Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

akke.beakke.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

Zaterdag 10 juni 2006


Als de liefde niet bestond
Zullen ze stilstaan de rivieren
En de vogels en de dieren
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou het strand de zee verlaten
Ze hebben niets meer te bepraten
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou de maan niet langer lichten
Geen dichter zou meer dichten
Als de liefde niet bestond

Nergens zouden bloemen staan
En de aarde zou verkleuren
Overal gesloten deuren
En de klok zou niet meer slaan

Als de liefde niet bestond
Dan was heel de vrijerij bedorven
De wereld was gauw uitgestorven
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen
De wind zou niet meer ademhalen
Als de liefde niet bestond

Geen appel zou meer rijpen
Zoals eens ‘t paradijs
Als wij elkaar niet meer begrijpen
Dan wordt de wereld koud als ijs

Ik zou sterven van de kou
En mijn adem zou bevriezen
Als ik jouw liefde zou verliezen
Er is geen liefde zonder jou

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 12:04 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 5 juni 2006

5555


5555

mooie cijfercombinatie,
zopas gezien op eigen blog
dat streelt de ijdelheid.
dank voor elk bezoek
en bericht op gastenboek
   ondertussen

111

en dan nog de mails daarnaast;
het geeft een stimulans door te gaan
ook al ben ik een tijd terug
niet meer terug te vinden in
één af andere

top 20

maar we gaan graag door
zeker nu het zomer wordt

liefs en groeten

maarten


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:31 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 5 juni 2006

MY FRIEND MY LOVE


My Friend, My Love

It began as all fires do,
a spark soon ignited into a blaze of warmth and colourful delight.
You held my hand, became my friend,
earned my trust and my future once again looked bright.

Loneliness turned to hope,
emptiness filled up with dreams.
Hunger was satisfied,
and the darkness lit by love's moonbeams.

Tears no longer hit the ground,
they fall on your loving shoulder.
I feel younger,
as our love grows older.

When sorrow leaves me wilted as a sun-parched rose,
your comfort is a river that flows and flows.
The sun's light, the morning dew,
they are all the beauty that is you.

When passion ebbs,
as tides do,
love fills the wake,
and carries us through.

Your strength is as the oak,
but if it is my need you bend like the willow.
My heart is filled,
like a lucky sail with wind to billow.

Harsh cold winters,
wet springs, blissful summer heat, and the fall of time,
They'll weather my spirit,
with grace and peace, your hand in mine.

Our love's sweet creations, joyous children,
blessed am I thanks to God and you.
What greater beauty could shed light,
on the love that came from two.

Love's sweet reflection,
laughing, growing, thriving, learning.
Words cannot express what my heart feels,
how strong my love is burning.

When God took one home,
I felt my heart would never again see the sun.
But you, my love, walked with me, through the sadness,
and together we share the memories that keep our family one.

The lines of age will etch their mark on us
and time will take the strength from our bodies.
But love's brush will paint for us a picture of such beauty,
That a hundred lifetimes could not remove their glory.

- K. Brook -
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:01 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 5 juni 2006

TAKE TIME



 
Take Some Time
birdssongpic.JPG
Take some time to smell the flowers
As you walk the path of life.
Take some time to ease the tensions
From the challenges and strife.

Take some time to hear the birds sing
As they usher in the dawn.
Though the day be just emerging,
Too soon it will be gone.

Take some time to watch a sunrise,
Now and then a sunset too.
Just be sure that seeking pleasure
Isn't all you ever do.

birdssongdivider.JPG

Take some time to count your blessings,
Though you feel they're not that great.
You will find they're more abundant
Than you thought, at any rate.

Take some time to banish hatred
When and where you can.
Just detest man's evil ways
And not your fellow man.

Take some time to love your children
Every moment you are free.
The benefits far exceed
A university degree.

birdssongdivider.JPG

Take some time to love your neighbor
And even more important still,
Take some time to love yourself,
Or not many others will.

And if you don't like that image
Of yourself that others see,
Take some time to make some changes,
Be the best that you can be.

Take some time to help another
Who you think might need a hand.
You will find the satisfaction
Leaves you feeling sort of grand.

birdssongdivider.JPG

Take some time to live by virtue
In the best way that is known,
And respect the rights of others
As equal to your own.

Take some time to just appreciate
The fact that you are here,
And to know that Higher Power,
And to trust It without fear

If you do these things with diligence
You will eventually be glad.
If you don't attempt to do them
You may one day wish you had.

birdssongdivider.JPG

Although this no doubt could impose
Upon your time for seeking wealth,
There should be little question 
That it could improve your health.

And though you might not be wealthy
Nor drive so fine a car,
You'll find you will be richer 
In other ways by far.

Author: Unknown

goldbar71.gif

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 19:55 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 5 juni 2006

TRUE FRIENDS


True Friend






For all the times you
listened while I rambled
on and on, For the comfort
that you gave me when my
days were cold and long,

For the sunshine of your
smile, with its brilliance
warm and true, For the
wisdom of your words
when I didn't have a clue,

For standing tall beside
me, proud to be my friend,
For assembling my pieces
when I needed help to mend,

For sharing in my joy
when the good times rolled
around, For the solace of
your silence when I fell
and hit the ground,

For everything
you give to me,
these words
I give to you...

Of all the friends
in all the world,
the truest one is you.



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 19:50 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 2 juni 2006

Virtuele vriendschap


Nog nooit heb ik me zo gevangen, verleid en betrokken gevoeld bij een verhaal als in het recente boek dat ik las. Tot zelfs zeer lang geleden was lezen voor mij een verplichting. Ik kende het genot niet van het lezen, het aftasten van deuren die zich in je ziel en hart openen, je te verliezen in de verbeelding, de schoonheid en het mysterie van de schijn en de taal.
Een boek werd een virtuele vriend die je onmiddellijk weer bij je wil hebben, die als een rust over je heen komt. Maar het kan ook leiden tot een ongekende passie, een diep verborgen verlangen waarop de fictie waarheid probeert te worden. Een verlangen dat je ogen weghoudt van het boek en je laat dromen van die levende figuur die zo mooi geschilderd wordt.

Nu ik al een tijd in seniorenland beland ben, heb ik soms datzelfde gevoel. Wij noemen elkaar vrienden via een blogbericht, later een bericht in een gastenboek en nog later via allerhande mooie emails en pps-voorstellingen, de ene al beter dan de andere. Maar kennen we die mensen wel echt?
Sommigen heel zeker; de grote meerderheid helaas niet. Maar ook in deze anonimiteit kan een waarde schuil gaan die positief werkt. Na een zekere tijd zien we uit naar zelfde personen op een blog wat ze nu weer gepubliceerd hebben of hoe het hen vergaat in familie of op vlak van gezondheid. Allemaal heel mooi, en toch heb ik soms de indruk dat we dromen alsof we voortvluchtigen zijn, rijdend op de flanken van een boek, een blog, een lieftallige email, bereid te ontsnappen via fictieve werelden en tweedehandsdromen
.
Ik denk dan meteen aan de mailcontacten die worden opgebouwd, ver weg van hier maar precies soms dicht tegen het hart en het gevoel; waar elke mail of internetbericht weer een link is naar een ander onbekende; een onbekende waar je in het echte leven misschien niet eens een goeie dag zou durven/kunnen tegen te zeggen.

Het valt me op dat in mailforums en de vele chatsessies allerhande mensen hun hart uitstorten in een onvoorwaardelijk vertrouwen dat dan nog meestal wederzijds is,,en dat kan velen maar ten goede komen en toch moet ik, samen met velen van u wellicht, ook vaststellen dat het mailen, chatten, bloggen, soms niets meer is dan een schreeuw uit EENZAAMHEID, waar iedereen voor zij eigen pc  niet langer de echte mens kan ontmoeten omdat we enerzijds zo dicht zijn maar op hetzelfde ogenblik ook zo veraf. Ik denk hier heel concreet aan chatsessies van mensen die hier  al langer elkaar leren kennen met een echt verlangen die ander echt te zien, te ontmoeten en in zijn leven binnen te laten.

Zeker de verlengde weekeends zijn voor velen een kans om toch maar iemand tegen het lijf te lopen, want hoe intenser de contacten via weblog, msn-verkeer, hoe groter het verlangen naar die echte persoon aan de andere kant van het toestel, maar ook hoe groter het gevoel van eenzaamhied, een onvervuld verlangen omdat we GEEN ECHTE VRIENDEN ZIJN.

Nog nooit waren de mogelijkheden tot contact leggen zo groot maar het leggen van intermenselijke contacten is blijkbaar onmogelijk geworden. Is er dan zoveel wantrouwen?

Hoe goed het boek ook moge zijn dat we aan het lezen zijn, op een gegeven moment haasten we ons naar de pc ... Er zou een bericht kunnen binnengevallen zijn, of er is iemand on-line.
Er zijn nog mooie dingen die we willen doorsturen aan "de vrienden", maar tegen de avond worden pc gedoofd en zit iedereen weer alleen te zijn voor zijn "bakje". Neen, geen geklaag hoor, niet hier maar de ervaring heeft me ondertussen wel geleerd en ik heb het vooral van anderen dat mailen en chatten soms zo inhoudsloos, tijdrovend is. De ware reden kennen we ondertussen; het is voor velen een soort drug, een diep verlangen eens gehoord te worden, zijn diepste roerselen kwijt te kunnen aan die onbekende andere, en dan vergeet ik haast te vermelden dat het genoeg is één foto met mailadres door te kirjgen  om nog een uur of wat langer voor de pc te zitten en er nog een "vriend" aan over te houden; ook al is die vriend je morgen al vergeten waar jij je nog klaastond naar zijn jammerklachten te luisteren.
Ik zal het dan maar nog niet hebben over de minder mooie kanten van deze virtule vrienden - en laat ons eerlijk en volwassen genoeg zijn - die niets anders in hun mars hebben uit te zien naar waar het gras groener lijkt! Ook dat is één van de gevolgen van chatverkeer en wellicht nog weer van gsm-verkeer. Begrijp me goed, ik ben geen predikant en ook ik maak me er soms schuldig aan als dat woord al ka gebrukt worden, maar lees zelf maar hoe vaak het woord VRIEND in deze viruele wereld wordt gebruikt.

Om te sluiten, DANK voor alle goede vrienden, ook zij die beetje bij beetje - zelfs in dit medium -
tot de binnenste kring van mijn vrienden zijn gaan behoren.

Fijn Pinksterweekend!


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 21:21 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 2 juni 2006

Hij kwam op de aarde,
 om te doen wat hij wilde doen.
 Maar toen hij op de aarde kwam,
  merkte hij al gauw dat hij allemaal
 moeilijke dingen tegenkwam.
 Hij werd daar boos en verdrietig van.
Hij zei: ik wil dit niet.
 Ik kwam hier om mooie dingen te doen
al ben ik vergeten wat dat was.
 Deze moeilijke dingen Wil ik niet!
Hij ging zo op in de moeilijke dingen
en zijn eigen verdriet
 dat hij vergat te Kijken.

Hij vergat te kijken naar de bomen.
 Hij vergat te kijken naar het
blauw van de lucht.
Hij vergat te kijken naar de vogels
 in de bomen.
 Hij vergat te kijken naar het wit
van de wolken.
 Hij zag alleen nog maar pijn en verdriet.
 En moeilijke dingen.

Toen verscheen er een Grote Engel.
De Grote Engel zei:
Dag lieve Kleine Engel.
 Hoe gaat het met jou?
De Kleine Engel zat voorovergebogen, zijn vleugels hingen op de grond.
 Hij keek niet eens op naar de Grote Engel.
 De Kleine Engel voelde zich moe.
 Moe van alle moeilijke dingen.
Moe van alle pijn.
 Moe van alle verdriet.

Oh, goed, zei de Kleine Engel,
 zonder op te kijken.
De Grote Engel ging naast
de Kleine Engel zitten en zei:
vertel mij jouw verdriet.
De Kleine Engel vertelde;
 mijn ouders zijn gescheiden,
zij maken ruzie. Ik zit op school,
 ik moet leren,
 maar ik weet al zo veel.
 Ik wil spelen en genieten,
 maar ik weet niet meer hoe.
Ik ben verdrietig. Ik ben boos.
 Ik wil dit niet. Ik heb het zo moeilijk.
 Het doet pijn. Ik wil dit niet meer.
 Ik wil terug naar de Hemel.

De Grote Engel sloeg zijn vleugels zacht om
de schouders van de kleine Engel,
 en de Kleine Engel huilde,
 dikke tranen van verdriet.
Toen zei de Grote Engel:
 Maar lieve Kleine Engel…kijk nou eens
om je heen…zie je de mooie bomen niet?
Ja, zei de Kleine Engel, ik zie ze,
 maar hij keek helemaal niet,
 zo verdrietig was hij.

Kijk nou eens, zei de Grote Engel,
 kijk nou eens naar de bomen.
 Kijk eens naar het blauw van de lucht.
 Kijk eens naar het wit van de wolken.
 Kijk eens naar de vogels in de bomen.
En de Kleine Engel keek.
 Hij zag bomen, met daarachter
 een mooie blauwe lucht.
 In de blauwe lucht waren witte wolken.
 In de bomen zaten vogels.
Hij keek opzij. Naar de Grote Engel.
 Hij zag een Lief en Vriendelijk gezicht.
 Uit de prachtige blauw ogen straalde Liefde. Kleine Engel keek,
 en zag de schoonheid van Grote Engel.

De Grote Engel keek naar de Kleine Engel.
Hij kuste de Kleine Engel en vroeg:
 wat kwam je nou eigenlijk doen hier op aarde?
De Kleine Engel zei: ik ben het vergeten.
 Ik ben zo boos en verdrietig.
 Ik vind de dingen zo moeilijk.
 Ik kijk niet meer.

De moeilijke dingen zijn lessen,
 zei de Grote Engel.
 Lessen die je wilde leren.
 Jij vindt ze zo moeilijk,
 dat je vergeet waarom je op aarde bent gekomen.
 Je bent zo opgegaan in je verdriet
en in je pijn,
dat je niet meer weet waarom je
 naar de aarde toegekomen bent.

Nu weet ik het weer,
 zei de Kleine Engel,
ik kwam om mijn lessen te leren en om
daarna mijn lessen te vertellen
 aan iedereen die het horen wil.
Om te vertellen wat ik weet.
 Om te vertellen over God.
Over de Engelen. Over Liefde.

De Grote Engel sloeg zijn vleugels zacht
 om de Kleine Engel heen en zei:
 ik ben Altijd bij jou.
 Ook als er moeilijke dingen zijn.
 Jij bent nooit alleen.
Vraag mij maar als je het moeilijk hebt.
 Ik ben er direct.
Vertel mij maar als je het fijn hebt.
 Ik zal er zijn.
Ik ben altijd bij jou en zal er altijd zijn.

 Toen de Grote Engel klaar was met vertellen, legde hij de slapende Kleine Engel,
 terug in zijn bedje en zei:
 ik heb jou lief, altijd.
En de Grote Engel gaf de Kleine Engel
 een kus en zei: slaap zacht, Kleine Engel.
Ik heb jou lief.
Voor altijd.



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:04 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 1 juni 2006

NIEUWKUIS

 

Het was half mei. De zon verwarmde mijn gelaat en liet een eerste bruin kleurtje achter op mijn onderarmen. Tijd om winterkledij op te bergen.
Na een lange winter kon mijn regenmantel en mantel een nieuwkuis gebruiken.

Ik dan maar beide stukken naar de nieuwkuis gebracht. Eén week later haal ik alvast mijn regenmantel en en ja, je raadt het al, ipv die mantel mooi aan de kapstop op te hangen begon het zo hevig te regenen dat ik hem maar onmiddellijk over mijn t-shirt heb getrokken. Ondertussen is er nog geen dag voorbij gegaan dat ik mijn regenmantel niet nodig had.

In het begin van deze week ben ik dan maar mijn "wintermantel" gaan ophalen en iedereen in Belgenlaand zal ook deze nu wel geloven, want ook nu heb ik de mantel zopas van de nieuwkuis uit zijn hoes gehaald, betaald en hem aangetrokken, en ik kan u verzekeren dat het deugd deed bij die twaalf graden en dat op 28 mei!

Wanneer het zo doorgaat zal ik nog eens naar de nieuwkuis moeten voor de winter begint!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 19:10 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 1 juni 2006

MODEL



EENS IETS ANDERS
SPECIAAL VOOR KA
OP ZOEK NAAR MODELLEN
VOOR HAAR TEKENWERK

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 18:57 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 1 juni 2006

LUIPAARDSPOOR




Beste blogvrienden,

Ook het minder goede weer kan soms zijn kansen hebben. Zo kom ik a.h.w. uit een filmzaal waar ik een natuurfilm met arenden en herten en poema's zag met vervaarlijke bergtoppen en ravijnen met harde regens (waar heb ik dat nog gezien, gevoeld?) maar waar ik de hete adem van de luipaard voelde terwijl de levens van twee kwetsbare mensen in elkaar verstrengeld raken ...

Een aangrijpende roman over liefde, vergeving en de kracht van natuur, dat alles lees je in :


"HET LUIPAARDSPOOR" van Adam Armstrong - 2000





Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 18:21 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 1 juni 2006

GEBED van de week


Aansluitened bij bedenkingen hieronder  vond ik dit toepasselijk gebed "tussen wind en regen",
gelezen in Kerk+Leven :






Nieuw leven, energie en kracht,
maanden hebben we erop gewacht.
Toch blijft in mij het wintergevoel:
kilte, duisternis, tranen zonder doel.
De zon verwarmet mijn buitenkant,
vanbinnen knijpt een ijskoude hand.
Af en toe laat ze me even gaan.
Ook in mij krijgt de lente dan weer vrije baan.

Toch wordt steeds weer het prille plantje gesmoord,
tot het niet meer kan
en alle kiemkracht is versmoord.
Ik wil niet dat het zover komt,
hoe diep ook de wond.
Verwarm, Heer, die ijskoude hand,
zodat ze zich ontspant.

Laat liefde de haat verschroeien,
dan kan ook in mij de lente weer bloeien.

S.T.

.... Maar nu ik het gebed hier nog eens overneem herken ik mijn leefwereld van een jaar terug en kom ik hoe dan ook weer terug bij mijn blogverhaal waar Liefde en Vriendschap het halen van haat zoals u me al eeder kon lezen. Kijk maar naar het gesmmorde plantje ... Ook al heeft dit gebed zo een afzonderlijke klank in deze dagen vol letterlijk wintergevoel  ....

Ik denk hier speciaal aan enkele blogvrienden aan wie ik hen hierbij sterkte toewens!



Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 17:55 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 1 juni 2006

31 MEI - HERFST



Wat zou een mens nog willen/kunnen bloggen?!
De mooie maand van mei ligt zopas achter ons en ik hoor op dit eigenste ogenblik dat er nog meer herfst voor de deur staat.

Nog niet zo lang geleden kroop iedereen zijn pen, in zijn blog om bloemen en lentegroeten door te sturen, pakten velen zoals ook ondergetekende de fiets om te genieten van de prachtige lentebloesems na zo een lange en strenge winter. Ook toen heb ik daarvan uitvoerig over geblogd alsof een nieuwe wereld openging, de fiestsroutes, de verbeterde condities, het terras waar ik mensen heb ontmoet, de bedevaarders ...ondertussen weten we wel beter ... en zijn we binnen gebleven, de fiets aan de haak wanneer je er niet echt door moest, terug de warme kleren aangetrokken en de verwarming weer hoger gezet.
En dit alles op 31 mei en de weken voordien, een maand waarvan men spreekt over hormonen en vlinders, van beitjes en bloemetjes, maar de voorbije maand niks daarvan.
Het is zelfs in blogland te bespeuren en zeker op de gezichten van de weinige passanten, als die er al zijn "door de wind, door de regen, dwars door alles heen".

Is het dan toch "goed weer" voor blogland zoals een gast schreef? Misschien, al gaven de warme lentedagen me heel wat meer inspiratie hier, ook na een vermoeide fietstocht, want de zon is zo vol energie ...
Of zullen we straks klagen over de komende (?) hittegolven?

Het beste wat me dan in deze druilerige dagen is overkomen was een gastronomisch etentje, waar we nu eigenlijk zouden moeten  genieten van barbecue of toch een lekkere koude schotel.

Niet dat ik klaag, maar gewoontegetrouw maak ik een balans op ven elke voorbije maand, en ik wil dan toch niet vergeten dat het begin van de maand MEI zo warme en aangenaam was.

HOOP doet leven ... zomaar.

Liefs en groeten,

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:38 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 30 mei 2006

WEEKOVERZICHT



Beste blogvrienden,
Geachte bezoeker,

Het is inderdaad al een tijd terug dat ik iets van me liet horen via dit medium. Ik wil me dan ook verontschuldigen bij diegenen die tevergeefs gezocht hebben naar een update van mijn blog.
Maar te lang hier wegblijven is ook niet goed heb ik al gemerkt.

Komt het door het aanhoudend slechte weer waarvoor ik ondertussen een nieuwe term gehoord heb over een ziektetoestand die zou toe te schrijven zijn aan een lange winter en veel te weinig zon, of zit er ook het voorbije lange Hemelvaartsweekend in? Hoe dan ook ik kijk even terug naar enkele zaken om aansluiting te vinden naar morgen. Ondertussen DANK voor zij die me een mailtje stuurden of een bericht plaatsten op mijn blog al is het me daar niet direct om te doen.

Ik verzamel hier enkele boterbriefjes te beginnen met die twee oudere dames die ik zag in een supermarkt die hun ogen niet konden geloven bij de kassa wanneer ze naar hun geldbeugel grepen in hun handtas en moesten vaststellen dat alles was "verdwenen".  Een moment van verstrooidheid bij het uitzoeken naar een artikel dat vor "de dader(s)" de gelegenheid was de dames te beroven van geld en papieren. Ik zie hun verslagenheid nog tot op heden. Ze waren gekomen om een paar flessen water en wat fruit en konden enkel nog met enkele euromunten betalen ...  Het heeft me bijna de ganse dag bezig gehouden.
Van de ene oudere dame naar de andere, de overlevende van de gaskamers, die voor een deel commentaar leverde bij de rechtsreekse uitzending over het pausbezoek aan Polen via de Duitse televisie en haar commentaar besloot dat, toen en nu, alles begonnen is met HAAT en haar eerste woorden wanneer ze zich bevrijd voelde "NIE WIEDER", woorden die we al zo vaak hebben gehoord en toch gaat het door.

"We zijn allemaal in de eerste plaats MENS, en dan jood, christen, homofiel, turk, ... en moeten dan ook allemaal ALS MENS bestempeld worden" waren haar woorden.
Ik sluit me hier persoonlijk graag bij aan, zeker in ons woelig landje NU!

Op de vraag die ook al duizenden keren gesteld was over alle religies heen naar WAAR WAS GOD ? had de dame in kwestie een wedervraag : WAAR WAS DE MENS in deze gruwel?!
Waar is DE MENS in IRAK en in al die andere oorlogstoestanden!

Nog even doorgaan over de integrale reportage die ik gevolgd heb via tv, is het feit dat wellicht nog nooit zo uitgebreid en in close-up de uitroeiïngskampen gefilmd werden, ook in de gevangeniscel van priester Kolbe ... om stil te worden.
Wat me van dat alles bijzonder heeft getroffen was het slotgebed door zowel Joden, Christenen, Romazigeuners, Orthodoxe priesters en anglicanen waar ineens een GROTE REGENBOOG verscheen  boven de kampen, vertrekkend van op de kop van de wachttoren, ergens nar de hemel .... Mooiste teken van VERZOENING werd gecomentarieerd.

Ook ik voelde het zo aan, in elk geval zeer bijzonder en buitengewoon uitzonderlijk.

Wie iets wil nalezen over het gebedsmoment kan even gaan zien naar de psalmen 122 en 144 die onder meer werden gebruikt, zeker treffend op déze plaats, maar uiteindelijk was die slotdag één grote roep, meestal in alle stilte naar LIEFDE!

... en zo ben ik mijn boterbriefjes vergeten, zal voor een volgende keer zijn

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 20:24 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 26 mei 2006

SLUIT VRIENDSCHAP








VAN MIJN PETEKIND

Sluit vriendschap met de bomen
sluit vriendschap met de wind
sluit vriendschap met de bloemen
die je op de wereld vindt
 
Sluit vriendschap met de wolken
sluit vriendschap met de maan
sluit vriendschap met de sterren
die aan de hemel staan
 
Sluit vriendschap met de golven
de zee met eb en vloed
maar vooral met alle mensen
die je op je weg ontmoet
 
Ward


Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 02:09 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 26 mei 2006

WENSEN VOOR JOU


Na een etentje moest ik wel toegeven dat het leven toch mooi kan zijn in gewone dingen met gewone mensen na 25 jaar oprechte vriendschap en genegenheid, vandaar op dit late uur deze :



More Than Wishes

I wish you...

more sunshine than shadows,
more comfort than trouble
or pain, more grace than
greed, more gratitude
than need, more days filled
with rainbows than rain.


I wish you...

more joy than money can buy,
more love than your heart
can hold, more laughter
than tears, more courage
than fears, more memories
than silver or gold.


I wish you...

more birthdays than presents,
more church than a place
Sunday morn, more hellos
than good-byes, more blue
than gray skies,

more reasons than whys
you were born.




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 01:57 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 25 mei 2006

JIJ BENT BIJZONDER



Jij bent bijzonder.....



 
JIJ bent bijzonder
als je gewoon bent,
als je ijdel bent,
als je boos bent,
als je liefdevol bent,
als je verdrietig bent.....
 
JIJ bent bijzonder
omdat altijd blijkt
dat je iets op JOUW wijze
doet....
 
Méer dan bijzonder
kun je toch niet zijn?'! ...
 
Wat wens je nog meer als je beseft
dat JIJ al bijzonder bent?!




Heel speciaal omdat JIJ zo bijzonder bent voor MIJ !
zeker wanneer jij je herkent in bovenstaande,


 geplukt uit één of ander mooi waarachtig blog

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 15:30 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 24 mei 2006

Hemelvaart


Emmaüs




"Heer, blijf bij ons, de zon gaat onder."
Wij boden dan het avondbrood
de vreemde man, die langs de baan
met ons was meegegaan.
En wijl Hij, 't zegenend, de ogen sloot,
gebeurde het: zijn aangezicht
verklaarde in een Hemels licht,
waarin Hij plotseling verdween ...
Dit was het wonder.
Wij stonden weer alleen,
doch vouwden blij onz' handen.
Het  was alsof Hij door ons heen verdween
en 't licht in ons is blijven branden.
"Blijf zo in ons, o Heer, de zon gaat onder!"


Felix Timmermans, Adagio

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 21:22 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 23 mei 2006

GASTVRIJHEID


Blogvrienden,

Misschien juist in deze tijden nog eens extra aandacht geven aan onze GASTVRIJHEID, voor christenen, maar ook voor anderen van zo groot belang, zowel de materiële gastvrijeheid, je huis openen, als de psychologische gastvrijheid, je hart, je geweten en je geest openen voor anderen.
Voor kinderen is het van wezenlijk belang te zien dat hun ouders gastvrije mensen zijn.

De deur openen voor anderen is fundamenteel voor elke christelijke gemeenschap.
Anderen aanvaarden, deuren en ramen openen om iets van je warmmenselijkheid te delen met deze koude wereld ....
We zouden moeten geloven dat in elke jongere, in elke man of vrouw die in verdriet of wanhoop leeft, Jezus zelf voor onze deur staat. En je zult zien hoe elke bezoeker, ZELFS HIJ DIE JE NIET HEBT UITGENODIGD of die GEEN HEILIGE, de sfeer verandert.

In de voorbije weken hebben we allemaal kunnen ervaren tot diep vanbinnen dat we geroepen zijn DEUREN TE OPENEN naar wie dan ook, zelfs letterlijk! Maar vooral openstaan voor ELK-ANDER.

Wanneer we deze tekenen kunnen zien, verwanten vinden om elkaar te dragen in deze Goddelijke uitnodiging, dan zal JOE en de andere slachtoffers van racisme NIET voor niets gestorven zijn!

Dan kunnen droefheid en ontmoediging omgekeerd worden. Dan worden deze tekenen van verbondenheid, de duizenden mensen, dingen en gebeurtenissen van gisteren wegwijzers zijn naar een wereld die God heeft gewild, wegwijzers naar Hem, maar daar is geloof voor nodig! EN daadkracht. Spreken OVER liefde is niet voldoende, maar HANDELEN IN GASTVRIJHEID.

Velen onder jullie hebben jaren terug geijverd voor "GASTARBEIDERS ZIJN GEEN LASTARBEIDERS"; Ik herinner me zelf nog de bandmontages, de spreekbeurten en verhandelingen, de zelfklevers en raamaffiches!

HEBBEN WE DAN ZO EEN OMMEZWAAI GEMAAKT IN EEN PAAR DECENNIA?!

GOOI OPEN DIE DEUREN - HOU VEEL VAN ELKAAR!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 12:01 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 23 mei 2006

GENIET van het leven


 
In plaats van ons te verzuipen in al deze fatalistische gedachten, kunnen we het beter van de positieve kant bezien. Geniet van het leven! Als het dan toch ooit gedaan zal zijn, kunnen we er nu maar beter van profiteren, en proberen het "einde der tijden" in de mate van het mogelijke uit te stellen. Stop met uzelf op te sluiten in nutteloze voorgekauwde regels, want het leven is zo complex dat elke poging om het eenvoudiger te maken, het enkel nog complexer maakt. Er zijn echter wel richtlijnen die nodig zijn voor een aangenaam bestaan voor iedereen. Als u respect en begrip toont voor elkaar, u zal respect en begrip terugkrijgen. Als u haat en onbegrip toont, zal u haat en onbegrip terugkrijgen. Maak het beste van uw leven, maar niet ten koste van anderen. Gebruik uw verstand wat meer in plaats van enkel uw kennis, en laat u niet misleiden door uw gevoelens. Want die kunnen juist zijn, maar ook totaal verkeerd.
Meer dan dit kan ik u niet meegeven. U heeft uw leven in uw eigen handen, doe er dan ook zélf iets mee in plaats van u te laten besturen door anderen.
<!-%/HTML-TW>
 
ergens gelezen ....
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:02 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 22 mei 2006

AFSCHEID VAN JOERI

Besste blogvrienden,

zoals eerder beloofd tracht ik hier het afscheid weer te geven van iemand die maanden met botkanker heeft geleefd zonder het me ooit met zoveel woorden te vertellen. Hij heeft het gedaan in een chat om me niet meer hoeven te zien en pas op het einde van dit gesprek is mijn frank gevallen.
Juist daarom dit gesprek bewaard in mij documenten.

Uit respect laat ik het verhaal dan zoals het aan me werd gericht zonder franjes, misschien zo aangrijpend ook 2 jaar later ...
Een bijzonder pijnlijk afscheid en toch ook zo troostend.

HET LAATSTE WAT HIJ VROEG VAN ME DAT HIJ FIER MOCHT ZIJN OVER MIJN GAAN EN STAAN.

 

martin zegt:

ben je daar vriend

martin zegt:

kan best dat je met andere zaken bezig bent

Joeri zegt:

Inderdaad ik heb ook al eens wat anders aan mijn hoofd, maar net om dat te vergeten, te verdringen ben ik online gekomen. Al lukt het me momenteel niet zo goed om het probleem los te laten

martin zegt:

over welk probleem heb je het, vriend?

Joeri zegt:

 het is nogal gecompliceerd

Joeri zegt:

zo zit ik in elkaar zou het beste antwoord ziijn

maar ja als je het daar mee moet stellen zal je ook niet veel wijzer geworden zijn

Joeri zegt:

al is het voor mij met die zin meer dan duidelijk

martin zegt:

ja, bedankt alvast

je bent in elk geval veel opener geworden

martin zegt:

hebt blijkbaar stapsgewijs vertrouwen gekregen in mij

Joeri zegt:

en dat is nu langzaam een probleem aan het worden

Joeri zegt:

ik heb het niet meer in de hand

verlies de controle

Joeri zegt:

ja zo ben ik

sorry

martin zegt:

en dit in zeer moeilijke tijden voor jou

martin zegt:

welke controle verlies je dan?

martin zegt:

controle over jezelf?

martin zegt:

je gevoelens?

martin zegt:

laat je het niet langer toe verliefd te worden zoals rond valentijn?

Joeri zegt:

ja weeral zo'n moeilijk te beantwoorden vraag

Joeri zegt:

zoiets ja

Joeri zegt:

ik zit ook met de vraag of ik de andere verliefd kan laten worden op mij

martin zegt:

je moet de liefde toelaten

elke vorm van sympathei en genegenheid

martin zegt:

en dat is niet gemakkelijk en zeker niet risicoloos

martin zegt:

maaar aan de andere kant waren we elkaar al lang kwijt, zaten we zelfs hier en nu niet

martin zegt:

alles begint bij vriendschap

bij vertrouwen dat niet geschaad wordt

martin zegt:

je kon er zelfs terecht met een woordloze vraag van jou kant

Joeri zegt:

zo is dat en ik heb niet meer dan 1 minuut

martin zegt:

en eindelijk kon je er in alle openheid over praten

Joeri zegt:

inderdaad ik kon praten over en wist toen nog niet wat ik nu weet

martin zegt:

maar precies dat bracht ons nader, daarom nog niet samen

Joeri zegt:

voor mij is het mislopen van onze afspraak  op dit moment een teken van hierboven

Joeri zegt:

zo van stop er mee

Joeri zegt:

hou martin niet langer aan het lijntje

Joeri zegt:

laat martin zijn leven leiden

martin zegt:

dat heb je dan ook zo geschreven

Joeri zegt:

jouw weg loopt elders

martin zegt:

en dat heb ik nog bewaard

maar aub kruip eens uit dat hokje laat ons die weg samen gaan

Joeri zegt:

dat mag ik niet

Joeri zegt:

echt niet

Joeri zegt:

ik zou wel willen maar het mag niet

martin zegt:

wat mag niet?

Joeri zegt:

jou verdriet doen

Joeri zegt:

nog meer dan er hier een punt proberen achter te zetten

martin zegt:

mij verdriet doen

Joeri zegt:

jou een andere kant doen opkijken

martin zegt:

IK HEB AL ZWAARDERE LASTEN GEDRAGEN

Joeri zegt:

net daarom

jij hebt je deel al gehad meer zelfs

martin zegt:

jongen, je hebt vooral vanavond een goed gesprek nodig

Joeri zegt:

ik kan jou nog zwaardere lasten besparen en ben dus genoodzaakt dat ook te doen

Joeri zegt:

je begrijpt het niet martin

martin zegt:

denk niet onmiddellijk aan een relatie

Joeri zegt:

daar is zelf geen tijd meer voor

martin zegt:

maar aan een deur die voor je open staat

martin zegt:

aan ECHTE vriendschap, 

geborgenheid

Joeri zegt:

en die wil ik niet binnengaan

martin zegt:

ik heb  het je via gebeden, teksten, foto's allemaal laten weten

Joeri zegt:

jij geeft en zal niets ontvangen

Joeri zegt:

en dat wil ik niet 

echt niet

martin zegt:

omdat ik het de moeite waard vind

martin zegt:

een stuk roeping, vriend

Joeri zegt:

ik zal dan ook binnenkort dit e-mail adres laten schappen

martin zegt:

nee, niet doen

want dan verlies ik jou

martin zegt:

denk daar aan, Joeri

Joeri zegt:

als ik het niet doe dan doen anderen het binnenkort wel voor mij

martin zegt:

zo zwartgallig

Joeri zegt:

dat is het hem nu net je verliest me toch

Joeri zegt:

nee realistisch martin

Joeri zegt:

het einde is nabij

Joeri zegt:

medisch gezien dan he

martin zegt:

hoe bedoel je?

Joeri zegt:

ik ben terminaal

martin zegt:

een heel klein woordje uitleg

Joeri zegt:

ik ben stervende

martin zegt:

terminaal als gevolg van ???

martin zegt:

de breuken en verdere gevolgen?

martin zegt:

ik heb nog een vriend die het eind van het jaar niet meer haalt

Joeri zegt:

je weet inderdaad nog van mijn bedrijfsongeval

met revalidatie als gevolg

Joeri zegt:

dat leed leek geleden

Joeri zegt:

tot men plots botkanker vaststelde

martin zegt:

juist dan moeten we elkaar nabij zijn

Joeri zegt:

en daar begon het einde van mijn revalidatie

Joeri zegt:

ik heb de strijd verloren

martin zegt:

ik word er stil van

Joeri zegt:

het is een mooi voorstel martin

martin zegt:

maar ben blij dat je het neergeschreven hebt

Joeri zegt:

maar ik kan het niet meer opbrengen

martin zegt:

ik zal je wat vertellen

Joeri zegt:

ik zal je er eeuwig dankbaar voor zijn

martin zegt:

jaren terug had ik een goede vriend

Joeri zegt:

maar wil nogmaals mijn verontschuldigingen aanbieden

Joeri zegt:

ja ik had vroeger open kaart moeten spelen

martin zegt:

die ook aan botkanker overlden is

Joeri zegt:

dan had onze breuk minder hard voor je geweest

martin zegt:

Joeri, ik zou je nu eigenlijk willen horen

Joeri zegt:

maar ergens was er hoop

en daar krik je je aan op

martin zegt:

maar ER IS NOG GEEN BREUK

Joeri zegt:

die wil ik bewust maken

Joeri zegt:

vandaar dat ik vrees dat dit het moment van de waarheid is

martin zegt:

doe dat niet jongen, nu nog niet

Joeri zegt:

wanneer ik zo erg onder de verdoving zit dat ik het maar half besef dan

Joeri zegt:

nee dat is niet zoals ik het wil

Joeri zegt:

sorry

wat ben ik egoistisch

martin zegt:

ik heb van die vriend toen, wanneer het einde in zicht was een persoonlijke brief gekregen waarin hij neerschreef te willen sterven

Joeri zegt:

volgende maand wanneer typen niet meer gaat

Joeri zegt:

nee dank je

martin zegt:

ik heb hem bezocht tot enkele dagen voor zijn afscheid

Joeri zegt:

ik wil alleen sterven

martin zegt:

ik zeg niet dat jij dat ook moet doen

Joeri zegt:

ik wil niemand zien

martin zegt:

hoe lang weet je dat al?

Joeri zegt:

ze geven je hoop martin

Joeri zegt:

en verplaatsen altijd dat definitief is gedaan uit

Joeri zegt:

gelukkig hoor want ik had al lang niet meer de moed opgebracht om er tegen te vechten

Joeri zegt:

om nog zieker te zijn dan ziek

martin zegt:

al die tijd heb je dat voor mij verzwegen, gespaard

en dan nog zeg je dat je geen vriend bent voor mij

Joeri zegt:

nee dat ben ik ook niet

martin zegt:

nu begrijp ik waarom je vroeg naar dat gebed en die tekst

Joeri zegt:

want anders had ik het je al gezegd

had ik het met je gedeeld

martin zegt:

Joeri, zelfs ik  .....

Joeri zegt:

en toch is het anders

Joeri zegt:

jij moet er nog mee verder

Joeri zegt:

ik niet

martin zegt:

ik begrijp je frustratie en alles wat je nu kwetst

Joeri zegt:

het stopt

martin zegt:

je mag het aan me kwijt

martin zegt:

dag en nacht

Joeri zegt:

nee dat is reeds over

Joeri zegt:

ik ben dan wel boos maar anders boos dan jij bedoelt denk ik

Joeri zegt:

ja ik denk de laatste tijd veel

martin zegt:

ik weet dat het anders is, maar iets dat iemand persoonlijk diep treft, werk, gezondheid, famlie, daar loop je niet mee te koop

martin zegt:

ik begrijp je boosheid

Joeri zegt:

alsof ze opeens meer in hun mars hebben dan ik voor mogelijk hield

Joeri zegt:

die grijze hersencellen

martin zegt:

je zegt dat ik sympathiek en zo ben, maar ik ben al mijn ganse leven begeleider geweest ahw van mensen in nood en lijden

Joeri zegt:

ik heb zo'n spijt martin

martin zegt:

vandaar komen er inderdaad velen op me af

Joeri zegt:

weet je martin ik wou dat ik ook zo was

Joeri zegt:

de tijd die me nog rest een luisterend oor zijn

martin zegt:

doe dat vriend voor zover het in je mogelijkheden ligt

martin zegt:

het is het mooiste wat je kan doen

Joeri zegt:

en weet je waar ik naar uitkijk

martin zegt:

Joeri, ik herlees in stilte wat je schrijft

Joeri zegt:

om iemands persoonlijke engel in nood te worden

Joeri zegt:

maar dat strookt niet echt met mijn geloof

martin zegt:

dat ben je een beetje voor mij geweest, vriend

Joeri zegt:

graag gedaan

martin zegt:

en wie weet welke taak je wordt toebedeeld!

martin zegt:

echt waar

Joeri zegt:

al bedoelde ik wel na mijn aardse bestaan

martin zegt:

Joeri, pas enkele maanden hebben we elkaar leren kennen, en nu zo intens in elkaar verstrengeld

martin zegt:

dat zou pas heel mooi zijn JIJ MIJN ENGEL

Joeri zegt:

misschien word ik wel even cupido en bezorg ik je iemand om te koesteren en gekoesterd te worden,

martin zegt:

dan heb je nog veel jaren voor mij te gaan

Joeri zegt:

laat on het hopen martin

martin zegt:

Hoe langer we hier spreken, hoe moeilijker de woorden, maar vooral hoe intenser ik mijn hart voel

martin zegt:

voor jou, met jou

martin zegt:

hier en nu kan ik enkel tijd geven aan U

martin zegt:

en ik hoop en bid dat dit gesprek je deugd doet

martin zegt:

al had je wellicht niet gedacht zo uit te wijden

martin zegt:

ben je er nog, mijn vriend?

 

 

Joeri zegt:

Geef je me nog een minuutje respijt

martin zegt:

zeker

twee ook


Joeri zegt:

nemen we bij deze dan afscheid

Joeri zegt:

het ga je goed martin

Joeri zegt:

en als het kan geef ik je een duwtje in de goede richting

martin zegt:

hoe bedoel je afscheid bij deze?

Joeri zegt:

tot laters gins bij ons alles vader

martin zegt:

zijn dit je laatste woorden aan mij?

Joeri zegt:

sterkte Martin

martin zegt:

halverwege deze chat had u zich lichtjes herpakt

Joeri zegt:

maak er het beste van zoals voorheen

martin zegt:

de tranen staan me in de ogen

Joeri zegt:

zie je wel ik doe je verdriet

wat voor een vriend ben ik dan geweest

Joeri zegt:

eentje die klaagt en zaagt

martin zegt:

tranen omdat je nu en hier al afscheid wenst te nemen

Joeri zegt:

het ga je goed Martin en 'k wens je alle voorspoed toe

martin zegt:

ik dank je voor je wensen


EN DAT WAS HET LAATSTE ...

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 12:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 21 mei 2006

dood doet leven

Met de dood voor ogen in zijn strijd tegen kanker waar hij het nooit over had tot in de laatste week voor het mailingafscheid kreeg ik deze boodschap met de uitdrukkelijke wens dat hij een engel mocht zijn  voor mij, ondanks zijn pijn en het afscheid waar hij het pas uitdrukkelijk aan mij bevestigde even voor zijn overlijden.
In zo een sereniteit nog de moed hebben me zijn engel te mogen zijn en de vraag dat hij vooral FIER zou mogen zijn over mijn doen en laten grijpt me nu nog aan.
Misschien laat ik hier eerstdaags enkele citaten van hem achter, veel te vroeg gestorven en nog zo op zoek naar zijn levensdoel.

Hij was er echter klaar voor zonder jammerkachten, ik helemaal niet.
Joeri, dank voor je vriendschap!

OPGEDRAGEN AAN JOERI :

Ik gun je...


Ik gun je elke dag een engel,
die voor je zorgt wanneer het niet
zal gaan zoals je graag zou willen
en je geen enkel lichtpunt ziet.
Ik gun je zonnige gedachten
die iets verzachten van je strijd,
gestreden in de lange nachten
van bange zorg en eenzaamheid.

Ik gun je alle mooie dingen,
die ieder mens zo dolgraag wil
en dat je in de trieste dagen
toch even blij kunt zijn en stil.
Ik gun je dat een golf van warmte
vanuit mijn hart in 't jouwe stroomt
en dat er wonderen gebeuren,
zoals je ze alleen maar droomt.

Ik gun je elke dag een engel,
die steeds tot helpen is bereid,
een engel met een hart vol liefde,
die met je strijdt en met je lijdt.
Ik gun je dat vanuit de hoge
een stille kracht jouw pijnen stilt
en dat je zegt:"Ik ben vandaag weer
als door een wonder opgetild!"

Frits Deubel

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 03:55 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 21 mei 2006

MIJN DIEPSTE DIEP

Jij die in mij woont

Jij die in mij woont met de kracht als van een opspuitende bronwel, vol sprankelend, leven gevend water. Ik heb het - tot mijn schade en schande - klaar gekregen (wie laat nu het meest vrij?) om jaar na jaar stenen te verzamelen en daarmee die bronwel in mij te begraven onder puin en gruis en eigen drukdoenerij.

Ik moet Jou weer opgraven in mij, opdelven in mijn diepste diep, het schilderijtje van mijn wezen, mijn gelaat grondig laten restaureren van jarenlang vuil. Jij hebt er Jouw gezicht in uitgetekend, daar waar Jij verblijf houdt, diep in mij. Wanneer krijg jij het klaar om Jouw beeltenis in mijn wezen weer van blijdschap te laten stralen in dat verfrissend, opspattend bronwater, daar diep, heel diep in mij verborgen?

Kom, trek me naar binnen, blijf kloppen aan de poort want ook mijn oren zijn doof geworden, blijf schijnen in de nacht want de blindheid van mijn ogen is bijna totaal.

Kom, delf op mijn ware gelaat, maak mij mooi, maak van mij Jouw liefste mens, ik kan niet meer zonder Jou, Jij die woont in mij, opborrelende Minne - kracht wassend water dat leven doet. Kom, leef je uit in mij.

Ruusbroec

MET ZEER VEEL DANK AAN VLINDERKE OMDAT IK ER ME VOLLEDIG IN HERKEN EN EEN BOODSCHAP VOOR VELEN DIE HET NIET  MEER GEZEGD KRIJGEN!

Moet je eens die blog bewandelen!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 02:03 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 21 mei 2006

MOSLATEN

OM LOS TE KUNNEN LATEN IS LIEFDE NODIG

Los laten betekent niet dat 't me niet meer uitmaakt,
het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.

Los laten betekent niet dat ik 'm smeer,
het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen.

Los laten is niet het onmogelijk maken,
maar het toestaan om te leren van menselijke consequenties.

Los laten is machteloosheid toegeven,
Het geen betekent dat ik het resultaat niet in de hand heb.

Los laten is niet proberen om 'n ander te veranderen of de schuld te geven,
het is jezelf zo goed mogelijk maken.

Los laten is niet zorgen voor,
maar geven om.

' Los laten is niet oordelen,
maar de ander toestaan mens te zijn.

Los laten is niet in het middelpunt staan en alles beheersen,
maar 't anderen mogelijk maken hun eigen lot te bepalen.

Los laten is niet anderen tegen zichzelf beschermen,
het is 'n ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien.

Los laten is niet ontkennen,
maar accepteren.

Los laten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals die komt en er mezelf gelukkig mee te prijzen.

Los laten is niet anderen kritiseren of reguleren,
maar proberen te worden wat ik droom, te kunnen zijn.

Los laten is niet spijt hebben van het verleden,
maar groeien en leven voor de toekomst.

Los laten is minder vrezen en meer beminnen.

MET DANK AAN VLINDERKE!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 01:48 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 20 mei 2006

Competentiecentrum


Geachte,

Het is al een hele tijd dat ik me serieus erger wanneer ik een gebouw voorbijloop met in grote letters "COMPETENTIECENTRUM"  bovenaan. ... Wat lager een bordje "vdab". Moet dat zo nodig, dat woord "competentiecentrum"; in elk geval geen uitnodigende naam?!

Deze morgen moest ik weer ens slikken wanneer ik hoorde dat een soortgelijk "centrum" werd geopend. Niet dat ik afkerig zou staan van deze centra waar steeds meer herscholing, bijscholing en levenslang leren een nieuwe en grotere rol gaan spelen in onze moderne samenleving., maar moet het nu echt met een woord als "vompetentiecentrum"?

Waarom niet  CONCURRENTIECENTRUM? Want wat is COMPETENT?! En vooral door wie en hoe wordt er gescoord. Ik kan er nog inkomen wanneer iemand nieuw is in de arbeidswereld maar eens jarenlange ervaring in zelfde werkomgeving ... Dan zal me al langer weten in  wat je al dan niet competent bent, dan zullen anderen je al lang bijgestuurd hebben. Enfin, hier ga ik misschien afwijken al zal me menigeen wel begrijpen.

Stap maar eens zo een gebouw binnen waar je competentie getest moet worden, al spreek ik niet uit eigen ervaring, maar na een loopbaan van ondertussen 30 jaar met  alles wat ik zie gebeuren om me heen om elkaar de pas af te snijden, een boom te vellen of een een geknakt riet te breken, kan ik me wel wat voorstellen bij een "competentiecentrum".  Zo iets van maandenlange psychologische tests bijvoorbeeld, zelfs binnen het eigen huis om dan een neutraal schrijven te ontvangen dat je niet voldoet, ik zeg zo maar iets.

Waar is het MENSELIJKE van zo een competentiecentrum?
Ik heb ze al vaak gezien, de mensen die tijdens een pauze aan de deur van dat centrum, haast uitdrukkingsloos een cigaret opsteken, troosteloos uitkijkend, wachtend op een volgende test in het besef dat ze werden opgeroepen omdat ook psychologen er hun werk hebben of ben ik er nu even over? Kan ....

Het moet echter zeer pijnlijk zijn wanneer werkzoekenden zich daar moeten aanmelden bij zo een centrum, .... een "CENTRUM", mensen! En dan nog COMPETENTIE-centrum alsof je in je voorbije loopbaan nog alles moet bewijzen.
Ik denk hier in het bijzonder aan de zovelen die door welke omstandigheden dan ook niet langer COMPETENT kunnen zijn omdat ze niet langer kunnen FUNCTIONEREN hetzij door ziekte, famliliale omstandigheden ... Zonder nog te spreken over allen die, zelfs met een handicap, met zachte dwang naar zo een centrum gedreven worden bij de uitwerking van het generatiepact. Heel concreet denk ik hier en nu aan een jongere die getraumatiseerd door zijn jonge verleden echt niets meer aankan waardoor hij nog normaal kan functioneren. Nog zo een competentietest is voor die gast een doodsteek bij de andere messteken, ook al wil hij zo graag werken. Ik denk meteen ook aan een ander die door relationele problemen het normale arbeidscircuit moest verlaten en nu naar HET competetentiecentrum moet op latere leeeftijd waar hij uitgeperst wordt als een citroen om dan te laten vaststellen dat hij eigenlijk beter terug op ziekenkas zou blijven.

Waarde lezer, het lag niet in mijn bedoeling zo ver uit te wijden, maar hoe langer ik de mensen aan me zien voorbijkomen, besef ik dat het VRESELIJKE woord COMPETENTIECENTUM best zo vlug mogelijk mag geschrapt worden en vervangen door een ander ook al zal het inhoudelijk wellicht niets bijdragen tot een beter klimaat, tenzij dat de betrokken persoon er niet dagelijks moet mee geconfronteerd worden wanneer hij daar voorbijrijdt!
.
Het woord alleen al, zonder de gemaakte bedenkingen, zegt heel veel over hoe we met elkaar omgaan in deze harde wereld waar alles nog enkel draait om geld en gewin!
Je zal maar in het geval zijn dat deze grote logo je TOESCHREEUWT alsof je niet meer tot de arbeidswereld behoort zoals elders omschreven!

Ja, inderdaad, misschien eens iets anders dan de recente teksten die ik publiceerde, maar zeker even oprecht en heel bewust geschreven .... wat de score ook mag wezen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:55 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 19 mei 2006


Blogvrienden en passanten,

geheel in de lijn van wat ik betracht over te brengen via mijn blog las ik over de middag deze tekst in Kerk+Leven van 17 mei 2006. Ik wil deze passage uit een interview met mevrouw Marcia De Wachter dan ook met jullie meelezen omwille van de duidelijkheid waarmee ze ons SLEUTELS TOT EIGEN GELUK en zo tot GELUK VAN ANDEREN aanreikt.

"Zijn zelfontplooiing en erkenning voorwaarden om gelukkig te zijn?

Er zijn vijf sleutels om je goed te voelen in je vel. Eén: zorg dat je er goed uit ziet. Zie eruit alsof je je goed voelt en voel je alsof je er goed uit ziet. Schoonheid is de spiegel van levensmomenten als vreugde, verdriet en liefde. Het begint diep in je en is de spiegel van je harmonie, je energie, je enthousiasme.

Twee: zorg dat je je ziel voedt. Persoonlijk kan ik me geen leven inbeelden zonder spiritueel welzijn, zonder innerlijke band met het leven of zonder besef dat je deel bent van een groter geheel.
Wie een spiritueel leven leidt, wordt daardoor gesteund in goede en slechte tijden. Je moet daarvoor tijd maken, niet alleen wanneer het slecht gaat. Het geeft je een innerlijke kracht, noem het levenssap. Ik doe dat door gebed, meditatie en yoga. Telkens wanneer ik nu en dan naar de mis ga, kom ik er geïnspireerd uit.
 
Maar ik heb voor mezelf ook techniekjes ontwikkeld om tot inkeer te komen. Zo heb ik een acroniem opgesteld dat ik dagelijks herhaal, botchjan, luidt het. Het staat voor: geen Boosheid, geen Ontgoocheling, Onwetendheid of Ongenoegen, geen Trots, geen Chagrijn, geen Jaloersheid, geen Angst, niet Natrappen. Eigenlijk komt het neer op de evangelische richtlijn ‘Behandel de andere zoals je zelf wil behandeld worden’. Door hier dagelijks bij stil te staan, zit het voortdurend in mijn bewustzijn.

Drie: eet gezond, sport regelmatig, neem voldoende rust, kortom, eer je lichaam. Ook dat is een element om gelukkig en in evenwicht te zijn.

Vier: ontdek je wijsheid. Vooral vrouwen zouden dat meer moeten doen. Vaak hebben ze een gebrek aan zelfvertrouwen. Wijsheid is iets wat je langzaam opbouwt door ouder te worden. Je hebt dan meer humor, meer medeleven, meer geduld.
Ik kan iedereen aanraden om te lezen, schrijven, reizen en zijn verborgen talenten te ontdekken.(laatste heb ikzelf mogen ervaren o.a. door oefenen in seniorennet en combinatie van lezen en schrijven - maarten).
 
En vijf: voel jezelf verbonden met de anderen. Dat is een bron van voortdurend geluk. In Japan worden vrouwen het oudst. Zelf zeggen ze dat dit aan hun yuimara ligt. Letterlijk betekent dat ‘cirkel’.

Erbij horen, belangrijk zijn voor je omgeving, je familie, je netwerk. Dat is vitaal om je goed te voelen.

Je ziet, zelfontplooiing is voor mij dus maar een deel van het geluk. Het draagt er maar toe bij in de mate dat je ze kan inzetten voor anderen."


Deze bedenkingen, blogvrienden, vond ik meer dan de moeite ze met jullie te delen omdat ik er ook mezelf voor een groot stuk in herken maar er nog dagelijks moet aan werken.
Misschien een mooigetuigenis voor iuedereen nu het weekend voor de deur staat.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 16:03 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 18 mei 2006

tussendoortje

voor de fotoliefhebbers
met ondertussen een groet aan Poke en Peter, aan Ka
en Yvette, en aan al de trouwe bezoekers
waarvan ik hun naam niet ken
maar ondertussen deel ziijn gaan
 uitmaken van mijn blogwereld die soms een echte wereld werd.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 15:53 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 17 mei 2006

HOE JEZELF GELUKKIG MAKEN


1. ZOEK EEN DOEL
2. ALTIJD BLIJVEN LACHEN
3. DEEL VREUGDE MET ANDEREN
4. WEES BEHULPZAAM
5. BLIJF KINDS
6. GA MET IEDEREEN OM
7. GEVOEL VOOR HUMOR HOUDEN
8. WEES KALM ONDER ALLE OMSTANDIGHEDEN
9. VERGEEF ELKAAR
10. MAAK GOEIE VRIENDEN
11. WERK IN EEN TEAM
12. WEES EEN FAMILIEMENS
13. WEES TROTS OP JEZELF
14. RESPECTEER DE ZWAKKEN
15. STEL JEZELF TEVRDEN
16. AF EN TOE EENS WERKEN
17. WEES MOEDIG
18. DENK NIET ALTIJD AAN GELD

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:13 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 17 mei 2006

Kijk omhoog

Beste blogvrienden,

Wanneer ik de uitzendingen volgde naar weer eens één van de beste nummers van de Lage Landen, dan trof me de tekst ineens meer dan vroeger, niet zozeer uit nostalgie maar omwille van de "boodschap" : KIJK OMHOOG!

Dat kan een mens maar terug meezingen wanneer hij veel heeft losgelaten ...

Laat ons nog eens samen meebeluisteren en mee neuriën of zingen misschien.



Sammy

 

Sammy loop niet zo gebogen
Denk je dat ze je niet mogen
Waarom loop je zo gebogen Sammy met je ogen Sammy op de vlucht
Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy want daar is de blauwe lucht

Sammy loop niet zo verlegen
Zo verlegen door de regen
Waarom loop je zo verlegen Sammy door de stegen Sammy van de stad
Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy want dan wor-je lekker nat

Sammy, kromme kromme Sammy
Dag Sammy, domme domme Sammy
Kijkt niet om zich heen
Doet alles alleen
En vindt de wereld heel gemeen

Sammy wil bij niemand horen
Zich door niets laten verstoren
Toch voelt hij zich soms verloren Sammy hoge toren Sammy kan 't niet aan
Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy, want daarboven lacht de maan

Sammy wil met niemand praten
Maar toch voelt hij zich verlaten
Waarom voel je je verlaten Sammy op de straten Sammy van de stad
Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy, want dan wor-je lekker nat

Sammy, kromme kromme Sammy
Dag Sammy, domme domme Sammy
Kijkt niet om zich heen
Doet alles alleen
En vindt de wereld heel gemeen

Sammy wil heus wel verand'ren
Maar is zo bang voor de and'ren
Waarom zou je niet verand'ren Sammy want de and'ren Sammy zijn nu kwaad
Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy, anders is het vast te laat

Sammy loopt maar door de nachten
Op een wondertje te wachten
Wie zou dit voor jou verzachten Sammy want jou nachten Sammy zijn zo koud
Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy, want er is er één die van je houdt

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:45 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 16 mei 2006

DANKEN



God, hoeveel er ook te zuchten valt in ons eigen leven
en in het leven van mensen om ons heen,
DANKEN zulllen wij u bovenal :

Om de eerste dag van de rest van ons leven,
om het licht dat telkens weer doorbreekt,
om de warmte die de kilte verdrijft,
om de geuren van groen om ons heen.

Om de mensen die wél worden bevrijd,
om wie zich niet neerleggen bij onrecht,
om wie opstaan tegen leugen en bedrog,
om wie werken aan een betere toekomst.

Om wie zich geven aan het welzijn van mensen,
om wie verzorgen, verbinden en genezen,
om wie een toevlucht zijn voor ontheemden,
om wie vertroosten, verzachten en sterken.

Om wie het patroon van geweld verbreken,
om wie het oude liedje niet meer wil zingen,
om wie het waagt zonder te willen winnen,
om wie nieuwe wegen zoekt, ook de smalle.

Om alle kinderen die ons leven versieren,
om alle momenten van vrolijk plezier,
om de vriendschap,gemeenschap en liefde,
om alle verrukking van kunst en cultuur.

Om alle getuigen wier woorden nog spreken,
om alle opwekkende mooie verhalen,
om alle goede gebaren en wenken,
om alle dromen en daden van hoop.

Om de laatste der dagen, het diepste geheim,
als alle tranen zullen worden afgewist,
en alle ogen zullen worden geopend
in het zoete licht van de morgen ...

(naar Niek Schuman)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:07 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 16 mei 2006

VREEMDELING

Dank je wel, vreemdeling

Wij zouden de vreemdelingen heel dankbaar moeten zijn voor al het positieve dat zij voor onze maatschappij betekend hebben en nog betekenen.
Ik denk dan aan al dat vuile, zware en ongezonde werk dat die vreemdeling gepresteerd heeft in de mijnen en in de zware of chemische industrie....en nog presteert.
Onze huidige welvaart hebben we in grote mate daaraan te danken...
Dank je wel vreemdeling !
Ik denk dan aan ons pensioen. Het zijn de kinderen van nu die zullen zorgen voor het pensioen van de komende oudere generatie. Allochtonen zorgen gelukkig nog voor veel kinderen...
Dank je wel vreemdeling !
Men suggereeert nu reeds om vreemdelingen naar Vlaanderen te halen om het tekort aan werkkrachten in sommige sectoren op te vullen ...
Dank je wel, vreemdeling !
90 % van de vreemdelingen zijn goeie vrienden of goeie buren die moeite doen om met ons, Vlamingen, in vrede samen te leven.
Dank je wel vreemdeling !

De kernvraag is : Willen wij eigenlijk wel samen leven met mensen met een andere huidskleur of een andere cultuur ? En daar wringt het : vele mensen zijn bang van die vreemdeling, die onbekende, van wie ons al jarenlang een verkeerd beeld wordt opgehangen en van wie men de indruk geeft dat we die vreemdeling nog altijd kunnen buiten zetten...
Problemen zijn er en die moeten aangepakt worden...maar wanneer gaat men het positieve eens afficheren !
Als mensen willen samen leven gaan ze op zoek naar mogelijkheden tot communicatie...en de voorbeelden zijn er...

Mensen die positieve boodschappen te vertellen hebben, zijn op deze site welkom; de andere horen we al genoeg en worden hierin niet opgenomen.

dank je wel voor je interesse!


deze site is de site van VREEMDELING op ons eigenste seniorennet.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:25 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 16 mei 2006

waar vinden we Hem


In het zoeken naar God moet men zich realiseren,
dat er niets te zoeken of te bereiken is.
Hoe kun je zoeken naar iets dat vlak voor je ogen is?
Hoe kun je bereiken wat je al bezit?
Wat we hier nodig hebben is niet inspanning
maar herkenning.
Hou op met zoeken
hou op met reizen
en je zult arriveren.
Je hoeft nergens naar toe te gaan.
Wees stil en zie wat vlak voor je ogen is.
Hoe sneller je reist hoe meer inspanning je besteedt  aan het reizen,
des te waarschijnlijker is  het dat je het spoor bijster raakt.
Mensen vragen  waar ze God  kunnen vinden.
het antwoord is :  Hier
Wanneer ze hem kunnen vinden.
het antwoord is :  nu.
Hoe ze hem  zullen vinden.
Het antwoord is:
wees  stil   en kijk.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:11 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 14 mei 2006

NORMEN EN WAARDEN

Wat zijn jouw normen en waarden?

Ik geloof dat je moet aanvoelen wat je eigen normbesef is en welke waarden in het leven belangrijk zijn.

Het belangrijkste is natuurlijk dat je respect hebt voor alles wat groeit en leeft, dus geen zinloos geweld gebruiken, eerbied hebben voor het leven van een ander, niemand iets kwaads aandoen of toewensen. Ook beschermde dieren en vogels sparen.

Niets in de natuur vernielen.

Ontzag hebben voor ouderen.

Begrip hebben voor de ander, hen liefdevol behandelen en proberen het goede in de ander te zien en hen niet minachten of minderwaardig behandelen.

Ook de spullen van een ander met rust laten, niets stelen, vernielen of afpakken en ook niet jaloers zijn om wat een ander heeft.

Kortweg gezegd: Leven en laten leven.

Verbeter de wereld, begin met jezelf.

Heb begrip voor een ander, die anders is dan jij bent.

Zie het goede en het mooie in de mensen en niet de vervelende dingen.

Doe geen dingen die een ander niet leuk vindt, maar houdt rekening met de ander.

Sta altijd klaar om anderen te helpen, daar waar het nodig is, wees galant, wees een heer ook in het verkeer.

Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door maarten om 12:10 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 14 mei 2006

Bedevaartsgebed op Moederdag



"Maria, lieve Moeder; ongeluk bleef ook U niet bespaard.
Toch waart Gij gelukkig omdat Gij de wegen van de Heer bewandelde.
Ik kom naar U op bedevaart, omdat ik U bewonder:
Geef mij iets van uw geloof en uw trouw en volharding."

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 11:19 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 14 mei 2006

Ik ben blij om…

jou te zien,

jou te spreken,

jou te horen.

Hoe zou het zijn om …

jou te voelen,

jou te ruiken,.

jou te zoenen.

Het lijkt mij geweldig, maar…

ik kan het alleen maar dromen,

ik mag niet aan je komen.

maar in gedachten is het fijn

om bij jou te zijn.

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 13 mei 2006

10 schoolgeboden


NOOT VOORAF : Hebben jullie dat ook al gemerkt hoeveel taalfouten gemaakt worden op een blog ... soms om bij te huilen. Bij onderstaande heb ik bijna elk woord moeten corrigeren alvorens te kunnen publiceren. Ik begrijp dat de nieuwe spelling soms moeilijk te volgen is, ook voor mij, maar dt-fouten en etc. daar ben ik wel overgevoelig voor.
En nu toch even lachen :









10 schoolgeboden

Gij zult niet te laat komen ..... Neem gelijk de hele dag vrij .  
Gij zult geen persoonlijk geluid maken .... Wekkers geven meer effect . 
Gij zult niet fluisteren .... Schreeuwen hoort men beter . 
Gij zult niet in de gang rennen ...... Glijden gaat sneller . 
Gij zult  geen propjes schieten ..... Tassen komen  harder aan . 
Gij zult niet lenen .... Pak het gewoon . 
Gij zult niet spieken .... Pak gewoon z'n blaadje erbij . 
Gij zult niet op het plein fietsen ..... Pak gewoon een   brommer.
Gij zult u w  huiswerk maken .... Maar laat het eerst een ander doen . 
Gij zult het leven van de leraar niet zuur maken ..... Dat doet zijn vrouw al .

 
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door maarten om 11:55 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 12 mei 2006

Van stad naar dorp

Goeie Blogvrienden,

Denkend aan het tuinpad van mijn vader bij dit zonnige weer, kijkend naar mijn fiets en dan die zonnegloed op mijn gelaat, was de beslissing vlug genomen.
Vandaag zal ik de stad achter me laten om naar mijn geboortedorp te fietsen, als het ware een lokroep, zeker in deze meimaand, de Mariamaand.
Op enkele km zie ik de ranke toren van de basiliek van Dadizele uitstijgen tussen de bomen over het vlakke land. Jammer genoeg is de weg er naartoe de voorbije jaren één groot autokerkhof geworden waar vooral veel tweedehandswagens worden verhandeld aan mensen uit de voegere Oostbloklanden.
Prachtige nieuwbouwvilla's zijn dan hoog omheind door veiligheidsstaal en bewakingscamera's, maar dat vergeet een mens algauw wanneer je richting centrum Dadizele fietst. Zeker de blauwe vaandels met het Marialogo heten je welkom en ineens voel je dat je weer thuis komt. Thuis nu bij de hemelse moeder en straks bij mijn eigen moeder en vader.
De basiliek is steeds nieuw, al ken ik die van kindertijd, maar met de deuren van het hoofdportaal wijdopen val je in de armen van Onze Lieve Vrouw van Dadizele, zeker nu juist een eucharistieviering op het einde loopt. Ik blijf dus dan maar achteraan staan met de ogen gericht op het miraculeus beeld ginder helemaal voorin met hoog in de lucht een kroon, getooid met witte linten die naar alle zijden naar beneden worden gedrapeerd tussen de vier steunpilaren..
Meteen maak je deel uit van die biddende gemeenschap.Maar ook de Mariale gezangen, de kaarsen, de wierook van de vele missen van vandaag doet je vergeten dat er nog een pc-wereld is en gelukkig maar.
Omwille van die plotse kilte na de fietstocht loop ik dan maar het Rosarium binnen, een mooi bedevaartspark naast de kerk waar ik meteen word meegedragen door een Franstalige groep die in een oase van groen het wesgegroet bemediteren. Klinkt zo anders en niew in een andere taal.
Vanop een afstand aanschouw en beleef ik dit moment .... laat ons hier drie tenten bouwen.
Het park heeft zoveel aan kunst te bieden, aan stilte en natuur.

Maar ik moet haast maken wil ik nog mijn ouders spreken. Toch lonkt een tafeltje op een terras juist voor de basiliek me uitnodigend. Wat kan het leven mooi en eenvoudig zijn.

En dan komt een bejaard koppel naar me toe, vragen of ik bij hen kan zitten .... Ik weet niet of en hoe ik juist nu deze mensen moest ontmoeten, maar op deze plaats heb ik niets anders kunnen doen dan luisteren naar het verdriet van dat koppel dat haast geen enkele band meer heeft met hun kinderen ... Heb me achteraf afgevraagd of precies dat nu "bedevaarten" is.

Bijna aan mijn ouderlijk huis aangekomen, zie ik mijn ma het gras afrijden ... zie ik mijn pa het grasgedeelte tussen zijn fruitbomen ook al afrijden ... en ik keek er naar en dankte voor zo een ouders, denkend aan wat dat ander koppel me daarnet toevertrouwde.

Nog wat bijpraten en dan  rij ik terug naar huis, naar "stad" ... Het was een mooie en zeer intense dag, eens alles loslaten .....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:46 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 12 mei 2006

en naar

het STERREBOS te Rumbeke, zo even buiten Roeselare voor een rustige zondagswandeling met de kinderen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:03 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 12 mei 2006

en

nog een beeldgroet maar dan vanuit de lucht naar mijn woonplaats




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 22:56 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 12 mei 2006

wat is vriendschap

Beste blogvrienden,

Na een mooie en zonnige dag had ik heel wat inspiratie om alle indrukken van gisteren neer te pennen tot het verschrikkelijke nieuws tot me doordrong van de moorden in het Antwerpse.

Nog intenser werd de shok wanneer ik las dat de jongen iemand is die studeert te Roeselare.

Misschien wordt het "morgen beter" en vind ik de juiste woorden en intonatie om wel het mooie van gisteren hier neer te pennen. Vandaar dat ik bij deze dan ook via een noodrem overstap naar een hoopgevende tekst van één van onze meest gelezen en gewaardeerde blogvrienden, ons aller chauffeurke die ons gratis van mens naar mens brengt. Danke makker!

VOOR ALLEN EEN ZONNIG EN STRALEND WEEKEND!


Ja, wat betekent vriendschap?
Voor de één zal dat veel betekenen, en anderen zullen het niet kennen.
Sommigen zullen de vriendschap nog moeten ontdekken, en anderen zijn ze verloren.
In het dagelijkse leven kan men veel vrienden hebben, en deze heb ik ook gehad in de periode dat ik in de sport zat.
Tientallen vrienden waar ik samen het ijs mee afschuimde.
Maar dat waren de vrienden die ik gewoon vriend noemde, zoals ik een vriend was voor hen.
Maar echte vriendschap heeft nog een andere betekenis.
Vriendschap in de vorm van een mens die er altijd voor je is.
Iemand die klaarstaat op het moment dat je het nodig hebt.
Iemand die kan luisteren en praten over je problemen.
Iemand die er is, soms alleen voor jou.
Echte vriendschap is soms mooier dan liefde.
In feite is echte vriendschap hetzelfde als liefde, maar dan zonder verplichtingen.
Echte vrienden blijven meestal ook voor het leven.
De vrienden die ik vroeger had zijn vertrokken.
Ze zijn vertrokken door verhuis, en blijkbaar was de afstand te groot.
Behalve voor feesten en bbq's konden ze nog even de weg afleggen.
Maar ja, vriendschap is toch veel meer dan eten of feesten hé.
Nu ik niet meer buiten kom, heb ik ook geen vrienden meer.
Ik bedoel dan echte vrienden, en niet de pintenpakkers op café.
Mijne beste vriend zou wel eens mijn vader kunnen zijn.
Vroeger gaf hij mij wel lappen op mijne kop, maar dat was om niet van dienen rechte weg te vallen hé.
Hij kon vroeger roepen en tieren op mij, maar dat was omdat ik niet goed hoorde.
Maar hij was er steeds als ik in de miserie zat.
Veel woorden maakte hij er niet aan vuil, maar wist wel steeds kordaat en juist op te treden.

In feite zou ik nog vergeten dat ik misschien nog wel een andere vriendschap heb!
En dan kijk ik eens naar mijn schermke, waar ik die woorden zie verschijnen.
Via dit scherm leerde ik ook mensen kennen, en één persoon is denk ik wel een echte vriendin geworden.
We kunnen praten, we zijn er met een luisterend oor we.....we.......we hebben elkaar via het scherm leren kennen, maar de kennis van de persoon gebeurde naast het scherm.
We bellen regelmatig om iets te laten horen.
Soms elke dag, soms niet.
Een vriendschap zonder verplichtingen, maar waar men de warmte van de betekenis van vriendschap voelt.

Voor de rest zit ik in mijn hoekje, en probeer ik zoveel mogelijk de vriendschap uit de woorden en teksten te halen die op het schermke verschijnen.
De vraag is hoe begin je aan vriendschap?

Wel, geef de persoon een vriendelijk woord en een lach, en de eerste stap naar vriendschap is gezet.
Maar vergeet niet dat echte vriendschap een constructie is waar moet aan gebouwd worden.
Steen per steen, woord per woord van persoon tot persoon.

Vriendelijke groetjes chauffeurke

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 16:06 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 12 mei 2006

pc-avondgebed

Lieve Heer

Iedere eenzame avond,

als ik stil lig in mijn bed,

prevel ik met gesloten mond

dit korte en lief gebed

God zegen al mijn bekenden.

Waar ze ook moge zijn.

Houdt ze ver weg van ellende,

anders heb ik ook zo'n pijn.

En God, er is nog iets

waarvan ik hoop dat u dat voor mij doet,

een lastige vraag, 't is niet niets

maar zorg dat mijn computer het altijd doet.

Ik weet mijn vraag is een vreemde

maar noodzakelijk, wat ik u zweer,

en als ik het niet echt meende

vroeg ik het u niet hoor Heer.

Maar dat computerkastje

verbergt meer dan een "on" en "end".

Daar zitten ook al mijn vrienden,

in dat kleine compartiment

Ik heb ze goed leren kennen,

door de dingen die ik van ze kreeg

en Heer, het wordt dan wennen

als mijn computer ineens zweeg.

Door vertrouwen kwamen ze bij me binnen,

hetzelfde eigenlijk als bij u.

We sturen elkaar leuke en lieve dingen

en onze vriendschap groeide nu.

Alstublieft stop nu voor heel even

en laat de andere mensen daar.

Geef allen uit mijn bestand uw zegen

die van mij houden en dan ben ik klaar.

Laat de liefde groeien tot uw hemeldak,

bij elke en iedere vriend.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 16:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 10 mei 2006

ONTMOETEN

ONTMOETEN.


Ontmoeten is meer dan iemand tegenkomen of bij elkaar zijn.
Je ontmoet niet zoveel mensen.

Ontmoeten heeft iets van verwondering en herkenning.
De ander is het antwoord op de vraag op iets in jou.

Een echte ontmoeting raakt je.
Ze vraagt openheid van jou.

Niet dat je alles moet zeggen tegen de ander.
Maar wel dat die ander jou iets mag zeggen of vragen.

Ontmoeten is de ander binnen laten in het huis van jezelf.
Met het risico dat hij of zij ontdekt dat niet alles echt is in je huis.

Dat je je soms anders voordoet, dat je kwetsbaar bent en soms anderen gewoon napraat.
Iemand ontmoeten is iemand binnen laten in de binnenste cirkel van je leven.

Hij zal vragen naar je ervaringen, gewoontes, gevoelens en opvattingen.

Pas als je de ander zo diep laat binnendringen kun je van een ontmoeting spreken.
Een ontmoeting laat sporen na.

met dank aan:

https://blog.seniorennet.be/yvonne/

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 21:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten