verwoesting

Zaterdag 22 september 2007

spreuk

Geschreven door maarten om 19:32 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 21 september 2007

Ik weet niet of 't u bekend is,
dat er een telefoon bestaat,
die draadloos vanaf deze aarde,
rechtstreeks naar de hemel gaat.

Want gaat u op de knieën,
dan gaat er in de hemel een bel,
en kunt u rustig spreken,
God hoort uw stem dan wel.

U zult het snel bemerken,
de lijn is altijd vrij,
'U bent verkeerd verbonden',
is er in het huis van God niet bij.

Misschien is door niet geloven,
de verbinding stuk gegaan.
of hebt u dit hemeltoestel.
verwaarloosd laten staan.

Uw hart is in het toestel en
u kunt zonder voorbereiding
op elk tijdstip van de dag
gebruik maken van de leiding.

Hij wil naar u horen
en zegt nooit: 'maak 't kort'.
Hij blijft wel aan het toestel,
totdat u uw hart hebt uitgestort.

Als een vader met zijn kind spreekt,
luistert Hij met open oor.
Hij wil voor 't kind 't beste,
daar is hij vader voor.

Controleer maar eens uw toestel
en maak het storingsvrij.
Uw vader in de hemel,
is dan ontzaglijk blij.

Susanna

Geschreven door maarten om 23:59 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 20 september 2007

God is liefde

en dat ontdek je en ervaar je maar door mensen heen zoals een bloglezer me een bericht naliet als reactie op voorgaande bedenking, wat ik graag overneem zo aansluitend bij deze blog, zo waardevol voor ieder van ons ... "want zonder de LIEFDE ben je niets" ... dank voor jouw bijdrage vandaag.

God heeft de mens niet gemaakt om alleen te zijn , daarom gaf hij Adam , Eva erbij....vergeet nooit dat er mensen zijn die nog weten wat vriendschap betekent , die te vertrouwen zijn , die weten wat liefde betekent....ze zijn heel klein in aantal ...maar er zijn er nog....
alleen ben je niets...honger wordt niet gestild met het tekenen van een stuk brood...je kan naar de tekening kijken , kleuren, en nog zoveel meer , maar stilaan ga je er aan dood ....een mens heeft nood aan vriendschap en die is niet te koop....die is niet te tekenen , die is alleen te ervaren.....

Geschreven door maarten om 23:57 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 20 september 2007

Je bent

JE BENT NIETS,
JE BENT NIEMAND,
ALS NIEMAND VAN JE HOUDT,
ALS NIEMAND JE VERTROUWT!

Geschreven door maarten om 17:10 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 19 september 2007

jezelf blijven

Een "dagelijkse gedachte" vinden op het moment dat ik een passage aan het lezen ben die vrij goed op mezelf kon slaan, is de aanleiding om nog heel even terug in de tijd te gaan, maar dan zonder de bitterheid van toen, en alle gevoelens van haat, woede, agressie, onbegrip, onmacht ... die ik toen wel tussen de lijnen neerschreef op het blog, eens daar terug toe in staat. Door alles heen ben ik mezelf trouw gebleven, ook al werd ik de speelbal van een goedmenende directeur en een "een onverschillige ambtenaar die gevoelloos de regels volgde; door "de manager" en zelfbenoemde hooggeplaatste persoon (zonder persoonlijkheid) die betoogde dat we ons moesten richten op de toekomst en het verleden moesten laten rusten ... En zo kwam het dat "zoals de druppel die de berg uitholt, het niet één aantoonbaar feit was dat men mij heeft gesloopt, maar een aaneenschakeling van kleine vernederingen. Ik vind het belangrijk u dit te vertellen na al die jaren, niet om uw medelijden op te wekken, verre van dat, maar opdat u begrijpt wat mij beweegt; voor sommigen onder u misschien een antwoord na enkele jaren. Ja, ik kreeg dageliijks complimenten en dat van hoog tot laag, van de poetsvrouw tot het directielid zoals: "U bent succesvol in uw werk, gedreven en correct, perfectionist, kent veel mensen, (kende ik ze wel goed? kenden ze mij wel goed of werd ik "gebruikt" als hun engel?!) kunt met ze omgaan, en met een enkeling (met name S. en D. hebt u zelfs een nauwere band". ... en dan kwam het mensen! .... "Toch lijkt u nergens deel van uit te maken. U functioneert, maar ik heb geen flauw idee wat het is dat u beweegt."
Een manager die geen flauw idee heeft van de waarden die zijn personeelslid drijft (-of is dit juist eigen aan MANAGER?-), en wanneer hij dan, eens ze blijken dat deze van medemenselijkheid getuigen, er te zijn voor elkaar - zelffs tot ver buiten het opgedragen takenpakket- , smalend zijn schouders ophaalt, dan kan het intimideren alleen maar verder gaan, geruisloos ... tot in een lange en diepe coma.
MAAR, en hier sluit ik af met deze mooie gedachte - naar mezelf en naar jullie allen:

In welke taal men zich ook uitdrukt,
men kan nooit iets anders zeggen dan wat men is.
Ralph Waldo Emerson

Geschreven door maarten om 12:05 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 19 september 2007

WIE IS GOD ?

Het gebeurt af en toe dat mensen via het bloggen een ander beter willen leren kennen, dat ze even hun kwaadheid of jarenlange frustraties kwijt kunnen aan dit medium, maar evenzeer zijn er mensen die zich optrekken aan de anonimiteit van de gedachten en bedenkingen van een ander. Wanneer dan een deur opengaat - heb ik al eerder meerdere malen geschreven - kan het dan ook gebeuren dat je die persoon met zijn diepste wezen binnenlaat, en zelf al is hij uit het oog, dan nog kan een vraag me soms bezig houden, zeker wanneer ze zo direct gesteld wordt als hierboven.

WIE IS GOD? Het zou ons te ver leiden daar dieper op in te gaan; daar zijn andere media en forums voor en het was wellicht ook niet de bedoeling van de vraagsteller een antwoord te lezen, maar gezien die vraag me niet loslaat heb ik deze gedeeld met een medeblogger. Hierbij geef ik heel summier vraag en antwoord weer. Op die bemerking of er ons zovele geboden werden gegeven wil ik wel antwoorden vanuit mijn opvoeding en geloof dat ik maar één gebod heb onthouden en dat is De LIEFDE: HEB ELKANDER LIEF ZOALS IK JULLIE HEB LIEF GEHAD!

"Want wie is God?
Met al die verschillende culturen en geloven weet ik het ook niet meer. (een vraag die velen bezig houdt de laatste maanden in de multiculturele samenleving nvdr)
Er zijn zoveel geboden die mijn Heer zogenaamd ingesteld heeft maar de mens interpreteert deze zoals het hem het beste uitkomt.(bemerken wij hier inderdaad niet het shoppngsgedrag in geloof zoals je kiest wat in je mandje past?! nvdr)

Mijn levensovertuiging is: respecteer je medemens
en ik geloof dat je dan al een héél eind bent."

Inderdaad een waardevol inzicht, en het antwoord dat een derde blogger gaf op bovenstaande laat ik hieronder volgen:

"Inderdaad, niet zo evident om te antwoorden .... Maar wat me opvalt is haar uitspraak: "mijn levensovertuiging is repecteer je medemens". Elkeen begrijpt het geloof op zijn/haar manier. En je medemens respecteren is uiteindelijk je naaste. Je naaste respecteren vind ik persoonlijk al een hele opgave. Want wat is respect? Liefde, vertrouwen, vergevingsgezindheid, barmhartigheid, ... Misschien beseft zij het niet, maar drukt ze "God" op een andere manier uit in haar uitspraak. Voorts, alléén al door haar antwoord aan jou is ze wel op zoek op haar geloofsweg en God zal haar hierbij wel helpen, in tijd en ruimte aan Hem gegeven. Als ze je blog leest, zal ze ook veel wegen van God ontdekken.

Ik zou X. zeker aanmoedigen in haar woorden "mijn levensovertuiging is: respecteer je medemens", daar elkeen die deze levenswaarden (be)leeft al heel sterk in de nabijheid is van God!"

"Dank voor het mee-evangeliseren. Ga door met je roeping!" zijn de woorden nog aan mij gericht.
Ik heb hier niet anders dan vroeger, en dit ook in de lijn van mijn blog geprobeerd een antwoord te geven, en dit voor één keer met medewerking van anderen die me vonden op mijn weg in vriendschap en geloof. Is dit niet bijzonder hoe mensen elkaar tot wegwijzer zijn in hun diepste diepnaar elkaar en naar God, wie deze ook voor hen moge wezen!

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 18 september 2007

De Verdwenen Schilderijen

Beste,

Dit is de titel van een fascinerend boek dat ik aan het lezen ben; zeer interessant zowel als thriller, maar ook voor de echte kunstliefhebber, en dit door de goede beschrijving van door ons bekende werken; over vervalsingen, maar evenzeer over het lot van de Joden voor en na de oorlog, mét zelfs tussendoor de vraag naar God. Het geheel smaakt soms ook een beetje naar "Witse" waar het gaat over de psychologische impact die een zaak kan hebben op het leven en het welzijn van de privédétective. Voor kunstkenner zeker warm aanbevolen, maar zelfs zeer interessant om bij te leren wat voor netwerken bestonden … om het geld, om de kunst, om mensenlevens te redden!
Heb ik u nieuwsgierig gemaakt? In elk geval verdween elke pijn aan hand tijdens het lezen!

Maarten

DE VERDWENEN SCHILDERIJEN
GAUKE ANDRIESSE
2006
ISBN 90 450 12251

Geschreven door maarten om 17:51 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 18 september 2007

HONDEN

Goeie vrienden,

Ik weet dat velen onder jullie zich nu al recht gaan zetten, misschien zelfs op het puntje van de stoel wanneer ze deze titel zien, want in heel veel blogs neemt de vriendschap van een hond een heel bijzondere plaats in. Ik ken zelfs mensen die hun verlof hebben geannueleerd omdat het hondje ziek was. Anderen hebben er dan weer een begrafenis in stijl voor laten doorgaan met het gepaste afscheid. Weer anderen hebben er een verjaardagsfeest voor georganiseerd. Wie ben ik om daar over te oordelen wanneer ik die gehechtheid zie, al blijft bij mij de vraag of we inderdaad in een wereld terecht zijn gekomen waar zoveel contactarmoede is dat we geen mensen meer om ons heen hebben als vriend. Maar dit even ter zijde deze keer omdat ik hier een mooie tekst heb gevonden - trouwens indertijd speciaal laten ontwerpen voor een dierenvriend - waar ik menigeen onder jullie wellicht een plezier kan doen, en dan denk ik meteen aan een paar goede blogvrienden en -vriendinnen. Het is jullie van harte gegund!

Maarten

Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 17 september 2007

vanzelfsprekend

Beste mensen,

Vandaag, verjaardag sterfdag van Francis zoals ik eerder schreef, ontvang ik het overlijdensbericht van een moeder van een goede vriendin van mij. En dan denk ik terug aan een tekst die ik al eerder had aangekruist ... Voor ooit, maar soms staat dat OOIT voor de deur en stellen we de vraag naar de vanzelfsprekendheid van de dingen ...
"Had ik toen zij nog leefde ooit wel eens de tijd genomen om goed naar haar te kijken als zij zich opmaakte, als zij haar haren kamde? Ik kon het me niet meer herinneren. We hadden 's ochtends te veel haast en het was te vertrouwd om erbij stil te staan. Toch zag ik nog momenten van verstilling voor me, zoals afgebeeld op de foto (kon ook Francis zijn met zijn lach, gezeten op de bromfiets).
Als we 's avonds aan onze grote tafel zaten, urenlang en zonder haast om nog iets te moeten doen of ergens naartoe te gaan. ( hier denk ik in het bijzonder aan een paar senioren maar wellicht ook aan anderen die "het lege-tafelsyndroom" kennen en ervaren).
Soms voerden we lange gesprekken, maar meestal was elkaars aanwezigheid al voldoende om te voelen dat alles goed was (zoals die vriendin die haar gisteren overleden moeder aanvoelde al die jaren van zorg, woordeloos en tevreden, dankbaar of soms angstig).
Als ik er nu aan terugdacht, leek het alsof dat gevoel er vaak was geweest, zonder dat we ons daarvan echt bewust waren. HET WAS TE VANZELFSPREKEND GEWORDEN!"

Het zijn bij deze momenten van afscheid - het hoeft niet eens de dood te zijn - dat we ons voornemen bewuster met elkaar om te gaan, maar zoals gezegd, dit haastig leven doet ons soms vergeten dat wij hier maar voor even zijn! Dan krijgt CARPE DIEM toch nog een nieuw geluid, maar dan wel in een positieve samen-leving!

Beste Annie, mag ik deze vandaag uit dankbaarheid om wat je gedaan hebt voor 'je moe' aan u opdragen tezamen met mijn christelijke deeneming in de rouw die u nu komt te treffen, maar weet, ook al sterven mensen: de Liefde NOOIT, zeker niet een moeder!

Genegen
Maarten

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 16 september 2007

bloggen

van al het bloggen, het antwoorden op mails, het scrollen, het bezoeken van meerdere blogjes, het soms proberen antwoord te geven op een directe of indirecte vraag van iemand ... krijgt mijn muis het warm! MAAR wat zouden we doen zonder dat kleine ding dat ons zo intens mag bij elkaar brengen, waar ik ruimte krijg om te groeien maar niet hoef te zijn wie ik niet ben ... een plek waar ik me kan ontplooien, daar waar ik eerder nooit had bij stil gestaan ... Neen, via het bloggen worden wij niet langer opgesloten in ons verleden of ons heden, maar krijgen en geven wij NIEUW LEVEN in vriendschap, liefde en geloof ... Mooie ZONnige ZONdag verder! Maarten

Geschreven door maarten om 12:07 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 15 september 2007

proficiat

aan zus HILDE die vandaag jarig is en ook aan haar dochter ULRIKE die verjaarde op 13 september! Helaas komen er op die dag altijd gemende gevoelens naar boven, want toen Hilde pas bevallen was kwam op 17 september onze neef, Francis, veel te vroeg om het leven na een smartelijk ongeval, pas 21 jaar jiong, klaar om in het huwelijk te stappen! Francis, we vergeten je niet ... aan zus en nichtje: GELUK!

Geschreven door maarten om 11:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 14 september 2007

medelijden

DEZE MAIL KAN IK NU PAS PUBLICEREN, WANT OP DE DAG NA OPERATIE NIET ZO LEUK OM TE KRIJGEN AL WAS HET ALS OPKIKKER BEDOELD! DANK BLOG!

medelijden heeft weinig zin, ik zal u vooruit duwen, u laten afzien tijdens de revalidatie, u verplichten om te bloggen, u aansporen om de strijk te doen, met witte handschoenen dagelijks het stof contoleren ...
je 3x per week je ramen laten poetsen !!

en 's avonds zachtjes je tranen vegen, van geluk dat het weer iets beter ging dan gisteren,

en 's avonds zachtjes je tranen vegen, van pijn die nog niet over is,

en 's avonds zachtjes je tranen vegen ,vol van liefde voor elkaar ...

medelijden heeft weinig zin, ik zal u elke dag een mailtje sturen met vééél liefde er in,

medelijden heeft weinig zin, ik zal u elke dag een mailtje sturen met vééél kusjes er in,

medelijden heeft weinig zin, ik zal u elke dag een mailtje sturen ZONDER tranen in !!!

Inderdaad, medelijden heeft GEEN zin, daarom stuurt Maarten vandaag een mailtje aan ieder om tranen te drogen; te laten weten dat er altijd wel één iemand aan JOU denkt zoals die blogger toen aan mij!

Geschreven door maarten om 22:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 14 september 2007

herstel

Beste,

ik was even afwezig ... de laatste dagen misschien te veel getypt en nu moet ik de prijs daarvoor betalen. Vandaag is het precies 3 weken terug dat ik geopereerd werd aan de hand - ja, wat gaat de tijd vlug - maar deze morgen opgestaan met een ringvinger die bijna twee maal zo dik was als nomaal, trouwens ook de andere vrije vingers waren gezwollen! Wat nu te doen? De verpleegkundige inschakelen, maar die moest normaal niet langskomen vandaag, of de huisdokter contacteren? En al die voorbije weken noch pijn, noch zwellingen ... Maar ik weet ondertussen dat ik een goede verpleegkundige gevonden heb en heb hem dan maar eerst opgebeld. Binnen de vijf minuten stond hij daar, maakte het verband los en constateerde dat er inderdaad iets niet pluis was ... te weinig bloeddoorstroming na weken spalking? Te weinig kinémogelijkheden gezien de ingepakte hand? Raar toch om dit pas nu vast te stellen. In overleg heeft hij dan maar ter plaatse de dokter opgebeld met de vraag langs te komen, die dan met volle aandacht de hand en wonde goed heft gecontroleerd en wat medicatie heeft voorgeschreven, daarbij aangeraden even de hand vrij te laten om te ademen. MAAR tijdens de kine - en dit bij een eerste maal zonder enig verband - begonnen wondjes open te gaan en zagen we beiden bloedvlekjes als speldekoppen. "Nog eens de verpleger opbellen", was gezamelijk idee, want de nacht zou voor erger kunnen zorgen ... Maar die verpleger is zo goed; één telefoontje en kort nadien was hij er om de wonde terug te dichten met compressen!
Danke, man! In elk geval was dit de slechtste dag sinds operatie! Ik typ dit bericht dan ook met één vinger, de andere hand opgebonden ook al om nog grotere zwellingen tegen te gaan. En ik die nu precies zoveel wilde bloggen ...
Ik wilde jullie in elk geval dit bericht meegeven opdat niet te velen zouden ongerust zijn wanneer ik er even niet ben.
Genegen,
Maarten

Geschreven door maarten om 21:29 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 12 september 2007

een wens

ik stuur je geluk, zo diep als de oceaan,

en ik hoop dat je zorgen zo licht zijn

als het schuim van de golven...........

Geschreven door maarten om 18:57 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 11 september 2007

alles komt samen

Beste medebloggers,

Meestal gaat bloggen vanzelf; op een ander moment zoekt een mens een overgang tussen voorgaande berichten en wat nu komt, zeker wanneer deze ver uit elkaar liggen of wanneer er te veel in een paar dagen is gebeurd. Ik doe vandaag dan ook een poging al kan dit na het schrijven van volgende "deel 1" worden; zie ik straks wel. In elk geval wachten bepaalde mensen met grote belangstelling op wat ondergetelende aan te vullen heeft.

Mag ik in elk geval nu al danken voor zovele mensen die me lezen en in stilte beluisteren, voor wie ik een inspiratiebron mag zijn en wellicht méér, wellicht een reden (voor mij dé reden) waarom ik gisteren bij afsluiten van de dag in de top100 binnenkwam! Voor mij een grote verrassing maar deugddoend, een echte waardering zonder specifiek te streven naar punten of scores.

Maar nu even terug naar afgelopen weekend, "waar alles samenkwam" zoals een blogbezoeker in eigen persoon het samenvatte. Daarvoor moet ik eerst terug naar de conferentie over Lourdes die bijzonder boeiend was. Ik probeer dan ook deze overgang met een dagelijkse gedachte die niet beter aansluiten kon.

Scherend langs de modder blijft de zonnestraal schoon.
Eusebius of Caesarea

Wie het Lourdesverhaal kent, zal weten dat Bernadette gevraagd werd te graven naar een bron; niet zomaar op het weiland, maar op de plaats waar varkens en mest niets méér was dan één grote vieze troep, nog aangelengd met de modder die van de rotsen kwam. In die modder heeft Bernadette geploeterd tot ze de bron ontdekt heeft, een bron van helder water dat tot op heden levengevend is en dit sinds eeuwen voor miljoenen bedevaarders. Daar gebeurt Lourdes, net zoals in deze gedachte:
Vanuit ons eigen geploeter, de zaken die we niet langer willen zien, ons slecht karakter, ons verleden dat we willens nillens meedragen, zoeken naar WATER, want zo levensnoodzakelijk van in de moederschoot, zoekend naar geborgenheid.
Dat water, maar ook het LICHT - de warmte van het kaarsvuur van de hoop - of de zonnestralen op onze huid ... Ontvangen we het niet beiden, zomaar, gratis, als gave! Soms denken we dat we als mens te veel moeten zoeken naar dat licht en die warmte, maar ezigenlijk moeten we er gewoon maar voor openstaan, met open handen en zij zullen gevuld worden door LIEFDE, VRIENDSCHAP en HOOP! (allen symbool voor het water!) En die laatste hebben we voorbije jaren toch al rijkelijk mogen ontvangen en uitdelen vian SeniorenNet! Ook al waren er dagen van 'modder' in dit bloglandje, of waren we niet altijd even lief voor elkaar,maar langs de modder blijft inderdaad de zonnestraal schoon. Eén knipoogje naar elkaar vanachter ons klavier is soms voldoende! Doorheen ons eigen geploeter, misvertanden en rare kronkels hebben we elkaar rmisschien soms pijn gedaan, maar dan is één berichtje, één mailtje genoeg om HOOP en GENEZING te brengen. Dan mogen we zeggen zoals Maria in Haar Magnificat, (maar deze keer met andere woorden):
"Ik heb aan weinig genoeg gehad en me niettemin altijd rijk gevoeld. Dat is iets om dankbaar voor te zijn".

Het was dus ook 8 september, opening van de Mariale negendaagse te Dadizele. Voor mij was het goed 'thuis' te komen in eigen geboortedorp maar vooral bij het genadebeeld van Maria, dankbaar en ook gelukkig omdat ik deze keer de viering kon meemaken met familie, al was er niets op voorhand afgesproken. Ook dankbaar om die tocht SAMEN mee te maken met een zoekend iemand, de ogen gericht op Maria.

Een Mariaal weekend is niet per definitie een weekend van euforisme waar alle zorgen ineens verdwijnen; integendeel een bewuste levenshouding, hoe goed ook bedoeld, brengt een mens van "Magnificat" naar "Onze Lieve Vrouw van Eeuwigdurende Bijstand" ... even een modderervaring..., maar in geloof dan kunnen bidden met en voor elkaar op volgende wijze is bevrijdend; dan voel je dat "alles samenkomt", dat deze dingen je moesten overkomen, dat je geleid werd naar deze plek... om daar alles uit handen te geven.

Mag ik hiermee afsluiten?

MARIA,
Uw boodschap dragen wij nu mee:
'Verzoen u met uzelf
en richt uw ogen op Jezus,
Hij zal u opnieuw doen leven.'

MARIA,
mogen mensen aan mij zien
dat ik nieuwe levenskracht
heb gekregen
en dat ik daar nu van leef.

foto: Rosarium te Dadizel met dank aan Martientje!

p.s. Verder jammer maar blijkbaar zo menselijk dat voor de zoveelste maal waarderingscijfers nul halen wanneer we over geloven schrijven ... Dit mag echter geen rem zijn, want wij maken de toekomst voor allen die lijken af te haken van kerk en geloof. Wij zijn het, jij en ik, die naar Maria en Jezus mogen verwijzen, een mogen, maar later daar meer over.

God heeft nooit in de handen geklapt en gezegd: "Nu is het genoeg, Ik heb geduld genoeg gehad".

Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 9 september 2007

hallo

een fijne week allemaal! bewaar die pretoogjes ... ze sieren jezelf en maken anderen blij!

Geschreven door maarten om 23:30 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 8 september 2007

Noveengebed

Beste mensen,
Goede vrienden,

Vandaag begint te Dadizele - mijn geboortedorp en bedevaartsoord - de negendaagse noveen ter verering van de Heilige Maagd Maria.
Mag ik jullie dan uitnodigen samen met mij op stap te gaan gedurende deze negen dagen Maria ter ere waar we altijd als haar kinderen terecht kunnen.

Gebed voor de noveen

Wij komen tot U, O.L.Vrouw,
gewoonweg om bij U te zijn,
om tot U te bidden,
te spreken,
als met een Moeder
die de pijn en het onbegrip
in haar hart bewaart
Wij willen ons tot U wenden,
omdat U onze diepste zorgen kent.

O.L.Vrouw van Dadizele,
zorg toch voor ieder van ons,
in alles wat wij vragen :
wees voor ons een
Moeder in nood,
een Moeder die draagt.
O.L.Vrouw, Moeder van alle liefde en leven,
wij weten dat U ons verhoort,
ons uw liefde door wilt geven,

Wij willen leven vanuit dit eenvoudige vertrouwen
dat U ons nabij bent,
opdat we vanuit uw Zoon Jezus de Heer
steun vinden
door het bidden van de rozenkrans.

Mogen allen gelukkig zijn
die zich met heel hun leven
en in vertrouwen aan U geven,
geef ons daartoe de kracht.
Moge ons gebed op voorspraak van
O.L.Vrouw van Dadizele ons hoop,
liefde, vreugde en vertrouwen geven,
voor tijd en eeuwigheid.
Amen.

Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 7 september 2007

LE NOUVEAU

MARTIN EST ARRIVE

Eindelijk na twee weken een bad gekregen door deskundige sympathieke joviale melevende handen van een (nieuwe) verpleegkundige, en dit in tegenstelling tot wat ik eerder hier neerpende!
Zeer lang gelden heb ik me niet zo nieuw en lekker en fris gevoeld als vandaag! Eindelijk al dat angstzweet weggewassen, zweten ook van op uitkijk staan naar deze en gene, ongerust zijn over afloop .... MAAR wanneer je dan zo een lieve gast treft (kon ook vrouw gewest zijn), dan valt alles van je af, trek je een vers t-shirt aan en ben je in staat naar de kapper te gaan! En ik mag gezien worden, al zeg ik hetzelf!

Zeker wanneer dan nog eens in zelfde voormiddag die trouwe familiehulp het huis volledig heeft gepoetst, zelf ongevraagd heeft gezorgd voor een nieuwe mat in de dampkap. Wat ruikt het hier fris!

Ja, Martin is herboren DANK zij die inzet van twee heel eenvoudige mensen met het hart op de juiste plaats en die niet kijken op uurwerk ! Mensen, dit is het ogenblik eens de verpleegkundigen in het zonlicht te zetten, want zij verdienen te weinig een compliment; maar wanneer de gast deze middag mijn huis verliet en ik hem hoorde zeggen: "Het doet me ook deugd dat ik iets kon doen en ik ben tevreden met het resultaat", dan hoeft alleen maar één knipoog van verstandhouding en wederzijdse dankbaarheid!

En de bloemen, die zal de familiehulp héél zeker krijgen voor haar inzet!

Ik moet nu weg, mensen, op naar de bezinning op de vooravond van 8 september!
Luisterend wat Maria ons nog te zeggen heeft na haar verschijning te Lourdes 150 jaar later ...

Geschreven door maarten om 22:00 Reageer op dit bericht Stuur door