11.11.11.-ACTIE
Brakel 2OO6

MEER DAN 5.OOO EURO INGEZAMELD
Aan de leden van de werkgroep
alsook aan alle onbaatzuchtige medewerk(st)ers
een formidabele proficiat vanwege
MARCEL VAN SNICK
Schepen van Ontwikkelingssamenwerking

Op vraag van Marcel schenkt de gemeente
2.5OO EURO
Everbeek weer op kop inzake vrijgevigheid.
concrete cijfers volgen morgen.

Hoort de wereld zo te zijn

Ons laten denken dat er niemand om ons geeft…

Vrienden oudstrijders en sympathisanten,

Binnen een twaalftal jaar zal het precies 1OO jaar geleden zijn dat de wapenstilstand werd ondertekend van de zgn; Grote Oorlog, het eerste conflict waar naties van alle continenten direct of indirect bij betrokken raakten. Ondanks de nog grotere gruwelen van het Nazisme tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarvan de vrede nog nauwelijks herdacht wordt, blijft de wapenstilstand van 1918 diep in het geheugen van onze oudstrijders geprent, omdat het Belgisch leger vier jaar lang een heldhaftige “Wacht aan de IJzer” hield.

Omstreeks dit moment is het weer het elfde uur van de elfde dag van de elfde maand.

Dat cijfer, getal 11 is een begrip geworden. Vandaar de gelijknamige 11.11.11.-Actie.

Weliswaar sta ik hier niet als de schepen van ontwikkelingssamenwerking. Niettemin weze het mij toegelaten even de aandacht te vestigen op bedoelde actie waar ook onze gemeente

aan meedoet. Meevechten tegen onrecht. Wij moeten de moed hebben iets te doen aan de “Noord-Zuid verhouding”, omdat de fundamentele oorzaak van spanningen in de wereld de ongelijkheid is.
 

Hoort de wereld zo te zijn?

De enen  hebben zoveel meer dan anderen

Moeten we dat niet snel veranderen?

Omstreeks 2O18 zullen zelfs de oudstrijders van 194O-1945 een uitzondering zijn.

Maar onze inzet voor vrede mag nooit verzwakken. Die vrede is immers ver van hier, verder dan ooit.

Denken we aan het uitzichtloos geweld in Irak. Aan het nooit stoppend kruitvat in het Midden-Oosten. Aan de atoomdreiging vanuit Noord-Korea.

Denken we aan de genocides, de volkerenmoorden op zovele plaatsen. Aan de duizenden, soms tienduizenden slachtoffers in oorlogen die de media niet halen omdat er geen economische belangen mee gemoeid zijn. Aan het internationaal terrorisme en ga zo maar verder.

Vrede is pas dan mogelijk als er verzoening komt tussen onverzoenlijke tegenstanders. De vrede begint bij onszelf. In ons hart. ’t Is goed in eigen hart te kijken of ik aan liefdeloze mensen een woordeke van liefde zei.

Laten we niet in het minst de jongeren eraan herinneren dat oorlogen geen faits-divers zijn uit geschiedenisboeken. De jeugd moet er permanent van overtuigd worden dat fascisme, dictatuur, racisme en extremisme leiden tot onvoorstelbare daden. Er bovendien van bewust zijn dat zij door de gebrachte offers thans in een vrijere wereld kunnen leven. Het is onze morele plicht de democratie door te geven aan de generatie van morgen.

Traditiegetrouw  staan we hier al voor de zoveelste keer ingetogen en broederlijk verenigd aan dit oorlogsmonument om onze gesneuvelden te herdenken. Laten we deze gedenksteen beschouwen als een levend monument tegen oorlog, voor wie de lessen van weleer zou vergeten.

Het gemeentebestuur van Brakel sluit zich bij deze hulde aan. Ik richt mij tot u in naam van de burgemeester die verhinderd is, alsook namens mijn collega’s schepenen, raadsleden en leden van de OCMW-raad. Ik zal hen straks persoonlijk vermelden op de receptie die ten gemeentehuize wordt aangeboden.

Wij allen zijn diepe eerbied en dankbaarheid verschuldigd aan diegenen wier nagedachtenis wij vandaag oprecht gedenken.

Misschien mag ik eindigen met een oorlogsgedicht :

Ik zag de lucht in helse gloed. Ik zag vernieling als een vloed.

Ik zag een eindeloze stoet van mensen badend in hun bloed

Ik zag een massagraf van steen. Ik zag de slachting om mij heen.

Ik zag een land in diepe rouw. Ik zag de straten leeg en grauw.

Ik zag zoveel verdriet en pijn dat ik beschaamd was mens te zijn

Ik zag de mens onmenselijk wreed.

Ik zag zoveel ondraaglijk leed dat ik het nimmermeer vergeet.

Onder meer Marnix, Marleen en Stefaan woonden de receptie bij ter gelegenheid van de wapenstilstandviering  

11.11.11.-ACTIE

Gisteren verscheen de officiële halfjaarlijkse "Info Brakel" met op de voorpagina volgend bericht:
"Brakel weet zich al jaren flink te rangschikken onder de gemeenten die meedoen met 11.11.11. Ook in 2OO6 wil men met de spontane steun van de inwoners een goed resultaat boeken.
De omslag voor de bijdrage is bij deze info gevoegd.
DE INZAMELING VINDT PLAATS OP ZATERDAG 11 NOVEMBER VANAF 9 UUR.

Alvast hartelijk dank namens de Brakelse werkgroep “Ontwikkelingssamenwerking”

Met bijzondere dank vanwege schepen Van Snick

Aflevering 5

De herrezen Stefaan 2006

Na zijn politiek louteringsproces pakte Stefaan al zijn moed bij elkaar in de vaste overtuiging de VLD-Brakel nog krachtiger dan voorheen van dienst te willen en te zullen zijn. Vrouwlief Hilde zou wel een tandje bij steken.
Kandidaat Devleeschouwer vroeg beleefd en verkreeg gewillig de 22ste of de voorlaatste plaats op de lijst. Aldus kon hij zich propageren als de medelijstduwer van Marcel.
Op vraag van de partijleiding aanvaardde Van Snick om met zijn toverpen al zijn medekandidaten
zonder onderscheid zo gunstig mogelijk uit zijn mouw te schudden. Zo schrijvende kon niemand zich bevoor- of benadeeld voelen.
Ten bewijze verwijzen we naar de voorstelling van de VLD-kandidaten in de programmafolder alsook naar hun presentatie via deze blog (cfr; 9 sept. jl.)Vriend Stefaan werd als volgt gepresenteerd:

Op de voorlaatste plaats en alsdusdanig medelijstduwer met schepen Van Snick staat Stefaan Devleeschouwer. Deze joviale kandidaat wil immers in de voetsporen van Marcel de politieke ladder van Brakel beklimmen. Aanvankelijk was hij vooral bekend als een zoon van wijlen Jefken den Drukker. Sedert zijn huwelijk met Hilde Botteldoorn is hij nu eveneens in Zegelsem en Elst een knappe verschijning geworden. Deze rechtschapen man is een luisterend oor voor iedere Brakelaar met als politieke betrachting "helpen waar kan". Als uittredend gemeenteraadslid en lid van de commissies financiën en openbare werken , mag Stefaan tevreden terugblikken op zijn persoonlijke inbreng en suggesties. Sport, cultuur en sociale zaken genieten zijn bijzondere aandacht. Doorzettingsvermogen, optimisme en geestdrift zijn enkele van zijn sterke troeven. Precies dergelijke kandidaten heeft een partij hard nodig. Help deze kandidaat aan een fantastische score, want hij is uw vertrouwen waardig.

Aflevering7

HET VERDRIET VAN MARCEL
In de bijbel is er sprake van de 7 vette en de 7 magere jaren.
Schepen Van Snick heeft dat vooral in zijn politieke leven meer dan
eens moeten ervaren. Perioden van goede en minder goede dagen, weken, maanden,
jaren.
Zo beleefde Marcel in de vorige legislatuur hoofdzakelijk gelukkige dagen, terwijl
in de huidige legislatuur ontgoocheling en verdriet regelmatig aan de beurt waren

Zijn verdriet was tweevoudig.
Vooreerst een familiaal verdriet door de langzame aftakeling (eerst mentaal en dan fysisch)
van zijn mama die op nieuwjaarsdag jl. overleed.
Daarnaast een politiek verdriet omdat hij het herhaaldelijk oneens was met bepaalde
beslissingen op gemeentelijk vlak.
Ook al omdat bij op 1 maart 2006 de leeftijd van 65 jaar had bereikt, was hij echt van
plan de politiek definitief vaarwel te zeggen.

Aflevering 3

« GEDAAN MET STEFAAN » … ?

Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen stond er nog een andere Stefaan op onze lijst: de toen splinternieuwe kandidaat Devleeschouwer die over de 800 voorkeurstemmen bekwam.

VLD-Brakel zou hem niet meer over het hoofd kunnen zien.

Maar… in de loop van de huidige legislatuur voelde Stefaan zich door zijn partij wat in de steek gelaten. Bijna liep het mis af. Althans toch op het politieke vlak.

Gelukkig konden de plooien op het laatste nippertje glad worden gestreken, waardoor de kortstondig verloren zoon net op tijd terugkeerde.

Aldus werd het gelukkig geen “Gedaan met Stefaan”,
maar meer dan ooit “GAAN VOOR STEFAAN”.

Aflevering 2

GAAN VOOR STEFAAN

Alsof het in de sterren geschreven staat…

Schepen Van Snick zou ooit worden opgevolgd door een

medekandidaat die luistert naar de naam STEFAAN

(of desnoods het franse equivalent ETIENNE).

Stefanus met zijn naamfeest op tweede kerstdag blijkt de

eerste martelaar van het christendom te zijn geweest,

maar dat zal wel van geen invloed zijn geweest

bij de keuze van Marcel.

Trouwens, in de politiek kiest men zo maar niet willekeurig

zijn eigen plaatsvervanger-schepen .Medebeslissers zijn de kiezers, de partij en de gemeenteraad.
 

Toch zag het er enige tijd naar uit dat een zekere Stefaan Romeyns

daar in aanmerking kon voor komen. Eertijds had hij Marcel voortreffelijk

geassisteerd bij zijn radiotaalwenken en  manifestaties. Bovendien was hij

goed vertrouwd geraakt met het plaatselijk reilen en zeilen. Bij de vorige

gemeenteraadsverkiezingen werd hij wel niet rechtstreeks verkozen,

maar voor zijn eerste keer had hij toch goed gescoord.

In de loop van de huidige legislatuur kreeg zijn leven een andere wending.

Vooral zijn “UITVAARTBEGELEIDING STEFAAN” maakte minstens voorlopig een einde

aan een eventuele politieke loopbaan.