HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE

Dinsdag 14 maart 2006

De verschijning

De verschijning Alfred de Musset

Mijn vriend , uw vader hoort ook mij ,

Ik ben geen engel aan uw zij ,

Geen kwade geest die u zal deren ,

‘k Weet niet waarheen uw leven leidt ,

Ik heb nog kwaad noch goed bereid

Op ’t glibbrig pad , waar wij verkeren ;

Ik ben noch God noch duivel , neen !

‘k Verhoor uw klachten noch gebeên ,

Toch broeder kunt ge mij wel noemen ,

Waar gij zijt zal ik bij u zijn,

Ook als gij rust van zorg en pijn

Te midden van de kerkhofbloemen .

God zelf vertrouwde mij uw hart ,

En , voelt ge u neergedrukt door smart ,

Ik zal als gij uw zorgen weten

Ik volg u over zee en land ,

Toch grijp ik nimmer uwe hand ,

Vriend , ik ben eenzaamheid geheten !

Geschreven door Joanna om 20:38 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 maart 2006

De ratelsnoek c. Buddingh

Wanneer je aan een beekje woont ,

Een sloot , een plas , een ven ,

Hoor je soms ‘s nachts , heel onverwachts ,

Zachtjes iets ratelen .

Het klinkt niet blij en niet echt droef

Niet dreigend of dramatisch ,

Niet nijdig ,niet rebels , nee , eer

Wat tobberig , wat apathisch .

Maar stel je ’t ook eens even voor

Zo’n ratelsnoekbestaan .

Ben ik blij dat ‘k niet elke nacht

uit ratelen hoef te gaan .

Geschreven door Joanna om 20:14 Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 maart 2006

Ik las het je voor

Ik heb het je toen voorgelezen Rutger Kopland

Ik schreef een vers over jou gezicht ,

Dat het zo afwezig was , ik vergeleek het

Met water waarin ik het gezicht zag

van een paard , en toen ik opkeek

Was de overkant verlaten .Ik vergeleek

Het met wind waarin ik de adem hoorde

Van een dode hond , en toen ik luisterde

Was het zo godvergeten stil in huis .

Ik heb het vergeleken met veel , met veel

Meer , meer dan ik mij herinner , maar

Ik kan het vers niet meer vinden .

Het was niet alleen maar water , wind ,

Je ziet me nog als ik niet kijk , je ademt

Als ik niet luister , leest wat ik niet schrijf .

Ik heb het je toen voorgelezen .

De ramen stonden open , op het terras

Dronken de vrienden limonade , de appelboom

Bloeide . Ik heb je voorgelezen

Wat ik wilde : weg , met jouw . Naast mijn bed

Een prachtige fruitmand . Geen druif

Nam je , geen sinaasappeltje , nee , nee ,

Die waren allemaal voor mij , voor mij

Alleen . Ik moet in slaap gevallen zijn ,

De ramen waren dichtgedaan , alsof er

Iemand was geweest , de wekker tikte

De maan scheen op het grijze fruit .

Ik heb de volgeschreven papieren waarvan

Ik voorlas , gevonden en verscheurd .

Geschreven door Joanna om 20:57 Reageer op dit bericht

Woensdag 8 maart 2006

Hans Lodeizen

God zijn spiegel .

Toen God de wereld had geschapen ,

En ze daar klaar voor hem lag –

Rustig als een baby aan het slapen –

Was hij niet blij met wat hij zag .

Men zou toch zeggen hij had alles

Zelf naar zijn eigen wens gemaakt :

Wij zaten parterre , hij zat stalles ;

De film werd als hij wou gestaakt .

Maar nee , in een geweldig pesthumeur

Zat hij alleen in zijn stoel te kniezen ;

Hij keek aanhoudend naar de deur ,

Men dacht : straks pakt hij nog zijn biezen .

De wereld was naar zijn evenbeeld

En precies als hijzelf geworden

En daarom keek de Heer zo verveeld :

Hij was niet gevleid met de horde .

Caïn sloeg Abel in een kwaje bui ,

De zondvloed kwam , een beetje later ,

De toren van Babel verwarde de lui

En tenslotte sloeg Jezus een flater .

Eén ding was duidelijk: het was niet goed

Wat hij gedaan had met zijn vrije uren .

Hij herkende overal zijn eigen snoet

En de mensen bedreven zijn dolste kuren .

Nu is god van de wereld gegaan ,

Maar een fout is er om een les te leren

Kijkt mijn spiegelbeeld me met liefde aan

Dan wil ik het de rug toekeren

Geschreven door Joanna om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 maart 2006

Thuis...

Dat gelukkig niet

Op tweehonderd meter van waar ik woon

Staat het huis waar ik ben geboren .

Ik kom er haast iedere dag een keer langs .

Daar heb ik geknikkerd , gehoepeld , getold ,

Ben ik onder een paard en kar gelopen .

Ja , wat men ook van mij zeggen kan , niet

Dat ik ver van mijn oorsprong ben afgedwaald .

Geschreven door Joanna om 20:56 Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 maart 2006

De mussen

Het solemiomusje . c.buddingh

Het solemiomusje fladdert

Van boom tot boom .

Zij zoekt haar kleine zusje .

Wie helpt haar uit de droom ?

Ze heeft namelijk geen zusje ,

Zelfs niet een geelgenopt .

Geef haar maar gauw een klein kusje

Als ze ook bij jou aanklopt .

Geschreven door Joanna om 20:16 Reageer op dit bericht

Donderdag 2 maart 2006

winter ?

Sneeuw bij avond

Voor het slapen gaan kijk

Ik nog even naar buiten :

Dikke , donzige vlokken

Dwarrelen omlaag als

Minuscule parachutistjes :

Koning winter neemt weer

Bezit van de aarde .

En ik tuur er vol vertedering naar .

Maar vroegen zou ’t in

Mij hebben gejuicht :

‘Morgen sneeuwballen gooien !’

Geschreven door Joanna om 19:40 Reageer op dit bericht

Dinsdag 28 februari 2006

De zwaartekracht , bijvoorbeeld.

Ik geef toe ik ben bepaald geen rebel .

Maar tegen wie moet je in opstand komen ?

De zwaartekracht , bijvoorbeeld haat ik vaak

Mateloos :altijd met je neus op de aarde gedrukt .

En aarde is : ellende , verval , ziekte , dood .

Maar probeer er maar eens vanaf te springen .

We zitten gekerkerd in ’t nu en hier

En magere Hein is onze cipier

Geschreven door Joanna om 21:44 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 februari 2006

binnen en buiten

Binnen en Buiten

Kom binnen ,

En ik draag je op handen

Naar waar je niets meer kunt verzinnen .

Als ik je verfris

Waar de zee de zee is ,

Ween je omdat je weent

Zonder dat het je bevreemdt .

Je lacht omdat je lacht

Je leeft omdat je leeft

Ik ontvang en jij geeft .

Wanneer je ogen sluiten

Gaan we naar buiten .

Jacop der Meistersänger

Geschreven door Joanna om 19:43 Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 februari 2006

Samen

Samen

Samen de ochtend omhelzen

En met de zon hoog op de kruin

Rabarber eten.

Samen

Terwijl het rood over de aarde kantelt

Druiven persen .

Een ster wegpinken naar de avond

En met wijn

De nacht verder dragen .

Ina Stabergh

Geschreven door Joanna om 21:57 Reageer op dit bericht

Donderdag 23 februari 2006

Omdat...

Omdat de liefde geen verhalen verteld

Omdat de liefde geen verhalen vertelt

Vertel ik en luistert de liefde .

Vertel me niets droevigs of vrolijks

Zegt ze . Noem me geen namen maar

Spreek van haar handen

Haar handen , zeg ik , graven in mijn huid .

Ze graven in het donker van mijn hart

En het doet geen pijn . Ze zetten de tijd stil

Ze zetten het hart stil .Dan voel je geen pijn .

Ik vertel niets droefs en niets vrolijks .

Ik noem je geen namen maar wel hoe ze

Haar naam op mijn lippen schrijft .

Genoeg zegt de liefde , je hebt

Genoeg verteld . Nu krijg ik honger

We schuiven aan tafel . Marco Nijmeyer

Geschreven door Joanna om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

je bent

Je Bent

Je bent gewoon je bent

Gewoon een mens dat is

Een warm en onontwarbaar

Wezen en toch kun je gebeuren

Als een wonder want ik heb je

Geroepen in mijn slaap

Ik riep je liefde

Door eigen honger

In de eigen stem ontwaakt

zag ik ; ik heb je niet gedroomd

hier ben je je bestaat

ik heb je liefgehad

dit is de nacht

ik heb je lief

ik heb je niet bedacht

Ellen Warmond

Geschreven door Joanna om 13:23 Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 februari 2006

een appel , een snee brood

Een appel, een snee brood

Nu de grote dingen verdwijnen

Worden de kleine groot:

Wat zonlicht op de gordijnen ,

Een appel , een snee vers brood .

Met hoeveel overbodigs

Maken we ons leven stuk :

Er is zo weinig nodig

Voor wat eenvoudig geluk .

Z’o zou ik oud willen worden ,

Klein en weltevree

Een boek om in te lezen ,

Een appel , een snee vers brood .

Geschreven door Joanna om 14:43 Reageer op dit bericht

Vrijdag 17 februari 2006

Een verhaaltje voor jullie

Er waren twee kabouters , At en 0t ,zo klein dat zij niet in de mens geloofden , alleen een beetje in god .

0p een dag naar het leek als altijd kwam een prinsesje voorbij .

Ze zij kijk dat is aardig , bukte en alsof ze bloemetjes plukte , pakte ze Ot en At en stak zoals alle prinsesjes de hele zaak in haar zak . Zo kwamen ze in het paleis , de avond viel , dat hou je niet tegen , maar terstond ontstak het prinsesje opnieuw de zon , zodat Ot en At ineens wisten dat ze waren in het paradijs en god bestond . Dat was de eerste dag .

Zij sliepen die nacht in lucifersdoosjes van de koning onder zacht geurende zakdoekjes van de koningin .

En de volgende dag vroeg het prinsesje , wat zal ik eens voor jullie kopen , waarin hebben jullie nu de meeste zin .

En Ot en At wilden natuurlijk dat het kermis was met chocola , een reuzenrad , draaimolens en heel veel limonade .

Toen ging het prinsesje naar de stad en wat bracht ze mee ?

Vliegtuigjes , botsauto’tjes , geweertjes een draaiorgeltje met jesterdee , slagroomijs en mooie rode kleertjes .

En het werd alle dagen kermis in ’t paleis want At en Ot konden de trappen eerst niet op of af en nooit alleen naar de w.c. maar met het vliegtuig ging het één twee drie en was het prinsesje van de wijs dan draaiden zij het orgeltje van jesterdee .

Maar ook moesten de kabouters leren en Ot telde op en At trok af . Ze kregen boeken met gouden woorden , zo groot dat ze uren langs de bladzijden moesten lopen en ze zere voeten kregen van het leren begrijpen wat er stond , en de potloden waren zo zwaar dat ze alleen maar samen en dan nog heel korte brieven konden schrijven , bijvoorbeeld alleen hun namen .

En toen de dagen voorbij waren in het paleis gingen ze weer weg , het was een lange reis terug naar het bos en hun huisje stond er als altijd . Hoe het prinsesje dat wel vond ? Ze huilde zoals ze nog nooit had gehuild , tot ze op een dag aan het paleisraam stond en uit de bomen van het park een duif verscheen met een klein briefje in zijn mond , zo klein dat zij het haast niet lezen kon . Er stond ; Dag prinses (god) een zoen van At en Ot .

Rutger Kopland

Geschreven door Joanna om 20:29 Reageer op dit bericht

Vrijdag 17 februari 2006

voor anderen

voor mensen die mij niet kennen
ben ik normaal
voor mensen die me lief hebben
ben ik speciaal
voor mensen die mij niet mogen
ben ik asociaal
maar voor mensen die mij goed kennen, mijn vrienden, familie
ben ik bijzonder
en dat komt doordat hun dat ook voor mij zijn

Geschreven door Joanna om 19:52 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 16 februari 2006

eeeIk verlang zo

                                                   Ik verlang zo naar een straaltje zon
                                                   en naar de eerste warme lentedagen,

                                                   naar witte wolken, die door
                                                   \'t blauw  heen jagen
                                                   op weg naar iets, die ik niet vinden kon.

                                                  Ik wil de tulpen ruiken als ik ze pluk,
                                                   ik wil de kersenbloesem weer zien
                                                   zweven,

                                                  magnolia\'s, de kelken opgeheven,
                                                  of ze een dronk uitbrengen op \'t geluk.

                                                  Ik wil de knoppen weer zien opengaan
                                                  van berken, mooiste onder alle bomen;

                                                  Ik wil nu \'k de winter ben ontkomen,
                                                  met nieuwe ogen in de wereld staan!

Geschreven door Joanna om 19:19 Reageer op dit bericht

Donderdag 16 februari 2006

Water bij dag en bij nacht

Bij dag is het water iets lichter
groen dan de bossen , iets lichter
blauw dan de hemel , iets lichter
dan je wilt zeggen , dat is water .

De maan rijst , het water is zwarter
dan de bossen die grijs zijn , zwarter
dan de hemel die grijs is . De maan
daalt in het water , zilveren
gulden in spaarpot van dichter.

Wolken schuiven voor de maan
en alles is weg .
Rutger Kopland

Geschreven door Joanna om 19:03 Reageer op dit bericht

Woensdag 15 februari 2006

’t Is nacht . De torenklok slaat vijf

Er daalt een diepe stilte in de stad

En in mezelf . En ik bezie

Het slapend silhouet dat naast me ligt

Zijn ademhalen klinkt met zacht gefluit

En op zijn lippen is een stil bewegen

De onrust is nog steeds niet uit zijn lijf –

Ik zie hem aan , en niets is mij meer zeker

Voor alles is een eerste keer , maar dit

Dit moet het eind van alles zijn ;

Een ongemerkt verglijden in de dood

Een mooiere bekroning is er niet

Ik voel een lichte trilling in mijn handen

Er komt weer langzaam leven in de stad

En hij slaapt door , zo schijnbaar ongerept

Het onafwendbaar lot nog net ontsnapt .

Cees van der Pluijm

Geschreven door Joanna om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 februari 2006

een valentijntje

Liefde van later

Als liefde zoveel jaar kan duren

Dan moet het echt wel liefde zijn

Ondanks de vele kille uren

Om domme fouten en de pijn

Heel deze kamer om ons heen

Waar ons bed steeds heeft gestaan

Draagt sporen van een fel verleden

Die wilde hartstocht lijkt nu heen

Die zoete razernij vergaan

De wapen waar we toen mee streden

Ik hou van jou

Met heel m’n hart en ziel hou ik van jou

Langs zon en maan tot aan het ochtendblauw

Ik hou nog steeds van jou

Je kent nu al mijn slimme streken

Ik ken al lang jou heksenspel

Ik hoef niet meer om jou te smeken

Jij kent m’n zwakke plekken wel

Soms liet ik jou te lang alleen

Misschien was wat je deed verkeerd

Maar ik had ook wel eens vriendinnen

We waren jong en niet van steen

Zo hebben we dan toch geleerd

Je kunt altijd opnieuw beginnen

Ik hou van jou

Met heel m’n hart en ziel hou ik van jou

Langs zon en maan tot aan het ochtendblauw

Ik hou nog steeds van jou

We hebben zoveel jaar gestreden

Tegen elkaar en met elkaar

Maar rustig leven en tevreden

Is voor de liefde een gevaar

Jij huilt allang niet meer zo snel

Ik laat me niet zo vlug meer gaan

We houden onze woorden binnen

Maar al beheersen we het spel

Een ding blijft toch altijd bestaan

De zoete oorlog van het minnen

Ik hou van jou

Met heel m’n hart en ziel hou ik van jou

Langs zon en maan tor aan het ochtendblauw

Ik hou nog steeds van jou

Jacques Brel / Lennaert Nijgh

Geschreven door Joanna om 20:41 Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 februari 2006

Ik heb je nodig

Zoals de rivier haar oevers nodig heeft

En de vogel haar nest

Een land een hemel .

Ik heb je nodig

Zoals de druppel een druppel nodig

Heeft om te kunnen stromen

Zoals het raam een muur nodig heeft

Zoals het hart niet zonder vergeving kan

Zoals geen wond zonder hand kan genezen

Zoals de vrucht de angst nodig heeft .

Zo heb ik je nodig

Al Galidi

Geschreven door Joanna om 17:23 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Poëzie en gedichten