Open brief van de Zilveren Schepen
aan de inwoners van Parike
Deze brief werd op vrijdag 13 juli 2012
via de post verspreid in alle huizen van
vermelde Brakelse deelgemeente
MARCEL VAN SNICK
DOET HET NOG STEEDS
OOK IN PARIKE
Parike of "het verbrande dorp" dat in de vijftiende eeuw door
de Gentenaars werd platgebrand, is de dag van heden nog altijd
springlevend. Maar als kleine deelgemeente van Groot-Brakel voelen
de Parikenaars zich soms stiefmoederlijk behandeld.
Gewoon omdat het al decennia geleden is dat zij nog een verkozene
hadden in het gemeentebestuur. Al sinds mijn goede vrienden wijlen
Blauw Bertje en Hubert Burens.
In alle bescheidenheid meen ik als inwoner van het aangrenzende
Everbeek te mogen veronderstellen dat ik het ontbreken van een eigen
raadslid grotendeels wist op te vangen door te functioneren als de
waarnemende vertegenwoordiger van Parike.
Welke andere politicus was zoals Marcel Van Snick omzeggens altijd
aanwezig op Parikse organisaties en evenementen allerhande:
Parike-doet-het, Bilitis, Perreken, Hozenhoekfeesten, Walmkenbrand,
ODO-opvoeringen, Boulevard Spets, Wielerclub Onder-Ons-Parike
en noem maar op. Al sedert de jaren 70
Als cultuurschepen was ik nauw betrokken bij de renovatiewerken aan
het beschermd Sint-Lambertuskerkje en als onderwijsschepen maakte
ik van "Klavertje Vier" een modelschool.
Vanaf volgend jaar zal ik de hoogste in de rangorde der raadsleden zijn.
Op weg om zolang de kiezer het wil en mijn gezondheid het toelaat
het allereerste "Gouden Raadslid" te worden.
De verkiezingsvraag is niet "of je mij nog kent". De vraag is wel:
"Hou je nog van mij?" Als de tijd van toen
Rendez-Vous op 14 oktober
Met genegen groeten,
Marcel VAN SNICK,
Zilveren Schepen
zie ook volgend onderwerp
vervolg
