaans Venezuela Hier worden de spaarlampen aan huis afgeleverd en er effectief ingedraaid door de brigades die verantwoordelijk zijn voor de wijk. Gezien de energie minder en minder gratis wordt hebben de wijken er belang bij dat er zo weinig verbruikt wordt en zorgen zij er voor dat de lampen komen waar het moet
Geschreven door Lieven om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Overleven in de hel

Na zijn proces voor de militaire rechtbank in Nablus wordt Atef overgebracht naar Ashelon. Ashelon is een drukke toeristenstad aan zee. Bezoekers aan Romeinse opgravingen en badgasten vermoeden niet dat in hun buurt ook een gevangenis voor Palestijnse politieke gevangenen staat. Het zal niet de laatste reis zijn naar een gevangenis. Atef zal in de gevangenissen van Ashelon,Beersheva, Tulkarem en Hebron vertoeven tijdens zijn effectieve tien jaar.

Het leven in een gevangenis is geen picknik, maar een harde confrontatie met jezelf,een gevecht om te overleven. Hoe houdt je uw visie in stand,hoe hou je je zelfrespect overeind,hoe vermijd je de val in de vergeetput ?Hoe blijf je fysiek intact ? Hoe blijft je analyse van je omgeving haarscherp ? Wat doe je met versnipperde informatie over de verre wereld buiten de tralies ? Hoe ga je om met de dagelijkse intimidatie, manipulatie en de vele leugens die het gevangenisleven beheersen ? Hoe onderga je de dagelijkse gevangenisroutine ?

Atef getuigt over een dagdagelijkse gevangenisdag : 
" Wij worden om 6 uur s'morgens gewekt. Wij moesten onze dekens opplooien alsof we in een 5 sterren-hotel verbleven. Om 7u30 werden de gevangenen geteld door de kapitein en zijn assistent.Belangrijk: waren er de vorige avond 30 gevangenen in de cel, dan moesten er s'morgens ook 30 gevangenen in dezelfde cel zitten.
Daarna kwam het ontbijt: een stuk brood met boter,confituur en soms een gebakken ei en gele kaas.Bij dat alles was er ook nog thee.
Om 10 uur konden we een half uur in open lucht wandelen. Wij noemden dit de Arabic saga, een beeld van een open café of een plaats in open lucht waar wij de grote verhalen uit de Arabische literatuur aan elkaar vertelden. Na een half uurtje moesten we opnieuw de cel in. 
Voor middagmaal kregen we een gebakken ei met bonen. Op zaterdag werd er omwille van de Sabbath geen vuur gemaakt en kregen we bonen met tomaten,net een onsmakelijke bruine brei.
Het avondmaal was zowat hetzelfde als het ontbijt,soms met olijven en tomaten.S'avonds luisterden we naar het nieuws op de radio. De dag eindigde met het tellen van de gevangenen in de cel."

Amper aangekomen in de gevangenis van Ashelon vloog Atef meteen in de isoleercel. Atef: " Toen ik om zout vroeg om s'morgens bij mijn brood te eten, was het antwoord dat ik geen zout, maar 7 dagen isolatiecel zou krijgen. Ik dacht dat ze een grapje maakten. Maar nee,blijkbaar konden ze me zo maar straffen. Zo'n isoleercel is 2 1/2 m lang,1 1/2 m breed. Volledig in het wit geschilderd. Schijnbaar een propere en nette cel. De vorige bewoner van de cel had een hakenkruis in de muur gekrast. Fijntjes werd dit in mijn schoenen geschoven en moest ik op appel bij de gevangenisdirecteur verschijnen. De man heette Hayout,een Hebreeuwse naam, die in het Arabisch 'leven' betekend.Ik verscheen in zijn bureau met trillende benen,want ik was er niet gerust in. Hayout vroeg me waarom ik dit Swastika-kruis getekend had en of ik er de betekenis van kende.Ik ontkende stellig de auteur te zijn van het hakenkruis op de muur van de isoleercel. Ik verwoordde mijn afschuw voor het Nazi-regime en Hitler. Maar de directeur bracht de toenmalige moefti van Jeruzalem- Amin al Hoesseini ter sprake.Deze kalief van Jeruzalem had intense contacten met Hitler tijdens de oorlogsjaren. Ik repliceerde dat Amin al Hoesseini mij niet vertegenwoordigde en dat het Nazisme een misdaad tegen de menselijkheid was"
Atef had blijkbaar een 'juist' antwoord gegeven,want hij kreeg slechts opnieuw 7 dagen in de isolatiecel op water en brood als "beloning".
Atef bouwde tijdens zijn 10-jarig verblijf in verschillende Israelische gevangenissen een expertise op inzake isolatiecellen. In de gevangenis van Tulkarem kreeg hij 27 dagen isolatiecel toen er een actie gevoerd werd om warme dekens te krijgen. Opnieuw dachten de bewakers dat Atef de aanvoerder van de actie was. In 1978 verbleef hij 1 jaar in de isolatiecel van Hebron.Het laatste jaar voor de bevrijding is dikwijls het moeilijkste jaar.Het verblijk in een isolatiecel is onmenselijk: er rest alleen de confrontatie met je zelf,alle communicatie wordt je ontnomen, het onderscheid tussen dag en nacht verdwijnt,de tijd wordt tijdsloos.
Boeken, kranten, communicatie maken het leven in de gevangenis menselijker, draaglijker.Via de Rode halve maan kreeg Atef soms de Jeruzalem Post. Hij las voor voor zijn medegevangenen, hij vertaalde artikels.Zo ook "The hit team"- een spionnageroman over de Israelische geheime dienst die na de gijzeling door Zwarte September bij de Olympische Spelen in Munchen de jacht opende op iedereen die ook maar iets met die spectaculaire actie kon te maken hebben. Atef las en vertaalde de biografieen  van Golda Meir en Mosche Dayan.Maar ook klassiekers van Jean-jacques Rousseau, Augste Comte,Ernest Hemingway en Maxim Gorki. Het was slechts na vele protesten dat de gevangenen treffelijk boeken kregen. Maar de meester gevangen leerden Engels, soms Hebreeuws maar ook Frans of zelfs Nederlands.Nee de gevangenis was geen universiteit,maar je kon evengoed iets nuttigs doen.Dat was het idee,waarmee zeer veel politiek gevangenen poogden een perspectief aan hun opsluiting te geven.  

Een Israelische journalist beschreef in het Kutler rapport ( gepubliceerd in Haaretz- een linkse Israelische krant) de situatie van de Palestijnse politieke gevangenen. De meeste cellen waren overbevolkt met 12,18 of 20 gevangenen. Het is ofwel ijskoud of zeer heet in de cellen door de woestijntemperaturen met het fijne zand dat overal tussen kruipt. Veel gevangen werden systematisch geslagen.Zo wordt de "lakenmethode" toegepast waarbij verschillende bewakers het hoofd van de gevangen bedekken en hem slaan tot hij bewustloos neervalt. Het gebruik van isoleercellen is een gewoonte.Politieke gevangenen worden ontvoerd naar Israel,een feit dat tegen alle conventies van Geneve indruist. 
Geschreven door Lieven om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Het leven zoals het is

↑ Terug naar de berichten