PASEN

Ik wens jullie van harte een Zalige Hoogdag van Pasen! Halleluia!
PASEN
Ik wens jullie van harte een Zalige Hoogdag van Pasen! Halleluia!
Paaszaterdag
We noemen deze dag ook 'Stille Zaterdag'.

Goede Vrijdag
Wij herdenken vandaag heel intens het lijden en sterven van Jezus Christus.
Wij denken hierbij aan zo vele mensen die ook nu nog, dicht en veraf, hun kruis moeten dragen...
Witte Donderdag
Witte Donderdag,
een hoogdag van verbinding.
Verbinding maken met Jezus van Nazareth.
‘Blijf dit doen om Mij te gedenken.’
Verbinding maken met allen die
zich verzamelden rond de Tafel
om te doen wat Hij ons voordeed.
Verbinding maken met allen die vandaag,
waar ook ter wereld samen komen
om de zachte kracht van solidariteit te vinden
in het gebaar van breken en delen.
Verbinding maken met elkaar,
om gemeenschap te vormen
om samen een teken van hoop te zijn,
om Zijn voorbeeld door te geven
aan elkaar en aan wie na ons komen zal.
Altijd een tweede kans.De plek waar ik vandaag sta,
dat stukje wereld dat het mijne is,
vervlochten met al die mensen
die ik al dan niet gekozen heb,
het kan ‘heilige grond’ worden,
het kan de plek van de aanspraak worden.
Daar dringen de vragen tot mij door
die onontkoombaar zijn:
‘Waar leef ik voor?
Wat doe ik met mijn talenten?
Waarmee vul ik mijn dagen?
Durf ik ten volle kiezen voor wat op mijn weg komt?
Het kunnen vragen zijn
waarvoor ik al jaren op de loop ga.
Op een goede dag zijn ze er toch,
beangstigend als een brandende braamstruik
in de woestijn van mijn leven.
Voor mij ligt een opdracht.
Ik heb iets te doen voor mensen, al is het maar
een heel kleine wending geven aan deze wereld.
Niemands talent kan gemist worden,
hoeveel excuses er ook te verzinnen zijn
om er onderuit te geraken.
En als ik bij mezelf denk:
‘Dorre vijgenboom,
je hebt er tot nog toe niets van terecht gebracht’
dan is er de liefde van de tuinman,
die mij altijd een tweede kans geeft.
U
iitt ““Tallentt aan hett werk””,, beziinniingsboekjje van Spoor Zes BD 2007
Om even bij stil te staan.Het verkeer schuift met horten en stoten vooruit. Ik kijk om me heen naar andere forenzen en vraag me af waarom niemand zit te schreeuwen of op het dashboard ramt. Hoe houden ze het dag in dag uit vol? Zich kapot werken in een zinlozee baan waar uiteindelijk alleen anderen maar beter van worden. Om vervolgens in een zich langzaam vooruit kroinkelende file te gaan staan en thuis aangekomen een eindeloze litanie van wensen en eisen aan te horen. Waarom? Waarom leiden zoveel mensen zo een leven?
Laat je rakenLaat je raken
Laat je raken
door een traan
de afgewende blik
het hoofd in de handen...
het hulpeloze schouderoptrekken
het zwijgen aan de andere kant van de telefoonlijn.
Laat je toch maar raken
door het zoveelste beeld
van een uitgehongerd kind
een aan flarden geschoten man
een schreeuwende vrouw op de vlucht
voor onrecht en zinloos geweld.
Laat je raken
door het stoere masker
en de brutale bek heen
en raak een tedere ziel.
Laat
die kromgebogene
stom gemaakte
verlamd geworden mens
met zijn leven
je raken
voor het eerst
of nog een keer
en steeds opnieuw
tot je geraakt wordt
diep vanbinnen
voor altijd.
Kathleen Boedt
Wat kun jij zo moeilijk loslaten?
Of kunnen we niet meer zonder al deze dingten?

Laat je niet kisten
Maaar blijf jezelf, al is het soms moeilijk, zeker voor mensen die altijd zelf en alleen beslissingen moeten nemen, en die soms in de luren gelegd worden door mensen met malafide beloften.
EENZAAMHEIDEenzaamheid is in een tijd van sociale media haast paradoxaal.
Nog nooit hadden we zoveel en zo frequent contact.
We leven in een rijk land, met goede voorzieningen.
We vinden ‘gezelligheid’ belangrijk en we gebruiken volop sociale media.
Toch -of juist nu?- is de eenzaamheid groot.
Maar er is ook een andere kant:
alleen zijn betekent niet per se eenzaam zijn.
Alleen zijn kan (soms) ook fijn zijn.
En nodig, zoals de plekken wit tussen de regels van een gedicht.
Een druk sociaal leven, ook virtueel, kan heel eenzaam zijn.
Stef Bos zingt over eenzaamheid die als een persoon in je leven is.
Een bedelaar die om een aalmoes vraagt, en juist zo je confronteert, met je eenzaamheid. Ze raakt je aan – van tijd tot tijd.
Uit het oog, uit het hart?
Dankbaar zijn
Wij hebben allen zo vele redenen om dankbaar te zijn, te beginnen om het feit dat we hier elkaar mogen ontmoeten, elke dag opnieuw via blogland, dankbaar omdat we mogen tekenen, schrijven en knutselen.
Dankbaar dat we ondertussen mogen genieten van de mooie muziek op de radio terwijl we genieten van zonnenstralen die onze kamer binnenstromen. Dankbaar omdat we een prachtig concert mochten meemaken.
Dankbaar dat we onze handen uit de mouwen kunnen uitsteken om niet enkel de eigen tuin te onderhouden, maar nog meer deze van onze ouders, als die er nog zijn, en daarnaast hun groot terras een poetsbeurt te geven.
Dankbaar omdat ik op de weg heen en terug vele kilometers mag fietsen, dat betekent dat ik nog gezond genoeg ben, ook wanneer ik tijdens de week naar de fitness ga.
En op het einde van de dag dank ik God voor alles wat ons werd gegeven.
Maak er dan maar een fijne dag van!

Voor allen die het nu hard nodig hebben
... Wens ik jullie een hoopvolle dag toe, vol vertrouwen dat het ook nu weer goed komt, wat dit elk voor jullie afzonderlijk mag betekenen. Ik ben er met geheel mijn hart in elk geval bij als ik deze boodschap achterlaat!

DENKEN ... kon ik he maar stopzetten!
We kunnen het denken niet opsluiten in de hersenen.
Het denken bevindt zich in elke cel van ons lichaam.
Deepak Chopra
NACHTNaast de nacht met al haar zorgen,
zit ook heel veel geluk en liefde geborgen.
HET TULPENVIRUS Literaire thriller DANIELLE HERMANS
Een jonge kunstenaar raakt betrokken bij de mysterieuze dood van zijn oom. Hij komt erachter dat de tulpenmanie niet iets is dat tot het verleden behoort. De gekte rond die bloem drijft mensen nog steeds tot het uiterste, zelfs tot moord…
Alkmaar, 1636. De gerespecteerde herbergier en tulpenhandelaar Wouter Winckel wordt gevonden in de gelagkamer van zijn taveerne De Oude Schuttersdoelen. Vermoord. Waarom moest hij dood?
Londen, 2007. Frank Schoeller wordt door zijn neef Alec dodelijk gewond aangetroffen. Uit de laatste woorden van Frank en het boek dat hij omklemt, begrijpt Alec dat de moord iets met tulpen te maken moet hebben. Samen met zijn beste vriend Damian volgt Alec een spoor dat niet alleen terugleidt naar de 17de-eeuwse tulpenhandel en de moord op Winckel, maar ook naar een groep rijke investeerders waarvan Frank deel uitmaakte. Dan duikt de ambitieuze biologe Tara Quispel op. Zij blijkt Frank goed gekend te hebben en heeft het moeilijk met zijn dood. Maar om andere redenen dan Alec denkt... Als blijkt wat er achter Franks plannen zat en hoeveel er op het spel staat, is niemand van de betrokkenen zijn leven meer zeker.
Daniëlle Hermans (1963) is na haar studie Kunstbeleid en -management aan de Universiteit van Utrecht het communicatievak ingegaan als freelance communicatiemanager. Haar interesse voor de Nederlandse geschiedenis en haar liefde voor thrillers zette haar aan tot schrijven. Het tulpenvirus is haar debuut.
Verbroosd en verscheurd
Niet jong, maar ook niet oud,
nog wel alleen en ongetrouwd.
Het zoeken reeds opgegeven,
moest doorgaan met m'n leven.
Eens ben ik mijn hart verloren,
aan een geweldige vent,
hij was het die mij kon bekoren,
waar hij nu is, is onbekend.
Langzaam is m'n hart verbroosd,
breekbaar als Chinees porselijn,
heb ik mijn herinneringen geloosd,
afschuwelijk en leeg, was de pijn.
Eenzaamheid en hartzeer lijken inherent,
te zijn aan wie ik ben.
M'n hart verliezen aan een onbereikbare vent,
om vervolgens troost vinden in m'n pen.
4 juli 2012
- Ron de Leeuw, Cave Canem -
Soms ...Soms gebeuren er dingen die je niet kan bevatten
zit je met een kop vol watten.
De ene mens, bomvol geluk
de ander zit tegelijkertijd, helemaal stuk....
De cirkel van leven
na een einde, altijd ook een nieuw begin.
Als je met liefde was gaan weven
zit je hier dus midden in.
Gezondheid en blijdschap
ziekte en verdriet,
alles heeft twee kanten
je ziet het ene liever niet.
Toch komt het steeds weer op je pad,
moet je langzaam loslaten, een lieve schat
die loopt nog heel even met je mee,
beleef je ook het wel en wee.
Hier kun je ze nog in je armen nemen
hebt geen recht om het leven te claimen
Toch.. als ze zijn aan genezij
zijn ze heel wat dichterbij.
een kop koffie, een tas warme soep
Daar begint echte liefde, in kleine daden van barmhartigheid,
en zo vinden we elkaar die andere 'arme'.
als liefde regeert
O gelukkig mensenras als de liefde
die de sterren regeert,
ook regeert over uw hart!