Poëzie...
Aan de Poezie Anna Achmatova –
–
Jij leidde ver van alle wegen ,
Zoals een ster valt in de nacht ,
Ik kwam er smart en leugen tegen ,
Maar nooit heb jij mij troost gebracht .
De gastvrouw Anna Achmatova
In die ene kamer heeft
eerst een toverknol geleefd ,
Ik kan nog haar schim zien gaan
in de nacht voor nieuwe maan .
Van de hoge dorpel kijkt ,
Net alsof ze mij ontwijkt ,
Maar toch ook met strenge blik ,
Deze vrouw mij aan . Maar ik
Ben niet erg gevoelig voor
Andermans magie , ‘k behoor
Immers zelf …Trouwens , om niet
Noem ik mijn geheimen niet .
Wat ik wil
Wat ik wil (Annemiek uit Dordrecht)
Leven met jou ,
Soms zonder,
Dat is wat ik wil .
Vlinders voelen in mijn buik ,
koffie drinken met echte melk ,
beetje doodgaan als je vertrekt ,
Dat is wat ik wil .
Vrijen met jou ,
jouw handen op mijn buik
mijn handen door jou haar ,
Dat is wat ik wil .
Vluchten naar jou , weggaan
Als ik terugvlucht naar mezelf ,
Dat is wat ik wil .
Gelukkig durven zijn
met en zonder jou
zonder angst van je houden
van mezelf houden
mijn leven leven .
Dat is wat ik wil .
Met jou , als jasmijn
en soms zonder .
De kok van de liefde ...
Menu à la carte (Mario Maaren)
Liefde is als één enkele zonnestraal
op een donkere sombere dag .
Vasthouden kan je haar niet !
Maar er komen er méér af op een blijde lach ,
dan op een treurig gezicht van verdriet .
Kruip niet in je schulp ,
want je mist niet zoveel .
Je hebt toch jouw liefde nog...echt !
Je mist van de liefde het àndere deel
en dat bleek alleen maar … ònecht .
Trek erop uit , met de zon in je hart
en schuif alle wolken opzij .
Maak van die zon een “ menu à la carte “
want de kok van de liefde … ben jij !
Leven onder de zon
Waarschuwing(Louise Pêcheur)
Probeer niet te leven
zonder uiting te geven
aan verdriet of geluk .
Heb wat meer vertrouwen
in mensen die van je houden
en zet jezelf niet onder druk .
De toekomst geeft houvast
als je jezelf daarin past
en je niet afzijdig houdt .
Want het geluk hier op ’t aard
moet door jou worden aanvaard
zonder oponthoud .
Wacht niet op het verleden
maar richt je op het heden
en kijk niet achterom .
Zie toch de heerlijkheid
en de oneindigheid
van het leven onder de zon .
O zoete slaap
Sonnet(Louise Lab)
Zodra ik s avonds in mijn zachte bed
aan de zo lang begeerde rust begin ,
Verlaat mijn droefheid me met zachte tred
en gaat mijn geest onstuimig op je in .
Dan is het net of ik zacht omsluit
het goed dat ik zo heftig heb begeerd .
Om dit geluk brak ik in tranen uit
en heb ik , snikkend, me zo vaak verweerd !
O zoete slaap , mijn nachtelijk geluk ,
weldoende rust vol aangenaam verpozen ,
verleng mijn droom nog nachten aan een stuk !
En als mijn hart dat zo naar liefde streeft ,
de ware gelukzaligheid nooit smaakt ,
maak dat het minstens weer die waan beleeft .Hou vast ...die momenten
Moment (Hetty Haarlemmer)
Leer ieder moment van geluk
bewust te leven .
heb het nooit te druk
om liefde te krijgen of te geven .
Een simpel woord , een handgebaar ,
een moment van warmte
ze zijn zo kostbaar
in dit leven zonder kalmte .
Elke seconde zonder zorgen
die je al hebt gehad
al was het van vandaag
of komt het morgen ,
neemt niemand je ooit weer af .
Hou die momenten vast
zorg dat je er van geniet
want met liefde als last
ontwijk je veel verdriet .
De sterren (Nic Passchier)
De sterren aan het firmament
Die glanzen in een purper donker
Zijn van een schoonheid ongekend
En levend door hun zacht geflonker
Men heeft ons vroeger wel geleerd ;
De sterren zijn verdwaalde zielen
Die uit de hemel zijn geweerd
En daardoor in de ruimte vielen !
Maar ik geloof veel eerder dat
Die sterren voor ons allen stralen
Als wijzers om het juiste pad
Op weg naar Boven te bepalen !
Pas op Voor bereklauwVan de bereklauwen heb je een aantal soorten; meest voorkomend zijn de inlandse of gewone bereklauw (Heracleum sphondylium) en de Reuzen- of Perzische bereklauw (Heracleaum mantegazzianum). De Inlandse is nog wel aardig. Het is echter de Reuzenbereklauw waar we erg veel last van hebben.
Huidirritatie en blaren
Als je een bereklauw aanraakt, dan kan je ten eerste je huid wat beschadigen, ten tweede komt er wat sap op je huid. Dat is het ergste bij de stengel. In dat sap zitten cumarinen en furocumarinen, die je huid overgevoelig maken voor zonlicht (foto-sensibilisatie). Als je nu in de zon gaat zitten dan krijg je eerst een dikke rode plek. Als je er gevoelig voor bent dan kun je ook een lelijke rode blaar krijgen die wekenlang blijft zitten. Bloedvergiftiging schijnt ook te kunnen voorkomen.
EHBO: raak de plant niet aan. Als je de plant al aanraakt, spoel dan met schoon water (wrijf de stof niet uit over je huid), kom vooral niet aan je gezicht, en mijdt die dag de zon.
Kinderen
De kruistocht tegen de plant is vrij zinloos, maar het heeft natuurlijk wel zin om kinderen te waarschuwen tegen de plant, en om uitbreiding tegen te gaan. Op zich is het wel goed als kinderen leren dat bepaalde dingen gevaarlijk zijn (ik heb zelf geen kind zoals u hieruit kunt opmaken als u wilt).
Ergens in België waren een paar jongetjes wezen zwemmen bij een industrieterrein. Toen ze weer thuis kwamen brak er een rel uit in de kranten, de industrie werd verdacht van het illegaal lozen van een huidirriterende stof. Het bleek dat de kereltjes door de bereklauw hadden gelopen...
De brandnetel geeft ook wel huidirritatie maar dat doet alleen maar pijn en gaat snel weg.
Bruikbaarheid
De bereklauwen zijn niet echt eetbaar tot giftig. De gedroogde stengel van de Reuzenbereklauw is omvormbaar tot Didgeridoo (zo'n aboriginal-toeter). Denk erom dat je het mondstuk met was insmeert ! Sommige mensen lakken de buis, dat kan goed zijn voor de klank. Voor de binnenkant verdun je de lak en wiebel je de buis net zolang tot de lak overal zit. Eventueel herhalen.
Je kunt er ook een regenratel van bouwen. Dat is een buis die een ruisend geluid maakt als je hem omdraait, wat klinkt als regen. Neem een stuk holle stengel, prik er in een dichte spiraal (mooier is 2 tegengestelde spiralen) satéprikkers of spijkertjes in. Het is het best als die nèt niet de hele buis doorprikken. Stop er dan droge erwten, rijst of ander spul in, experimenteer voor de juiste hoeveelheid en stop de buis dan dicht. Maak er een mooi verfpatroon op.
Er zijn zelfs mensen die de plant mooi vinden. Zo is deze vreemdeling dan ook in ons land gekomen !
Ecologie
De bereklauwen zijn allebei gek op verstoorde en voedselrijke grond. Je ziet ze dan ook vaak in bermen. Omdat de Reuzen bereklauw een geïmporteerde plant is (Zuid-West Azie, 19e eeuw), heeft ie weinig tegenwerking en kan behoorlijk irritant worden.
Bestrijden
Maaien doet ze niet zoveel omdat ze een lekker dikke wortel hebben. Afbranden van de vegetatie schijnt de kieming van zaad alleen maar te stimuleren.
Uitsteken lukt je niet helemaal, bovendien verstoor je de grond wat ze weer erg fijn vinden.
Beweiden schijnt wel te helpen.
Als je er op tijd bij bent kun je de bloemhoofden eraf hakken voordat het zaad gevormd is. Let wel op dat zaad ook dan nog kan afrijpen, afvoeren dus. Maar heb je eenmaal een bereklauw getolereerd, dan heb je een zaadbank voor jaren plezier.
De Bereklauw
Oude berenklauw J.Bernlef 1974
Ruig en bruin staat hij
af te knappen in mijn tuin ,
in zijn uitgevallen kruin
huizen slakken , traag en zwart
En groot dat hij groeide
net een boom uit een sprookje
vergiftig en boos , met de rest
van de flora geen flikker te maken
En nu dit – zijn bladeren
eens in groene etages flapperen
als zemen vol gaten om zij rabarber –
gelede stam , tochtig en hol
Oude bereklauw , aan het eind
van je Latijn midden in de
zomer door niets gestut dan
mijn blik , mijn groene herinnering .
De nacht
Slapeloos Miriam Van Hee
’s nachts als ik wakker word
en niet weer in kan slapen
raak ik je lichaam aan dat groot
en slapend naast me ligt
soms draai je weg van mij ,
vermoeid , alsof je zeggen wil
dat ik mij heb vergist
soms ook kom je dichterbij
en lig ik op het licht te wachten
met je warmte in mijn hals
en ik denk dat ik je ooit
verliezen moet – dat zeg je niet
maar ook weerleg je niet
dat je zal weggaan en alleen
zal wonen boven op de schaduwloze
kalkplateaus waar altijd wind is
waar zomerregen onverrichterzake
in de grond verdwijnt .
Rozen
Ja rozen Remco Campert
Dit zijn rozen voor je en alle poëzie
Dit is mijn mooiste pose :
Die van liefdes acrobaat ,
Zwevend schijnbaar moeiteloos ,
Maar met krampende tenen
Boven een bed van rozen en doornen .
Ik zal je nu beschrijven :
Kijk ik teken rozen op je huid
En jij doornen op de mijne
Goed , ik ben acrobaat .
Is er een mooiere pose ?
Pose van gevaar ,
Balancerende tussen begeerte en verweer :
Ik stijg , ik val en onderwijl :
Ik teken rozen
Ja rozen
Rozen
En dit zijn rozen .
Ode aan een boterham (met dank aan de bakker)
Aardappel wat heb ik je gehaat
rooiend op het land
met kapotte handen en
per kistje betaald
de poot tussen de tros
verrot in de grond
bleef zwart achter
mijn bakker zegt hetzelfde
‘tegen een aardappel wordt
geschopt maar
leg voor de aardigheid
eens een boterham op straat ! ‘
‘een boterham heeft iets sacraal's
mensen leggen hem bij een boom
voor vogels
niet zo de aardappel
in ’t geheim gegroeid
knoestig en raar vaak van vorm
maar een boterham .
‘nee je schopt niet tegen een boterham ! ‘
Mijn verzen Marina Tsvetajeva
Mijn verzen die ik jong al heb geschreven ,
Voordat ik wist een dichteres te zijn ,
Als vuurwerk spattend , vonkend en vol leven ,
Bruisend als een fontein .
En die als kleine duivels binnendrongen
In ’t rijk dat vol van droom en wierook was ,
Mijn verzen , die de dood , de jeugd bezongen ,
_En niemand die ze las ! –
Die op bestofte winkelplanken kwijnen
(Waar niemand ze een blik ooit waardig keurt !) ,
Mijn verzen komen , zoals goede wijnen ,
Nog wel eens aan de beurt .
Lievelingsvak
Aardrijkskunde
‘k Was al heel jong verzot op aardrijkskunde .
Ik vond niets mooier dan wanneer we op school
een kaartje moesten tekenen en inkleuren :
blauw voor het water , groen voor het laagveen .
En later kreeg je zelf je eigen atlas .
Nooit heb ik een boek met zoveel zorg gekaft .
Ik kon er uren over zitten dromen ,
tot ’t klokje van de gehoorzaamheid weer sloeg .
Heel de aarde leek één fonkelend wonderrijk :
Tibet . De Andes . Het Zuidpoolgebied .
Tasmanië . Vuurland . Afrika vooral .
Onmetelijk . Oneindig . Ieder naam
was pure poëzie . Wat ben ik blij
dat er toen (in Nederland) nog geen televisie was .
C.Buddingh
Een dag
En daar zwemt een vis in de koele rivier ,
En daar staat een huisje , een heel eind van hier ,
En daar dreigt een hondje een koe met geblaf ,
En daar bij de berg rijdt Petrof op een draf ,
En daar op het huis staat een vlag in de top ,
En daar op het veld komt het koren al op ,
En zilver van ’t stof zijn de blaadjes rondom ,
En overal gonst het van vliegengebrom ,
En daar worden meisjes in ’t zonnetje bruin ,
En overal bijengezoem in de tuin ,
En daar is een gans die de vijver in glijdt ,
En zo gaat de dag weer voorbij als altijd .
Danil Charms
Een dag op aarde Remco Campert
Kranten sluiten krakend als
dennenbomen in een hoge wind
hun kolommen ; een oude man
hangt onder de lamp ; op
de sofa slaapt de middag
en droomt van kerken .
En langzaam kruimelt op
zolder tussen oude boeken die
hun knevels opstrijken
een vrouw haar huid
tot zwetende weerspannigheid .
Een klok schijnt in de ramen
de tijd te zeggen , zich versprekend
en geen woord voltooiend ;
de nevel is een boom van koffie
groeiend in een kinderlijke buik .
Een drooglijn in een voortuin ,
in de goot een guitaar van
zijden doekjes en lucifers uit Zweden ;
en de wolken dikke vrouwen op
honderd goudkrullende divans .
Zeker ga ik door de straat ,
een auto remt : ik raap
mijn geschriften op en loop
verder . De aarde
heeft zich aan mijn mouw gehecht .
zomaar
*
***
Poëzie Remco Campert
Voor wat ik nu zit te doen
Weet ik geen verklaring
Zou een man alleen op een eiland
Zon en honger
De behoefte voelen
Om een krant te maken ?
Zo schrijf ik eerst het weerbericht
En lees het dan
En verdomt als het niet waar is :
Soms komt het uit !
knikkerenKnikkeren Remco Campert
Wat is het eigenlijk toch aardig –
Gedichten schrijven !
Het is als die knikker in je zak
Die een knikker is
En ook nog heel wat anders
En je bent nu zoetjesaan te oud
Dat iemand je hem nog af zou pakken
Daarom jongens !
Niet klagen maar knikkeren –
En ook nog wat anders
