Vrijdag 12 november 2010
deze unieke vriendschap
Als ik er over nadenk breng ik me in herinnering dat mannen en vrouwen al duizenden jaren samen slapen; dat miljoenen mensen het elke dag opnieuw doen, door het hele land, overal ter wereld. Maar een vriendschap tusseen een man en een vrouw is nog steeds een zeldzaam ding. Maar hoe vaak kan je tot de ander zeggen: Ik ben blij dat ik je vriend(in) mag zijn? Ik weet dat bij het lezen van bovenstaande zich niet allen gelukkig zullen voelen omdat ze zelfs niet één maal die liefde hebben mogen voelen, beleven, door handicap, celibatair leven of door de eigen geaardheid ... Ja, heel velen kunnen niet eens een gedicht of powerpoint doorsturen met de woorden "Ik zie je graag", omdat dit geluk enkel kan gedeeld worden als er ook een ander is! Het kan dan wel eens gebeuren - wat des mensen is - dat men zich letterlijk in de armen van een ander werpt al zal dit al vlug een wrange nasmaak geven, toch voor hen die precies geloven in deze "vriendschapsliefde" zoals ik ze hier ooit heb genoemd.
Misschien was het door deze vriendschap, of die mail die zomaar uit het niets kwam en me sterkte in ee nhechte band tussen twee mensen die onertussen al jaren stand houdt, dat ik met een intens geluk deze dag mag en kan afsluiten.
