Jarige Bram

Vervolg vorig onderwerp

-------------------

Bert. In je politieke loopbaan kreeg je wel een tiental bevoegdheden toegewezen. Ook dat is ongewoon. Vermeld er een paar die je voorkeur hadden.

Marcel. Op die vraag kan ik niet onmiddellijk een klaar antwoord geven. Ik was niet in eenzelfde legislatuur belast met al die taken. ik was bijvoorbeeld een steunpilaar bij de oprichting van de sportraad in 1979, bij de totstandkoming van de buitenschoolse kinderopvang in 1996, de realisatie van een nieuw jeugdhuis Alfa in 2001 en noem maar op. Burgerlijke stand en onderwijs vielen nogal mee. Ik woonde minstens duizend huwelijksjubileums bij en ik maakte mee dat ik eenzelfde koppel een tweede maal in de echt verbond. Als de papieren in orde waren en ik duidelijk het 'ja'-woord hoorde, kon ik niet anders dan proficiat wensen. Als leraar van beroep lag het gemeentelijk onderwijs mij nauw aan het hart. Op mijn verjaardag in 1998 hield ik de gelegenheidstoespraak bij de opening van de nieuwe kleuterschool in Everbeek-Boven en op 13 mei 2001 opende ik als dienstdoende burgemeester de met nieuwe gebouwen uitgebreide basisschool Parike.

Bert. Daarnaast profileerde jij je vooral als schepen van feestelijkheden.

Marcel. Vooraleer ik schepen werd, had ik mij al met gedurfde organisaties in de regio Brakel geprofileerd. Ik denk ondermeer aan festivals en de indrukwekkende tweelingenparades. Hierbij gesteund door mijn feestcomité en inzonderheid Pros met wie ik decennia later in het homo-huwelijksbootje stapte. Ik organiseerde ook een tiental keren de telkens uitbundige verkiezing van een prins en prinses carnaval Brakel. Ook de pers blijkt dat vergeten te zijn. Onlangs las ik dat het sedert de reuzencavalcades geleden is dat er in Brakel nog een stoet uitging. Als schepen van feestelijkheden organiseerde ik driemaal een Brakelement-Cavalcade, minstens evenwaardig aan de vroegere Reuzencavalcades. Op de nationale feestdag van 1996 organiseerde ik in Everbeek de Everstoet en in 2004 was de presentator van de Triveriusstoet.

Bert. Een laatste vraag. Wat denk je van je opvolgers, in het bijzonder Stefaan Devleeschouwer en Jürgen De Mets.

Marcel. Ik denk regelmatig aan het gezegde 'De koning is dood, leve de koning' Op mijn leeftijd moet ik dat aanvaarden, al mis ik nu vele dingen, waaronder mijn toespraken. Al mijn medekandidaten, zowel deze van weleer als deze van nu, zijn mij dierbaar. Toch zijn er een paar die ik mij goed blijf herinneren en dat zijn Stefaan en Jürgen. Beiden hebben mij opvallend gevolgd in mijn politiek doen en laten. En beiden hebben het ver geschopt, de ene als waarnemend burgemeester en de andere als gemeentesecretaris. Onder de velen is er ook nog Sabientje die haar man weet te staan als onze eerste vrouwelijke schepen van openbare werken. In de campagne van 1994 liet ik haar als een engel zweven in de vrijheidsboom van Elst, figuurlijk dan. Onlangs werd Sabine Hoeckman door de oppositie gepromoveerd tot prinses van Brakel, omdat ze als carnavaliste in de carnavalstoet naast prins Michaël had plaatsgenomen.

---------------------------------

Nadere Info

Behalve gemeenteraadslid is Marcel Van Snick nu lid van de politieraad en de gemeentelijke commissies, alsook  onder meer lid beheerraad bibliotheek en ondervoorzitter Ivla

De Zilveren Schepen maakte vier burgemeesters mee: Roger Gyselinck, Wilfried Tortelboom, Marnix de Groote en Herman De Croo. Ook vier gemeenteontvangers: Roger De Smet, Stefaan de Smet, Marnic Fort en Ludo De Smet (toevallig 3 met dezelfde familienaam) en vijf gemeentesecretarissen: Paula De potter, Albert D'Haeyer, Albert Machtelinckx, 30 jaar Gaston Cosyns en nu Jürgen De Mets. 

                    INTERVIEW

  BERT BROOS - MARCEL VAN SNICK

Bert. Eerst en vooral gefeliciteerd met je 73ste verjaardag, alsook met je politieke anciënniteit. Maar Herman De Croo zit toch nog langer in de politiek.

Marcel. Inderdaad, Herman werd in 1965 de laatste burgemeester van Michelbeke, maar vorig jaar stapte hij uit de gemeentepolitiek daar hij niet gelijktijdig met zijn zoon Alexander van het gemeentebestuur deel kan uitmaken. Daardoor word ik nu de zogenaamde ouderdomsdeken die kans maakt om het eerste gouden raadslid van Brakel te worden. Maar ik zal nog tot 2020 moeten wachten. Dan nog op voorwaarde dat zowel mijn gezondheid als de kiezer het toelaat. Na mij volgen Noël Morreels die ik al sedert midden de jaren 60 van op school ken en André Flamand die een kwarteeuw mijn politieke spitsbroeder was. Beiden zitten sinds 1977 in de politiek of een legislatuur minder dan ik.

Bert. Tijdens je politieke loopbaan heb je vele collega's en andere kandidaten zien komen en gaan. En ook heel wat meegemaakt.

Marcel. Dat zal wel. Met de herverkiezingen van 1977 inbegrepen nam ik 9 keer deel. Ik zou het moeten natellen, maar alle partijen samen zijn er honderden kandidaten geweest die hun kans waagden. Minstens de helft daarvan is nooit verkozen geraakt en van die andere helft zetelden velen maar kortstondig in de gemeenteraad. Het kan misschien raar klinken, maar er zijn intussen toch een honderdtal van die kandidaten, verkozen of niet verkozen, gestorven. Ik denk ondermeer aan twee van mijn vroegere collega's-schepenen die overleden in functie: Frans Vandemenschbrugge in 1986 en Ghislain Nachtegael in 2005. Vooral in de jaren 70 maakte ik turbulente tijden mee op politiek vlak. Eerst was er mijn strijd van één tegen allen in Everbeek en vervolgens hielp ik de minister een einde maken aan het 'Honderdjarig-Bewind' in Brakel. Ik overleefde verscheidene coalities en ooit belandde ik als schepen in de oppositie om beslissingen van een andere meerderheid uit te voeren. Na een 'Vaarwel, Marcel', volgde er telkens 'Geen vaarwel, Marcel. Van Snick keert terug"

Bert. Ooit was je wat men noemt een stemmenkanon, maar bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen deed je het minder goed.

Marcel. Meestal was ik de lijstduwer die na de lijsttrekker de meeste voorkeurstemmen kreeg. Herhaaldelijk veroverde ik de derde plaats onder alle kandidaten van alle partijden. Onze vrouwelijke schepen Marleen Gijselinck die ik al van in de jaren 70 ken en voor wie ik een bijzondere waardering heb, was de eerste om mij in stemmenaantal te ontronen. In 2000 en 2006 slaagde ik er nog in achtereenvolgens vierde en vijfde te worden, maar na mijn ontslag als schepen in 2008 ging het wat bergaf. Ook omdat ik in 2012 niet de derde plaats die mij toekwam kreeg toegewezen. Toch waren er van alle andere partijden samen maar 3 kandidaten die beter scoorden dan ik. Ik troost mij bij de herinnering dat ik met uitzondering van vader en zoon De Croo de enige liberaal ben die ooit meer dan 2000 voorkeurstemmen behaalde.

                                                 Zie volgend onderwerp voor tweede deel interview